Downloaded 21 times
More Related Content
άγιος παΐσιος ο αγιορείτης
- 2. 25η Ιουλίου 1924Φάρασα
- 3.
- 4.
- 5.
- 6. 1924 Σεπτέμβριος Κέρκυρα– Κοίμηση Αγίου Αρσενίου
- 7. Ἀπολυτίκιον Αγίου Αρσενίου Βίονένθεον, καλώς ανύσας, σκεύος τίμιον του Παρακλήτου, Ανεδείχθης θεοφόρε Αρσένιε, και των θαυμάτων την χάριν δεξάμενος, πάσιν παρέχεις ταχείαν βοήθειαν, Πάτερ Όσιε Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
- 8. Ἀνατροφή «ἐν παιδείᾳκαί νουθεσίᾳ Κυρίου
- 9. Δρώμενο: «Ο μικρός Αρσένιοςεπιστρέφει από το σχολείο»
- 10.
- 11. Προσόμιο Εσπερινού Ἐκ παίδωνἠγάπησας σφοδρῶς, μοναστῶν πολίτευμα, καὶ βιοτὴν τὴν μονότροπον, σεμνὲ Παΐσιε, διὸ καὶ παρεῖδες, κοσμικῶν τὰ θέλγητρα, καὶ πάντα τὰ ἡδέα καὶ ῥέοντα, τὸν νοῦν σου ὅσιε, προσηλώσας πρὸς τὰ μένοντα, παραδείσου, ὡς ἔνσαρκος ἄγγελος.
- 12.
- 13.
- 14. Ωδή α΄ Παρακλητικούκανόνα Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών Δοχεῖον χαρίτων ἀναδειχθείς, Παΐσιε πάτερ, μὴ ἐλλείπῃς ταῖς σαῖς εὐχαῖς, ἡμῖν παρασχὼν ὡς ἐλεήμων, τὰ τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος πρόσφορα.
- 15. Ωδή α΄ Παρακλητικούκανόνα Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών Ἐσχάτως ὡς ἄγγελος τοῦ Χριστοῦ, ὀφθεὶς τὰς καρδίας, ἱκετῶν σου τῶν εὐλαβῶν, ἀνάπαυσον πάτερ καὶ παράσχου, τὸ ἀγαθὸν τῆς εἰρήνης πρεσβείαις σου.
- 16. Ωδή α΄ Παρακλητικούκανόνα Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών Χοροὶ μοναζόντων καὶ κοσμικῶν, πρὸς σὲ ὁμοφώνως, ἀτενίζουσι τὸν σεμνόν, αἰτούμενοι πάτερ τὴν σὴν χάριν, ἵνα τὸ θράσος τοῦ δράκοντος θραύσωσι.
- 17. Φροντίδα για τουςάλλους…
- 18.
- 19. Χαρά στα μάτιαπου δακρύζουν Χαρά στα μάτια που δακρύζουν για κάποιον άλλον πού πονά γιατί τα μάτια αυτά θα δούνε του Παραδείσου τα αγαθά.. Χαρά στο στόμα όπου λέγει λόγια παρήγορα γλυκά γιατί το στόμα αυτό θα ψάλλει με τους αγγέλους Ωσαννά!!
- 20. Χαρά στα αυτιάόπου ακούνε το θείο λόγο του Θεού γιατί τα αυτιά αυτά θα ακούσουν τις σάλπιγγες του ουρανού.. Xαρά στα χέρια όπου ντύνουν μικρά παιδιά και ορφανά γιατί τα χέρια αυτά θα γίνουν φτερά για να πετούν ψηλά..
- 21. Χαρά στα πόδιαπου φροντίζουν για την αγάπη του Χριστού γιατί αυτά θα σ’ οδηγήσουν στη βασιλεία του ουρανού.. Χαρά στο σπίτι που ανοίγει την πόρτα στον περαστικό γιατί η πόρτα αυτή ανοίγει στην Παναγιά και στο Χριστό..
- 22. Σώζει την Μονάδατους…
- 23. Ρασοευχή 27 Μαρτίου 1954 Ηκουρά – μοναχός Αβέρκιος
- 24. 3 Μαρτίου1957 Μονή Φιλοθέου Μικρόσχηµος- µοναχός Παΐσιος
- 25. Το γράμμα στηνμητέρα του
- 26. Γλυκό μοναστηράκι μου Γλυκόμοναστηράκι μου όταν σε βάζει ο νους μου γονείς αδέλφια λησμονώ και όλους τους δικούς μου Όταν φυσάει ο Ζέφυρος τα υψηλά σου μέρη χαίρε εφραίνου έρημος των μοναστών λημέρι.
- 27. Φεύγω μανούλα μουγλυκειά και πάω να μονάσω δώσε μου την ευχούλα σου τους κόπους μου μη χάσω Δεν φεύγω κλαίων από δώ εις την Μονή θα μείνω για την αγάπη σου Χριστέ τον κόσμο τον αφήνω.
- 28. Γλυκειά που είναιη έρημος και θα την αποκτήσω, εκεί που ζουν οι μοναχοί θα πάω να κατοικήσω. Μην λες πως δε σε αγαπώ μανούλα που θα φύγω ήτανε θέλημα Θεού καλόγερος να γίνω.
- 29. Σου το λεγααπό καιρό μανούλα πως θα φύγω σε μοναστήρι θα κλειστώ και μοναχός θα γίνω. Τρέχω και πάω για να βρω τη θύρα ανοιγμένη μήπως νυστάξω ο φτωχός και τηνε βρω κλεισμένη.
- 30. Φεύγω μανούλα μουγλυκειά το ξέρω πως θα κλάψεις μα πάντα θα προσεύχομαι τον πόνο σου να θάψεις. Να ρίξει βάλσαμο ο Θεός εις την φτωχή καρδιά σου που δεν χαρίζει στο Θεό ένα από τα παιδιά σου Φεύγω μανούλα μου γλυκειά και δώσ’ μου την ευχή σου και πες πως δε με γέννησες δεν είμαι πια παιδί σου.
- 31. Παιδί μου σεμεγάλωσα σαν άνθος στην αυλή μου τώρα που πας για μοναχός να πας με την ευχή μου Μονάχα πρόσεχε καλά το σχήμα μη λερώσεις γιατί μ’ αυτό θανάσιμα εμένα θα πληγώσεις.
- 32. Στη Μονή ΣτομίουΚονίτσης Οικειότητα µε τα άγρια ζώα
- 33. Συμφιλίωση µε τηνκτίση…
- 34. Ο Σπίνος Σε φουντωμένουδέντρου κλωνάρι κάθεται σπίνος και κελαηδεί τόσην ακούει τέχνη και χάρη και πλησιάζει ένα παιδί.. Σπίνε, μ’ αρέσει το ψάλσιμό σου όλα τα λέγεις όλα καλά, μα ποίος είναι διδάσκαλος σου, που σε μαθαίνει τα μουσικά μα ποίος είναι διδάσκαλος σου, που σε μαθαίνει Γαβουδιπα
- 35. Μάθε παιδάκι διδάσκαλόςμου που με μαθαίνει τα μουσικά είναι ο Πλάστης όλου του κόσμου η εύνοια Του η πατρικιά. είναι ο Πλάστης όλου του κόσμου που με μαθαίνει Πανηζωκεδιγαβουπα.
- 36.
- 37. 1962: Όρος Σινά «Ἦνἐν τῇ ἐρήµῳ πειραζόµενος…»
- 38. Ανήλθες εν όρειτού Σινά, και οσίως έζησας, τον Μωϋσήν εκμιμούμενος, και τον συγγράψαντα, Κλίμακα την θείαν, ένδοξε Παΐσιε, βιώσας εν νηστείαις ως άσαρκος, διό και είληφας, Παρακλήτου τα χαρίσματα, ως οι πάλαι, Πατέρες και άγιοι. Προσόμια Εσπερινού
- 39. Νεότητος ώφθης φροντιστής, ασκητάΠαΐσιε, τών ασθενών η βοήθεια, και απεξάρτησις, νέων εθισμένων, ταις ουσίαις άγιε, φυτών ναρκωτικών τού αλάστορος, αθέων ίασις, μαθητών η επιστήριξις, και απάντων, οικείος και γνώριμος.
- 40. Εγκαταλείπει την γλυκιάέρημο… Επιστροφή στο Άγιον Όρος- Σκήτη Ιβήρων
- 41. Μεγάλος είν’ ηρωισμός Μεγάλοςείν’ ηρωισμός κανείς ν’ αποφασίσει τον κόσμο να απαρνηθεί ίνα Χριστόν κερδίσει. Πόσοι αλήθεια έθαψαν τα νιάτα μες στο ράσο με δάκρυα και προσευχάς το βίο να περάσουν.
- 42. Και πόσοι άφησανγονείς, αδέλφια και γειτόνους ν’ ακολουθήσουν το Χριστό με στεναγμούς και πόνους. Είναι Σταυρός ασήκωτος το ράσο να φορέσεις Και πάντα να αγωνίζεσαι στον Κύριο ν’ αρέσεις.
- 43. Ο μοναχός δεγίνεται μονάχα από το ράσο αν δε τηρήσει αλλαγή στον άνθρωπο τον έσω.
- 44. Είναι Σταυρός βαρύτατος μαείναι φεγγοβόλος και όποιος τον επωμιστεί θέλει να λάμψει όλος. Χαρά σ’ εκείνη την ψυχή όπου θ’ αποφασίσει τον κόσμο να απαρνηθεί ίνα Χριστόν κερδίσει.
- 45.
- 46. Ίδρυση Ησυχαστηρίου ΑγίουΙωάννου Θεολόγου
- 47. Μεγαλυνάρια. Χαίροις ὁ διδάσκαλος Σουρωτῆς, τοῦΣιναίου ὄρους ὁ σεμνότατος ἀσκητής, χαίροις ἐν Κονίτσῃ τῶν συμπατριωτῶν σου, κατοίκων ὄντως τύπος πάτερ πρὸς μίμησιν.
- 48. Μεγαλυνάρια. Χαίροις τῶν Φαράσων θεῖοςβλαστός, Ἄθωνος τοῦ Ὄρους περιάκουστος ἀσκητής, χαίροις τῆς Ἑλλάδος ὁ φωτιστὴς ὁ νέος, Παΐσιε τῶν νέων μέγιστε σύμμαχε.
- 49. Ὁ Γιωργάκης απότο Θιβέτ…
- 50. Ἄνδρας καὶ γυναῖκας ναρκομανεῖς, καὶπληθὺν ἀνθρώπων, δαιμονώντων ταῖς σαῖς λιταῖς, καὶ τοὺς ἀσθενοῦντας, πολυειδῶς θεόφρον, Παΐσιε μὴ παύσῃ, σώζων ἑκάστοτε. Μεγαλυνάρια.
- 51. Μεγαλυνάρια. Χαίροις τῶν Ὁσίων ὁκοινωνός, Ἄθωνος τὸ κλέος, μοναζόντων ὁ στολισμός, χαίροις Ἐκκλησίας, διδάσκαλος ὁ νέος, Παΐσιε θεόφρον, ἡμῶν τὸ καύχημα.
- 52.
- 53.
- 54.
- 55.
- 56. Περί Ἀντιχρίστου, 666και ταυτοτήτων
- 57. «Θα πάρουμε τηνΠόλη»
- 58.
- 59. Ο Γέροντας καιοι νέοι…
- 60. ᾨδὴ γ΄. Παρακλητικούκανόνα Ὑπανοῖξαί μοι θέλω, ταῖς σαῖς εὐχαῖς ἅγιε, πύλην παραδείσου τὴν θείαν, Χριστὸς ὁ Κύριος, διὸ πρὸς σὲ τὸν σεμνόν, ἀντιβολῶ καὶ κραυγάζω, σπεῦσον βοηθῆσαί με, πάτερ Παΐσιε. Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
- 61. ᾨδὴ γ΄. Παρακλητικούκανόνα Πατρικῇ σου φροντίδι, καὶ ἀρωγῇ σκέπασον, νέων τὴν παράταξιν πάτερ, ἐκ τῆς συγχύσεως, τῶν λογισμῶν τοῦ νοός, καὶ τῶν παθῶν τυραννίδος, ὅπως ἂν πορεύωνται, τρίβον σωτήριον. Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
- 62. ᾨδὴ γ΄. Παρακλητικούκανόνα Ἀσωτεύσας θεόφρον, ἐν πονηροῖς πάθεσι, καὶ ἐκδαπανήσας τὸν πλοῦτον, τῆς θείας χάριτος, γυμνὸς περίκειμαι, καὶ ἱκετεύω λιταῖς σου, τὴν στολὴν τοῦ Πνεύματος, ἔνδυσον πάλιν με. Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
- 63.
- 64. Μακαρία και ἀφανήςκοίµηση…
- 65. Τι λοιπόν τηςζωής μας το σύνορο θα το δείχνει ένα ορθό κυπαρίσσι κι απ’ ό,τι είδαμε, ακούσαμε, αγγίξαμε, τάφου γη θα μας έχει χωρίσει; Ό,τι αγγίζουμε, ακούμε και βλέπουμε τούτο μόνο ζωή μας το λέμε κι αυτό τρέμουμε μήπως το χάσουμε και χαμένο στους τάφους το κλαίμε.. Τι λοιπόν; (Τραγούδι σε ποίηση του Γ. Δροσίνη.)
- 66. Σ’ ό,τι αγγίζουμε,ακούμε και βλέπουμε της ζωής μας ο κόσμος τελειώνει; τίποτ’ άλλο; στερνό μας απόρριμμα το κορμί που σκορπιέται και λειώνει; Κάτι ανέγγιχτο, ανήκουστο, αθώρητο μήπως κάτω απ’ τους τάφους ανθίζει; κι ό,τι μέσα μας κρύβεται αγνώριστο μήπως πέρα απ’ τον θάνατο αρχίζει;.
- 67. Μήπως ό,τι θαρρούμεβασίλεμα, γλυκοχάραμα αυγής είναι πέρα; κι αντί να ’ρθει μια νύχτα αξημέρωτη, ξημερώνει μια αβράδιαστη μέρα; Μήπως είν’ η αλήθεια στον θάνατο κι η ζωή μήπως κρύβει την πλάνη Ό,τι λέμε πως ζει μήπως πέθανε κι είναι αθάνατο ό,τι έχει πεθάνει;.
- 68.
- 69.
- 70. Εργάτης και κήρυξμετανοίας…
- 71.
- 72. Εμπιστοσύνη στην θείαπρόνοια…
- 73. «Περίπλους τοῦ Ἄθω»τοῦ Χρ.Τσιαμούλη Στὸ Χιλανδάρι βάζουν τὸ μπροῦσκο στὸ βαρέλι, στὴν Ἐσφιγμένου στολίζουν τὸ σιτάρι, στὸ Βατοπαίδι κουβαλοῦν κερεστὲ τὰ ζῶα, στὴν Παντοκράτορος λιώνουν τὸ κερί· Σταυρονικήτα σταχώνουν τὰ βιβλία, στὴν Ἰβήρων ψέλνουν τὴν Παράκληση στὸ Κουτλουμούσι στυλώνουν μὲ δοκάρια τὸ χαγιάτι, στὴ Φιλοθέου ποτίζουν τὰ λουλούδια.
- 74. Τὴν ἴδια ὥρακι ἀπ᾿ τὰ εἴκοσι ἀναδύνεται μιὰ εὐχὴ διάπυρη, νοερή, καρδιακή, ποὺ ἁγιάζει καὶ χαριτώνει τὸ Ὄρος, καθὼς τὸ περιπλέεις ἀπ᾿ τὴν Ἱερισσὸ ὣς τὴν Οὐρανούπολη
- 75. Στὴν Καρακάλλου καθαρίζουντὸ Καθολικό, στὴ Λαύρα σημαίνει τὸ τάλαντο, Ἁγίου Παύλου κόβουν ἀπὸ τὴν κρέβα τὴ σταφίδα, στὴ Διονυσίου στρώνουν τὴν τράπεζα, στὴ Γρηγορίου ἱστοροῦν τὸν ἐξωνάρθηκα, στὴ Σιμωνόπετρα βαπτίζουν ἕνα Βέλγο, Ξηροποτάμου εὐπρεπίζουν τὰ κελλιά, στὸ Ρωσικὸ τὴν ἀλληλογραφία ἀνοίγουν.
- 76. Στὴν Ξενοφῶντος μαζεύουντὶς ντομάτες, στὸ Δοχειάρι φτιάχνουν τὰ κεραμίδια· Κωνσταμονίτου ψήνουν καφὲ στὴ χόβολη, στὴ Ζωγράφου ζυμώνουν τὸ ψωμί.
- 77. Τὴν ἴδια ὥρακι ἀπ᾿ τὰ εἴκοσι ἀναδύνεται μιὰ εὐχὴ διάπυρη, νοερή, καρδιακή, ποὺ ἁγιάζει καὶ χαριτώνει τὸ Ὄρος, καθὼς τὸ περιπλέεις ἀπ᾿ τὴν Ἱερισσὸ ὣς τὴν Οὐρανούπολη
- 78.
- 79. Απολυτίκιον ήχος γ΄ Ὥσπερἄγγελος, φανεὶς ἐν κόσμῳ, ἐν τοῖς ἔτεσι, τοῖς τελευταίοις, χριστομίμητε Παΐσιε ὅσιε, ἀσκητικῶς γὰρ βιώσας ἐν Ἄθωνι, ὡς παμφαέστατος ἥλιος ἔλαμψας, καὶ κατηύγασας, πιστῶν τὰ πλήθη τῇ χάριτι, τοῖς ῥήμασι σημείοις καὶ τοῖς θαύμασι.
- 80.
- 81.
- 82. Προς τη ΜητέραΕκκλησία …
- 83. Υπέρ του γένουςκαι της Πατρίδος …
- 84. ᾨδὴ θ΄ ΠαρακλητικούΚανόνα Ἰδοὺ ἐν εὐλαβείᾳ, τείνοντες τὰς χεῖρας, καθικετεύομεν πάντες Παΐσιε, μὴ διαλείπῃς φροντίζων ἡμᾶς ἑκάστοτε. Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
- 85. ᾨδὴ θ΄ ΠαρακλητικούΚανόνα Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών
- 86. ᾨδὴ θ΄ ΠαρακλητικούΚανόνα Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών Η Σουρωτὴ καὶ Ἄθως καὶ πᾶσα Ἐκκλησία, ἐπικαλεῖταί σε πάτερ Παΐσιε, ὅπως σωφρόνως τὴν τρίβον Χριστοῦ βαδίσωμεν.
- 87.
- 88. Συναξάριον. Τη δωδεκάτη τούαυτού μηνός, μνήμη τού οσίου Πατρός ημών, Παϊσίου τού νέου τού Αγιορείτου, τελειωθέντος εν ειρήνη, εν έτει χιλιοστώ εννεακοσιοστώ ενενηκοστώ τετάρτω (1994
- 89. Απολυτίκιο Αγίου Παϊσίου Καππαδοκίαςτὸν γόνον, καὶ Ἁγίου Ὅρους τὸν ἔφορον, τὸν ἐσχάτοις χρόνοις φανέντα ἀρετής, φίλον γνήσιον, Παΐσιον τιμήσωμεν πιστοί, ὡς ἔνθεον θεράποντα Χριστοῦ, ἀναβλύζει γὰρ ἰάσεις παντοδαπᾶς τοῖς εὐλαβῶς κραυγάζουσι, δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ θαυμαστώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργούντι διὰ Σου πάσιν ἰάματα.