O TEXTO ARGUMENTATIVO Almanaque Nordés
A expresión "texto argumentativo" utilízase como sinónima de "discurso argumentativo", e fai referencia tanto á expresión escrita coma á oral. Os  textos argumentativos  son aqueles nos que o emisor ten como intención comunicativa prioritaria a de ofrecer a súa visión subxectiva sobre un determinado tema.  En tanto que  argumentar  é, por definición, un  procedemento persuasivo , á parte de toda a información que a través destes textos se poida proporcionar (o que implica que case sempre haxa tamén exposición), existe implicitamente neles tamén a intención de  convencer  ao receptor acerca do que se está a dicir.
CARACTERÍSTICAS XERAIS Textos nos que o emisor desenvolve un razoamento para demostrar a validez da idea que ten sobre o  tema  que trata, isto é, unha determinada  tese  sobre un determinado tema que se intenta defender ou discutir  O uso de  argumentos  e  contraargumentos . Orde, claridade e concisión Prioridade da interpretación fronte a obxectividade. Necesidade de expoñer a súa realidade e de defenderse das doutros.  Exemplos típicos de  textos argumentativos  son: os  artigos de opinión  dos xornais ou os  artigos científicos.
PARTES As partes dos textos argumentativos son: Hipótese  Argumento  Conclusión
CARACTERÍSTICAS LINGÜÍSTICAS Uso da autorreferencia, que sinala o grao de subxectividade destes textos; non obstante, é tamén moi frecuente a impersonalidad semántica. Uso dun léxico abstracto, de acorde cos temas máis ben teóricos e non científicos tratados. Uso de verbos de vontade (querer, gustar, desexar), lingua (dicir, preguntar, falar) e pensamento (pensar, crer, observar, mirar) Uso de adverbios de evidencia ou reafirmación, que actúan poñendo como sustentador das afirmacións a un emisor múltiple ou público Uso da consulta|interrogación retórica, como forma de implicar o receptor. Adxectivación e expresións valorativas; valor connotativo da expresión, subliñándoo, en ocasións, con elementos gráficos. Expresión de sentimentos, emocións, etc.
CLASES DE ARGUMENTOS Baseados en feitos e datos observables e obxectivos.  Baseados na opinión razoada do que argumenta, ou no coñecemento xeral sobre o tema.  Argumentos de autoridade baseados nas razóns dun experto ou unha autoridade no asunto.

O Texto Argumentativo

  • 1.
    O TEXTO ARGUMENTATIVOAlmanaque Nordés
  • 2.
    A expresión "textoargumentativo" utilízase como sinónima de "discurso argumentativo", e fai referencia tanto á expresión escrita coma á oral. Os textos argumentativos son aqueles nos que o emisor ten como intención comunicativa prioritaria a de ofrecer a súa visión subxectiva sobre un determinado tema. En tanto que argumentar é, por definición, un procedemento persuasivo , á parte de toda a información que a través destes textos se poida proporcionar (o que implica que case sempre haxa tamén exposición), existe implicitamente neles tamén a intención de convencer ao receptor acerca do que se está a dicir.
  • 3.
    CARACTERÍSTICAS XERAIS Textosnos que o emisor desenvolve un razoamento para demostrar a validez da idea que ten sobre o tema que trata, isto é, unha determinada tese sobre un determinado tema que se intenta defender ou discutir O uso de argumentos e contraargumentos . Orde, claridade e concisión Prioridade da interpretación fronte a obxectividade. Necesidade de expoñer a súa realidade e de defenderse das doutros. Exemplos típicos de textos argumentativos son: os artigos de opinión dos xornais ou os artigos científicos.
  • 4.
    PARTES As partesdos textos argumentativos son: Hipótese Argumento Conclusión
  • 5.
    CARACTERÍSTICAS LINGÜÍSTICAS Usoda autorreferencia, que sinala o grao de subxectividade destes textos; non obstante, é tamén moi frecuente a impersonalidad semántica. Uso dun léxico abstracto, de acorde cos temas máis ben teóricos e non científicos tratados. Uso de verbos de vontade (querer, gustar, desexar), lingua (dicir, preguntar, falar) e pensamento (pensar, crer, observar, mirar) Uso de adverbios de evidencia ou reafirmación, que actúan poñendo como sustentador das afirmacións a un emisor múltiple ou público Uso da consulta|interrogación retórica, como forma de implicar o receptor. Adxectivación e expresións valorativas; valor connotativo da expresión, subliñándoo, en ocasións, con elementos gráficos. Expresión de sentimentos, emocións, etc.
  • 6.
    CLASES DE ARGUMENTOSBaseados en feitos e datos observables e obxectivos. Baseados na opinión razoada do que argumenta, ou no coñecemento xeral sobre o tema. Argumentos de autoridade baseados nas razóns dun experto ou unha autoridade no asunto.