Fernanda, a castañeira da Picota ten varias historias sobre o magosto e as súas vivencias desta época.

1. Alumnado de 3º e 4º de Primaria

2. A evolución
de Fernanda
 Hai uns anos, polo
Magosto, chegou ao
noso centro unha
castañeira chamada
Fernanda. Todos os
anos regresa ao centro
para comer as castañas
con nós. Pero este ano
notámoslle un gran
cambio, non sabemos
moi ben a que se debe
pero está....distinta.
 Para os que non a
coñecedes aquí tendes
unhas fotiños nas que
podedes ver a súa
evolución.
Así era Fernanda a
primeira vez queveu facer
o Magosto con nós.
O ano pasado xa
estaba un chisco
máis moderna…
Á Fernanda de novembro
do 2017 notámola algo
cambiada, por eso
dicidimos facer as historias
sobre o que lle tería

3. A verdadeira historia de
Fernanda
 Fernanda este ano está moi rara, todos nos preguntamos, é a verdadeira? Que lle pasou? Por
que está tan rara e cambiada?
 Pero eu, a continuación, vouvos contar unha historia que respostará a todas estas preguntas
que nos fixemos ao pasar por xunto dela.
 Mentras nós estabamos de vacacións de verán, Fernanda tamen estivo pasandoo moi ben na
praia xogando coas súas amigas… pero cando empezou a escola Fernanda decatouse dun
pequeno detalle, que todos os anos iba igual, así que…como ainda tiña tempo ata que fora o
Magosto decideu facerse un pequeno cambio e así aproveitaría para darlle a benvida aos
rapaces novos que chegaran este ano ao cole, así fixo, máis ben iba facer ao día seguinte,
porque ese día ainda seguía algo cansa das vacacións. Pasaron os días, semanas e incluso meses
e Fernanda seguía sen facerse aquel cambio. Así que o que fixo foi ir moi rápido xunto sa súa
amiga Florentina que, según dicían, era a mellor facendo ese tipo de cambios. Cando chegou,
Florentina preguntoulle:
 -Como é que ves hoxe, a estas horas?
 -É que quero que me fagas un cambio na cara, porque sempre vou igual a celebrar o Magosto na
Picota e este ano quero que me vexan distinta.
 -Vale, xa entendo, séntate na silla e verei que podo facer para cambiarche….
 -Entendo, pero faino rápido, só che dou 10 minutos – Díxolle Fernanda.
 Florentina douse moita presa, xa que Fernanda, que era moi esixente, solo lle dera 10 minutos.
Pero como sabía facer maxia aínda lle sobraron dous minutos.
 Cando terminou quedou eeee…. Poderíase dicir que cambiada, pero non moi guapa. Fernanda,
sen darlle máis voltas marchou, xa que según ela tiña que ir para a cama “para estar guapa”
porque ao día seguinte tiña que ir ao colexio da Picota a asar unhas castañas para nós.
 E ese é o motivo polo que Fernanda está tan cambiada e distinta.
 Autora: Claudia Ferradás Otero

4. La historia de Fernanda
 La señora que vino al colegio no era Fernanda, es mas fea y
tiene el pelo teñido, ¡es una impostora llamada María!.
Encerró a Fernanda mientras estaba de vacaiones en las
islas Canarias, dando un paseo por la orilla del mar. La
secuestró y la llevó a una cárcel en el medio del océano.
 Un señor llamado Héctor, que había visto todo, la fue a
rescatar. Por el camino tuvo que enfrentarse a un tiburón y
le tiró un trozo de carne para poder escapar.
 Luego hubo una tormenta y Héctor tuvo que resguardarse al
lado de un barco muy grande, que lo llevó hasta Fernanda.
La rescató y se casaron. Por eso ahora no está aquí, en el
cole, pero me dijo que vendría en el Magosto a
desenmascarar a la impostora.
 Autor: Fabio Gesto Noya

5. A lenda sobre Fernanda
 No CPI A Picota hai unha señora chamada
Fernanda. Ela asa as castañas para os nenos no
Magosto. Un día de Outono, cando Fernanda volvía
para a súa casa , veu unha estrela fugaz e
Fernanda pideu un desexo:
 -Quero ter unha casa máis nova e poder ser guapa.
 Ao día seguinte foi a traballar e todos a miraban
estrañados. Fernanda mirouse no espello e o seu
pelo tiña mechas, os beizos pintados e xa non tiña
enrugas na cara. Ela deuse de conta de que o seu
desexo se cumplira.

6. Os mellores amigos de
Fernanda
 Había unha vez unha muller chamada Fernanda, que vivía no colexio
CPI A Picota, pero só aparece polo Magosto. É morena, ten o pelo
rizo e longo.
 Ela antes tiña 5 dedos na man esquerda, pero unha nena quitoulle
un cando estaba durmida. Ao espertar veu que estaba sangrando e
foi rápidamente ao médico, e levárona na ambulancia a urxencias
do hospital, onde lograron poñerlle outro dedo.
 Unha vez que estivo curada pensou que sería mellor mudarse a
outro lugar, ao Xapón, a Asenso, Pino de Val…
 Uns días despois decideu que o seu destino estaba en Asenso e alá
foi. Encontrou unhas persoas boísimas: unha nena chamada Valeria,
un neno chamado Raúl…e por último tamén estaba a tía Amalia, que
xogaba cos nenos a todo o que lle pedisen.
 A tía Amalia xogou tamén con Fernanda e enseñoulle a asar as
castañas.
 Finalmente Fernanda, a tía Amalia e todos os nenos comeron
aquelas castañas tan ricas!
 Autora: Valeria Gascó Calo

7. Un día agotador con
Fernanda
 Fernanda cada ano ven ao colexio CPI A Picota a
celebrar o Magosto con todos os nenos do colexio.
 Un día Valeria máis eu invitámola á nosa casa.
Estivemos xogando todo o día xuntos, primeiro
xogamos coa wii, logo ao parchís e tamén fomos dar
unha volta polo lugar.
 No noso lugar hai vacas, ovellas e moitos outros
animais e tamén un can. Cando voltamos á casa
eran as 9.30 da noite. Ceamos churrasco con criollo,
patacas fritas e vimos unha peli ata as 12 da noite.
¡Foi un día agotador! ¡Pasámolo moi ben en
compañía de Fernanda!
 Autor: Raúl Caamaño González

8. Fernanda inventora del Magosto
 Fernanda fue la que inventó el Magosto.
 Hace mucho tiempo ella pensaba que era fea, entonces decidió
pintarse y tuvo que pasar un mes para poder pintarse. Primero fue al
supermercado, pero estaba cerrado, entonces pensó “no puedo hacer
nada para que los niños del CPI A Picota no se aparten de mi.. Ah, pero
ya sé iré a la peluquería”. Al llegar vió que la peluquería aun estaba
abierta, ¡que contenta se puso!
 -¡Buenos días! ¿Qué puedo hacerle señora?, por cierto… ¿no es usted
la que inventó el Magosto?
 -Pues sí- dijo Fernanda. Quería que me maquillara y me cortara el pelo,
por favor, que tengo prisa., porque los alumnos del CPI A Picota me
esperan para comer las castañas.
 -Pues vamos allá, un toque aquí, un toque allá y ¡lista! Ya puede
marchar.-Dijo la peluquera.
 -¡Muchas gracias, hasta otro día!. –Dijo Fernanda.
 Desde ese día, en que se maquilló, los alumnos de la Picota ya no se
apartaron, la tocaban y le hablaban al pasar.
 Autora: Laura Ramos Pérez

9. O cambio de Fernanda
 Fernanda cambiou moitísimo na cara, porque ahora
leva maquillaxe e un pelo distinto. Antes non o tiña
azul e blanco, e parece un maniquí pintado e con
peluca. A roupa é a mesma, sempre coa súa bata e
os zapatos negros.
 Autora: Sara Grille Alvite

10. Fernanda y el Magosto
 Fernanda creó el Magosto hace tiempo y como su
creadora tenía que ir junto los niños para comer las
castañas.
 Fernanda tenía que llegar rápido, pero estaba muy lejos
del cole. Además tambien tenía que coger las castañas.
Así que corrió al super, pero estaba cerrado y… ¡su
castaño sin castañas!
 Entonces decidió coger el coche e ir junto un amigo suyo
para que le diera las castañas. Cuando se las dió fue
muy rápido al colegio y…¡llegó justo a tiempo! Y todos
felices comieron….¡castañas!
Autor: Joel Vilar Lema

11. Fernanda aprende a no dejar
a los que te quieren
 A Fernanda le encantaban los niños, pero tambien le
cansaban porque tenía que ir de aquí para allá.
 Fernanda hizo una maqueta suya para poner en el cole.
Así podía quedarse tranquila y viajar. Se fue de viaje a
Francia pero se sentía sola, por eso decidió volver al
cole, pero…¿cómo iba a volver?.!ntonces conoció a sus
hermanas gemelas: Alicia e Inés. Alicia era alta, guapa,
lista y no tenía miedo a nada. Inés era alta, guapa, lista y
tampoco le tenía miedo a nada, porque como eran
gemelas, ¡eran iguales!
 Alicia e Inés le dijeron que la llevarían al cole y, de un
toquecito, se teletransportaron al CPI A Picota y los
niños, muy contentos le hicieron un regalo, la maquillaron
y ¡estaba guapísima!
 La moraleja es que no debes dejar a los que te quieren.
 Autor: Rafael Trillo Priegue

12. A castañeira Fernanda
 O domingo pasado fomos, meus pais e eu, ao monte. Polo camiño
encontramos coa nosa amiga Fernanda, pero… ¡estaba moi cambiada!.
Antes tiña unha cara diferente á de ahora, asi que lle preguntamos:
 -Fernanda, ti estás moi cambiada!
 -Xa, é que unha bruxa, enfeitizoume!
 -Unha bruxa enfeitizoute?
 -Pois sí.
 -Teremos que matar á bruxa?
 -Vale!
 -Pois imos entón!
 Unha hora máis tarde…
 -Por fin chegamos!
 De tanto camiñar cansaronse e… menos mal que tiñan auga.
 Cando viron á bruxa envelenárona e finalmente Fernanda volveu a ter a
súa cara normal.
 Autor: Xoel Canosa Estalote.