FUNCIÓN de RELACIÓN
 Esta función consiste nos seguintes procesos:
 • Adaptar ao Organismo as continuas condicións cambiantes
 tanto do medio externo coma do interno.
 • Relación e coordinación da diferentes partes do corpo
 humano, para que funcionen coma un TODO.




É o estado de equilibrio dinámico ou o conxunto de
mecanismos polos que todos os seres vivos tenden a
alcanzar unha estabilidade nas propiedades do seu
medio interno e, polo tanto da composición bioquímica
dos líquidos e tecidos celulares, para manter a vida
sendo a base da fisioloxía.
N
                                                                              E
                                                                              U
                                                                              R
                                                                              O
                                                                              N
                                                                              A

A unidade básica do sistema nervioso é unha célula moi especializada
                                                                              S
chamada neurona, que se distingue dunha célula normal pola súa
incapacidade para reproducirse, o cal explica que toda lesión cerebral sexa
definitiva. As neuronas miden menos de 0.1 milímetro.
N. INTERCALAR



  N. SENSITIVA




   N. MOTORA
PROPAGACIÓN DO IMPULSO NERVIOSO
O sistema nervioso central está
formado por: a medula espiñal,
estrutura alongada de tecido brando,
situada ao interior da columna
vertebral; e o encéfalo, estrutura
voluminosa situada sobre a medula
espiñal e ao interior do cranio.

No encéfalo podemos distinguir tres
estruturas: o cerebro, o cerebelo, o
bulbo raquídeo.

Todo isto está protexido por sólidas
estruturas óseas, que no seu
conxunto reciben o nome de estoxo
cranio-raquídeo, porque está
formado polos ósos do cranio e as
vértebras da columna vertebral.

Ademais das estruturas óseas, o
sistema nervioso central posúe
outros elementos de protección: as
meninxes.
As
                                                               Meninxes


As 3 meninxes, duramadre ,aracnoides e piamadre, limitan 3 espazos, o epidural, o
subdural e o subaracnoideo. O espazo epidural é aproveitado na medula para inxectar
anestésicos locais conseguindo anestesia temporal do abdome e membros inferiores

Son varias as funcións das meninxes:

* Protección biolóxica: impide, a modo de filtro, a entrada de substancias e
microorganismos prexudiciais.

* Protección mecánica: Esta importantísima función permite que pequenos golpes na
cabeza non supoñan un grave perigo para a vida do ser humano.
É o encargado de conectar todos os receptores e efectores do
organismo cos Centros Nerviosos. Está constituido polos nervios.
Dende un punto de vista funcional, o SNP está formado por:

1. Sistema Nervioso Somático:         Cumpre as seguintes
  funcións:
   a) Recibir a información dos estímulos procedentes do exterior
      e da posición do noso corpo.
   b) Levar as ordes para a contracción dos músculos voluntarios.

   Estas dúas funcións lévaias a cabo grazas aos Nervios
      Craniais e Raquídeos.

2. Sistema Nervioso Autónomo: Regula e coordina as
  funcións involuntarias do noso organismo.
  Está formado polo SIST. NERV. SIMPÁTICO e polo SIST.
  NERV. PARASIMPÁTICO.
Sistema endócrino

O sistema endócrino ou hormonal é
un conxunto de órganos e tecidos do
organismo que liberan un tipo de
substancias chamadas hormonas e
está constituído ademais destas, por
células especializadas e glándulas
endócrinas.
CARACTERÍSTICAS DO SISTEMA
       ENDOCRINO
A transmisión da
información realízase
mediante a secreción de
certas substancias de
natureza química

A actuación é máis lenta que
no sistema nervioso.

A acción é máis duradeira
que no caso do sistema
nervioso.
As hormonas son moléculas orgánicas de composición
química variada que, ao chegar por vía sanguínea a certas
células, células diana, fan que estas leven a cabo
determinadas accións, como coordinar, controlar e
regular diferentes órganos, para que todo o corpo
funcións correctamente como unha unidade.
GLÁNDULAS ENDOCRINAS E
      HORMONAS LIBERADAS (I)
Hipófise xera as seguintes hormonas:
Antidiurética (ADH), diminúe a cantidade de auga eliminada polos
ouriños.

Oxitocina, contrae os músculos do útero durante o parto

Hormonas estimulantes das demais glándulas.

Hormona do crecemento, promove o alongamento dos ósos e o
crecemento en xeral

Tiroide
Tiroxina, aumenta a intensidade do metabolismo.
GLÁNDULAS ENDOCRINAS E HORMONAS
              LIBERADAS (II)
Paratiroide

Parathormona, regula a cantidade de calcio e fósforo no
sangue.

Capsulas suprarrenais

Adrenalina, prepara o organismo para un esforzo e ten
accións semellantes ás do sistema nervioso simpático.

Corticoides, regulan varios procesos metabólicos e a
cantidade de auga nos tecidos.

Controla a concentración de sodio e potasio en sangue.
GLÁNDULAS ENDOCRINAS E
     HORMONAS LIBERADAS (III)
Páncreas
Insulina, aumenta a utilización de glicosa polos músculos e outros tecidos.

Glicagón, estimula a conversión de glicóxeno hepático en glicosa do
sangue.

Testículos
Andróxenos, Producen e manteñen os carácteres sexuais masculinos.

Ovarios
Estrógenos, producen e manteñen os carácteres sexuais femininos.

Progesterona, permite a implantación do embrión no útero.

T5 sis ner e end 1112

  • 2.
    FUNCIÓN de RELACIÓN Esta función consiste nos seguintes procesos: • Adaptar ao Organismo as continuas condicións cambiantes tanto do medio externo coma do interno. • Relación e coordinación da diferentes partes do corpo humano, para que funcionen coma un TODO. É o estado de equilibrio dinámico ou o conxunto de mecanismos polos que todos os seres vivos tenden a alcanzar unha estabilidade nas propiedades do seu medio interno e, polo tanto da composición bioquímica dos líquidos e tecidos celulares, para manter a vida sendo a base da fisioloxía.
  • 4.
    N E U R O N A A unidade básica do sistema nervioso é unha célula moi especializada S chamada neurona, que se distingue dunha célula normal pola súa incapacidade para reproducirse, o cal explica que toda lesión cerebral sexa definitiva. As neuronas miden menos de 0.1 milímetro.
  • 5.
    N. INTERCALAR N. SENSITIVA N. MOTORA
  • 6.
  • 7.
    O sistema nerviosocentral está formado por: a medula espiñal, estrutura alongada de tecido brando, situada ao interior da columna vertebral; e o encéfalo, estrutura voluminosa situada sobre a medula espiñal e ao interior do cranio. No encéfalo podemos distinguir tres estruturas: o cerebro, o cerebelo, o bulbo raquídeo. Todo isto está protexido por sólidas estruturas óseas, que no seu conxunto reciben o nome de estoxo cranio-raquídeo, porque está formado polos ósos do cranio e as vértebras da columna vertebral. Ademais das estruturas óseas, o sistema nervioso central posúe outros elementos de protección: as meninxes.
  • 9.
    As Meninxes As 3 meninxes, duramadre ,aracnoides e piamadre, limitan 3 espazos, o epidural, o subdural e o subaracnoideo. O espazo epidural é aproveitado na medula para inxectar anestésicos locais conseguindo anestesia temporal do abdome e membros inferiores Son varias as funcións das meninxes: * Protección biolóxica: impide, a modo de filtro, a entrada de substancias e microorganismos prexudiciais. * Protección mecánica: Esta importantísima función permite que pequenos golpes na cabeza non supoñan un grave perigo para a vida do ser humano.
  • 13.
    É o encargadode conectar todos os receptores e efectores do organismo cos Centros Nerviosos. Está constituido polos nervios.
  • 14.
    Dende un puntode vista funcional, o SNP está formado por: 1. Sistema Nervioso Somático: Cumpre as seguintes funcións: a) Recibir a información dos estímulos procedentes do exterior e da posición do noso corpo. b) Levar as ordes para a contracción dos músculos voluntarios. Estas dúas funcións lévaias a cabo grazas aos Nervios Craniais e Raquídeos. 2. Sistema Nervioso Autónomo: Regula e coordina as funcións involuntarias do noso organismo. Está formado polo SIST. NERV. SIMPÁTICO e polo SIST. NERV. PARASIMPÁTICO.
  • 19.
    Sistema endócrino O sistemaendócrino ou hormonal é un conxunto de órganos e tecidos do organismo que liberan un tipo de substancias chamadas hormonas e está constituído ademais destas, por células especializadas e glándulas endócrinas.
  • 20.
    CARACTERÍSTICAS DO SISTEMA ENDOCRINO A transmisión da información realízase mediante a secreción de certas substancias de natureza química A actuación é máis lenta que no sistema nervioso. A acción é máis duradeira que no caso do sistema nervioso.
  • 21.
    As hormonas sonmoléculas orgánicas de composición química variada que, ao chegar por vía sanguínea a certas células, células diana, fan que estas leven a cabo determinadas accións, como coordinar, controlar e regular diferentes órganos, para que todo o corpo funcións correctamente como unha unidade.
  • 22.
    GLÁNDULAS ENDOCRINAS E HORMONAS LIBERADAS (I) Hipófise xera as seguintes hormonas: Antidiurética (ADH), diminúe a cantidade de auga eliminada polos ouriños. Oxitocina, contrae os músculos do útero durante o parto Hormonas estimulantes das demais glándulas. Hormona do crecemento, promove o alongamento dos ósos e o crecemento en xeral Tiroide Tiroxina, aumenta a intensidade do metabolismo.
  • 23.
    GLÁNDULAS ENDOCRINAS EHORMONAS LIBERADAS (II) Paratiroide Parathormona, regula a cantidade de calcio e fósforo no sangue. Capsulas suprarrenais Adrenalina, prepara o organismo para un esforzo e ten accións semellantes ás do sistema nervioso simpático. Corticoides, regulan varios procesos metabólicos e a cantidade de auga nos tecidos. Controla a concentración de sodio e potasio en sangue.
  • 24.
    GLÁNDULAS ENDOCRINAS E HORMONAS LIBERADAS (III) Páncreas Insulina, aumenta a utilización de glicosa polos músculos e outros tecidos. Glicagón, estimula a conversión de glicóxeno hepático en glicosa do sangue. Testículos Andróxenos, Producen e manteñen os carácteres sexuais masculinos. Ovarios Estrógenos, producen e manteñen os carácteres sexuais femininos. Progesterona, permite a implantación do embrión no útero.