1. Միրումյան Գոհար

2.  Թեև հսկայական է երկրագնդի ջրային զանգվածը (1.4
մլրդ խկմ), սակայն դրա մեծ մասը
աղի է պիտանելի չէ մարդու կողմից օգտագործման հ
ամար: Քաղցրահամ ջրի պաշարները
կազմում են ողջ ջրային զանգվածի 2.5%ը, ընդ որում դ
րա միայն մի մասն է պիտանի խմելուհամար:

3.  Քաղցրահամ ջուրն աշխարհում աստիճանաբար ձե
ռք էբերում կարևոր ռազմավարական նշանակությո
ւն և միջազգայինհարաբերություններում դառնում է
լուրջ քաղաքական գործոն:Թեպետ այդ ռեսուրսը հ
ամարվում է վերականգնվող, բայց նրապաշարներն
արդեն դասվում են սպառվող ռեսուրսներիշարքին,
որովհետև գնալով ավելի շատ են աղտոտվում ևկո
րցնում իրենց պիտանելիությունը, մեծանում են նր
աօգտագործման ծավալները, թուլանում է վերարտ
ադրությունը:Քաղցրահամ ջուրը սահմանափակ և
խոցելի ռեսուրս է:
 Երկրագնդի ցամաքում ջրային պաշարները չափա
զանցանհավասար են բաշխված:

5.  Համաձայն որոշուսումնասիրությունների, զարգաց
ող երկրներում մեկ մլրդ մարդզրկված է մաքուր ջու
ր օգտագործելու հնարավորությունից, իսկաշխարհ
ի բնակչության 20 տոկոսը զգում է նրաանբավարա
րությունը: Ներկայումս Պարսից ծոցի արաբականե
րկրներում մեկ լիտր հում նավթի փոխանակումը մ
եկ լիտր ջրիհետ համարվում է շահավետ գործարք:
Ջրիանբավարարությամբ են տառապում Հյուսիսայ
ին Աֆրիկայի, Մերձավոր արևելքի, Ասիայիերկրնե
րը: Ջուրը վճռորոշ սահմանափակող գործոն է դար
ձել Հարավային Աֆրիկայիզարգացման համար: Հս
կայական քանակի ջուր է օգտագործում Եվրոպան:

7.  Քաղցրահամ ջրերի հետագա դեֆիցիտը չխորացնել
ուհամար անհրաժեշտ է բարձրացնել նրա օգտագո
րծմանարդյունավետությունը: Բնության վրա ներգո
րծող մարդածինմյուս գործոնների հետ միասին քա
ղցրահամ ջուրը հետզհետեդառնում է կայուն զարգ
ացման ռազմավարությանիրականացմանը խանգա
րող վճռորոշ գործոն: Միանգամայնընդունելի է, որ
21-
րդ դարում քաղցրահամ ջուրը եւ ոչ թենավթը կդառ
նա Երկրի գլխավոր ռազմավարական ռեսուրսը:Մ
ԱԿ-
ի զեկույցում նշվում է, որ ջրի անբավարարությանմ
շտական աճը կարող է վերածվել ավելի սուր հիմն
ախնդրի, քան գլոբալ տաքացումը:

9.  Ըստորոշ կանխատեսումների,
2050 թվականին 50 երկրներում ջրի անբավարարությու
նիցկտառապի 3 մլրդ մարդ: Ենթադրվում է, որ արդեն 2
050թ. հասարակածային գոտումկբնակվի երկրագնդի բն
ակչության 1/3-
ը, որը զգալիորեն կբարձրացնի էկոլոգիականլարվածու
թյունն աշխարհում: Աֆրիկայում եւ Մերձավոր արեւելք
ում ջրի հարցն արդենսրված է և պատճառ է հանդիսան
ում ոչ միայն հետամնացության եւ աղքատության, այլև
քաղաքական անկայունության, էթնիկական եւ միջպետ
ական կոնֆլիկտների: Եգիպտոսը,Սուդանը եւ Եթովպի
ան մշտապես թշնամանքի մեջ են Նեղոսի ջրերի համար
: Այդպիսիխնդիր կա պաղեստինցիների եւ հրեաների մ
իջեւ Հորդանանի ջրերի, Թուրքիայի եւ Իրաքիմիջեւ՝ Տիգ
րիս գետի ջրերի, Թուրքիայի եւ Սիրիայի միջեւ՝ Եփրատ
ի ջրերի, Հնդկաստանի եւԲանգլադեշի միջեւ՝ Գանգես գ
ետի հոսքի համար: