Historia

Herb Wodzisławia Śląskiego Herb Wodzisławia Śląskiego - został zatwierdzony 3 października 1936 roku przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych w następującej postaci: tarcza dwupolowa, w lewym błękitnym polu pół orła złotego bez korony, zwróconego w lewo, którego dziób, język i szpony czerwone; w prawym czerwonym polu połowa pięciolistnej złotej róży z zielonymi listkami między płatkami i z czerwonym dnem

Już w XIII, XIV wieku, herb został ukształtowany wraz z powstaniem miasta. Orzeł znajdujący się w herbie symbolizował założyciela miasta, księcia opolsko-raciborskiego Władysława opolskiego (1246-1281/82), zaś róża nawiązuje symboliką do patronki Kościoła parafialnego - Maryi Panny.

Wodzisław Śląski Miasto w województwie śląskim położone na Wyżynie Śląskiej, w centralnej części Kotliny Raciborsko – Oświęcimskiej. Przez centrum miasta przepływa rzeka Leśnica. Miasto położone jest na trasie do przejścia granicznego w Chałupkach. Odległość od Rybnika 12 km, Jastrzębia 12 km, Żor 20 km i Raciborza 20km. Po reformie administracyjnej kraju w 1999 roku Wodzisław Śląski zostaje miastem powiatowym. Obecnie miasto zajmuje powierzchnię około 50 km 2 i mieszka w nim około 52 tysięcy osób.W mieście znajdują się liczne placówki handlowe, zakłady usługowe, zakłady produkcyjne oraz instytucje o charakterze rejonowym - starostwo powiatowe, sąd, urząd skarbowy.

Historia Miasta Wodzisław stanowi nazwę dzierżawczą i pamiątkową (Vladislawia), przyjętą na cześć księcia opolsko-raciborskiego Wodzisławia, który sprowadzając minorytów (franciszkanów) oraz fundując klasztor dokonał lokacji miasta w 1257 r. Nazwa zmieniała się zależnie od przynależności administracyjno-terytorialnej, a ta na przestrzeni tego tysiąclecia zmieniała się kilkunastokrotnie. Od władców piastowskich poprzez czeskich, habsburskich, pruskich, niemieckich aż do powrotu Polski.

Obecna nazwa pojawiła się w XVII wieku. Badania archeologiczne dokumentują ślady bytności człowieka już w epoce kamiennej (paleolitu i mezolitu) oraz obecność plemion słowiańskich we wczesnym średniowieczu. Od najdawniejszych czasów Ziemia Wodzis ł awska dzieliła losy Śląska, który za panowania Mieszka I stanowił integralną część ówczesnego państwa polskiego. Po bitwie pod Legnicą (1241 r.) część hord tatarskich kierując się na Węgry przeszła przez rejon grodziska powodując ogromne straty i wyludnienie oraz częściowe osiedlenie w okolicach Mszany. Od XIV wieku Wodzisław stał się lennem korony czeskiej, a od 1490 roku niemieckim, w którym to roku syn Kazimierza Jagiellończyka, Władysław Dobry, nadał go kanclerzowi von Schellenburgowi.

W 1532 roku miasto zostało stolicą wolnego państwa stanowego (STATUS MINOR VLADISLAVIENSIS), w którego skład wchodziły Czyżowice, Karkoszki, Krostoszowice, Marusze, Obszary, Podbucze oraz Turza, Radlin i Skrzyszów.W 1810-1811 roku Wodzisław był areną powstania chłopskiego, na czele którego stanął Józef Bienia, sołtys z Jedłownika. Miasta nie ominęły klęski żywiołowe. W 1822 roku pożar pochłonął całą drewnianą zabudowę w centralnej części miasta, w 1847-48 roku ludność prze żyła klęskę powszechnego głodu połączonego z tyfusem, gdzie śmierć poniosło ok. 25-30% ogólnej liczby mieszkańców, a lipcu 1948 r. huragan i gradobicie zniszczyły plony na polach. Wiek XIX przejawia się powstawaniem wielu ośrodków gospodarczych jak kopalnia Anna w Pszowie (1832 r.), zakłady źródeł siarczanach w Zawadzie (1805 r.), zakłady gipsowe i wapienne w Pszowie oraz huta szkła w Marklowicach.

O przywiązaniu ludności do Polski świadczy udział mieszkańców Wodzisławia w Powstaniach Śląskich oraz lokalne zwycięstwo w narodowym polsko-niemieckim plebiscycie 20 marca 1921 r. W okresie międzywojennym następuje gospodarzy rozwój miasta. Mieszkańcy znajdują zatrudnienie w kopalniach Rybnickiego Okręgu Przemysłowego, w Fabryce Wyrobów Tytoniowych, młynie, odlewni żelaza. W czasie II wojny światowej miasto zostało częściowo zniszczone i po sześcioletniej okupacji zostało wyzwolone 26 marca 1945 roku. Zniszczone w czasie wojny miasto zostaje odbudowane z zachowaniem zabytkowego charakteru.

Położenie miasta i jego status gospodarczy spowodowały, że w 1954 roku miasto zostało siedzibą powiatu. W roku 1973 do miasta włączono Wilchwy. Po reformie administracyjnej 1975 roku do miasta zostają przyłączone miasta Pszów i Rydułtowy oraz gmina Marklowice.Dzięki temu miasto zostaje dużym ośrodkiem przemysłowym posiadającym na swym terenie 3 kopalnie węgla kamiennego, koksownię, przemysł drzewny , spożywczy, materiałów budowlanych , sanatorium przeciwgruźlicze.W latach 90 po odłączaniu się miast Pszowa, Rydułtów, Radlina i gminy Marklowice miasto traci swój przemysłowy charakter.

Obiekty Zabytkowe Rynek staromiejski - plan rynku z XIII wieku Kościół parafialny pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny Kompleks pominorycki XIII wiek - kościół oraz klasztor - obecnie budynek Sądu Rejonowego Pałac z XVIII wieku - obecnie Muzeum i Urząd Stanu Cywilnego Pawilon sanatoryjny XIX wiek Budynek Urzędu Miasta XIX wiek Baszta Rycerska - Wieża Romantyczna XIX wiek Dom Rekolekcyjny w Kokoszycach XVIII wiek Dwór w Jedłowniku XIX wiek - obecnie Dom Opieki Społecznej

Pieczęć Wodzisławia Śląskiego

Powiat wodzisławski powstał 1 stycznia 1999 roku w wyniku reformy administracyjnej kraju. Powiat wodzisławski obejmuje obszar 287 km2 zamieszkały przez ok. 159 tys. mieszkańców.

Powiat obejmuje gminy: Gorzyce Godów Lubomia Marklowice Mszana

Oraz Miasta Rydułtowy Pszów Radlin Wodzisław Śląski

Mapa - fragment mapy województwa śląskiego

Uproszczony plan centrum miasta

Wodzisław Śląski z Lotu ptaka

Rynek staromiejski w Wodzisławiu Śląskim

Rynek staromiejski w Wodzisławiu Śląskim Rynek staromiejski w Wodzisławiu Śląskim – centralny plac miasta Wodzisławia, jeden z największych rynków na Śląsku. Wytyczony w 1257 r. przy lokacji miasta, jest jednym z największych rynków w Polsce. Ma kształt kwadratu o wymiarach 96 × 96 metrów. Założenie tak sporego placu świadczyło o wielkich planach założyciela, księcia Władysława opolskiego, odnośnie Wodzisławia. Obecnie w części południowej nawierzchnię rynku stanowi płyta, natomiast północna część placu to mały park z ławkami oraz krzewami i drzewami znajdującymi się wokół fontanny. Do dzisiaj zachowało się wiele kamieniczek z XIX w. W średniowieczu na rynku stały: ratusz, pręgierz oraz głęboka studnia. Wokół rynku znajduje się wiele historycznych miejskich uliczek: ulica Kubsza, Zgody, Powstańców Śląskich , Minorytów , Piłsudskiego , a także ulica Wałowa. Nad północną ścianą rynku na wzgórzu stoi zabytkowy kościół Wniebowzięcia NMP, górujący nad Starym Miastem

Baszta Rycerska w Wodzisławiu Ślaskim

Baszta Rycerska w Wodzisławiu Śląskim Baszta Rycerska w Wodzisławiu Śląskim inaczej zwana też Wieżą Romantyczną . Neogotycka około 20 metrowa baszta wybudowana w latach 1867-1868 w lesie miejskim na historycznym Grodzisku przez ówczesnego właściciela miasta, zagorzałego romantyka Edwarda Braunsa. Nie nacieszył się nią zbyt długo ponieważ zmarł w 1881 roku czyli 13 lat po jej wzniesieniu. W 1925 roku właścicielami baszty oraz przyległego terenu zostali Stefan Krzystek i Jan Kowol - wodzisławscy kupcy. Utworzyli z niej punkt widokowy oraz restaurację co wiązało się z jej kapitalnym remontem. Wg ówczesnej księgi pamiątkowej wspięło się tam pierwszego dnia otwarcia aż 338 osób. W 1938 roku baszta zaczęła popadać w ruinę, i tak było do 1991 roku kiedy staraniem Towarzystwa Miłośników Ziemi Wodzisławskiej basztę odrestaurowano i utworzono punkt widokowy. W czerwcu 2004 roku baszta została podpalona przez nieznanych sprawców i obecnie popada w ruinę.

Kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP

Kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Wodzisławiu Śląskim został zaprojektowany przez architekta Ludwika Scheidera z Wrocławia w stylu neogotyckim. Wysokość wewnątrz do sklepienia w środkowej nawie: 14 m oraz 11m w nawach bocznych. Stół ołtarza wykonany jest z marmuru.

Historia Kościoła W 1257 wraz z lokacją miasta, powstała parafia jak i kościół parafialny (farny) w Wodzisławiu Śląskim, jednak wzmianki o pierwszym kościele pochodzą jeszcze z roku 1128, ale nie jest to pewna data. Niektórzy badacze uważają, że kościół parafialny zbudowano w latach pięćdziesiątych XIII wieku. Zgodnie z zasadą został on zbudowany przy jednej z uliczek od Rynku, w najwyższym punkcie miasta. Został on zbudowany w miejscu obecnego kościoła, otaczał go cmentarz, i prawdopodobnie znajdował się w nim wizerunek miasta z XVII. Około roku 1528 roku został wzniesiony pierwszy murowany kościół.

Miał wysoką wieżę, z barokowym hełmem w trzech kondygnacjach otwartym. W wyniku pożaru miasta, kościół spłonął 12 czerwca 1822 roku. Został gruntownie wyremontowany i przetrwał do maja 1909 roku. W tym samym roku przystąpiono do pracy nad budowlą Kościoła, który jest do dnia dzisiejszego. Pierwsze pracy przy budowie nastąpiły 26 czerwca 1909 roku. W ciągu roku został wzniesiony w stanie surowym. 15 sierpnia 1909 nastąpiło uroczyste poświecenie i włożenie węgla kamiennego pod nowo wybudowany kościół. W 1916 roku umieszczono z czterech stron na wieży zegar tarczowy.W listopadzie 1911 roku odbyła się w Wodzisławiu uroczysta konsekracja wybudowanej w latach 1909-1910 świątyni. Podczas II Wojny Światowej wieża została zbombardowana i zniszczona. Wieżę zrekonstruowano dopiero w 2002roku.

Kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy

Kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy Wydawałoby się, że tak stare miasto, jak Wodzisław, szczyci się mnóstwem zabytków. Kto tak myśli, jest w błędzie, ponieważ obiekty, które pamiętają dawne dzieje grodu nad Leśnica, można policzyć na palcach. Najstarszy z nich jest kościół pw. Świętej Trójcy, który nie zmienił wezwania, choć niegdyś był częścią nie istniejącego już konwentu franciszkanów, obecnie natomiast służy wspólnocie ewangelickiej.

Wspaniała budowla pochodzi z połowy XV stulecia, wznieśli ją bracia mniejsi, których po tatarskim najeździe z 1241 roku sprowadził książę Władysław opolski. Minoryci użytkowali świątynię do sekularyzacji, którą w 1810 roku zarządził pruski król. Zakonników wygnano, należące do nich obiekty przeszły na własność państwa, ale władze nie miały pomysłu na zagospodarowanie kościoła. Budowla stała pusta i popadała w ruinę, a z wielkiej pożogi, która w 1822 roku spopieliła prawie całe miasto, ostały się w zasadzie tylko mury. Na szczęście w 1830 roku obiekt wykupili ewangelicy i zaraz przystąpili do remontu, by 3 sierpnia następnego roku cieszyć się z konsekracji. Szybko jednak przekonali się, jak trudno jest dbać o tak wiekowy gmach, bo ciągle wymagał on przeprowadzenia jakichś prac

Najgorsze nastąpiło u schyłku drugiej wojny światowej. 25 marca 1945 roku miasto zbombardowały oddziały Armii Czerwonej, kilka dni później ewangelicka świątynia zaczęła płonąć od wewnątrz. Zniszczenia, jakich dokonały pociski i ogień, były tak ogromne, że konserwator zabytków nosił się z zamiarem wydania decyzji o rozbiórce. Nie dopuścił do tego ks. Jan Bolesław Fussek, ówczesny pastor, który przystąpił do odbudowy. Roboty zaczęły się w 1953 roku, a dziesięć lat później obiekt znów zaczął służyć członkom luterańskiej wspólnoty. Obecnie proboszczem protestanckiej fary, wokół której gromadzi się ok. 800 wiernych, jest ks. Marcin Lukas. Serce ewangelickiej parafii jest jednak także bliskie katolikom, ponieważ obie wspólnoty od początku żyły w wyjątkowej zgodzie i wzajemnie się wspierały. W mieście nad Leśnica już zatem w pierwszej połowie XIX stulecia zaczął się proces, który dziś nazywamy ekumenizmem, choć wtedy nikt nie znał nawet takiego określenia

Zespół Klaszturny franciszkanów w Wodzisławiu Śląskim

Zespół klasztorny franciszkanów w Wodzisławiu Śląskim Zespół klasztorny franciszkanów w Wodzisławiu Śląskim - wzmiankowany w 1257 r. został założony przez księcia opolskiego Władysława

Klasztor franciszkanów 1257-1810 Założony w 1257 roku nieopodal północno-zachodniej części wodzisławskiego rynku, do roku 1810 stanowił nieodłączny element średniowiecznego i nowożytnego życia Wodzisławia. W początkach istnienia być może budynki były drewniane a po pierwszym wielkim pożarze Wodzisławia ( około 1280-1290 roku ) mogły być już murowane jako jedne z pierwszych w mieście. Źródła wspominają o konwencie min. w 1257 r. i 1340. W XV w. wzniesiono nowy duży murowany kościół klasztorny pw. Św. Trójcy. Kościół ten istnieje do dnia dzisiejszego i jest jednym z najstarszych na Górnym Śląsku. W XVII w. wzniesiono obok nowy budynek klasztoru wraz z obszernym dziedzińcem.

Sekularyzacja klasztoru W 1810 r. zakon sekularyzowano a pozostałe po nim budynki przejęło miasto. Kościół później sprzedano parafii ewangelickiej w Wodzisławiu Śl. Obecnie budynek kościoła pw. Św. Trójcy należy do parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Wodzisławiu Śląskim a w budynku poklasztornym klasztornym znajduję się Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śl. Jesienią 2007 r. wymieniono dach w budynkach klasztoru i kościoła oraz prowadzono badania archeologiczne. Obecnie zabytkowy budynek kościoła nadal wymaga pilnego remontu nieliczna wspólnota ewangelicka potrzebuje jednak pomocy mieszkańców miasta .

Średniowieczny Klasztor Minorytów, obecnie siedziba Sądu Rejonowego.

Pałac w Wodzisławiu Śląskim

Pałac klasycystyczny z lat 1742-1745, obecnie Muzeum Regionalne i Urząd Stanu Cywilnego Zamek w Wodzisławiu Śląskim Pierwszy zamek wodzisławski został prawdopodobnie zbudowany z fundacji książęcej w samych początkach istnienia miasta około 1257 r. Wcześniej prawdopodobnie na terenie tzw. Starego Wodzisławia lub Grodziska znajdował się gród obronny zniszczony przez Tatarów w 1241r. Pierwszy zamek wodzisławski okres swej świetności miał w XVI wieku. W XVII wieku wokół Wodzisławia toczyły się działania wojenne związane z 30-letnia. W wyniku tych działań zamek wodzisławski został w 1648 zburzony przez Szwedów. Odbudowany, nie odzyskał już jednak swej dawnej świetności.

Nowy Zamek Na miejscu starego zamku, Dietrichsteinowie postanowili wybudować nową rezydencję. Obecny pałac budowany w latach 1742-1745 przez hrabiego Józefa von Dietrichsteina jest prawdopodobnie pierwszą budowlą w stylu klasycystycznym na ziemiach polskich. W pałacu pierwotnie mieściła się siedziba właściciela Wodzisławia oraz Wolnego Mniejszego Państwa Stanowego. W 1822 został spalony dach i pierwsze piętro; pałac został odbudowany. Od śmierci ostatniego właściciela dóbr wodzisławskich w 1881 r. mieściła się w nim siedziba magistratu aż do 1974r. Obecnie w gmachu działa Urząd Stanu Cywilnego oraz siedziba Muzeum Miejskiego .

Jest to pałac piętrowy, klasycystyczny, na planie wydłużonego prostokąta, murowany, potynkowany. Fasada jest symetryczna, 15-osiowa, z 3-osiowym słabo zaznaczonym ryzalitem wejściowym. Długość budowli wynosi 52,8 m, a szerokość 17,3 m. Parter jest wydzielony gzymsem Okna są obramione, nad nimi belkowanie. Ryzalit jest zwieńczony trójkątnym przyczółkiem z kartuszem herbowym. Portal zamknięty półkoliście, flankowany zdwojonymi pilastrami dźwigającymi przełamujące się belkowanie. Elewacja parkowa 11-osiowa z ryzalitem podzielonym kanelowanymi lizenami, w zwieńczeniu przyczółek z okulusem Dach jest pokryty dachówką – czterospadowy i dwuspadowy. Architektem był prawdopodobnie znany morawski architekt Anton Grimm.

Muzeum Muzeum w Wodzisławiu Śląskim powstało w 1971 roku. Gromadzi zabytki z zakresu archeologii, historii, etnografii i sztuki nie profesjonalnej. Największą grupę eksponatów stanowią zabytki archeologiczne pochodzące z grodziska plemienia Golęszyców w Lubomi.

Są to przede wszystkim naczynia gliniane lub ich fragmenty, a także narzędzia, ozdoby i broń. Ponadto posiadamy zespoły zabytków reprezentujących epokę kamienia, epokę brązu, epokę żelaza, wczesne średniowiecze i średniowiecze. Najciekawsze eksponaty prezentowane są na wystawach stałych: – „Ziemia rybnicko – wodzisławska w pradziejach”, – „Wczesne średniowiecze – grodzisko w Lubomi”, – „Miasto Wodzisław w średniowieczu i czasach późniejszych”. Obecnie prowadzone są ratownicze badania archeologiczne na terenie starego miasta.

Do najcenniejszych zabytków historycznych Muzeum należy kolekcja sztandarów. Część z nich to sztandary polskich towarzystw i organizacji oraz sztandary powstańcze ufundowane przez Związek Powstańców Śląskich w latach międzywojennych. Są one sukcesywnie poddawane profesjonalnej konserwacji. Muzeum posiada również ciekawy zbiór pamiątek dotyczących powstań śląskich i plebiscytu oraz okresu przyłączenia Wodzisławia do Polski. Prezentowane są one obecnie na stałej wystawie historycznej pt. „Lata powstań śląskich i plebiscytu na Ziemi Wodzisławskiej”.

Zabytki kultury ludowej i robotniczej gromadzi Dział Kultury Regionu. W zbiorach znajdują się m. in. narzędzia kowalskie, ciesielskie i piekarnicze, stare meble i przybory kuchenne. Szczególnie cennym eksponatem jest pochodzący z połowy XIX wieku obraz „Opatrzność Boża” kilka lat temu poddany gruntownej konserwacji. Zabytki prezentowane są na dwóch stałych wystawach: „Z dziejów śląskiego rzemiosła” i „W śląskiej kuchni”. Prócz tego w zbiorach Działu znajdują się dzieła twórców nie profesjonalnych, z których duża część powstała zainspirowana Wodzisławiem i okolicami. Poza wystawami stałymi w muzeum organizowane są również wystawy czasowe o różnorodnej tematyce. W grudniu b. r. można oglądać wystawy pt.: „Od pieczęci do herbu” oraz „W drodze do stajenki”.

Figura św. Nepomucena Pierwotnie stała przed pałacem przy ul. Kubsza, później została przeniesiona na cmentarz przy ul. Przowskiej. obecnie obiekt został poddany pracom konserwatorskim i znajduje się przy probostwie parafii WNMP

Dwór w Jedłowniku Dwór w Jedłowniku - wybudowany na przełomie lat 50-tych i 60-tych XIX wieku. Obecnie Dom Pomocy Społecznej dla dzieci "Caritas" Zgromadzenia Sióstr Opatrzności Bożej.

Pałac w Kokoszycach Willa przylegająca do parkowego kompleksu pałacowego w Kokoszycach została wybudowana przez Gustawa von Ruffera w 1903 roku. Ówczesny właściciel willi, wybudował również duża kaplicę znajdującą się obok pomieszczeń mieszkalnych.

Barokowy pałac wzniesiony został w 1783 roku przez ówczesnego właściciela Kokoszyc. Jego ostatnim właścicielem był Gustaw von Ruffer, który pałac rozbudował w XIX wieku. Od 1923 roku w posiadaniu Kurii Diecezjalnej w Katowicach, obecnie Archidiecezjalny Dom Rekolekcyjny. Obok budynek dawnej willi wraz z przylegającą do niej kaplicą z początku XX wieku. W imponującym parku znajdują się liczne drzewa pomnikowe oraz inne ciekawe okazy botaniczne.

Budynek Urzędu Miejskiego w Wodzisławiu Ślaskim

Budynek Urzędu Miejskiego Budynek Urzędu Miejskiego - zbudowany w 1879 roku z przeznaczeniem na siedzibę Sądu Grodzkiego. Powstały wtedy dwa budynki. Pierwszy okazały, z ciekawą ornamentyką gotycką był siedzibą sądu. Drugi, o prostej bryle służył jako więzienie. Od roku 1954 był siedzibą administracji powiatowej, a obecnie gminnej.

Budynek Poczty Wybudowany około 1880 roku w stylu romantyczno-eklektycznym z orientacją ornamentyki neogotyckiej

Sanatorium Przeciwgruźliczne

Sanatorium Przeciwgruźlicze Pawilon sanatoryjny budowano 11 lat (1887-1898). Od 1908 do 1913 roku trwała nadbudowa III-go piętra tego budynku. Od 1949 roku mieści się w nim sanatorium przeciwgruźlicze.

Krzyż pokutny Jedłownik Krzyż łaciński z piaskowca o wym. 80x40x16. Krzyż znajduje się na starym cmentarzu u zbiegu ulic ks. Roboty i Słowiańskiej, po lewej stronie od wejścia. Został powtórnie użyty, ustawiony na starym grobie, z przodu ledwo widoczne wykaligrafowane litery : "den 2 ten October 1828, INRI" . Z tyłu krzyża, na przecięciu ramion ryt krzyża greckiego.

Krzy ż pokutny Wodzis ł aw Ś l ą ski I Znajduje się obok krzyża pokutnego II (Park obok Muzeum Regionalnego), łaciński z piaskowca.

Krzyż pokutny Wodzisław Śląski II Krzyż znajduje się w parku obok Muzeum Regionalnego, krzyż łaciński, piaskowcowy, z płasko rzeźbionym krzyżem. Uszkodzony - złamanie za cementowane.

Krzy ż pokutny Wodzis ł aw Ś l ą ski III Krzyż pokutny typu łacińskiego z piaskowca, stojący w rogu ogrodu posesji przy ul. Radlińskiej 32.

Miejski Ośrodek Kultury "Centrum" w Wodzisławiu Śląskim

Miejski O ś rodek Kultury "Centrum" w Wodzis ł awiu Ś l ą skim Miejski Ośrodek Kultury "Centrum" w Wodzisławiu Śląskim Wodzisławski Miejski Ośrodek Kultury „Centrum” od kilkudziesięciu lat zajmuje się rozpowszechnianiem kultury wśród mieszkańców miasta i powiatu oraz promowaniem amatorskiego ruchu artystycznego. Odbywa się tam wiele interesujących imprez muzycznych i teatralnych. Zespoły amatorskie działające przy MOK-u już na stałe wpisały się do tradycji kulturalnej miasta, a nawet stały się jego wizytówką odnosząc wiele sukcesów w kraju i za granicą. Wśród zespołów tych wyróżniają się grupy taneczne „MIRAŻ”, „IMPULS”,

Klub Tańca Towarzyskiego „SPIN”, Zespół Pieśni i Tańca Ziemi Wodzisławskiej „Vladislavia”, Grupa Seniorów „Nie dajemy się”. Poza tym z Wodzisławskim Miejskim Ośrodkiem Kultury „Centrum” na stałe współpracują Klub „GO” i Wodzisławskie Stowarzyszenie Amazonek. Działają także różnego rodzaju koła np. Szkutniczy Klub Modelarski, Amatorski Teatr Muzyczny „Kontrast” i Klub Ludzi Sukcesu im. Małego Tadzia. W MOK-u działa również kino, które wyposażone jest w system dźwięku Dolby Surround Pro Logic 7.1 dające widzowi realistyczne wrażenie bycia w centrum akcji oglądanego filmu

Kopalnia Węgla Kamiennego "1 MAJA"

Kopalnia Węgla Kamiennego „1 MAJA” 1 Maja – kopalnia węgla kamiennego znajdowała się w Wilchwach dzielnicy Wodzisławia Śląskiego w województwie śląskim. Obecnie nieczynna.

Historia Kopalni Kopalnia została wybudowana w latach 1952-1960. 1 maja 1960 nastąpiło przekazanie zakładu do eksploatacji i rozpoczęcie wydobycia węgla kamiennego. Do grudnia 1960 nosiła nazwę "Mszana", a od 1 stycznia 1961 nosiła nazwę "1 Maja". Dyrekcja kopalni została przeniesiona z Mszany do Wilchw. W 1974 roku dyrekcję przeniesiono do Wodzisławia Śląskiego. Właścicielem zakładu był Rybnickie Zjednoczenie Przemysłu Węglowego. W okresie stanu wojennego przystąpiono do "militaryzacji" kopalni. Od 1982 należała do Kopalń Węgla Kamiennego w Jastrzębiu-Zdroju. W 1995 roku połączono KWK "1 Maja" z KWK " Marcel" pod nazwą – Rybnicka Spółka Węglowa S.A. Kopalnia Węgla Kamiennego "Marcel" w Wodzisławiu Śląskim . 9 grudnia 2001 oficjalnie zamknięto kopalnię. Wiele budynków zostało zburzonych m.in. szyby górnicze. Pozostały m.in. budynki i wysoki komin ciepłowni, budynki administracyjne i zaplecze kulturalno-sportowe.

Baloton Największym zbiornikiem wodnym w Wodzisławiu jest kąpielisko leśne zwane "Balaton". Zbiornik znajduje się w lesie na Grodzisku przy ul. Łużyckiej. Powierzchnia zbiornika wodnego to około 3,8 ha. Kąpielisko należy do miasta, dawniej było terenem rekreacyjnym kopalni 1 Maja. Znajduje się tu obszerny zbiornik wodny, otoczony pięknym lasem. Nad bezpieczeństwem kąpiących się stale czuwa ratownik. Jeden z brzegów zbiornika nie jest zalesiony, pokrywa go niska trawa, idealnie nadająca się na miejsce biwakowe. Można tu rozłożyć leżak lub koc, a nawet rozbić namiot.

Jest też kawałek piaszczystej plaży, jak również boisko do gry w siatkówkę plażową. Wystarczy przywieźć własną piłkę, a można spędzić kilka godzin w ruchu. W lipcu 2007, zostało oddane do użytku nowe molo, które jest niewątpliwe atrakcją tego miejsca. Balaton to także miejsce, gdzie chętnie wypoczywają wędkarze. Łowić mogą tu jednak tylko członkowie koła 1 Maja, opłacający składki. W wodach wodzisławskiego jeziorka można spotkać amury, kiełbie, sandacze, a nawet szczupak

Nad Balaton można dostać się różnymi drogami. Przez las prowadzi przyrodnicza ścieżka dydaktyczna (nie brakuje tu ciekawych gatunków drzew i zwierząt) biegnąca od zbiornika przez teren Grodziska, aż do ulicy Łużyckiej w centrum Wodzisławia (niedaleko hotelu Amadeus). Od strony Jastrzębia najkrótsza jest droga ulicą Bracką, obok Wojewódzkiego Szpitala Chorób Płuc w dzielnicy Wilchwy. Można przyjechać tu rowerom lub samochodem. Zmotoryzowani muszą jednak zostawić auta na parkingu koło szpitala, gdyż nad zbiornikiem obowiązuje zakaz ruchu

Plac Wojciecha Korfantego w Wodzisławiu Śląskim

Plac Wojciecha Korfantego w Wodzisławiu Śląskim Plac Wojciecha Korfantego w Wodzisławiu Śląskim choć historycznie dawno jest już na mapach, to pod względem nazewnictwa jest chyba najmłodszy – gdyż oficjalna jego nazwa pojawiła się dopiero w latach 90. XX wieku. Plac ten wyznaczają ulice Sądowa, Kościelna oraz Wałowa. Leży on w pobliżu zabudowań klasztornych. W latach 60. wzniesiono na placu Pomnik Powstańców Śląskich. Na placu tym odbywają się wszystkie ważne uroczystości państwowe.

Pominik ofiarom "Marszu Śmierci"

Pomnik ofiarom „Marszu Śmierci” Na cmentarzu parafialnym przy ul. Jodłowej w Wodzisławiu Śląskim-Wilchwy znajduje się grób zbiorowy więźniów z ewakuowanego w styczniu 1945 r. podczas "Marszu Śmierci" hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Na zbiorowej mogile wystawiono pomnik w kształcie krzyża z koroną cierniową. Napis w języku polskim głosi: "Pomordowanym przez okupanta w 1945 r. więźniom oświęcimskim. Cześć ich pamięci."

Miesce Egzekucji więźnia z KL Auschwitz-Birkenau Wodzisław ŚLąski

Wodzisław Śląski – Tablica pamiątkowa - miejsce egzekucji więźnia z KL Auschwitz-Birkenau (ul. Rogowska) Na cmentarzu parafialnym na skrzyżowaniu ul. Rogowskiej z ul. Księdza Antoniego Roboty w Wodzisławiu Śląskim-Jedłownik znajduje się tablica upamiętniająca nieznanego więźnia hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, który został rozstrzelany przez niemieckich żołnierzy podczas „Marszu Śmierci” w styczniu 1945 r.

Przyroda Wodzisław Śląski

Przyroda Wodzisławia Śląskiego Parki miejskie Park Zamkowy – Stare Miasto Park Zabytkowy Diecezjalny – Kokoszce Pomniki przyrody Wierzba krucha – ul. Bojowników 5 dębów szypułkowych – Las Miejski 2 dęby szypułkowe – Park Zabytkowy Diecezjalny

Lasy Nazwa lasu Położenie Las Miejski na północny wschód od centrum Las Leszczok na wschód od Nowego Miasta Las Grodzisko na wschód od Nowego Miasta,na północ od Lasu Leszczok Las Kępa na południowy wschód od Radlina II

Roślinność i zwierzęta Flora jaka panowałaby na terenie miasta, gdyby nie degradacja spowodowana przemysłem i działalnością człowieka, to lasy dębowo – grabowe z klonem, lipą drobnolistną i innymi gatunkami oraz lasy liściaste i mieszane z udziałem dębu. Obecnie mają one status „lasów ochronnych ” i zajmują około 6% powierzchni miasta w jego granicach administracyjnych, to jest około 300 ha. Najbardziej zalesione powierzchnie są na wschodzie miasta na tzw. Grodzisku.

Poza tym niewielkie tereny leśne są na obszarze Kokoszyc i Zawady. Występują w nich przede wszystkim: świerki, sosny, dęby, buki, brzozy, olchy, modrzewie, jesiony, topole, graby, lipy i jawory. W niektórych miejscach wzrasta udział buka i lasy przyjmują wtedy charakter buczyny karpackiej, np. w lesie na Grodzisku. W runie natomiast dominuje borówka czarna i paproć orlica pospolita. Na mokradłach oraz w pobliżu cieków wodnych występuje olsza i różne odmiany wierzby.

Można także spotkać okazy podlegające całkowitej ochronie. Są to: barwinek pospolity, bluszcz pospolity, skrzyp olbrzymi, kalina koralowa, konwalia majowa, kopytnik pospolity, kruszyna pospolita, marzanka wonna , pierwiosnka wyniosła , widłak goździsty, żłobik koralowy i centuria pospolita. Dużą powierzchnię zajmują pola uprawne wraz z pastwiskami oraz łąki. Dość liczną grupę stanowią tereny podmokłe z trzciną, pałką wodną i tatarakiem.

Duża powierzchnia terenów zielonych sprzyja rozwojowi fauny. Spośród bezkręgowców występują w lasach najwięksi przedstawiciele chrząszczy w Polsce: jelonek rogacz i kozioróg dębosz, a także motyl zmierzchnica trupia główka. Z płazów występują traszki, kumaki, rzekotki drzewne, ropuchy zwyczajne i zielone, a także niektóre gatunki gadów – jaszczurki zwinki i żyworódki oraz padalce. Rzadziej można spotkać zaskrońca i żmiję zygzakowatą. Nad miastem prowadzi jeden z głównych szlaków przelotów ptaków wędrownych. W Wodzisławiu dominują przede wszystkim ptaki z przedstawicieli wróblowatych

Natomiast zimą jest miejscem przebywania krukowatych przylatujących ze wschodnich rejonów Eurazji. Wśród ssaków chronionych, na terenie miasta żyją ryjówki, krety, jeże, gronostaje, łaski i nietoperze. Występuje także zwierzyna łowna chroniona prawem łowieckim. Wśród ptaków można spotkać kuropatwy, bażanty i kaczki krzyżówki, natomiast ssaków – zające, sarny, lisy i rzadziej dziki

1% podatku - Twój wybór, Twoja Wikipedia. BATUTA : akcja poprawiania wiarygodności Wikipedii w toku - przyłącz się Z Wikipedii Skocz do: nawigacji , szukaj

Odra Wodzisław Miejski Klub Sportowy Odra Wodzisław Śląski – polski klub piłkarski założony w 1922 roku. Odra przez wiele lat działała jako klub wielosekcyjny. Od 1996 roku klub nieprzerwanie występuje w Ekstraklasie. Największym sukcesem w historii klubu było wywalczenie 3. miejsca w Ekstraklasie w 1997 r. Odra w sezonie 1996/1997 była półfinalistą Pucharu Polski zaś w sezonie 2008/2009 finalistą Pucharu Ekstraklasy .

Zabytkowy dzwon - parafia św. Marii Magdaleny w dzielnicy Radlin II - Wodzisław Ś ląski

Widok na kościół od strony Głożyn - dzielnica Radlin II - Wodzisław Śląski,

Parafia św. Marii Magdaleny - ołtarz - dzielnica Radlin II - Wodzisław Śląski,

Przygotowła: Beata Radziszeska kl. 1 TU

Bibliografia Korzystałam z dostępnych mi źródeł takie jak; Internet Słownik historyczny Mała Encyklopedia PWN

Historia

More Related Content

What's hot

Viewers also liked

Similar to Historia

Historia