Os antigos pobosceltas,
chegado o fin de outubro,
adoitaban celebrar unha
gran festa para
conmemorar “o remate da
colleita”, bautizada coa
palabra gaélica
de Samhain, que
significa,
etimoloxicamente, ‘o
remate do verán’.
3.
Coincidía coa reducciónprogresiva de horas de
luz e a transición entre o verán, e o inverno.
Nesa noite máxicade Samhain,
abríase a porta ao máis alá e os vivos
e os mortos tiñan a oportunidade
de poder comunicarse.
8.
Os celtas críanque
na noite
de Samhaín
os espíritos dos
mortos volvían
visitar o mundo dos
mortais. Acendían
grandes fogueiras
para guiar aos
espíritos na
escuridade da
noite, no caminho
de volta aos seus
fogares.
9.
Moitos estudosos coincidenen sinalar ao Samhaín celta como a orixe
da maioría das tradicións asociadas aos mortos presentes na cultura
galega: o día de Todos os Santos, os Fieis Defuntos, a Santa Compaña,
etc.
11.
En moitos lugaresde
Galicia ainda se celebra
unha tradición
coincidente cos días de
Defuntos e Todos os
Santos, que consiste
na elaboración de
caveiras confeccionadas
con melóns ou cabazas
colocándolles dentes de
pau e unha vela acesa
no interior, co fin de
espantar aos malos
espíritos nas noites de
transición entre o verán e
o escuro inverno.
13.
A tradición da SantaCompaña e outra lenda de orixe celta moi
arraigada en Galicia.
Segundo esta lenda, a comitiva de defuntos avanza durante a
noite de Todos os Santos en completo silencio e portando longos
cirios acesos, sendo necesario protexerse contra a maldición que
supón toparse con ela: uns fan como que non a ven, mentres
outros recomendan subirse a un cruceiro e esperar a que pase de
largo.
14.
O que encabezaa
comitiva é en
realidade unha
persoa viva, que foi
condenada a portar
unha cruz diante da
procesión espectral,
e que só quedará
libre cando poida
traspasar a súa
condena a outro.