Si Alejandro G. Abadilla ay isang pangunahing manunula noong dekada '40, na nakilala sa paghamon sa tradisyonal na porma ng tula, lalo na sa kanyang sikat na akdang 'Ako Ang Daigdig.' Sa kabila ng paunang pagtanggi ng mga kritiko sa kanyang estilo, naging tanyag ang tulang ito dahil sa kanyang malayang pagpapahayag at pag-uulit ng mga salitang 'ako', 'daigdig', at 'tula' na nagpapakita ng pagkakaisa ng mga konsepto. Ang kanyang mga likha ay sumasalamin sa kanyang rebelde at natatanging pananaw sa sining ng pagtula, na nagsisilbing simbolo ng kanyang pagtitiwala at pagkakaiba sa nakasanayang estilo ng panitikan.