1. PU; Huisje Boompje Kindje

2. ‘Rustig Carmen, het komt allemaal goed.’ Zegt Pim. Hij probeert zijn vriendin zo veel mogelijk te steunen, maar van de bevallingen van zijn moeder heeft hij al begrepen dat er weinig is dat hij kan doen.

3. De bevalling verloopt heel voorspoedig en Carmen doet het geweldig. ‘Nog even schat.’ Zegt Pim als Carmen begint met puffen.

4. Na een paar minuten houdt Carmen een klein baby’tje in haar armen. Vertederd kijkt ze naar het kleine wezentje in haar armen.

5. Voorzichtig legt ze het kleintje in haar armen. ‘Je bent perfect.’ Fluistert ze en kijkt hoe het kindje rustig in haar armen ligt.

6. ‘Jij bent het mooiste meisje dat ik ooit heb gezien.’ Zegt ze en het kindje brabbelt vrolijk in haar armen. ‘Kom eens naar dit mooie meisje kijken Pim.’

7. Pim heeft al die tijd staan toekijken en komt nu pas in beweging. ‘Bedoel je dat we een dochter hebben?’ vraagt hij nog wat versuft. Carmen knikt glunderend. ‘Zeg eens hallo tegen je papa.’

8. Het meisje begint te lachen en steekt haar kleine handjes uit naar haar vader. Vertederd kijkt Pim naar zijn dochtertje. Ze is gewoon perfect en niets kan dat veranderen.

9. ‘Hallo Nienke. Je bent een prachtig meisje.’ Zegt hij en de 2 blauwe ogen kijken hem stralend aan. ‘Mijn kleine meisje.’ Zegt hij vertederd en kan zijn blik niet los maken.

10. Ook Carmen kijkt vertederd naar het kleine wondertje in haar armen. ‘Ze heeft de haarkleur van je moeder.’ Merkt ze dan op.

11. Als ze allebei het meisje goed hebben bekeken en alle teentjes zijn geteld neemt Carmen Nienke mee naar de slaapkamer. ‘Welkom in je kamertje.’ Zegt ze en de blauwe ogen kijken haar aan.

12. Ze legt het meisje in haar bedje en kijkt hoe het Nienke de omgeving in zich op neemt. Ze aait het meisje over haar buik en een lach verschijnt op haar gezicht.

13. In de woonkamer staat Pim met de telefoon aan zijn oor. ‘Hebben jullie zin om morgen kennis te maken met jullie kleindochter?’ vraagt hij lachend. ‘Hoor ik het nu goed? Heb je een dochter?’ vraagt Daan aan de andere kant van de lijn. ‘Gefeliciteerd!’ roept hij in de telefoon. ‘Hoe heet het meisje?’ ‘Ze heet Nienke.’ Zegt Pim trots.

14. Nadat Pim ook Tessa heeft gebeld loopt hij naar de slaapkamer. Carmen kijkt nog steeds naar het meisje dat inmiddels al in slaap is gevallen. ‘Ze is prachtig.’ Fluistert Pim en trekt haar naar zich toe.

15. ‘Ik had niet gedacht dat ik dit ooit nog mee zou maken.’ Zucht Carmen. ‘Ik ben zo blij dat haar niets mankeert. Ze is gewoon perfect, het mooiste kindje dat ik ooit heb gezien.’

16. ‘Net zo mooi als haar moeder.’ Zegt Pim en houdt haar iets van zich af. ‘Je ziet er moe uit. Weet je zeker dat je niet naar bed wil?’ vraagt hij bezorgd. ‘Misschien is het beter van wel.’ Zucht Carmen en geeft Pim een kus.

17. Dan loopt ze naar de wieg en geeft ook Nienke voorzichtig een kusje op haar voorhoofd. ‘Slaap zacht, meisje van me.’ Ze loopt naar het bed en kruipt onder de wol.

18. Pim blijft nog even bij het wiegje staan en kijkt hoe Nienke rustig ademt. Hij heeft het al zo vaak mee gemaakt bij zijn moeder, maar de geboorte van zijn eigen kindje lijkt zo anders.

19. Voorzichtig geeft hij een kusje op het kleine hoofdje en loopt dan naar het bed. Carmen is inmiddels al in slaap gevallen en hij kruipt voorzichtig naast haar.

20. Hij kruipt dicht tegen haar aan en valt al snel in slaap. Allebei zijn ze nog in de wolken met de geboorte van de Nienke.

21. Tot de volgende update!