Download to read offline
![Βιβλιογραφία
•Finlay, George. History of the Greek Revolution. Blackwood and Sons, 1861 (Harvard University).
•Ζενάκος, Αυγουστίνος (6/4/2003). «ΜΑΝΙΑΚΙ 1825». εφημερίδα Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 3/4/2016.
Βακαλόπουλος, Απόστολος (1975). Ιστορία του Ελληνικού Έθνους - Η Ελληνική Επανάσταση (1821-
1832). ΙΒ΄. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών, σελ. 387-390.
•Κόκκινος, Δημήτριος (1974) [1956]. Η ελληνική επανάστασις. Αθήνα: Μέλισσα, σελ. 20-22.](https://image.slidesharecdn.com/papaflessas-210328082604/85/Papaflessas-9-320.jpg)
Papaflessas
- 1. ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΝΘΗ ΜΠΑΚΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚH ΖΩΓΑΛΗ ΓΙΟΒΑΝΑΝΕΣΙΤΣ ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΚΑΝΑ ΟΜΑΔΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΑΠΑΦΛΕΣΣΑΣ 1788-1825
- 2. Βιογραφικά στοιχεία Γεννήθηκεστην Πολιανή Μεσσηνίας το 1788 είχε συνολικά 28 παιδιά. Φοίτησε στην Σχολή Δημητσάνας, την οποία δεν τελείωσε Το 1816 μόνασε στο μοναστήρι της Παναγιάς της Βελανιδιάς στην Καλαμάτα και πήρε το όνομα Παπαφλέσσας. Μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία το 1818 από τον Αναγνωσταρά Ήταν κληρικός, πολιτικός και μεγάλος αγωνιστής στην Μεγάλης Επανάστασης Πέθανε το 1825 στο Μανιάκι.
- 3. Η δράση τουστην επανάσταση Συμμετείχε στην Μάχη των Δερβενακίων Συμμετείχε στην Μάχη Αγιονορίου Πρωτοστάτησε στην Μάχη στο Μανιάκι
- 4. Η ΜΑΧΗ ΣΤΟΜΑΝΙΑΚΙ ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΟΜΑΔΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
- 5. Ο Ιμπραήμ στηνΠελοπόννησο Στις αρχές του 1825 η Ελληνική Επανάσταση διέτρεχε μεγάλο κίνδυνο, όχι μόνο από τον Ιμπραήμ, αλλά και εξαιτίας του εμφύλιου σπαραγμού. Ο αιγύπτιος πολέμαρχος, μετά την κατάληψη του Νεόκαστρου (κάστρου της Πύλου), γρήγορα έγινε κυρίαρχος σχεδόν όλης της Μεσσηνίας και ετοιμαζόταν να βαδίσει κατά της Τριπολιτσάς, διοικητικού κέντρου της Οθωμανικής Πελοποννήσου, που κατείχαν οι Έλληνες από το 1822. Ο Παπαφλέσσας που ασκούσε καθήκοντα Υπουργού Στρατιωτικών, κατάλαβε τον κίνδυνο που διέτρεχε η Επανάσταση και παρότι πολίτικος φίλος του Κουντουριώτη και αντίπαλος του Κολοκοτρώνη, εισηγήθηκε την απελευθέρωση των φυλακισμένων οπλαρχηγών. Συνάντησε απροθυμία να συγκροτήσει ένα επαρκείς στράτευμα για την αντιμετώπιση του Ιμπραήμ. Στα μέσα Μαΐου αποφάσισε να αναλάβει δράση και να αντιπαρατεθεί ο ίδιος με τον εχθρό, σε μια προσπάθεια να αφυπνίσει τους Έλληνες. Ήλπιζε ότι με μια νίκη κατά του Ιμπραήμ θα αποκτούσε δύναμη για να ανατρέψει την κυβέρνηση Κουντουριώτη και να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής σωτήριας.
- 6. Η μάχη στοΜανιάκι 19 & 20 Maΐου 1825 Με λίγους άνδρες αναχώρησε από το Ναύπλιο και αφού διέσχισε την Πελοπόννησο Κατέλαβε την ανατολική πλευρά του ορούς Μάλια στο Μανιάκι της Μεσσηνία, μια ορεινή περιοχή που « βλέπει » όλη την περιοχή μέχρι το Νεόκαστρο και από όπου θα είχε καλύτερη εποπτεία των κινήσεων του εχθρού Ιμπραήμ με τις υπηρεσίες πληροφοριών που διέθετε εντόπισε εύκολα τις θέσεις των ανδρών του Παπαφλέσσα και κινήθηκε εναντίον του με 6000 πεζούς και ιππείς Ο Παπαφλέσσας μόλις και μπόρεσε να παρατάξει 1300 άνδρες, αν και σύμφωνα με τις υποσχέσεις των οπλαρχηγών η ελληνική δύναμη θα έπρεπε να αγγίζει τους 10000 άνδρες . Κατασκεύασε πρόχειρα προχώματα και παράταξε τους άνδρες τους σε άμυνα τριών σειρών . Κάποιοι από τους οπλαρχηγούς του προτείναν να δώσουν αλλού τη μάχη , επειδή οι περιοχή ήταν ακατάλληλη και ότι τα ταμπούρια που είχαν κατασκευάσει θα ήταν εύκολη υπόθεση για το αιγυπτιακό ιππικό Παπαφλέσσας επέμεινε να δώσει τη μάχη στο Μανιάκι υπολογίζοντας στις ενισχύσεις που περίμενε. Η βοήθεια έφτασε αργά από τον Δημητράκη Πλαπούτα και τον αδερφό του Παπαφλέσσα, Νικήτας Φλέσσας.
- 7. Το φίλημα Μετά τημάχη, ο Ιμπραήμ αναζήτησε τον νεκρό Παπαφλέσσα. Του έφεραν ένα ακέφαλο πτώμα. Διέταξε να βρεθεί και η κεφαλή του και αφού στερέωσαν όρθιο σε ένα κορμό δέντρου το σώμα του, τότε ο Ιμπραήμ, τον κοίταξε άφωνος για λίγο, έκαμε μια χειρονομία σεβασμού και θαυμασμού και είπε : «Πράγματι αυτός ήτο ικανός και γενναίος άνθρωπος. Καλύτερα να επαθαίναμεν άλλην τόσην ζημιά αλλά να τον πιάναμε ζωντανό». Μετά τη νίκη του στο Μανιάκι, ο Ιμπραήμ ολοκλήρωσε την κατάληψη της Μεσσηνίας με την πυρπόληση της Καλαμάτας και στη συνέχεια στράφηκε κατά της Τριπολιτσάς, την οποία κατέλαβε στις 11 Ιουνίου 1825. Εν τω μεταξύ, από τις 17 Μαΐου ο Κολοκοτρώνης είχε αποφυλακιστεί και διοριστεί αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων .
- 8.
- 9. Βιβλιογραφία •Finlay, George. Historyof the Greek Revolution. Blackwood and Sons, 1861 (Harvard University). •Ζενάκος, Αυγουστίνος (6/4/2003). «ΜΑΝΙΑΚΙ 1825». εφημερίδα Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 3/4/2016. Βακαλόπουλος, Απόστολος (1975). Ιστορία του Ελληνικού Έθνους - Η Ελληνική Επανάσταση (1821- 1832). ΙΒ΄. Αθήνα: Εκδοτική Αθηνών, σελ. 387-390. •Κόκκινος, Δημήτριος (1974) [1956]. Η ελληνική επανάστασις. Αθήνα: Μέλισσα, σελ. 20-22.