Ang panahon ng ilaw at panitik (1922-1934) ay nagmarka ng pag-usbong ng panitikan, kung saan ang mga kwentong tungkol sa pag-ibig ay patuloy na kinagigiliwan, at ang mga makatang tulad nina Amado V. Hernandez at Julian Cruz Balmaceda ay naging tanyag. Sa panahong ito, ang mga nobela ay hindi gaanong tinanggap, habang ang dula ay nakaranas ng pagtanggi dahil sa impluwensya ng mga banyagang pelikula. Ang panahon ng malasariling pamahalaan (1935-1942) ay nagdala ng mga pagbabago sa panitikan, ngunit ang mga anyo ng panitikan, lalo na ang dula at nobela, ay nalugi sa kalakasan sa mga sumunod na taon.