Հիսուս Քքրիստոսի հրաշափառհարության տոն, որն ընդունված է անվանել Զատիկ:
Զատիկ նշանակում է զատում, բաժանում, հեռացում մեղքերից և իր վերջնական
իմաստով՝ վերադարձ առ Աստված:
Զատիկը թե Հին և թե
Նոր Կտակարաններում
համարվում է
մեծագույն տոներից
մեկը: Այն կապված է
ազատագրության և
փրկագործության
պատմական զույգ
իրողությունների հետ:
3.
Կարևոր և գեղեցիկսովորույթ է ձու ներկելը: Ավանդությունից հայտնի է, որ
Մարիամ Մագդաղենացին Զատկի տոնին Հռոմում ներկած ձու Է նվիրել
Տիբերիոս կայսրին և ասել. <<Քրիստոս յարեաւ ի մեռելոց>>: Ձուն օրինակն
է ամբողջ աշխարհի. վերին կեղևն օրինակն է երկնքի, թաղանթը` օդի,
սպիտակուցը` ջրի, իսկ դեղնուցը` երկրի:
4.
Ձուն կարմիր ներկելով`հայտնում ենք, որ ամբողջ աչխարհը ՝Քրիստոսի Արյամբ
գնվեց, և դրանով քարոզում մեր փրկությունը: Ձուն նաև Հույսն Է խորհրդանշում,
քանզի տակավին ձու է, դեռևս ձագ չէ: Իսկ զատկական ձուն խորհրդանշում է
մեր հարության հույսր:
Ձուն երկու անգամ է ծնվում, առաջին անգամ` երբ հավն է ածում, իսկ երկրորդ
անգամ` երբ ձվից ճուտ է դուրս գալիս: Մարդն էլ է երկու անգամ ծնվում.
առաջին անգամ` մորից, իսկ երկրորդ անգամ` Մկրտության ավազանից:
5.
Մարդու առաջին ծնունդը
մահվանպատճառով
անկերպարանք է, ինչպես
ձուն, սակայն երբ
Քրիստոս մեզ վրա է
ցողում Իր կենդանարար
Արյունը, մեզ հարություն է
տալիս իբրև կենդանի
ձագուկների:
Այդ պատճառով էլ Հարության մեծ օրը ձուն ներկում ենք արյան գույնի`
դրանով ասելով Տիրոջը. <<Տե՛ր, Քո հարության զորությամբ հավաքի՛ր
մեզ իբրև ձագուկների Քո ամենաընդգրկուն թևերի տակ>>: