1. Fernando Pessoa e Alberto Caeiro

2. Nace en Lisboa en 1888, pero trasládase de neno a Sudáfrica, onde se educa
Profundo coñecemento da lingua e cultura anglosaxonas
Publica poemarios en inglés
En 1905 instálase definitivamente en Lisboa, onde se gana a vida como
tradutor de correspondencia comercial.
A partir de 1912, participa activamente como ensaísta, crítico, tradutor, poeta…
en revistas literarias de Lisboa (Athena, Orpheu)
Participa nas tendencias renovadoras da poesía portuguesa: paulismo,
interseccionismo, sensacionismo, futurismo
En 1933 sae á luz Mensagem, o único libro en portugués que publica en vida.
E unha obra de tema patriótico; explora o sentido da historia de Portugal.
Morre no ano 1935 a causa de problemas hepáticos

3. Heterónimos
Ricardo Reis Alberto Caeiro
(1897) (1889)
Chevalier de Pas,
Bernardo Soares,
Antonio Mora,
Álvaro de Campos Alexander Search…
(1890)

4. Álvaro de Campos
Estudia ensexeñería en Glasgow
A súa evolución poética ten tres fases:
- Fase decadentista
- Fase futurista
- Fase independente
Caracterízase polo paixón e o vitalismo
Ricardo Reis
Médico, gran coñecedor da cultura clásica
Poeta culto, de estilo horaciano
Busca a serenidade e a felicidade tranquila

5. Alberto Caeiro
Nace en 1889 e morre en 1915 de tuberculose.
Nace e morre en Lisboa, pero vive no Ribatejo.
Viviu afastado da vida cultural.
É o mestre dos outros heterónimos, e mesmo do ortónimo.
Pessoa concebiuno en marzo de 1914
En 1925 aparecen un grupo de poemas na revista Athena.
A obra completa de Alberto Caeiro non foi publicada en vida
de Pessoa.
Fernando Pessoa seguiu escribindo poemas de Caeiro
durante moitos anos.
“Revelador da Realidade”, “Argonauta das sensacións verdadeiras”….

6. A súa obra aparece agrupada en tres bloques:
- O Guardador de rebanhos: o poeta identifícase cun pastor; o seu
rebaño son os seus pensamentos / sensacións
- O pastor enamorado: única peripecia vital que sabemos de Caeiro.
- Poemas inconjuntos: non teñen fío condutor.
Leve, leve, muito leve,
un vento muito leve passa,
e vai-se, sempre muito leve.
E eu nâo sei o que penso
nem procuro sabê-lo
Alberto Caeiro

7. Algunhas ideas de Alberto Caeiro
É evidente que as cousas existen, porque as podemos ver
As cousas son o que son, e non teñen un sentido oculto
A relixión e a filosofía parten dun plantexamento equivocado,
xa que xogan con ilusións.
Todo o que o home foi aprendendo fai que non vexa a Realidade
A conciencia non fai ao ser humano superior aos outros seres
Presente, pasado e futuro son ilusións; só existen os momentos
concretos
A súa aspiración é prescindir do pensamento: simplemente “ser”,
vivindo nunha especie de ataraxia, ou indiferencia. (G.R. XXXII)

8. O luar através dos altos ramos,
dizem os poetas todos que ele é mais
que o luar através dos altos ramos.
Mas para mim, que nâo sei o que penso
o que o luar através dos altos ramos
é, além de ser
o luar através dos altos ramos,
é nâo ser mais
que o luar através dos altos ramos.
Alberto Caeiro

9. Alberto Caeiro como poeta
Estilo sinxelo, cun vocabulario simple e reducido
Emprego case exclusivo do presente de indicativo
É conscente de que a linguaxe traizoa o seu pensamento (G.R. XXVII)
Combate a metáfora mediante a tautoloxía (G.R. XXIV)
É un feroz opositor do simbolismo

10. Nem sempre sou igual no que digo e escrevo.
Mudo, mas nâo mudo muito.
A cor das flores nâo é a mesma ao sol
do que quando uma nuvem passa
ou quando entra a noite
e as flores sâo cor de sombra.
Mas quem olha bem vê que sâo as mesmas flores.
Por isso quando pareço nâo concordar comigo,
reparem bem para mim:
se estava virado para a direita,
voltei-me agora para a esquerda,
mas sou sempre eu, assente sobre os mesmos pés,
o mesmo sempre, graças ao céu e á terra
e aos meus olhos e ouvido atentos
e á minha clara simplicidade de alma
Alberto Caeiro