จัดทำโดย
นำย ไตรภพ มีสักขี เลขที่ 16 ม.4/15
นำย ปัณณวัฒน์ สีคร้ำม เลขที่ 19 ม.4/15
นำย ภูษณ คงสมบูรณ์ เลขที่ 22 ม.4/15
นำย อดิเทพ คำแสน เลขที่ 23 ม.4/15
เสนอ
อำจำรย์ อุบล พงษ์สุพรรณ์
ระดับชั้นมัธยมศึกษำปีที่ 4/15
โรงเรียน อยุธยำวิทยำลัย
1. ธงชำติและตรำประจำแผ่นดิน
 1.1 ธงชาติ แบบปัจจุบันเริ่มใช้มำตั้งแต่ 2 ธันวำคม พ.ศ. 2518
ธงนี้มีชื่อเรียกในภำษำลำวว่ำ ธงดวงเดือน
สีแดง หมำยถึง เลือดแห่งกำรต่อสู้เพื่ออิสรภำพของชำวลำว
สีน้ำเงิน หมำยถึง ควำมมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์ของชำติ
พระจันทร์สีขำว เป็นสัญลักษณ์ของดวงจันทร์ลอยเด่นเหนือลำน้ำโขง และหมำยถึงเอกภำพ
• 1.2 ตราประจาแผ่นดิน มีลักษณะเป็นรูปวงกลม
ด้ำนล่ำงมีรูปครึ่งกงจักรเป็นฟันเฟืองและโบว์อักษร
"สำธำรณรัฐประชำธิปไตยประชำชนลำว" สองข้ำง
ล้อมด้วยรวงข้ำวสุกเป็นรูปวงพระจันทร์และโบว์สี
แดงเขียนอักษร "สันติภำพ เอกรำช ประชำธิปไตย
เอกภำพ วัฒนำถำวร ระหว่ำงกลำงของสองปลำย
รวงข้ำวมีรูปพระธำตุหลวง อยู่กลำงรูปวงกลมมี
หนทำง ทุ่งนำ ป่ำไม้ และเขื่อนไฟฟ้ ำน้ำตก ตรำนี้
ได้รับกำรแก้ไขและใช้เมื่อ พ.ศ. 2534
2. สภำพทำงภูมิศำสตร์
 2.1 ที่ตั้ง ขนาด และอาณาเขต ตั้งอยู่บนใจกลำงของ
คำบสมุทรอินโดจีน มีพื้นที่โดยรวมประมำณ 236,800
ตำรำงกิโลเมตร โดยลำวเป็นประเทศที่ไม่มีทำงออกสู่ทะเล
ทิศเหนือติดกับประเทศจีน ทิศตะวันออกติดกับประเทศ
เวียดนำม ทิศใต้ติดกับประเทศไทยและประเทศกัมพูชำ
ทิศตะวันตก ติดกับประเทศไทยและประเทศพม่ำ
 2.2 ลักษณะภูมิประเทศ แบ่งได้เป็น 3 เขต คือ 1.เขตภูเขำ
สูงเป็นพื้นที่ที่สูงกว่ำระดับน้ำทะเลโดยเฉลี่ย 1,500 เมตร
ขึ้นไป พื้นที่นี้อยู่ในเขตภำคเหนือ 2.เขตที่รำบสูงคือพื้นที่
ซึ่งสูงกว่ำระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 1,000 เมตร ปรำกฏตั้งแต่ทำง
ทิศตะวันออกเฉียงใต้ 3.เขตที่รำบลุ่ม เป็นเขตที่รำบตำม
แนวฝั่งแม่น้ำโขงและแม่น้ำต่ำง ๆ
 2.3 ภูมิอากาศ ประเทศลำวอยู่ในภูมิอำกำศเขตร้อน มีลมมรสุมแต่ไม่มีลมพำยุ สำหรับเขตภูเขำ
ภำคเหนือและเขตเทือกเขำ อำกำศมีลักษณะกึ่งร้อนกึ่งหนำว อุณหภูมิสะสมเฉลี่ยประจำปีสูงถึง
15-30 องศำเซลเซียส และควำมแตกต่ำงของอุณหภูมิระหว่ำงกลำงวันกับกลำงคืนมีประมำณ 10
องศำเซลเซียส จำนวนชั่วโมงที่มีแสงแดดต่อปีประมำณ 2,300-2,400 ชั่วโมง ควำมชื้นสัมพัทธ์
ของอำกำศมีประมำณร้อยละ 70-85 ปริมำณน้ำฝนในฤดูฝน มีร้อยละ 75 - 90 ส่วนในฤดูแล้ง
ปริมำณน้ำฝนมีเพียงร้อยละ 10-25 และปริมำณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีของแต่เขตก็แตกต่ำงกันอย่ำง
มำกมำย
 2.4 ทรัพยากรธรรมชาติ มีเขตป่ำดิบชื้นขึ้นอยู่อย่ำงหนำแน่นตำมภูเขำและที่รำบสูงมีดินและน้ำ
ค่อนข้ำงอุดมสมบูรณ์ มีแร่ดีบุกและถ่ำนหินมำกเพียงพอสำหรับใช้เป็นพลังงำนสำรองของ
ประเทศ
3. ประวัติควำมเป็นมำ
ประวัติศำสตร์ยุคแรกๆ ของลำว เชื่อว่ำอยู่ภำยใต้กำรครอบครองของอำณำจักรน่ำนเจ้ำมี
ตำนำนโดยขุนบรม และขุนลอ มีลูกสืบหลำนต่อๆ กันมำ จนถึงรัชสมัยพระเจ้ำฟ้ ำงุ้มผู้รวบรวม
อำณำจักรล้ำนช้ำงได้เป็นผลสำเร็จในช่วงสมัยพุทธศตวรรษที่ 19 และมีกษัตริย์ปกครองสืบทอดต่อ
กันมำหลำยพระองค์ที่สำคัญ เช่น พระเจ้ำไชยเชษฐำธิรำช พระองค์มีควำมสัมพันธไมตรีที่แนบแน่น
กับกษัตริย์ไทย โดยเฉพำะในรัชสมัยสมเด็จพระมหำจักรพรรดิ พระเจ้ำสุริยวงศำธรรมิกรำช รัชสมัย
ของพระองค์นับเป็นยุคทองของรำชอำณำจักรล้ำนช้ำง ภำยหลังเมื่อพระองค์สวรรคตแล้ว เชื้อพระ
วงศ์ลำวต่ำงก็แก่งแย่งรำชสมบัติกัน จนอำณำจักรล้ำนช้ำงแตกแยกเป็น 3 ส่วนคือ อำณำจักรล้ำนช้ำง
หลวงพระบำง อำณำจักรล้ำนช้ำงเวียงจันทน์ และ อำณำจักรล้ำนช้ำงจำปำศักดิ์
4. กำรเมืองกำรปกครอง
 4.1 รูปแบบการเมืองการปกครอง ปกครองสังคมนิยม (Communist State) แบ่งเป็น 16 แขวง
และ 1 เขตปกครองพิเศษ นครหลวงเวียงจันทน์
 4.2 ความมั่นคงและนโยบายต่างประเทศ มีควำมมั่นคงทำงกำรเมืองสูง รัฐบำลลำวค่อนข้ำง
จำกัดกำรเผยแพร่ข่ำวสำรทำงกำรเมือง รวมทั้งควบคุมและบังคับใช้กฎหมำยอย่ำงเคร่งครัด
ด้ำนนโยบำยต่ำงประเทศ รัฐบำลมีควำมพยำยำมในกำรเปิดตัวเองต่อโลกภำยนอกมำกขึ้น
สนับสนุนกำรรวมกลุ่มระหว่ำงประเทศ
 4.3 สิทธิมนุษยชน เสรีภำพทำงกำรเมืองของประชำชนลำวยังคงถูกจำกัด รัฐบำลยังคงควบคุม
กำรใช้ระบบอินเทอร์เน็ตและกำรเข้ำถึงข่ำวสำรต่ำงๆ
5. เศรษฐกิจ
 5.1 ระบบเศรษฐกิจ ส่วนใหญ่อยู่ในกำรควบคุมของรัฐบำล
 5.2 ระบบเงินตรา ใช้สกุลเงินกีบ โดย 256 กีบมีค่ำประมำณ 1 บำท
 5.3 ปัจจัยการผลิต แรงงาน และอาชีพ ปัจจัยกำรผลิตส่วนใหญ่ได้มำจำกทรัพยำกรน้ำและ
กำรเกษตร
 5.4 การค้าเสรีและความร่วมมือทางด้านเศรษฐกิจ กำรลงทุนจำกต่ำงประเทศในอุตสำหกรรม
เกี่ยวกับเขื่อนไฟฟ้ำพลังน้ำ กำรทำเหมืองแร่ทองคำและทองแดง ทำให้เศรษฐกิจของลำวมีกำร
ขยำยตัวอย่ำงต่อเนื่อง
6. สังคมและวัฒนธรรม
 6.1 ชำติพันธุ์ ภำษำ และศำสนำ แบ่งเป็น 3 กลุ่มใหญ่ตำมถิ่นที่อยู่อำศัย ได้แก่
ลำวลุ่ม หมำยถึงชำวลำวที่อำศัยอยู่ในเขตที่รำบ ลำวเทิง หมำยถึงชำวลำวที่
อำศัยอยู่ในเขตที่รำบสูง ลำวสูง หมำยถึงชำวลำวที่อำศัยอยู่ในเขตภูเขำ
สูง ประเทศลำวใช้ภำษำลำวเป็นภำษำทำงกำรทั้งในส่วนของภำษำพูดและ
ระบบกำรเขียนชำวลำวส่วนใหญ่นับถือศำสนำพุทธนิกำยเถรวำทซึ่งเป็น
ศำสนำประจำชำติ ควบคู่ไปกับลัทธินับถือผีบรรพบุรุษของชนชำติส่วนน้อย
 6.2 ประเพณีและวัฒนธรรม มีควำมคล้ำยคลึงกับคนภำคอิสำนของไทยเป็น
อย่ำงมำก ในด้ำนดนตรี ลำวมีแคนเป็นเครื่องดนตรีประจำชำติ มีหมอขับ หมอ
ลำ ลำวมีประเพณีทำงพระพุทธศำสนำและอื่นๆ เช่น วันมำฆบูชำ วัน
สงกรำนต์วันออกพรรษำ บุญเข้ำประดับดิน บุญเข้ำฉลำก บุญส่วงเฮือ บุญธำตุ
หลวงเวียงจันทน์ ในเดือน 12 เป็นต้น
 6.3 บุคคลสำคัญ ได้แก่ พลโท จูมมะลี ไซยะสอน ประธำนประเทศคน
ปัจจุบัน นำยทองสิง ทำมะวง นำยกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน และมหำสิลำ วีระ
วงส์ นักปรัชญำและนักประวัติศำสตร์
7. ควำมสัมพันธ์ระหว่ำงประเทศกับประเทศไทย
 ประเทศไทยและประเทศลำว สร้ำงควำมสัมพันธ์ทำงกำนทูตเมื่อวันที่ “19 ธันวำคม พ.ศ. 2493
ดังนี้
 7.1 ด้ำนกำรเมืองกำรปกครองและควำมมั่งคง กำรแก้ไขปัญหำควำมไม่สงบตำมแนวชำยแดน
ไทย-ลำว แก้ไขปัญหำผู้ไม่หวังดีต่อควำมสัมพันธ์ไทย-ลำว ปรำบปรำมยำเสพติด
 7.2 ด้ำนเศรษฐกิจ กำรค้ำ และกำรท่องเที่ยว ไทยได้สิทธิพิเศษในด้ำนภำษีศุลกำกรในกำรนำเข้ำ
สินค้ำเกษตร ลำวได้มีรำยได้จำกกำรท่องเที่ยวของชำวไทย
 7.3 ด้ำนพลังงำน มีควำมร่วมมือกันในกำรพัฒนำพลังงำนไฟฟ้ำจำกพลังน้ำและถ่ำนหิน
 7.4 ด้ำนสังคม วัฒนธรรม และกำรศึกษำ มีควำมร่วมมือกันในกำรจัดระเบียบและกำรนำเข้ำ
แรงงำนลำวอย่ำงถูกกฎหมำย
 7.5 ด้ำนคมนำคมขนส่ง ไทยได้เข้ำไปร่วมพัฒนำและก่อสร้ำงเส้นทำงคมนำคมให้ลำวให้
ประเทศลาว

ประเทศลาว

  • 2.
    จัดทำโดย นำย ไตรภพ มีสักขีเลขที่ 16 ม.4/15 นำย ปัณณวัฒน์ สีคร้ำม เลขที่ 19 ม.4/15 นำย ภูษณ คงสมบูรณ์ เลขที่ 22 ม.4/15 นำย อดิเทพ คำแสน เลขที่ 23 ม.4/15 เสนอ อำจำรย์ อุบล พงษ์สุพรรณ์ ระดับชั้นมัธยมศึกษำปีที่ 4/15 โรงเรียน อยุธยำวิทยำลัย
  • 3.
    1. ธงชำติและตรำประจำแผ่นดิน  1.1ธงชาติ แบบปัจจุบันเริ่มใช้มำตั้งแต่ 2 ธันวำคม พ.ศ. 2518 ธงนี้มีชื่อเรียกในภำษำลำวว่ำ ธงดวงเดือน สีแดง หมำยถึง เลือดแห่งกำรต่อสู้เพื่ออิสรภำพของชำวลำว สีน้ำเงิน หมำยถึง ควำมมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์ของชำติ พระจันทร์สีขำว เป็นสัญลักษณ์ของดวงจันทร์ลอยเด่นเหนือลำน้ำโขง และหมำยถึงเอกภำพ • 1.2 ตราประจาแผ่นดิน มีลักษณะเป็นรูปวงกลม ด้ำนล่ำงมีรูปครึ่งกงจักรเป็นฟันเฟืองและโบว์อักษร "สำธำรณรัฐประชำธิปไตยประชำชนลำว" สองข้ำง ล้อมด้วยรวงข้ำวสุกเป็นรูปวงพระจันทร์และโบว์สี แดงเขียนอักษร "สันติภำพ เอกรำช ประชำธิปไตย เอกภำพ วัฒนำถำวร ระหว่ำงกลำงของสองปลำย รวงข้ำวมีรูปพระธำตุหลวง อยู่กลำงรูปวงกลมมี หนทำง ทุ่งนำ ป่ำไม้ และเขื่อนไฟฟ้ ำน้ำตก ตรำนี้ ได้รับกำรแก้ไขและใช้เมื่อ พ.ศ. 2534
  • 4.
    2. สภำพทำงภูมิศำสตร์  2.1ที่ตั้ง ขนาด และอาณาเขต ตั้งอยู่บนใจกลำงของ คำบสมุทรอินโดจีน มีพื้นที่โดยรวมประมำณ 236,800 ตำรำงกิโลเมตร โดยลำวเป็นประเทศที่ไม่มีทำงออกสู่ทะเล ทิศเหนือติดกับประเทศจีน ทิศตะวันออกติดกับประเทศ เวียดนำม ทิศใต้ติดกับประเทศไทยและประเทศกัมพูชำ ทิศตะวันตก ติดกับประเทศไทยและประเทศพม่ำ  2.2 ลักษณะภูมิประเทศ แบ่งได้เป็น 3 เขต คือ 1.เขตภูเขำ สูงเป็นพื้นที่ที่สูงกว่ำระดับน้ำทะเลโดยเฉลี่ย 1,500 เมตร ขึ้นไป พื้นที่นี้อยู่ในเขตภำคเหนือ 2.เขตที่รำบสูงคือพื้นที่ ซึ่งสูงกว่ำระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 1,000 เมตร ปรำกฏตั้งแต่ทำง ทิศตะวันออกเฉียงใต้ 3.เขตที่รำบลุ่ม เป็นเขตที่รำบตำม แนวฝั่งแม่น้ำโขงและแม่น้ำต่ำง ๆ
  • 5.
     2.3 ภูมิอากาศประเทศลำวอยู่ในภูมิอำกำศเขตร้อน มีลมมรสุมแต่ไม่มีลมพำยุ สำหรับเขตภูเขำ ภำคเหนือและเขตเทือกเขำ อำกำศมีลักษณะกึ่งร้อนกึ่งหนำว อุณหภูมิสะสมเฉลี่ยประจำปีสูงถึง 15-30 องศำเซลเซียส และควำมแตกต่ำงของอุณหภูมิระหว่ำงกลำงวันกับกลำงคืนมีประมำณ 10 องศำเซลเซียส จำนวนชั่วโมงที่มีแสงแดดต่อปีประมำณ 2,300-2,400 ชั่วโมง ควำมชื้นสัมพัทธ์ ของอำกำศมีประมำณร้อยละ 70-85 ปริมำณน้ำฝนในฤดูฝน มีร้อยละ 75 - 90 ส่วนในฤดูแล้ง ปริมำณน้ำฝนมีเพียงร้อยละ 10-25 และปริมำณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีของแต่เขตก็แตกต่ำงกันอย่ำง มำกมำย  2.4 ทรัพยากรธรรมชาติ มีเขตป่ำดิบชื้นขึ้นอยู่อย่ำงหนำแน่นตำมภูเขำและที่รำบสูงมีดินและน้ำ ค่อนข้ำงอุดมสมบูรณ์ มีแร่ดีบุกและถ่ำนหินมำกเพียงพอสำหรับใช้เป็นพลังงำนสำรองของ ประเทศ
  • 6.
    3. ประวัติควำมเป็นมำ ประวัติศำสตร์ยุคแรกๆ ของลำวเชื่อว่ำอยู่ภำยใต้กำรครอบครองของอำณำจักรน่ำนเจ้ำมี ตำนำนโดยขุนบรม และขุนลอ มีลูกสืบหลำนต่อๆ กันมำ จนถึงรัชสมัยพระเจ้ำฟ้ ำงุ้มผู้รวบรวม อำณำจักรล้ำนช้ำงได้เป็นผลสำเร็จในช่วงสมัยพุทธศตวรรษที่ 19 และมีกษัตริย์ปกครองสืบทอดต่อ กันมำหลำยพระองค์ที่สำคัญ เช่น พระเจ้ำไชยเชษฐำธิรำช พระองค์มีควำมสัมพันธไมตรีที่แนบแน่น กับกษัตริย์ไทย โดยเฉพำะในรัชสมัยสมเด็จพระมหำจักรพรรดิ พระเจ้ำสุริยวงศำธรรมิกรำช รัชสมัย ของพระองค์นับเป็นยุคทองของรำชอำณำจักรล้ำนช้ำง ภำยหลังเมื่อพระองค์สวรรคตแล้ว เชื้อพระ วงศ์ลำวต่ำงก็แก่งแย่งรำชสมบัติกัน จนอำณำจักรล้ำนช้ำงแตกแยกเป็น 3 ส่วนคือ อำณำจักรล้ำนช้ำง หลวงพระบำง อำณำจักรล้ำนช้ำงเวียงจันทน์ และ อำณำจักรล้ำนช้ำงจำปำศักดิ์
  • 7.
    4. กำรเมืองกำรปกครอง  4.1รูปแบบการเมืองการปกครอง ปกครองสังคมนิยม (Communist State) แบ่งเป็น 16 แขวง และ 1 เขตปกครองพิเศษ นครหลวงเวียงจันทน์  4.2 ความมั่นคงและนโยบายต่างประเทศ มีควำมมั่นคงทำงกำรเมืองสูง รัฐบำลลำวค่อนข้ำง จำกัดกำรเผยแพร่ข่ำวสำรทำงกำรเมือง รวมทั้งควบคุมและบังคับใช้กฎหมำยอย่ำงเคร่งครัด ด้ำนนโยบำยต่ำงประเทศ รัฐบำลมีควำมพยำยำมในกำรเปิดตัวเองต่อโลกภำยนอกมำกขึ้น สนับสนุนกำรรวมกลุ่มระหว่ำงประเทศ  4.3 สิทธิมนุษยชน เสรีภำพทำงกำรเมืองของประชำชนลำวยังคงถูกจำกัด รัฐบำลยังคงควบคุม กำรใช้ระบบอินเทอร์เน็ตและกำรเข้ำถึงข่ำวสำรต่ำงๆ
  • 8.
    5. เศรษฐกิจ  5.1ระบบเศรษฐกิจ ส่วนใหญ่อยู่ในกำรควบคุมของรัฐบำล  5.2 ระบบเงินตรา ใช้สกุลเงินกีบ โดย 256 กีบมีค่ำประมำณ 1 บำท  5.3 ปัจจัยการผลิต แรงงาน และอาชีพ ปัจจัยกำรผลิตส่วนใหญ่ได้มำจำกทรัพยำกรน้ำและ กำรเกษตร  5.4 การค้าเสรีและความร่วมมือทางด้านเศรษฐกิจ กำรลงทุนจำกต่ำงประเทศในอุตสำหกรรม เกี่ยวกับเขื่อนไฟฟ้ำพลังน้ำ กำรทำเหมืองแร่ทองคำและทองแดง ทำให้เศรษฐกิจของลำวมีกำร ขยำยตัวอย่ำงต่อเนื่อง
  • 9.
    6. สังคมและวัฒนธรรม  6.1ชำติพันธุ์ ภำษำ และศำสนำ แบ่งเป็น 3 กลุ่มใหญ่ตำมถิ่นที่อยู่อำศัย ได้แก่ ลำวลุ่ม หมำยถึงชำวลำวที่อำศัยอยู่ในเขตที่รำบ ลำวเทิง หมำยถึงชำวลำวที่ อำศัยอยู่ในเขตที่รำบสูง ลำวสูง หมำยถึงชำวลำวที่อำศัยอยู่ในเขตภูเขำ สูง ประเทศลำวใช้ภำษำลำวเป็นภำษำทำงกำรทั้งในส่วนของภำษำพูดและ ระบบกำรเขียนชำวลำวส่วนใหญ่นับถือศำสนำพุทธนิกำยเถรวำทซึ่งเป็น ศำสนำประจำชำติ ควบคู่ไปกับลัทธินับถือผีบรรพบุรุษของชนชำติส่วนน้อย  6.2 ประเพณีและวัฒนธรรม มีควำมคล้ำยคลึงกับคนภำคอิสำนของไทยเป็น อย่ำงมำก ในด้ำนดนตรี ลำวมีแคนเป็นเครื่องดนตรีประจำชำติ มีหมอขับ หมอ ลำ ลำวมีประเพณีทำงพระพุทธศำสนำและอื่นๆ เช่น วันมำฆบูชำ วัน สงกรำนต์วันออกพรรษำ บุญเข้ำประดับดิน บุญเข้ำฉลำก บุญส่วงเฮือ บุญธำตุ หลวงเวียงจันทน์ ในเดือน 12 เป็นต้น  6.3 บุคคลสำคัญ ได้แก่ พลโท จูมมะลี ไซยะสอน ประธำนประเทศคน ปัจจุบัน นำยทองสิง ทำมะวง นำยกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน และมหำสิลำ วีระ วงส์ นักปรัชญำและนักประวัติศำสตร์
  • 10.
    7. ควำมสัมพันธ์ระหว่ำงประเทศกับประเทศไทย  ประเทศไทยและประเทศลำวสร้ำงควำมสัมพันธ์ทำงกำนทูตเมื่อวันที่ “19 ธันวำคม พ.ศ. 2493 ดังนี้  7.1 ด้ำนกำรเมืองกำรปกครองและควำมมั่งคง กำรแก้ไขปัญหำควำมไม่สงบตำมแนวชำยแดน ไทย-ลำว แก้ไขปัญหำผู้ไม่หวังดีต่อควำมสัมพันธ์ไทย-ลำว ปรำบปรำมยำเสพติด  7.2 ด้ำนเศรษฐกิจ กำรค้ำ และกำรท่องเที่ยว ไทยได้สิทธิพิเศษในด้ำนภำษีศุลกำกรในกำรนำเข้ำ สินค้ำเกษตร ลำวได้มีรำยได้จำกกำรท่องเที่ยวของชำวไทย  7.3 ด้ำนพลังงำน มีควำมร่วมมือกันในกำรพัฒนำพลังงำนไฟฟ้ำจำกพลังน้ำและถ่ำนหิน  7.4 ด้ำนสังคม วัฒนธรรม และกำรศึกษำ มีควำมร่วมมือกันในกำรจัดระเบียบและกำรนำเข้ำ แรงงำนลำวอย่ำงถูกกฎหมำย  7.5 ด้ำนคมนำคมขนส่ง ไทยได้เข้ำไปร่วมพัฒนำและก่อสร้ำงเส้นทำงคมนำคมให้ลำวให้