Ang tula ni Amado Hernandez ay nagsasalaysay ng matinding kalungkutan at paghihirap ng isang bilanggo na ikinulong ng walang sala. Ipinapakita nito ang pagdaranas ng labis na pighati at pag-asa sa kabila ng mga pagsubok, na nakaugat sa isyu ng kawalang-katarungan. Sa huli, naglalaman ito ng mensahe na ang bawat isa ay dapat gumawa ng mabubuting asal para sa sariling kapakanan at kapakanan ng pamilya.