1. ΓΛΩΣΣΙΚΕΣ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ
Η γλώσσα δεν είναι ενιαία και ομοιόμορφη,είναι
πολυκύμαντη. Οι ομιλητές της δεν χρησιμοποιούν πάντα
τους ίδιους γλωσσικούς τρόπους.

2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΕΣ ΓΛΩΣΣΙΚΕΣ
ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ
• Οι γεωγραφικές γλωσσικές ποικιλίες είναι τοπικές
παραλλαγές. Κάποιοι τόποι έχουν τη δική τους διάλεκτο. Για
παράδειγμα τα κρητικά, ποντιακά, κυπριακά
• Οι λόγοι που οδηγούν σε γεωγραφικές ποικιλίες είναι η
απομόνωση ενός τόπου και η περιορισμένη επικοινωνία
• Σήμερα οι γεωγραφικές γλωσσικές ποικιλίες περιορίζονται
επειδή δεν υπάρχουν περιοχές απομονωμένες, καθώς
αυξάνονται τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας και τα Μέσα
Μαζικής Μεταφοράς.

3. ΚΡΗΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ

4. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΓΛΩΣΣΙΚΕΣ
ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ
• Οι παράγοντες που διαμορφώνουν τις κοινωνικές γλωσσικές
ποικιλίες είναι το φύλο, η ηλικία, η μόρφωση και η κοινωνική
τάξη

5. ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΦΥΛΟ
• Οι γυναίκες διαφέρουν γλωσσικά από
τους άντρες επειδή η κοινωνία τους
ασκεί πίεση να μιλάνε σωστότερα. Για
παράδειγμα η γυναίκα δεν μπορεί να
βωμολοχεί

6. ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΗΛΙΚΙΑ
• Σε μία γλωσσική κοινότητα ένας
νεαρός μιλάει διαφορετικά από ό,τι
ένας ηλικιωμένος. Αυτό προκύπτει από
το χάσμα των γενεών

7. ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ
ΜΟΡΦΩΣΗ
• Το υψηλό πνευματικό και μορφωτικό
επίπεδο αναδεικνύουν έναν άνθρωπο
με πλούσιο λεξιλόγιο. Αντίθετα η
περιορισμένη μόρφωση συνδέεται με
χαμηλό γλωσσικό επίπεδο. Π.χ. Ένας
χημικός χρησιμοποιεί επιστημονική
γλώσσα ενώ ένας εργάτης καθημερινή

8. ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ
• Ανάλογα με την κοινωνική ομάδα
διαφέρει η γλώσσα και ο τρόπος
επικοινωνίας. Διαφορετικά μιλάει ένας
επιχειρηματίας από ό,τι ένας εργάτης

9. ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ
ΠΕΡΙΣΤΑΣΗ
• Η γλώσσα του κάθε ανθρώπου είναι
διαφορετική ανάλογα με τον τόπο, το
χρόνο, το πρόσωπο και την περίσταση.
• Για παράδειγμα οι μαθητές μιλούν
διαφορετικά στους καθηγητές και με
άλλο τρόπο στους συμμαθητές τους

10. Μια εργασία των μαθητών
της Α΄Λυκείου
• Συρίγου Δήμητρας
• Δρόσου Ηλία
• Δρόσου Παναγιώτη
με τη βοήθεια της καθηγήτριας
Λεοντίτση Χριστίνας