Deel 9

1. - Part 9 -

2. Voor ik het wist liep de wekker alweer af en was het ochtend. David en ik gingen allebei tegelijk
rechtzitten en wreven in onze ogen. Ondanks dat ik diep geslapen had voelde ik me suf en moe. We
sloften allebei in stilte naar de badkamer. David en ik hadden allebei nogal last van een afwisselend
ochtendhumeur. Op sommige dagen waren we allebei klaarwakker en enthousiast, op andere dagen
communiceerden we ‘s ochtends enkel met elkaar door te grommen.
Ik ging op het toilet zitten terwijl David onder de douche sprong.

3. Toen we allebei gedoucht en aangekleed waren was ons humeur weer wat beter. Terwijl ik
boterhammen smeerde perste David al wat fruitsap voor ons.
David zette de glazen op tafel en liep plots richting de living.
Enkele minuten later kwam hij fluitend terug naar binnen.
‘Vandaag geen boodschappen in de krant, dus misschien was het maar eenmalig’, zei hij met een
glimlach.

4. Ik vond het vervelend dat hij de krant had gecontroleerd zonder mij te raadplegen, maar aan de andere
kant was ik enorm opgelucht dat er geen tweede bericht in zat.
‘Misschien was het dan toch gewoon een flauwe grappenmaker,’ zei ik vrolijk.
‘Dat kan, maar ik ga die Mason toch in de gaten houden als ik hem tegenkom.’
‘Tot hoelaat moet je vandaag werken schat?’, vroeg ik om hem van het onderwerp af te leiden.

5. Ik was blij toen ik de deur van de winkel kon openen. Hoewel ik soms nood had aan een vrije dag, was
het toch leuk om m’n zinnen te verzetten en me te richten op de klanten.
Het was minder druk dan de dag nadat het krantenartikel was verschenen, maar toch waren er nog
altijd meer klanten dan gewoonlijk.
Tijdens de middagpauze belde Loren me op om te vragen of ik ‘s avonds wilde langskomen. Ze had
heel wat te vertellen. Natuurlijk stemde ik in, want ik was nog steeds erg nieuwsgierig.

6. De werkdag vloog voorbij en voor ik het wist stond ik bij Loren aan de deur.
Ze opende enthousiast de deur en omhelsde me.
‘Er is gisteren zoveel gebeurd! Ik weet zelfs niet waar ik moet beginnen!
Ik ben net klaar met koken, dus als je wil mag je meteen aan tafel komen zitten.’

7. Hoe lief en gastvrij Loren ook was, haar kookkunsten waren beperkt tot een minimum. Ze had
hamburgers voor ons klaargemaakt. Geen moeilijk gerecht, en zeker niet zo gezond, maar het smaakte
wel.
‘Eerst en vooral: Heb je nog iets gehoord van de stalker?’, vroeg ze aan me.
‘Ik heb alles aan David verteld, en hij vertrouwt Mason ook niet, maar dat heeft volgens mij meer te
maken met zijn jaloers karakter. Hij heeft vanmorgen de krant voor me bekeken, en er stond geen
bericht meer in. Dus misschien was het gewoon een flauwe grappenmaker.’

8. ‘Misschien wel, maar ik zou toch nog voorzichtig zijn als ik jou was. Ik wil je geen schrik aanjagen,
maar je moet het zekere voor het onzekere nemen. Ik heb nog geen tijd gehad om de krant te
bestuderen door heel die ontvoeringszaak, maar ik beloof dat ik er deze week echt werk van maak.’
En toen veranderde het gespreksonderwerp al snel. Loren vertelde hoe ze de vermiste vrouw hadden
teruggevonden in het winkelcentrum. De dader was opgepakt, en blijkbaar had hij een tragisch
verleden.

9. Nadat Loren het hele verhaal van de dader had uitgelegd, kreeg ik zelfs wat medelijden met hem. Wat
hij gedaan had was fout, maar hij deed het uit verdriet en wanhoop, niet om iemand te kwetsen.
Vervolgens ging ze over naar het verhaal van het slachtoffer, de vrouw die bij mij in de winkel kwam.
…
‘Dus ze wist helemaal niet dat ze ontvoerd was? Wauw dat is echt wel spectaculair.’

10. Toen Loren het hele verhaal had verteld, was er al een uur voorbij en hadden we elk al 2 hamburgers
op. We hadden nog wel wat honger, en dus stak ze de laatste 2 nog snel even terug in de
microgolfoven.
‘Maar wacht… er is meer. Je raadt nooit wat er gisteren nog gebeurd is! Om de goede afloop van de
zaak te vieren, had ik enkele collega’s uitgenodigd om hier iets te komen drinken. Mario was er
natuurlijk ook bij, en uiteindelijk bleef hij als laatste over…’

11. ‘Jij en Mario… Alleen… Hier… Dat meen je niet! Hebben jullie…?’
‘Ik merkte meteen dat de sfeer veranderde zodra iedereen weg was. Hij begon weer met me te flirten.
Toen ik wat glazen in de vaatwasser zette kneep hij plots in m’n bil. Ik draaide me om en voor ik het
wist nam hij me vast en begon hij me te zoenen. Hij kan zo goed kussen Morgan, ik was meteen
helemaal verloren… Hij begon me hier in de keuken uit te kleden en droeg me daarna – onder mijn
begeleiding – naar de slaapkamer…’
Dit kon alleen Loren overkomen, dacht ik bij mezelf.

12. ‘Tja, je kan al raden wat er toen gebeurde he…’
‘En… Was hij zo goed als je had verwacht?’
‘Ge-wel-dig. En ik overdrijf echt niet. Iemand die zoveel ervaring heeft met vrouwen móet gewoon goed
zijn.’
‘En veel ziektes hebben…’
‘Oh help, ik hoop echt van niet…’
‘Maar… Zijn jullie nu een koppel?’

13. ‘Wel… Nadien ging ik dus naar het toilet, terwijl hij nog op het bed lag. Ik dacht dat we misschien de
rest van de nacht wel konden…’
‘Te veel details, Loren’, zei ik lachend.
‘Maar toen ik terugkwam had hij z’n kleren al weer aangetrokken. Hij pakte me vast, gaf me een zoen
en bedankte me! Hij zei letterlijk: “Daar had ik echt nood aan. Ik zie je wel op het werk he”. Kun je dat
geloven?! Hij heeft me gewoon gebruikt.’
‘Tja… Dat was wel te verwachten van Mario. Wat ga je nu doen?’

14. ‘Gewoon doen alsof er niks is gebeurd. En hij mag nog zoveel smeken en flirten, maar mij krijgt hij
toch nooit meer in bed hoor. Ook al was het nog zo goed… Hij heeft me doen inzien dat ik nood heb
aan een echte relatie, zoals jij en David. Gedaan met de onenightstands.’
‘Achja. Jij hebt ook je plezier gehad aan hem,’ zei ik met een knipoog.
Loren moest lachen en begon een beetje te blozen.

15. Nadat we nog wat hadden geklaagd over Mario was het al tijd om naar huis te gaan.
Ik hielp Loren nog met afruimen en we kregen allebei de slappe lach toen ik haar string in de
vaatwasser zag liggen.
Uiteindelijk namen we afscheid aan de deur. Ik had me weer kostelijk geamuseerd en vertrok met een
blij gevoel naar huis.

16. De rest van de week stond ik elke dag in de winkel. Op sommige momenten was het nog altijd erg
druk, en de klanten stelden veel vragen of kwamen me feliciteren met de goede recensie.
Daarnaast moest ik nog wat helpen met bestellingen, het klantenbestand op orde houden en de
boekhouding bijhouden. Meestal was ik van ‘s ochtends tot ‘s avonds aan het werk.
Ook David had het druk.
Maar dat kon me allemaal niet zoveel schelen, want al de hele week was er geen bericht meer
verschenen in de krant. Ik werd met rust gelaten.

17. Op zondag hadden David en ik eindelijk nog eens tijd voor ons tweetjes. We besloten om naar de
vijvers langs de bosrand te gaan om wat te gaan vissen. Als klein meisje nam mijn vader me hier al
mee naartoe.
In het begin was het opnieuw wat wennen met zo’n grote hengel. Maar David en ik maakten plezier.

18. En ons gelach jaagde de vissen gelukkig niet weg, want we vingen er allebei een aantal.
Ik was trots op onze vangst.
‘Dit zouden we vaker moeten doen. Het is echt leuk,’ zei ik lachend terwijl ik m’n vis weer in het water
gooide.
‘Je hebt gelijk. Het is hier ook zo mooi. Ik kom helemaal tot rust na zo’n drukke werkweek’.
En dat klopte, want David had niet meer geklaagd over het krantenbericht of over Mason.

19. Toen we in de late namiddag thuiskwamen verraste David me met de uitnodiging voor een romantisch
diner op restaurant. Ik nam meteen een lekker warm bad. De natuur is leuk, maar je wordt er wel wat
vies van.
Daarna friste ik mezelf wat op. Ik deed wat make-up op en droogde m’n haren.

20. Vervolgens ging ik op zoek naar een leuke outfit. Na lange tijd zoeken vond ik een kleedje dat ik al een
tijd niet meer had aangetrokken. Het zat leuk en was geschikt voor onze date. Ik zocht nog snel een
vestje om erover aan te doen, want het begon buiten al wat af te koelen.
Ik checkte mezelf nog eens in de spiegel, en ging dan naar beneden.

21. ‘Tadaaaaaah,’ zei ik lachend tegen David.
‘Je ziet er prachtig uit,’ zei hij met een brede glimlach, en hij gaf me een lange zoen.
David had zich ondertussen al klaargemaakt in het badkamertje op de benedenverdieping.
‘Kom, dan gaan we. Ik heb honger,’ lachte hij.

22. In het restaurant kregen we meteen een zitplaats aangeboden. Het was er echt gezellig, en alles was
afgestemd op koppels. Elk koppel kreeg een eigen ‘hoekje’, met een tafeltje om te eten en een zetel om
gezellig in te zitten. David en ik kregen meteen een glaasje champagne aangeboden. We brachten een
toast uit op ons gezellig avondje samen.

23. In afwachting tot we de menukaart kregen en aan tafel mochten, dronken we rustig ons glas leeg en
namen we de tijd om gezellig te genieten van elkaar. Doordat we ons eigen privéhoekje hadden, was er
toch een beetje privacy om te knuffelen en een te zoenen zonder pottenkijkers.
Ik gaf David net een grote smakkerd op z’n mond toen ik een subtiel kuchje hoorde. Het was de ober.
‘Excuseer. Jullie mogen aan tafel gaan.’

24. We kregen de menukaarten en al wat water om te drinken.
Enkele minuten later kwam iemand onze bestelling opnemen. David koos voor de gegrilde ribbetjes, en
ik bestelde een filet mignon. Daarnaast bestelden we nog wat champagne bij. De ober schreef alles
netjes neer en verzekerde ons dat de bestelling er zo snel mogelijk aankwam.

25. We dronken samen van de champagne en raakten al snel aan de praat.
We verloren de tijd uit het oog, tot we weer verstoord werden door de ober.
Ze bracht een grote schotel, met daaronder onze borden.
Het eten zag er echt fantastisch lekker uit.
‘Smakelijk!’, zei ze toen onze borden op tafel stonden. Daarna wandelde ze weer naar de keuken.

26. Het eten was werkelijk zo lekker als het eruit zag.
David en ik proefden enkele hapjes van elkaars bord. Er was echt niets op aan te merken.
We genoten allebei eerst in stilte van de gerechten, maar al snel begonnen we weer verder te
babbelen. We praatten vol enthousiasme over onze jobs. Onze carrières gingen beiden de goede
richting uit.
‘Dit zou een ideaal moment zijn om een investering te maken,’ zei David plots.

27. ‘Hoe bedoel je?’
‘Wel… Je wou toch graag een eigen winkel op een aparte locatie? Ik denk dat als we een beetje meer
sparen, we vast wel iets kunnen kopen in de stad.’
‘Meen je dat?!’ Ik werd meteen dolenthousiast. Ik wist dat David m’n carrière steunde, maar dat hij mee
wilde investeren in mijn droom om de winkel uit te breiden had ik niet verwacht. Hij gaf zijn geld niet zo
vlug uit.

28. Zodra onze borden leeg waren ruimde de ober alles af. We wachtten nog even en vroegen dan om de
dessertkaart. David bestelde een groot stuk chocoladecake en ik hield het bij een vruchtentaartje.
Het smaakte opnieuw overheerlijk, en was de perfecte afsluiter van het lekkere diner.
Het was echt al lang geleden dat David nog eens konden genieten van een gezellig avondje samen,
zonder stress, ruzie of frustraties.

29. Toen we klaar waren was het al laat. Ik ging nog even naar het toilet terwijl David om de rekening
vroeg. Daarna gingen we samen naar huis. Door een raam in de gang zagen we dat de kok nog druk in
de weer was met het bereiden van zijn lekkere gerechten.

30. Eenmaal thuis begaven David en ik ons meteen naar de slaapkamer om onze geweldige avond verder
te zetten. We trokken elkaars kleren uit en gingen samen op bed liggen.
‘Bedankt voor de geweldige avond schat,’ zei ik met een verliefde blik.
‘Graag gedaan, maar het beste moet nog komen…’ antwoordde David met een speelse glimlach.

31. De volgende ochtend kwam al snel. David stond zo stil mogelijk op om me niet te wekken. Hij kleedde
zich om en begon daarna aan een heerlijk ontbijt. Hij moest alweer vroeg vertrekken naar het werk,
terwijl ik nog wat langer kon uitslapen en dromen van de vorige avond.

32. Terwijl ik nog lag te slapen at David zijn omelet al op. Daarna liep hij weer te trap op om me zachtjes te
wekken. Ik kreunde en trok de dekens over m’n hoofd.
‘Nog niet…’ ,gromde ik
‘Ik moet ervandoor schat. Ik heb een omelet voor je gebakken, als je je haast is het nog lekker warm.’
Dat veranderde de zaak. Ik gooide de dekens van me af. David gaf me nog snel een zoen en vertrok
toen naar het werk.

33. Toen ik beneden kwam nam ik snel een bord en een lauwwarme omelet. Op het aanrecht zag ik plots
een vaas met een paar bloemen in staan. Die had David voor me geplukt uit onze tuin.
Wat attent van hem… Ik voelde meteen weer vlinders in m’n buik.
Vervolgens at ik de heerlijke omelet met smaak op.

34. Na het ontbijt nam ik een lange, hete douche om wakker te worden. Ik trok m’n kleren aan, droogde
m’n haren en ging naar de brievenbus om de post te halen. Ik verwachtte enkele rekeningen, maar tot
mijn grote verbazing vond ik een roze liefdesbrief in de brievenbus. Er stond geen afzender op de
envelop, maar ik kon al raden van wie het was. Toen ik David pas had leren kennen, had hij ook een
postkaartje in m’n brievenbus gestopt om te vragen hoe het met me ging. Op zijn eigen schattige
manier hielp hij me om het overlijden van mijn vader te verwerken. Zo groeiden we steeds dichter naar
elkaar. Onze avond samen had onze relatie duidelijk weer een boost gegeven.

35. Ik ging snel naar binnen en zette me aan de keukentafel om Davids kaartje te lezen. Ik was erg
nieuwsgierig. Maar zodra ik de brief vastnam merkte ik dat deze niet van David was… Er kleefde een
grote foto op van mij, die recent getrokken moest zijn in de winkel. Binnenin de kaart stond een
getypte tekst, in een sierlijk lettertype. Dezelfde zin stond er wel honderden keren opnieuw:
Noem je dat een date? Volgens mij kan je beter krijgen. Kom morgenavond om 20u naar
Magnolialaan 22, en ik beloof dat je een onvergetelijke avond zult meemaken. Veel liefs.