1. PU; Huisje Boompje Kindje

2. De weken daarna is Carmen steeds vaker in de babykamer te vinden. Dromerig kijkt ze naar alle spullen die keurig staan te wachten tot de geboorte van de baby.

3. Die baby zal niet lang meer op zich laten wachten. Vermoeid stapt Carmen uit bed. ‘Dit moet niet te lang meer duren.’ Mompelt ze en wrijft door haar ogen.

4. Ze loopt naar de kledingkast en trekt haar kleding aan. Met moeite knoopt ze het laatste knoopje dicht. Met een zucht loopt ze naar de woonkamer.

5. ‘Goedemorgen.’ Zegt Pim vrolijk. ‘Ik heb pannenkoeken gebakken. Dat heb je wel verdient na nog zo’n slapeloze nacht. Dat zal de baby ook wel lekker vinden.’

6. ‘Wil je me soms nog dikker hebben?’ vraagt Carmen en gaat met een chagrijnig gezicht aan de tafel zitten. ‘Hoe bedoel je?’ vraagt Pim die er niets van snapt.

7. ‘Je bent prachtig zoals je bent en ik hou van je.’ Zegt hij. ‘Ik weet ook wel dat je dat alleen maar zegt om mij een plezier te doen.’ Mompelt Carmen en nors kijkt ze naar de grond.

8. ‘Carmen luister nu even. Ik ben niet met je getrouwd om hoe je eruit ziet, maar omdat ik van je houd. Je bent de liefste vrouw die ik ooit heb ontmoet en ik wil altijd bij je blijven.’

9. ‘Waarom denk je anders dat ik met je getrouwd ben?’ vroeg hij triomfantelijk. Chagrijnig pakt Carmen een pannenkoek van de stapel en begint te eten.

10. Zwijgend eten ze verder en de eerste die iets zegt is Fil: ‘Honger, honger.’ Roept hij en Pim schuift zijn stoel naar achter. Hij schudt wat brokken in het bakje en voelt hoe de ogen van Carmen hem bekijken.

11. Even draait hij zich om en ziet hoe Carmen snel haar hoofd wegdraait. ‘Is er soms iets?’ vraagt Pim en Carmen schudt onmerkbaar haar hoofd. ‘Ik begin maar vast aan de afwas.’

12. Ze staat op en een steek gaat door haar buik. ‘Gaat het wel?’ vraagt Pim bezorgd als hij ziet hoe haar gezicht vertrekt. ‘Natuurlijk.’ Mompelt Carmen en stapelt snel de borden op.

13. ‘Ik ga naar college.’ Zegt ze als alle borden weer schoon zijn. ‘Zou je dat nu wel doen?’ vraagt Pim bezorgd. ‘Er is niets aan de hand. Laat me nu maar gewoon met rust.’ Mompelt Carmen en loopt de deur uit.

14. Zuchtend gaat Pim op de bank zitten. Hij heeft allang door wat er aan de hand is, hij heeft het al vaker met zijn moeder mee gemaakt. Doelloos kijkt hij rond. Het duurt nog een paar uur voor Carmen thuis komt en als ze komt moet hij meteen naar college.

15. Na een paar uur staat hij op van de bank en schrijft een briefje voor Carmen. Dan loopt hij naar buiten en gaat op weg naar college.

16. Tien minuten later opent Carmen de deur. Ze heeft een raar gevoel in haar buik en loopt naar binnen. Op de keukentafel vindt ze een klein briefje. “Lieve Carmen, onthoud wat ik vanochtend heb gezegd. Een warm bad staat op je te wachten. X Pim.”

17. Met een glimlach op haar gezicht loopt ze naar de badkamer en voelt aan het water. Voorzichtig laat ze zich in het warme water glijden. ‘Wat is Pim toch een schatje.’ Zucht ze.

18. Het water was heerlijk en al snel viel Carmen in slaap. Een uur later wordt ze wakker van het slaan van de deur. Ze stap uit bad en kleed zich aan. ‘Zo te zien heb je mijn briefje gevonden.’ Vraagt Pim en verschijnt in de deuropening.

19. ‘Bedankt, ook voor vanochtend.’ Zegt Carmen en slaat haar armen om zijn nek. ‘Dat heb ik allemaal voor je over.’ Zegt Pim lachend terwijl hij de knuffel beantwoord.

20. Met een van pijn vertrokken gezicht laat ze hem los. ‘Gaat het wel?’ vraagt Pim bezorgd. ‘Ga anders even op de bank liggen.’ Zonder op het antwoord te wachten trekt hij haar mee.

21. Even staart Carmen voor zich uit, maar al snel voelt ze hoe haar ogen dicht vallen. Gewillig geeft ze eraan toe. Met een onrustig gevoel valt ze in slaap.

22. Pim gaat op de andere bank zitten en kijkt hoe haar borstkas onrustig heen en weer gaat. Terwijl hij naar haar kijkt voelt hij hoe de zenuwen door zijn buik gaan.

23. Het zal niet lang meer duren voor hij vader zou zijn. Bij het idee wordt hij al onrustig. Een zacht gekreun komt van de andere bank en hij ziet hoe Carmen overeind komt.

24. ‘Heb je lekker geslapen?’ vraagt hij zo normaal mogelijk. Ze knikt, maar haar gezicht verraad de pijn. ‘Gaat het wel?’ vraagt hij bezorgd. Carmen zegt niets en gaat staan.

25. Ook Pim staat op. ‘Carmen?’ vraagt hij en legt zijn hand op haar schouder. Carmen grijpt naar haar buik. ‘Carmen?’ vraagt Pim opnieuw. ‘Ik geloof dat de baby komt.’ Mompelt Carmen terwijl ze op haar lip bijt.

26. Tot de volgende update!