Ο Κωνσταντίνος Κανάρηςήταν…
• ένας από τους σημαντικότερους εθνικούς αγωνιστές του 1821, στο πρόσωπο
του οποίου έχουν αποδοθεί χαρακτηρισμοί όπως Μπουρλοτιέρης ή
Πυρπολητής.
• μία ηγετική προσωπικότητα που αποτελούσε τον φόβο των Τούρκων καθώς
κατέκαψε πολλά τουρκικά πλοία κατά την διάρκεια της επανάστασης.
Πορτρέτο του
Κωνσταντίνου Κανάρη.
Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Αθήνα.
3.
• Γεννήθηκε το1793 ή το 1795 στα Ψαρά,
στους κόλπους μιας οικογένειας με μεγάλη
ναυτική παράδοση.
• Όμως, ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Κανάρης στα
απομνημονεύματά του αναφέρει «τώρα
περνάμε από τη γενέτειρά μου την Πάργα»,
οπότε υπάρχουν αντιπαραθέσεις για τον
τόπο καταγωγής του.
• Αρχικά το όνομά του ήταν «Κανάριος» και
τελικά έγινε Κανάρης.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
4.
• Ήταν τομικρότερο παιδί του Ψαριανού
Δημογέροντα Μιχαήλ Κανάριου και
της Μαρώς.
• Σύμφωνα με την παράδοση, επειδή
έμεινε πολύ μικρός ορφανός από πατέρα,
άρχισε να δουλεύει σε πλοία συγγενών
όπως σ’ αυτό του θείου του Μπουρέκα.
• Όταν πέθανε ο θείος του, στου οποίου το
μικρό εμπορικό πλοίο εργαζόταν,
ανέλαβε καπετάνιος ο ίδιος σε ηλικία 20
ετών.
5.
Ως καπετάνιος, ταξίδεψεσε ολόκληρη
τη Μεσόγειο, ενώ δύο χρόνια
αργότερα παντρεύτηκε τη Δέσποινα
Μανιάτη, η οποία ήταν κόρη
ιδιαίτερα γνωστής ναυτικής οικογένειας
των Ψαρών.
Με την γυναίκα του λίγο αργότερα
έγιναν γονείς εφτά παιδιών εκ των
οποίων τα έξι ήταν αγόρια και το ένα
κορίτσι.
Η γυναίκα του Ναυάρχου Δέσποινα Κανάρη του γένους Μανιάτη.
6.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
• ΟΚανάρης γνώριζε για την δημιουργία της φιλικής
εταιρίας.
• Παρόλα αυτά δεν έγινε ποτέ μέλος αλλά
επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Οδησσό το 1820.
• Μόλις έλαβε γνώση για την έναρξη της
επανάστασης, έσπευσε να πάρει μέρος στο πρώτο
πολεμικό στόλο των ναυτικών υπό τον Νικολή
Αποστολή.
Η πυρπόληση της τουρκικής ναυαρχίδας από τον Κανάρη.
Πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα (π. 1866-1870). Λάδι
σε μουσαμά, 143 εκ. x 109 εκ. Πινακοθήκη Αβέρωφ,
Μέτσοβο.
7.
Τον Ιούνιο του1822 ξεχώρισε από το θάρρος και την τόλμη του που
πυρπόλησε την τουρκική ναυαρχίδα του πασά Καρά Αλή στη Χίο ως
αντίποινα για την σφαγή στο νησί.
Μαζί με τον Πιπίνο, ο Κανάρης είχε ως στόχο
να πυρπολήσει την τουρκική ναυαρχίδα ενώ ο
Πιπίνος την αντιναυαρχίδα των Τούρκων.
Η προσπάθεια στέφθηκε με επιτυχία και 2000
Οθωμανοί βρήκαν τραγικό θάνατο εκείνη τη
νύχτα, ενώ η αντιναυαρχίδα τους υπέστη
σημαντικές ζημιές. Φωτογραφία: H πυρπόληση της ναυρχίδας του Καρά Αλή στη Χίο
8.
• Στις 28Οκτώβρη 1822, φροντίζει να γίνει παρανάλωμα
του πυρός και η Τουρκική αντιναυαρχίδα.
• Τον Αύγουστο του 1824, καίει στη Σάμο μια μεγάλη
φρεγάτα του Χοσρέφ-Μεχμέτ πασά (που είχε καταστρέψει
τα Ψαρά) και τον ίδιο μήνα μια κορβέτα στη Μυτιλήνη.
• Τον Αύγουστο του 1825, μετείχε σε εκστρατεία κατά του
Τουρκικού στόλου στην Αλεξάνδρεια, με αρχηγό τον
Μανώλη Τομπάζη.
• Το 1826 είχε αναλάβει κυβερνήτης του νέου πλοίου Ελλάς
• και το 1827 αντιπροσώπευσε τα Ψαρά στην
Εθνοσυνέλευση του 1827 στην Τροιζήνα.
9.
Μετά την ΕλληνικήΕπανάσταση
• Μετά την ανάδειξη του Καποδίστρια ως πρώτου
κυβερνήτη της Ελλάδας, ο Κανάρης διορίστηκε
φρούραρχος της Μονεμβασιάς και βοήθησε
στην αντιμετώπιση των ανταρτών σε Μάνη και
Ύδρα.
• Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, η οποία
τον απογοήτευσε αποσύρθηκε στη Σύρο.
Κωνσταντίνος Κανάρης: Ο μοναδικός ήρωας του 1821 που
απεικονίζεται σε φωτογραφία, από: Petros Moraïtes (1832 – 1898)
10.
• Κατά τηνΟθωνική περίοδο ανακλήθηκε στην υπηρεσία και έφθασε
μέχρι τον βαθμό του υποναυάρχου.
• Κατόπιν διορίστηκε γερουσιαστής και αναμίχθηκε στην πολιτική με
το Ρωσικό Κόμμα.
• Συμμετείχε στην επαναστατική κίνηση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843,
που ανάγκασε τον Όθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα.
• Μέχρι την έξωση του Όθωνα χρημάτισε επανειλημμένα υπουργός
Ναυτικών και πέντε φορές πρωθυπουργός (16 Φεβρουαρίου 1844 - 30
Μαρτίου 1844, 15 Οκτωβρίου 1848 - 12 Δεκεμβρίου 1849, 5 Μαρτίου 1864 - 16
Απριλίου 1864, 27 Ιουλίου 1864 - 2 Μαρτίου 1865).
11.
Το τέλος του…
•Ο «ναύαρχος», όπως τον αποκαλούσε ο λαός, πέθανε επί
των επάλξεων της πολιτικής στις 2 Σεπτεμβρίου 1877
και κηδεύτηκε με μεγαλοπρέπεια στο Α' Νεκροταφείο.
• Η δράση του πυρπολητή ενέπνευσε σημαντικούς
Ευρωπαίους καλλιτέχνες και συγγραφείς, όπως ο
Βίκτωρ Ουγκό, ο Μπερανζέ και ο Φον Χες. Ο
Βρετανός ιστορικός Γκόρντον έγραψε γι’ αυτόν ότι είναι
ο πιο έξοχος εκπρόσωπος του ηρωισμού, που η Ελλάδα όλων
των εποχών μπορεί να υπερηφανεύεται.