Your SlideShare is downloading. ×
κανόνες τονισμού Α΄Γυμνασίου Storyboard
Upcoming SlideShare
Loading in...5
×

Thanks for flagging this SlideShare!

Oops! An error has occurred.

×
Saving this for later? Get the SlideShare app to save on your phone or tablet. Read anywhere, anytime – even offline.
Text the download link to your phone
Standard text messaging rates apply

κανόνες τονισμού Α΄Γυμνασίου Storyboard

6,309
views

Published on


0 Comments
8 Likes
Statistics
Notes
  • Be the first to comment

No Downloads
Views
Total Views
6,309
On Slideshare
0
From Embeds
0
Number of Embeds
1
Actions
Shares
0
Downloads
0
Comments
0
Likes
8
Embeds 0
No embeds

Report content
Flagged as inappropriate Flag as inappropriate
Flag as inappropriate

Select your reason for flagging this presentation as inappropriate.

Cancel
No notes for slide
  • 19980998
  • Transcript

    • 1. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 1 ΜικρογράμματηΚεφαλαιογράμματη γραφή με χρήσηή Μεγαλογράμματη τόνων και γραφή πνευμάτων, εισάγεται τον 9ο αι. μ.Χ Η Αρχαία Ελληνική Γλώσσα αρχικά γραφόταν χωρίς τόνους και πνεύματα, καθώς οι φυσικοί ομιλητές της δεν χρειάζονταν ιδιαίτερα σημεία για να προφέρουν σωστά τις λέξεις. Μετά όμως από την επέκταση του Ελληνισμού με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, παρουσιάστηκε η ανάγκη να αναπτυχθούν τρόποι που να βοηθούν σωστή εκμάθηση της Ελληνικής από τους ξένους
    • 2. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 2 Σημειώνεται πάνω από το Τονίζει μόνο τη λήγουσα φωνήεν της συλλαβής που προφέρεται σε που προφέρεται σε χαμηλότερο τόνο όταν δεν υψηλότερο τόνο ακολουθεί σημείο στίξης ΟΞΕΙΑ ΒαρείαΟ τόνος της φωνής ανεβαίνει Ο τόνος της φωνής κατεβαίνει και γίνεται οξύς και γίνεται βαρύς Οι τόνοι της Αρχαίας Ελληνικής είναι 3 . Η οξεία (/) , η βαρεία () και η περισπωμένη (~) Τόνο τοποθετούμε μόνο στα φωνήεντα
    • 3. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 3 Περισπωμένη Είναι δύο τόνοι μαζί και γι αυτό μόνο τα μακρά φωνήεντα μπορούν να τη «σηκώσουν»Η περισπωμένη ή οξυβαρεία (~) ή(-) σημειώνεται μόνο σε μακρέςσυλλαβές, όταν ο ομιλητής πρέπει να ανεβάσει και αμέσως μετά νακατεβάσει τον τόνο της φωνής κατά την προφορά του ίδιουφωνήεντος
    • 4. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 4 Ψιλή ΔασείαΤα πνεύματα είναι 2 και τοποθετούνται στο πρώτο φωνήεν ή δίφθογγο κάθελέξης: Η ψιλή (> ) και η δασεία (<)Οι περισσότερες λέξεις παίρνουν ψιλή.Στη γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής θα βρείτε κατάλογο λέξεων με τιςδασυνόμενες λέξειςΜην ξεχνάτε: δασεία βάζουμε πάντα όταν το αρχικό γράμμα μιας λέξης είναιτο υ ή το ρ
    • 5. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 5 Φωνήεντα ε ο η ω α ι υΒραχύχρονα Μακρόχρονα Δίχρονα Για να μπορούμε να τονίζουμε σωστά τις λέξεις της αρχαίας Ελληνικής χρειάζεται να γνωρίζουμε καλά τη διάκριση φωνηέντων. Βραχύχρονα ή βραχέα ονομάζουμε το «ε» και το «ο», προφέρονταν σε σύντομο χρόνο Μακρόχρονα ή μακρά ονομάζουμε το «η» και το «ω», προφέρονταν σε διπλάσιο χρόνο Δίχρονα δηλ πότε μακρά και πότε βραχέα είναι τα «α». «ι». «υ»
    • 6. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 6 ΚαταχρηστικέςΚύριες δίφθογγοι δίφθογγοι Είμαστε Είμαστε πάντα πάντα μακρόχρονε μακρόχρονε ς ς Είμαστε Μακρόχρονες Αλλά όταν βρεθούμε στο τέλος της λέξης γινόμαστε βραχύχρονες Οι δίφθογγοι τόσο οι κύριες όσο και οι καταχρηστικές είναι πάντα μακρόχρονες. Προσοχή εξαιρούνται το «αι» και το «οι» όταν βρίσκονται στο τέλος μιας λέξης!!!
    • 7. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 7Η οξεία μου Δεν αντέχωπάει πιο την περισπωμένηπολύ Βοήθεια…Η οξεία μου Δεν αντέχωπάει πιο τηνπολύ περισπωμένη Βοήθεια… Ήρθε η ώρα να μάθουμε να τονίζουμε σωστά!!! Κανόνας πρώτος: Τα βραχύχρονα φωνήεντα τονίζονται πάντα με οξεία Πχ. νέος, ναός
    • 8. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 8 Άρα οξείαΚανόνας δεύτερος:Η προπαραλήγουσα παίρνει πάντα οξεία!!!π.χ άνθρωπος, πρόγονος
    • 9. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 9 Η λήγουσα βραχέα Η λήγουσα μακρά άρα ο τόνος κατεβαίνειΚανόνας τρίτοςΌταν η λήγουσα είναι μακρόχρονη, η προπαραλήγουσα δεντονίζεται !!!Για παράδειγμα στη λέξη πρόγονος, τονίζεται προπαραλήγουσα γιατίη λήγουσα είναι βραχύχρονηΣτη γενική ενικού ο τόνος κατεβαίνει στη παραλήγουσα, γιατί ηλήγουσα γίνεται μακρόχρονη: του προγόνου
    • 10. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 10 Άρα οξεία Τι τόνο να βάλω; Η λήγουσα είναι μακρόχρονηΗ παραλήγουσα είναι επίσης μακρόχρονη Τέταρτος κανόνας: Η μακρόχρονη παραλήγουσα, όταν τονίζεται,παίρνει οξεία, αν η λήγουσα είναι μακρόχρονη!!! π.χ μνή - μη
    • 11. Κανόνες τονισμού Αρχαίων Ελληνικών Σκηνή 11Άραπερισπωμέν Τι τόνοη να βάλω; Η λήγουσα είναι Η παραλήγουσα είναι βραχύχρονη μακρόχρονη Πέμπτος κανόνας: Η μακρόχρονη παραλήγουσα, όταν τονίζεται, παίρνει περισπωμένη , αν η λήγουσα είναι βραχύχρονη!!!
    • 12. ΕρωτήσειςΕρώτηση 1Τι τόνο και τι πνεύμα θα βάλετε στη λέξη «υιος»; Α. Ψιλή και οξεία Β. Δασεία και οξεία Γ. Ψιλή και περισπωμένη
    • 13. ΕρωτήσειςΕρώτηση 1Τι τόνο και τι πνεύμα θα βάλετε στη λέξη «υιος»; Α. Ψιλή και οξεία Β. Δασεία και οξεία Γ. Ψιλή και περισπωμένηΥπόδειξη :Το πρώτο γράμμα είναι το φωνήεν «υ» και η συλλαβή που τονίζεται είναιβραχύχρονη «ο»
    • 14. ΕρωτήσειςΕρώτηση 1Τι τόνο και τι πνεύμα θα βάλετε στη λέξη «υιος»; Α. Ψιλή και οξεία Β. Δασεία και οξεία Γ. Ψιλή και περισπωμένηΣωστά. Το αρχικό φωνήεν είναι το «υ» που παίρνει πάντα δασεία και η συλλαβήπου τονίζεται είναι βραχύχρονη «ο», άρα παίρνει οξεία
    • 15. ΕρωτήσειςΕρώτηση 2Βάση ποιου κανόνα θα τονίζατε τη λέξη «κατοικος; Α. Βάση του πέμπτου κανόναΒ. βάση του τέταρτου κανόνα Γ. Βάση του δεύτερου κανόνα
    • 16. ΕρωτήσειςΕρώτηση 2Βάση ποιου κανόνα θα τονίζατε τη λέξη «κατοικος; Α. Βάση του πέμπτου κανόνα Β. Βάση του τέταρτου κανόνα Γ. Βάση του δεύτερου κανόναΥπόδειξη : Η λέξη «κατοικος» δεν τονίζεται στην παραλήγουσα αλλά στηνπροπαραλήγουσα
    • 17. ΕρωτήσειςΕρώτηση 2Βάση ποιου κανόνα θα τονίζατε τη λέξη «κατοικος»; Α. Βάση του πέμπτου κανόνα Β. Βάση του τέταρτου κανόνα Γ. Βάση του δεύτερου κανόναΣωστά. Γιατί τονίζεται στην προπαραλήγουσα και ο δεύτερος κανόνας αναφέρει ότιπρέπει να βάλλουμε οξεία.
    • 18. Στόχοι•Να γίνει κατανοητό πώς χρησιμοποιούνται τα τονικά σημεία της ΑρχαίαςΕλληνικήςΑνακεφαλαίωση•Οι τόνοι της Αρχαίας Ελληνικής είναι 3 .Η οξεία (), η βαρεία (/) και ηπερισπωμένη (~).Τόνο τοποθετούμε μόνο στα φωνήεντα.•Τα πνεύματα είναι 2 και τοποθετούνται στο πρώτο φωνήεν ή δίφθογγο κάθελέξης: Η ψιλή (> ) και η δασεία (<).•Για να μπορούμε να τονίζουμε σωστά τις λέξεις της Αρχαίας Ελληνικήςχρειάζεται να γνωρίζουμε καλά τη διάκριση φωνηέντων.•Τα βραχύχρονα φωνήεντα τονίζονται πάντα με οξεία.•Η προπαραλήγουσα παίρνει πάντα οξεία.•Όταν η λήγουσα είναι μακρόχρονη, η προπαραλήγουσα δεν τονίζεται.•Η μακρόχρονη παραλήγουσα, όταν τονίζεται, παίρνει οξεία, αν η λήγουσα είναιμακρόχρονη•Η μακρόχρονη παραλήγουσα, όταν τονίζεται, παίρνει περισπωμένη , αν ηλήγουσα είναι βραχύχρονη.

    ×