Downloaded 14 times
![๔. สำนวน สุภาษิต คำพังเพย[1]](https://cdn.slidesharecdn.com/ss_thumbnails/1-130203205345-phpapp01-thumbnail.jpg?width=640&height=640&fit=bounds)
history602
- 1.
- 2. อาณาจักรโบราณ ในภาคอีสาน อาณาจักรโคตรบูรณ์อาณาจักรอิศานปุระ
- 3.
- 4. ประวัติ อาณาจักรโคตรบูรณ์ เป็นอำณำจักรโบรำณทำงภำคอีสำนของไทยใน พุทธศตวรรษที่ ๑๑ –๑๕ (ระหว่ำง พ.ศ. ๑๐๐๐ – ๑๕๐๐) ครอบคลุมบริเวณ ฝั่งแม่นำ้โขงตัง้แต่อุดรธำนี หนองคำย เวียงจันทน์ นครพนม มุกดำหำร อำนำจเจริญ ถึงอุบลรำชธำนี
- 5. เมืองหลวง สันนิษฐำนว่ำ เดิมทีเมืองหลวงคือ เมืองนครพนม ( จังหวัดนครพนม ) แต่ ภำยหลังได้สร้ำงเมืองหลวงใหม่ มีนำมว่ำ “มรุกขนคร” ตัง้อยู่บริเวณเมืองท่ำแขก สำธำรณรัฐ ประชำธิปไตยประชำชนลำว ในปัจจุบัน วัฒนธรรม สันนิษฐำนว่ำ ประชำชนนับถือพระพุทธศาสนา มีกำรสร้ำงพระเจดีย์สำคัญ คือ พระธาตุ พนม ที่เชื่อกันว่ำ ภำยในเจดีย์มีกำรบรรจุพระบรมธำตุส่วนหน้ำพระอุระของพระพุทธเจ้ำซึ่งเรียกว่ำ “พระ อุรังคธาตุ” พร้อมทัง้มีประเพณีเกี่ยวเนื่องกับศำสนำและกำรเกษตร วิถีชีวิต ประชำชนดำรงชีพด้วยกำรเกษตร แต่มีกำรค้ำขำยบริเวณริมฝั่งแม่นำ้โขง โดย อำศัยกำรคมนำคมทำงนำ้ แต่ที่รำบที่ดอน ใช้เกวียน
- 6. กำรแสดงกำรละเล่นวัฒนธรรมพืน้บ้ำน ( รำบูชำพระธำตุพนม) รำศรีโคตรบูรณ์รำหำงนกยูง ฟ้อนผู้ไทเรณูนคร เซิง้ เมืองเว รำเบิ่งโขง รำบำยศรี แสกเต้นสำก รำไทญ้อ รำบูชำพระธำตุพนม เซิง้ไหลเรือไฟ
- 7.
- 8.
- 9. ประวัติ อาณาจักรอิศานปุระ ในพุทธศตวรรษที่12-18หรือเจนละ เป็นอำณำจักรโบรำณใน ภำคอีสำนส่วนมำกและภำคกลำงในประเทศไทย ในสมัยอำณำจักรอิศำนปุระนี้ ยุคขอม รุ่งเรืองในสมัยพระเจ้ำอิศำนวรมัน มีเขียนอยู่ในบันทึกของรำชทูตจีน โจว ต้ำกวน เขำ เขียนบันทึกเรื่องรำวของอำณำจักรอิศำนปุระไว้ชื่อว่ำ ” บันทึกว่าด้วย ขนบธรรมเนียมประเพณีของเจนละ ” สมัยพระเจ้ำชัยวรมันที่ 7 เป็นยุคที่อำณำจักรขอมเป็นปึกแผ่นและ เจริญรุ่งเรืองทำงด้ำนศิลปะวิทยำกำรสูง สุด มีกำรสร้ำง ศำสนสถำน เป็นปรำสำทหินขนำดใหญ่ขึน้หลำยแห่ง
- 10. อาณาจักรเจนละ อยู่ทำงตะวันตกเฉียงใต้ ของอำณำจักรหลินยี่(จำมปำ) ปัจจุบันนีคื้อประเทศกัมพูชำและดินแดนภำคอิสำนตอนใต้ของประเทศไทย แถบลุ่มแม่นำ้มูล ซงึ่เป็นพืน้ที่ของจังหวัดอุบลรำชธำนี จังหวัดศรีสะเกษ เดิมนัน้อำณำจักรเจนละเป็นเมืองขึน้ของอำณำจักรฟูนัน ต่อมำได้มีกำลังกล้ำแข็งจึงประกำศอิสรภำพในพุทธศตวรรษที่ ๑๑ เจ้ำชำยจิตรเสน แห่งอำณำจักรเจนละ(ต่อมำครองรำชย์เป็นพระเจ้ำมเหนทรวรมัน) ได้ยกทัพไปรุกรำนอำณำจักรฟูนัน แถบฝั่งแม่นำ้โขงและแม่นำ้มูล ในระหว่ำง พ.ศ. ๑๑๑๐–๑๑๕๐ ในสมัยนัน้พระโอรสของพระองค์คือพระเจ้ำอิศำนวรมัน ได้ทำกำรปรำบปรำมและครอบครองดินแดนของอำณำจักรฟูนันได้ทัง้หมด ทรงตัง้ เมืองอิศานปุระ ขึน้ทำงเหนือของเมืองกัมปงธม โดยมีปราสาทสัมโบร์ไพรกุกเป็นสัญลักษณ์
- 11. สิ่งก่อสร้ำงในสมัยอิศำนปุระ ยังปรำกฏให้เห็นได้ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นปรำสำทหินรูปแบบขอมโบรำณ ปรำสำทนครธม จ.นครรำชสีมำ | ปรำสำทตำพรหม จ.นครรำชสีมำ | ปรำสำทหินพิมำย จ.นครรำชสีมำ | ปรำสำทปรำงค์กู่ จ.ชัยภูมิ ปรำสำทหินพนมรุ้ง จ.บุรีรัมย์| ปรำสำทเมืองต่ำ จ.บุรีรัมย์ | ปรำสำทศรีขรภูมิ จ.สุรินทร์ | พระปรำงค์สำมยอด จ.ลพบุรี ปรำสำทเมืองสิงห์ จ.กำญจนบุรีและ แหล่งโบรำณสถำนอิศำนปุระอีกหลำยแห่งกระจำยอยู่ทวั่ภำคอีสำน
- 12. อำณำจักรขอมได้เผยแพร่อำรยธรรมไปยังรัฐที่อยู่ใกล้เคียงหลำยด้ำน ทัง้ด้ำนกำรปกครอง ได้แก่ กำรปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ควำมเป็นสมมติเทพของกษัตริย์ ระบบขุนนำงกำร ปกครองแบบจตุสดมภ์ และกฎหมายพระธรรมศาสตร์ ด้านศาสนาและความเชื่อได้แก่ ศำสนำพรำหมณ์-ฮินดู พระพุทธศำสนำนิกำยอำจริยวำทหรือ มหำยำน ดังจะเห็นได้จำกโบรำณสถำนและโบรำณวัตถุ เช่น ปรำสำทหิน เทวรูปพระโพธิ์สัตว์ ศิวลึงค์ พระพุทธรูปปำงนำคปรก ควำมเชื่อเรื่องพญำนำค เป็นต้น
- 13. จัดทำโดย 6/2 นำยพิทักษ์อำริยพิพัฒน์ นำยกิตติพงษ์ ทำระเวท นำงสำวจินดำรัตน์ ทิพโชตินำงสำวชนิตำ แก้วชำรีนำงสำวนงค์ชนก ศรีวิชัย นำงสำวอุมำรินทร์ ดอนลำดลี นำงสำวศุลีพร ดีน้อย นำงสำวสำยธำร ภูเขียว นำงสำวสุภำวดี หงษ์ศรีเมือง นำงสำวมนฤดี ชมภูวิเศษ นำงสำวอมรมำศ ทิศกระโทก ชัร้มัธยมศึกษำปีที่