2. Son textos nos cales o emisor expón as súas ideas ou
opinións para demostrar a veracidade dunha tese que
defende como certa ou para rebater a que ten como
falsa. Inténtase convencer ou persuadir ao
interlocutor.

3. A.- Segundo o ámbito da comunicación:
 Coloquiais: comunicacións familiares e con amigos,
por ex. cando intentamos convencer un amigo para que
saia.
Formais: actos máis portocolarios, como cando un
avogado realiza a defensa dun cliente.
B.- Segundo a canle utilizada:
Orais: debates, mesas redondas, publicidade da radio e
TV
Escritos: editorial dun xornal ou folleto publicitario.

4. A estrutura máis frecuente:
Introdución + Tese + Argumentos + Conclusión
Introdución: Preséntase o tema intentando unha recepción
favorable no interlocutor.
Tese: Idea fundamental que se quere defender ou rebater.
Argumentos: Razoamentos que se empregan para
convencer o receptor de que a tese é certa.
Conclusión: Reafirma a tese da que se parte.

5. 1. Argumentos lóxico-racionais: son os siloxismos
 Argumentos por analoxía: Conparando dúas situacións, seres
ou cousas diferentes.
 Razoamentos por causa: Establécese unha conexión causal
entre dous feitos que fundamentan e a tese.
 Razoamento sintomático: os indicios ou sinais son os que nos
din se existe un fenómeno.
 Argumentos de feito: Os que se basean en datos estatísticos.
 Razoamento por exemplos: a partir de varios casos similares,
constrúese unha tese común, que se aplica a un novo caso do
mesmo tipo.

6. 2. Argumentos subxectivos: menos exactos e dependentes da opinión
xeral.
 Argumentos de autoridade: citando o testemuño dunha persoa
con prestixio.
 Argumentos emotivo-afectivo: apelan aos sentimentos dos
receptores provocando unha reacción de simpatía ou
rexeitamento.
 Arguemtos legais: os baseados nas leis.
 Argumentos persoais: Apélase á confianza que inspira o emisor.
 O “Fetichismo de masas”: a maioría ten a razón e elixe o
correcto.
 Argumentos ad hominen: Rexéitase a opinión allea atacando á
persoa que a mantén, sen entrar no tema da disputa.

7.  As ideas aparecen ordenadas e claras.
 Preguntas retóricas para atraer a atención do receptor.
 Abundan os conetores causais, consecutivos, condicionais, etc.
que permiten unir argumentos e tese.
 Oracións subordinadas que fan depender unhas ideas doutras.
Complexidade sintáctica.
 Apoio dos argumentos con exemplos, citas, enumeracións, etc.
 Uso de fórmulas que implican ao interlocutor, como o emprego da
1ª e 2ª persoa de plural no canto do singular.
 Uso de verbos con significado neutro: ter, ser, crer, etc.
 Moitas expresións impersoais e obxectivas en terceira persoa.
 O tempo máis usual é o presente, xa que a argumentación ten un
aspecto de verdade por enriba do tempo.
 Proliferación de metáforas, antíteses, sinonimia, paralelismos que
facilitan a comprensión.
 Acada grande importancia o significado connotativo das palabras.

8. De seguido poderedes ver un exemplo de texto
argumentativo oral no cal se explica cal é a
situación económica actual no mundo, en
palabras de Miguel Ángel Revill, para o programa
La Sexta Noche.