Ang paggamit ng wika ng isang indibiduwal ay nag-iiba depende sa kanyang kausap, lugar, at paksa, na pinapahayag ng kakayahang sosyolingguwistiko. Ang pag-unawa sa mga konteksto ng komunikasyon, kasama ang setting, participants, at genre, ay mahalaga upang maging epektibo ang pakikipag-ugnayan. Ang mga hadlang sa interkultural na komunikasyon, tulad ng pag-alala at etnosentrismo, ay dapat na masolusyunan upang mapadali ang pag-unawa at respeto sa mga kausap.

2. Nag-iiba ang paggamit ng
wika ng isang indibiduwal
depende sa taong kanyang
kausap. Minsan iniaayon din
niya ito sa lugar kung saan
siya naroon at kaniya ring
kinokonsidera ang paksa ng
usapin na tinatalakay.

3. Lahat ng mga ito ay paktor
na bibibigyang-pansin ng
isang indibiduwal sa
kanyang pakikipag-ugnayan
sa iba. Bakit nga ba ito
ginagawa ng mga taong
nasasangkot sa isang
komunikatibong gawain?

4.  Malaki ang kinalaman dito ng
konseptong kakayahang
sosyolingguwistiko na ipinakilala nina
Canale at Swain (1983) at ipinaliwanag
din ni Savignon sa Communicative
Competence Theory and Classroom
Practice: Text and Context in Second
Language Learning (1997) sa kanyang
mas malalimang pagtingin dito sa
konteksto ng pagtuturo ng wika.

6. Sa pagpapaliwanag ni Savignon
(1997), sinabi niyang ang
kakayahang
sosyolingguwistik ay isang
kakayahan ng gumagamit ng
wika na nangangailangan ng
pag-unawa sa konteksto ng
lipunan kung saan niya ito
ginagamit.

7. Kabilang sa pag unawang ito
ang kaalaman sa gampanin ng
mga kasangkot sa
komunikasyon, ang mga
ibinabahagi nilang kaalaman, at
ang tunguhin ng pag-
uugnayang nagaganap.

8. Sinabi rin niyang sa sapat
lamang na kaalaman sa
mga bagay na ito
masasabing angkop ang
isang pahayag.

9. MGA KONSIDERASYON
SA MABISANG
KOMUNIKASYON

10. Ayon sa mga pag-aaral, ang isang
katutubong mananalita ay maalam sa
mga pamantayang hinihingi ng
kanyang komunidad sa paggamit ng
sariling wika, subalit ang isang
banyaga o di-taal na mananalita na ito
ay maaaring mahirapan sa kahingian
ng kaangkupan sa paggamit ng
naturang wika.

11. Dahil dito, mahalaga ang pag-
alam sa mga sosyokultural na
pamantayan ng kaangkupan na
ididikta ng lipunang nagsasalita ng
wikang ito. Upang mabigyang-
pagkakataon ang isang indibiduwal
na mapataas ang antas ng kanyang
kakayahang sosyolingguwistik, lalo
na sa paggamit ng ikalawa o
banyagang wika,

12. mahalagang malinaw sa kanya
ang mga mahahalagang paktor
ng lingguwistikong interaksyon
na ipinakilala ng
sosyolingguwistang si Dell
Hymes noong 1974. Ginamit niya
ang akronim na SPEAKING
upang ilarawan ang mga
komunikasyong ito.

13. Setting Saan ang pook pag- uusap o ugnayan
ng mga tao?
Participants Sino-sino ang mga kalahok sa
pag-uusap o pakikipagtalastasan?
Ends Ano ang pakay o layunin ng pag-uusap na
ito?
Act Sequence Paano ang takbo ng usapan?
Keys Ano ang tono ng pag-uusap? Pormal ba o
di- pormal?
Instrumentalities Anong tsanel ang
ginagamit? Pasalita ba o pasulat?

14. Norms Ano ang paksa ng usapan?
Ano ang umiiral na panuntunan sa
pagtalakay sa nasabing paksa?
Genre Ano ang diskursong
ginagamit? Nagsasalaysay ba,
nangangatuwiran, nakikipagtalo?
Ano ang espesipikong sitwasyong
ginamit?

15. Kung ilalapat ang mga
konsiderasyong ito ng
mabisang komunikasyon sa
realidad ng pakikipag-
ugnayan, magiging maayos
ang daloy ng komunikasyon at
maiiwasan ang mga suliraning
posibleng mangyari.

16. Nasabi ang ganitong
pagpapalagay sapagkat kung
ang isang indibiduwal na
kasangkot sa isang tiyak na
sitwasyong komunikatibo ay
malaya sa lahat ng mga ito,
makaaayon siya nang tama
ayon sa hinihingi ng
pagkakataon.

17. HALIMBAWA
Magiging kampante siya sa
pakikipagtalastasan sapagkat malinaw na
sa kanya kung saan magaganap ang pag-
uusap (setting), at kung sino ang mga
makakasama sa naturang pag-uusap
(participants). Makapaghahanda rin siya ng
mga kakailanganin base kung saan ito
gaganapin at kung sino ang makakasama
niya.

18. Gayon din kung malinaw ang
layunin ng komunikasyon sa mga
kasangkot dito (ends), maibahagi
nila nang maayos ang mga
impormasyong dapat magmula sa
kanila ng walang pag-aalinlangan
at may kasapatan.

19. Maayos din ang pagbabahagi
sa mga ito sapagkat may
depinidong pamamaraan na
kung paano dadaloy ang
usapan (act sequence) at kung
paano ang moda sa naturang
pagpapadaloy (keys).

20. Ang ganitong kaalaman ng isang
indibiduwal ay mas higit na
makapagbibigay sa kanya ng
isang ideya kung anong mga
estratehiya ang kailangan niyang
isagawa upang maging kapaki-
pakinabang ang kanyang
pagsangkot sa komunikasyon at
hindi ito masaya.

21. Mas higit din niyang
mapaghuhusay ang
kanyang pakikipag-
ugnayan kung malay siya
sa uri ng tsanel na
gagamitin
(instrumentalities).

22. Kung kailangang
gumamit ng isang
tsanel na di-gaanong
bihasa ang kasangkot,
makahahanap siya ng
mga teknik na
mapaghusay pa ito.

23. Kung ito naman ay tsanel na
gamay na niya, magiging madali
ang kanyang paghahayag sa
mga kakailanging
impormasyon. Maaari rin siyang
makatulong sa mga kasama
upang mas mapadali at
mapahusay ang ugnayan.

24. • Mahalaga ring maging
malinaw ang mga
pamantayang inaaasahan
(norms) at ang hangganan ng
pag-uusap ukol sa paksa dahil
idinidikta nito ang
karampatang pamamaraan sa
pagtalakay dito.

25. Ipinahihiwating din nito
ang pagpapanatili ng
paggalang sa indibiduwal
ng bawat kasangkot sa
komunikasyon.

26. Panghuli, kung depinido
at malinaw ang uri ng
diskursong gagamitin
(genre), mas maihahatid
nang mabisa ang
mensaheng nais ipabatid.

27. Ang totoo’y malaki ang
gampanin ng genre sa
epektibong pagpababatid
sapagkat hinahamon nito
ang isip at damdamin ng
mga kasangkot sa
komunikatibong sitwasyon.

28. Ang pagtayasa kaangkupan
ng pagpapahayag sa
komunikatibong sitwasyon ay
nagsasangkot higit sa
kaalaman sa kung ano ang
dapat nasabihin sa isang
sitwasyon, o kung paano ito
sasabihin.

29. Nagsasangkot din ito
kung kailan ang
kasangkot sa
komunikasyon ay dapat
na tumahimik o
magmukhang walang
alam.

30. Halimbawa, kapag ang anak ay
pinagagalitan ng magulang at
napakaraming pangaral dahil sa mga
ginawa nito, kahit may sapat na
rasyonal na dahilan ang anak, mas
makabubuting tumahimik na lamang
siya. Ganoon din sa isang mainit na
sitwasyon ng baliktaktakan na
nagkakainitang ang mga kasangkot.

31. Kung kabahagi ka nito, ang
pag aktong tila walang alam
ay angkop upang hindi
sumidhi ang tensyon kahit
pa sabihing tama ang iyong
mga nalalaman.

32. Mahalaga, kung gayon, na pag-
ibayuhin ang kakayahang unawain
ang mga ekspektasyon sa lipunan
at kung kailan ang akmang
panahon ng pagpapahayag.
Kaakibat nito, lagi ring isaisip kung
ano ang dapat sabihin at kung
paano ito sasabihin

33. Umaayon ito sa pahayag nina
Jocson, et al. (2014) na upang mas
maging epektibo sa pakikipag-
ugnayan sa lipunang ginagalawan,
dapat na:

34. 1. Pahalagan ang lugar ng usapan,
igalang ang kausap, maging
konsistent sa paksang pinag-uusapan,
isaalang-alang ang genre ng usapan
gayon din ang layunin ng pag-uusap,
at higit sa lahat, pasalita man o
pasulat ang komunikasyon, linawing
mabuti ang mga mensaheng pinag-
uusapan; at

35. 2.Kapag ang mabisang konsiderasyong
ito na ipinahayag ay masusunod at
magagawa ng isang indibiduwal, hindi
magiging mahirap ang ganap na pag-
unawa. Buong-layang magkakaroon ng
palitang ng mga kaalaman,
komprehensibong impormasyon
tungkol sa mga kaganapan sa paligid, at
paggalang sa damdamin ng kausap.

36. KAHALAGAHAN
• Mahalaga ito upang tayo ay makaintindi sa
mga sinasabi ng mga tao sa lugar na ating
pupuntahan at magkakaroon tayo ng
kakayahang na pakisamahan ang iba’t-
ibang uri ng mga taong makakasalamuha.

37. HADLANG SA
INTERKULTURAL
NA KOMUNIKASYON
1. Pag-alala – hindi mapakali dahil
iniisip na maaaring hindi
maintindihan nang lubos ng
kausap ang nais ipahiwatig.

38. 2. Pagpapalagay sa
Pagkakatulad kaysa Pagkakaiba-
pinopukos lamang ang mga bagay
na magkatulad (halimbawa,
karanasan sa buhay) at hindi
binibigyang pansin ang
pagkakaiba katulad ng kultura,
pinapaniwalaan atbp.

39. 3. Etnosentrismo - ang
pagkakaroon ng paniniwalang
pinakamahalaga at higit na
nakatataas o nakaaangat ang
isang lipi o lahi kaysa iba pa.