1. ความมีสติ ไมประมาท

2. สติ คือความไมประมาทนั่นเอง คนที่ประมาท คือ
คนที่ปราศจากสติ ความไมประมาทนี้เองเปนหลักยอ
แหงคําสอนของพระพุทธเจา
ความไมประมาท คือ การมีสติกํากับตัวอยูเสมอ
ไมวาจะคิด จะพูด จะทําสิ่งใดๆไมยอมถลําลงไปในทาง
ที่เสื่อม และไมยอมพลาดโอกาสในการทําความดี

3. หนาที่ของสติ
๑. สติเปนเครื่องทําใหเกิดความระมัดระวังตัว
๒. สติเปนเครื่องยับยั้ง เตือนไมใหตกไปในทางเสื่อม ไมใหมัวเมา
ลุมหลง ไมใหเพลิดเพลินไปในสิ่งที่เปนทุกขเปนโทษตอตนเอง
๓. สติเปนเครื่องกระตุนเตือนใหขวนขวายในการสรางความดีไมแช
เชือนหยุดอยูกับที่ ไมทอดธุระ ไมเกียจคราน ปองกันโรค
๔. สติเปนเครื่องเรงเราใหมีความขะมักเขมน
๕. สติเปนเครื่องทําใหเกิดความสํานึกในหนาที่อยูเสมอ
๖. สติเปนเครื่องทําใหเกิดความละเอียดรอบคอบในการทํางาน

4. พฤติกรรมของความมีสติไมประมาท
๑. ไมประมาทในเวลา
๒. ไมประมาทในวัย
๓. ไมประมาทในความไมมีโรค
๔. ไมประมาทในชีวิต
๕. ไมประมาทในการงาน
๖. ไมประมาทในการศึกษา
๗. ไมประมาทในการปฏิบัติธรรม
๘. ไมหลงลืมเปนผูความจําดี
๙. ไมทําผิดกฎระเบียบวินับ

5. ๑๐. ไมเกิดอุบัติเหตุ
๑๑. ไมมีเหตุทะเลาะเบาะแวง
๑๒. มีภาวการณเปนผูนําผูตามที่ดี
๑๓. แกไขปญหาไดดี
๑๔. สุขุมรอบคอบ

8. ความเมตตา

9. เมตตากรุณา หมายถึง มีความเอื้อเฟอเผื่อแผ ชวยเหลือ
เกื้อกูล โอบออมอารีในลักษณะสงเคราะห อนุเคราะห หรือบูชา
คุณความดี แลวแตเวลา สถานที่ และบุคคล มีความรักและ
ความหวังดีเปนที่ตั้ง
เมตตา คือ ความกรุณาปรานี การสงเคราะหชวยเหลือ
การใหดวยใจบริสุทธิ์โดยไมหวังผลตอบแทนใดๆ เอากิเลสออก
จากตัว มีความสุขทางใจจากการให เสียสละ เอื้อเฟอเจอจุนตอ
ผูอื่น
เมตตา คือ ความรักที่บริสุทธิ์ผุดผอง ปราศจากกิเลส
โลภ โกรธ หลง ตัณหา อุปานทานใดๆทั้งสิ้น

10. พฤติกรรมของความเมตตา
1. ไมรังแกสัตวหรือผูที่ออนแอกวา

2. ชวยเหลือผูอื่นดวยกําลังกาย การพูด การใชความคิดและ
สติปญญา และการแบงปนทรัพยสิน ใหอภัยและใหกําลังใจผูอื่น
3. บริจาคสิงของชวยเหลือผูประสบภัยเมื่อมีโอกาส
่
4. ชวยเหลือผูอื่นโดยไมหวังสิ่งตอบแทน
5. ชวยเหลือครูดวยความเต็มใจ
6. แบงปนอาหาร ขนมใหเพื่อน
7. ชวยแบงเบาภาระของครอบครัวตามโอกาส
8. ชวยเหลือเด็ก สตรีและคนชรา

11. 9. ใหอภัยผูที่ทําความผิดและสํานึกผิด
10. ใหอาหารสตวั
11. ไมเบียดเบียนใครใหเดือดรอน
12. . ชวยพูดปลอบใจ เมื่อผูอื่นไดรับความเดือดรอนใจ
13. ใหความอนุเคราะหเกื้อกูล
14. มีความสลดใจเมื่อเห็นผูอื่นมีทุกข
15. มีอาการทางกาย วาจา ใจที่แสดงออกตอผูอื่น
16. เมตตาแมมีผูทําใหเดือดรอน
17. ไมฆา ทุบ ตี จําจองหรือทํารายดวยลักษณะตางๆ