ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

1. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Η αρχιερατική προσευχή του Ιησού: «ώστε να είναι όλοι ένα»
«[…] ώστε να είναι όλοι
ένα, όπως εσύ, Πατέρα,
είσαι ενωμένος μ’ εμένα
κι εγώ μ’ εσένα.
Να είναι κι αυτοί
ενωμένοι μ’ εμάς, κι έτσι
ο κόσμος να πιστέψει
ότι μ’ έστειλες εσύ.»
Ιω. 17,21
Ποιο είναι το νόημα των παραπάνω λόγων του Ιησού;

2. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Άρση αναθεμάτων Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών (1965)
«Ανάθεμα: επίσημη απόφαση μιας Εκκλησίας με την οποία καταδικάζεται μια άλλη Εκκλησία ή
αιρετικά πρόσωπα. Με το ανάθεμα αποκόπτεται η Εκκλησία ή ο αιρετικός από το Σώμα της
Εκκλησίας και δε συμμετέχει σ' αυτήν. Το κόστος της αποκοπής αυτής μοιάζει με το κόψιμο
ενός κλαδιού από τον κορμό δέντρου. Το δέντρο συνεχίζει να αναπτύσσεται, ενώ το κλαδί
ξεραίνεται.»
βλπ: Θρησκευτικά Γ' Γυμνασίου. Θέματα από την Ιστορία της Εκκλησίας, ΟΕΔΒ, Αθήνα, Γλωσσάριο Γλωσσάριο

3. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Άρση αναθεμάτων Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών (1965)
Άρση αναθεμάτων Ορθοδόξων και Καθολικών (1965)
«Το 1964 ο Πατριάρχης Αθηναγόρας και ο Πάπας Παύλος ΣT' ακύρωσαν
τα αναθέματα μεταξύ των Εκκλησιών και άρχισαν το «διάλογο της
αγάπης». Από τότε και μέχρι σήμερα ο διάλογος αυτός συνεχίζεται και
οι δίοδοι παραμένουν ανοικτές. Παρ' όλα αυτά ο δρόμος είναι μακρύς
και δύσβατος.»

4. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Άρση αναθεμάτων Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών (1965)
Άρση αναθεμάτων Ορθοδόξων και Καθολικών (1965)
Μέχρι τη σύγκληση της Β' Βατικανής Συνόδου στη Ρώμη (1962-1965) δεν είχε σημειωθεί ούτε
ένα βήμα προσέγγισης Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών. Η Β' Βατικανή Σύνοδος, όμως, τόνισε
την ανάγκη να εγκαινιασθεί ο διάλογος με την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Στο πλαίσιο αυτό, το 1964 συναντήθηκαν στα Ιεροσόλυμα ο Πάπας Παύλος ΣΤ' και ο
Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας Α'. Οι δύο πνευματικοί ηγέτες προσευχήθηκαν μαζί,
ώστε η συνάντησή τους αυτή να αποτελέσει την αρχή για ουσιαστικό διάλογο μεταξύ των δύο
Εκκλησιών. Αργότερα (1967 και 1968) αντάλλαξαν επισκέψεις σε Ρώμη και Κωνσταντινούπολη.
Σε ένδειξη καλής θέλησης, οι δύο Εκκλησίες αποφάσισαν να άρουν (καταργήσουν) τα
αναθέματα που είχαν επιβληθεί κατά το Σχίσμα του 1054 μ.Χ. Επίσης, η Ρωμαιοκαθολική
Εκκλησία επέστρεψε πολλά λείψανα αγίων, που είχαν μεταφερθεί από την Ανατολή στη Δύση
κατά την περίοδο των Σταυροφοριών. Η προσέγγιση των δύο Εκκλησιών εγκαινίασε ένα νέο
πνεύμα που ονομάστηκε «οικουμενικό».
Καραχάλιας Σ., Μπράτη Π., Πασσάκος Δ., Φίλιας Γ., Θρησκευτικά Γ' Γυμνασίου. Θέματα από την Ιστορία της Εκκλησίας,
ΟΕΔΒ, Αθήνα, Δ.Ε. 35.

5. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Άρση αναθεμάτων Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών (1965)

6. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας

7. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Κοινή Δήλωση Πάπα Φραγκίσκου και Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου (Ιεροσόλυμα,
25-5-2014): 50 χρόνια μετά την άρση των αναθεμάτων
«2.- Η σημερινή αδελφική μας συνάντηση είναι ένα νέο αναγκαίο βήμα στην πορεία προς την
ενότητα, προς την οποία μόνο το Άγιο Πνεύμα μπορεί να μας οδηγήσει: στην κοινωνία μέσα
στη νόμιμη διαφορετικότητα. […] Στη διάρκεια αυτών των ετών ο Θεός, πηγή κάθε ειρήνης
και αγάπης, μας δίδαξε να θεωρούμε ο ένας τον άλλο μέλη της ίδιας χριστιανικής
οικογένειας, υπό έναν Κύριο και Σωτήρα, τον Ιησού Χριστό, και να αγαπιόμαστε αμοιβαία,
έτσι ώστε να μπορούμε να ομολογούμε την πίστη μας στο ίδιο Ευαγγέλιο του Χριστού,
όπως το παρέλαβαν οι Απόστολοι, το εξέφρασαν και το μετέδωσαν σ’ εμάς οι Οικουμενικές
Σύνοδοι και οι Πατέρες της Εκκλησίας.
Συνειδητοποιώντας πλήρως ότι δεν έχομε φθάσει τον σκοπό της πλήρους κοινωνίας, σήμερα
επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας να συνεχίσομε να πορευόμαστε μαζί προς την ενότητα
για την οποία ο Κύριος Χριστός προσευχήθηκε στον Πατέρα «να είναι όλοι ένα».
3.- Συνειδητοποιώντας ότι αυτή η ενότητα φανερώνεται με την αγάπη προς τον Θεό και την
αγάπη προς τον πλησίον, ποθούμε την ημέρα κατά την οποία θα συμμετέχομε επιτέλους
μαζί στο ευχαριστιακό συμπόσιο. Ως χριστιανοί, έχομε καθήκον να προετοιμαστούμε για να
λάβομε αυτό το δώρο της ευχαριστιακής κοινωνίας. […] Επιτυγχάνοντας αυτό τον στόχο, θα
φανερώσομε εμπρός στον κόσμο την αγάπη του Θεού, και έτσι θα αναγνωριστούμε ως
αληθινοί μαθητές του Ιησού Χριστού.»
Ποιο είναι το μήνυμα που δίνει στους χριστιανούς η κοινή δήλωση των δύο προκαθημένων;

8. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών
• «Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (Αγγλ. World Council of Churches,
συντομογρ. ΠΣΕ) είναι μια οικουμενική χριστιανική οργάνωση, της οποίας σκοπός
είναι η προώθηση της χριστιανικής ενότητας. Αποτελεί κοινωνία 340 εκκλησιών,
από τις οποίες οι 157 είναι μέλη του, και αντιπροσωπεύει πάνω από 550
εκατομμύρια Χριστιανούς, σε περισσότερες από 100 χώρες.
• Ιδρύθηκε τις 23 Αυγούστου 1948, και στα ιδρυτικά μέλη του συμπεριλαμβάνονταν
το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, η Εκκλησία της Ελλάδος και η
Εκκλησία της Κύπρου. Σήμερα συγκεντρώνει τις περισσότερες Ορθόδοξες, και έναν
αριθμό Προτεσταντικών εκκλησιών, όπως την Αγγλικανική Εκκλησία, πολλές
Λουθηρανικές, Μεθοδικές και Μεταρρυθμισμένες, και μερικές Βαπτιστικές και
Πεντηκοστιανές εκκλησίες. Επίσης συμμετέχουν Παλαιοκαθολικές, καθώς και ένα
ευρύ φάσμα ενωμένων και ανεξάρτητων εκκλησιών. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία,
αν και δεν είναι εκκλησία-μέλος, συνεργάζεται στενά με το ΠΣΕ, στο οποίο
αποστέλλει παρατηρητές και εκπροσώπους. Από την Ελλάδα, εκτός από την
Εκκλησία της Ελλάδος, στο ΠΣΕ συμμετέχει και η Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία.
• Το ανώτατο διοικητικό σώμα του Συμβουλίου είναι η Γενική Συνέλευση, η οποία
συνέρχεται ανά μερικά χρόνια. Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου είναι από το
2010 ο Όλαβ Φίξε Τβάιτ, από την Εκκλησία της Νορβηγίας η οποία συγκαταλέγεται
στις Λουθηρανικές εκκλησίες.»

9. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Η 10η συνέλευση του Π.Σ.Ε. στο Μπουσάν της Κορέας (2013)

10. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών
Το Συμβούλιο δεν είναι και σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να
λειτουργεί ή να δρα ως υπέρ-Εκκλησία. Σκοπός του Συμβουλίου είναι να
φέρνει τις Εκκλησίες - μέλη σε ζώσα επαφή και συνεχή θεολογικό διάλογο,
καθώς οι ίδιες οι Εκκλησίες είναι αυτές που θα επιτύχουν ή όχι εξ ιδίων
πρωτοβουλιών την ενότητα, και όχι το Π.Σ.Ε. αυτό καθ' αυτό, το οποίο δεν
έχει καμία αρμοδιότητα ούτε να επιβάλλει, ούτε να υποχρεώνει συμβατές
συμφωνίες στις Εκκλησίες - μέλη και το οποίο σε τελική ανάλυση
συγκροτείται από τις ίδιες τις Εκκλησίες

11. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Θεολογικοί Διάλογοι
Διμερείς Θεολογικοί Διάλογοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
«Οἱ διμερεῖς θεολογικοί διάλογοι πού διεξάγει σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι οἱ
θεολογικοί διάλογοι: α) μέ τούς Παλαιοκαθολικούς, β) μέ τούς Μή-Χαλκηδονίους, γ)
μέ τούς Ρωμαιοκαθολικούς, δ) μέ τούς Ἀγγλικανούς, ε) μέ τούς Λουθηρανούς καί στ)
μέ τούς Μεταρρυθμισμένους. Ἀπό αὐτούς οἱ σημαντικότεροι θεολογικοί διάλογοι πού
ἑλκύουν ἰδιαίτερα τό ἐνδιαφέρον τῶν Ὀρθοδόξων, εὑρισκόμενοι μάλιστα καί στό
διεθνές προσκήνιο τοῦ σύγχρονου θεολογικοῦ καί οἰκουμενικοῦ προβληματισμοῦ,
εἶναι οἱ διμερεῖς θεολογικοί διάλογοι μέ τούς Παλαιοκαθολικούς, μέ τίς Μή-
Χαλκηδόνιες Ἐκκλησίες τῆς Ἀνατολῆς καί μέ τή Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία».
Μαρτζέλος, Γ., Οι θεολογικοί διάλογοι σήμερα: το μήνυμα, η αξία και η προοπτική τους, 2013, σ. 2.
Ανακτήθηκε από: http://users.auth.gr/martzelo/index.files/docs/135.docx

12. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Θεολογικοί Διάλογοι
Συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Πατριάρχη των Αρμενίων Αράμ στην Κομοτηνή.
Κλικ στην εικόνα

13. «Υπέρ των πάντων ενώσεως»: Το αίτημα της ενότητας
Θεολογικοί Διάλογοι
Η έννοια του θεολογικού διαλόγου μέσα από την Κοινή Δήλωση Πάπα Φραγκίσκου
και Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου (Ιεροσόλυμα, 25-5-2014)
«4.- Για τον σκοπό αυτό, συμβάλλει βασικά στην αναζήτηση της πλήρους κοινωνίας
μεταξύ Καθολικών και Ορθοδόξων, ο θεολογικός διάλογος που διεξάγει η Μικτή
Διεθνής Επιτροπή. […] δηλώνομε για άλλη μια φορά ότι ο θεολογικός διάλογος δεν
αναζητά έναν ελάχιστο κοινό θεολογικό παρονομαστή, πάνω στον οποίο να βρούμε
ένα συμβιβασμό, αλλά θεμελιώνεται μάλλον στην εμβάθυνση ολόκληρης της
αλήθειας, που δώρισε ο Χριστός στην Εκκλησία του, και την οποία, κινούμενοι από το
Άγιο Πνεύμα, δεν παύομε ποτέ να κατανοούμε καλύτερα. Δηλώνομε λοιπόν από
κοινού ότι η πιστότητά μας στον Κύριο απαιτεί την αδελφική συνάντηση και τον
αληθινό διάλογο. Αυτή η κοινή αναζήτηση δεν μας απομακρύνει από την αλήθεια,
αλλά μάλλον, μέσα από μια ανταλλαγή δώρων, θα μας οδηγήσει, υπό την
καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, σε όλη την αλήθεια.»
Κοινή Δήλωση Πάπα Φραγκίσκου και Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου
(Ιεροσόλυμα, 25-5-2014)