Թիթեռները (թեփուկաթևավորներ)
կազմում ենմիջատների դասի մի մեծ կարգ:
Ամենահայտնի միջատներն են և ապրում են
ամենուր:
Իրենց զարգացման ընթացքում նրանք լրիվ
կերպարանափոխվում են՝
ձու, թրթուր, հարսնյակ և թիթեռ (հասուն
ձևը՝ իմագո): Թրթուրը, որից զարգանում է
թիթեռը, ամենևին նման չէ թիթեռի:
Հավատալն անգամ դժվար է, որ նման մի
որդից մետաքսե թևերով գեղեցկուհի է
ծնվելու: Հարսնյակները հիմնականում փակ
տիպի են, գտնվում են կոկոններում:
3.
Թիթեռների հասուն ձևերինբնորոշ են
լավ զարգացած 2 զույգ թևերը, որոնք
ծածկված են հազարավոր մանր
թեփուկներով (այստեղից էլ՝ նրանց մյուս
անվանումը՝ թեփուկաթևավորներ):
Թավշե այս թեփուկների վնասվելու
դեպքում թիթեռը դատապարտված է
մահվան: Թիթեռները լինում են
ցերեկային
(առագաստավորներ, ճերմակաթիթեռներ,
նիմֆալիդներ, կապտաթիթեռներ և այլն)
և գիշերային
(արջաթիթեռներ, բվիկներ, երկրաչափներ
, սիրամարգակներ և այլն):
4.
Ցերեկային թիթեռների մեծմասը վառ
գունավորված է խիստ խայտաբղետ
նախշերով, գիշերային թիթեռները
գունավորված են համեստ
գույներով, նույնիսկ կարող են աննկատ
դառնալ շրջակա միջավայրում: Օրինակ՝
թևերը տանիքաձև ծալած՝ ծառի կեղևին
նստած բվիկ-ժապավենաթիթեռին ոչ ոք
չի նկատում, ասես անտեսանելի գլխարկ
ունի: Իսկ անհամաչափ նախշերով գորշ
թևերն ասես միաձուլվել են ծառի կեղևի
մակերևույթին: Թիթեռների թևերի
գունեղ, խայտաբղետ նախշերը հաճախ
ծառայում են որպես նախազգուշացում՝
«Ինձ մի՜ կեր»: