DEFENICIÓN SISTEMA NERVIOSO
Osistema nervioso permite aos animais comunicarse tanto co exterior como co interior do seu propio corpo.
Do medio exterior recibe sinais a través dos órganos dos sentidos (ollos, oídos, botóns gustativos, receptores olfativos e as
terminacións libres da pel que permiten o sentido do tacto), pero tamén recibe outros tipos de información como, por
exemplo, térmica (enfriamiento ou calentamiento relativo). Curiosamente, a principal resposta do sistema nervioso cara ao
medio exterior faise a través dos músculos, é dicir, mediante o movemento. Aínda que tamén mediante a acción hormonal.
No sistema nervioso atópanse tamén os centros da consciencia, do pensamento, das emocións e de todas as calidades
humanas consideradas como superiores.
RECIBE UN
ESTÍMULO DO
MEDIO EXTERIOR
EFECTUA UNHA
RESPOSTA
3.
O Sistema Nerviosoé, xunto co Sistema Endocrino, o rector e coordinador de todas as actividades conscientes e
inconscientes do organismo. O sistema nervioso ten tres funcións básicas: a sensitiva, a integradora e a motora.
A función sensitiva permítelle reaccionar ante estímulos provintes tanto dende o interior do organismo como dende o
medio exterior. Logo, a información sensitiva analízase, almacénanse algúns aspectos desta e toma decisións con
respecto á conduta a seguir; esta é a función integradora. Para rematar, pode responder aos estímulos iniciando
contracciones musculares ou secreciones glandulares; é a función motora.
O sistema nervioso central realiza as mais altas funcións, xa que atende e satisfai as necesidades vitais e dá resposta
aos estímulos. Executa tres acciones esenciais, que son:
-a detección de estímulos
-a transmisión de informacións e
-a coordinación xeral.
DEFENICIÓN SISTEMA NERVIOSO
Encéfalo
Cerebro
Corresponde á parteanterosuperior do encéfalo.
Está formado por dous grandes hemisferios, separados pola cisura
interhemisférica, unidos no fondo polo corpo calloso. É a parte de maior tamaño
e alóxase na súa totalidade dentro do cráneo.
A súa función é moi complexa; regula os movementos voluntarios e a
actividadeconsciente. É o xerador de ideas, fai conexións, arquiva, realiza as
funcións superiores, é o centro das funcións intelectuais, equilibra ao organismo
co medio ambiente.
Está protexido polo cráneo, a duramadre, a piamadre e a aracnoides; está
formado pola sustancia branca, que é a ramificación das neuronas e pola
sustancia gris que son os corpos neuronais que forman a cortiza cerebral. O
cerebro está formado ou podese dividir en duas partes: Telencéfalo e Diencéfalo
15.
Telencéfalo
O telencéfalo éa estrutura cerebral situada sobre o diencéfalo, corresponde aos hemisferios cerebrais. Representa o
nivel máis alto de integración somática e vexetativa.
Diencéfalo
É a parte do cerebro situada entre o tronco do encéfalo e o telencéfalo e está composto por diferentes partes
anatómicas:hipófisis, hipotálamo, subtálamo, tálamo e epitálamo.
-Hipófisis: que conecta co hipotálamo a través do tallo pituitario
-Hipotálamo:é o encargado de controlar as funcións do medio corporal
interno,comportamento sexual e as emocións, controla o sistema
endocrino, actúa sobre o sitema nervioso autonómo
-Tálamo: Fan sinapsis todas as vías sensoriais a excepción
da vía respiratoria
-Epitálamo e Subtálamo
16.
Cerebelo
Sirve de puentexunto co bulbo raquídeo, aos impulsos da medula para
que cheguen ao cerebro.
Entre as súas funcións están: o regular, os latidos cardiacos, a presión
arterial, a respiración, o equilibrio; coordina os movementos
musculares voluntarios como a marcha e a natación.
Desde o punto de vista anatómico a cortiza do cerebelo divídese
nunha capa externa, ou molecular, e unha capa interna, ou granulosa.
Entre ambas capas aparecen unhas células denominadas células de
Purkinje. Aínda que as células das dúas capas cerebelosas corticales
son de pequeno tamaño, non por iso deixan de ser neuronas. Tamén se
acha presente a neuroglia.
17.
Bulbo raquídeo
Actúa sobremovementos involuntarios do corazón, interveñen no funcionamento das vías respiratorias, do
esófago, intestino delgado, páncreas, fígado, participa nos mecanismos do soño e a vixilia, detecta os niveis de
osíxeno e bióxido de carbono. Unha lesión pode producir un paro respiratorio.
18.
Médula espiñal
É unórgano con forma de cordón, que se atopa no interior da columna vertebral, protexido polas vértebras e
polas tres membranas denominadas meninxes.
A medula espiñal ten dúas funcións fundamentais: en primeiro lugar, é o centro de moitos actos reflexos. As
neuronas sensitivas entran polas raíces dorsales da medula e fan sinapsis dentro da sustancia gris, con
interneuronas e neuronas motoras que saen polas raíces ventrales dos nervios espiñais.En segundo lugar, a
medula é a vía de comunicación entre o corpo e o encéfalo, gracias aos cordóns brancos que permiten o paso de
vías ascendentes sensitivas e vías descendentes motoras.
Conducto da médula espiñal
19.
SISTEMA NERVIOSO PERIFÉRICO
-Uneo SNC cos órganos sensoriais e
as glándulas.
-Formado por nervios e ganglios.
-Pode subdividirse en:
-Sistema nervioso somático
-Sistema nervioso autónomo
20.
SISTEMA NERVIOSO SOMÁTICO
Nervioscraneales
-Son 12 pares de nervios que saen da base do encéfalo.
-Algúns deles están involucrados nos sistemas sensoriais do encéfalo e outros son
exclusivamente vías motoras do encéfalo. Hai algúns que teñen ambas as funcións,
sensoriais e motoras
-Todos estes nervios pasan a través de pequenas aberturas no cráneo, para penetrar ou
abandonar o encéfalo.
21.
SISTEMA NERVIOSO SOMÁTICO
Nerviosespiñaís
-Son 31 pares de nervios, cada membro da parella vai a unha parte do corpo, e saen por
cada un dos lados da medula.
-Os que envían información sensorial (tacto, dor) dende tronco e as extremidades cara ao
sistema nervioso central a través da médula espiñal, son as raíces dorsales, (teñen fibras
sensitivas).
-Os que envían información da posición e o estado da musculatura e as articulacións do
tronco e as articulacións para o control da musculatura esquelética reciben o nome de
raíces ventrales (teñen fibras motoras) .
Pares de Nervios Espiñais
8 Cervical (nuca) del C1 al C8
12 Dorsal (espalda) del D1 al D12
5 Lumbar (espalda baja) del L1 al L5
5 Sacra (final de espalda) del S1 al S5
1 Cóccix donde sólo se encuentra el nervio coccígeo
22.
SISTEMA NERVIOSO AUTÓNOMO
-regulafuncións vitais involuntarias
- Divídese en:
- Sistema simpático
- Sistema parasimpático
Que provocan reaccions que poden
parecer opostas.
23.
Sistema Nervioso Autónomo
LocalizaciónEstimulación Simpática Estimulación Parasimpática
Sistema Cardiovascular Aumento de la tasa cardíaca y la fuerza
de contracción cardíaca
Disminución de la tasa cardíaca y la fuerza de
contracción
Sistema circulatorio Vasoconstricción periférica En general poco efecto sobre los vasos, pero
favorecen la vasodilatación en los vasos
coronarios y cava
Aparato digestivo Vasoconstricción abdominal,
favoreciendo un déficit en la secreción y
motilidad intestinal
Aumentan la secreción y motilidad intestinal
Glándulas exocrinas Inhiben la secreción hacia conductos o
cavidades, excepto en las sudoríparas.
Promueven la secreción a excepción de las
glándulas sudoríparas.
Sistema ocular Dilatación de la pupila (midriasis). Contracción de la pupila (miosis).
Sistema renal Cese en la secreción de orina, y cese en
relajación de esfínteres.
Aumento en la secreción de orina y aumento
en contracción de esfínteres.
SISTEMA NERVIOSO AUTÓNOMO
A transmisión doimpulso nervioso segue a Lei do todo ou nada.
Para que o proceso anterior se produzca, o estímulo que reciben as neuronas, debe alcanzar certa
intensidade para que estas reaccionen, un potencial mínimo ou potencial limiar. Pero, aínda que este
potencial sexa pasado en moito, só se envía un impulso nervioso, sempre da mesma intensidade.