2. Б.Лхагвасүрэн
“Боржигоны бор
тал”
шүлэг

4. Б.Лхагвасүрэн товч намтар
Төв аймгийн өнжүүл суманд
1945.11.25 нд төрсөн.1963 онд
Худалдааны техникум төгссөн. 1990-
1992 онд МЗЭ -ийн дарга байсан.
"Уянгын тойрог" "Цагаан тэнхлэг"
номоороо 1990 онд төрийн шагнал, 1998
онд СГЗ цол, 2003 онд ардын уран
зохиолч цол авчээ. Яруу найргаас гадна
драмын болон хүүхдийн жүжгийн
зохиол, кино зохиол бүжгийн болог
дуулалт жүжгийн цомнол мөн маш олон
дууны шүлэг бичжээ.

5. Туурвисан бүтээлүүд:
 Үгүйлэгдсэн хайр
 Тамгаггүй төр
 Хүйтэн сэнтий
 Чимээгүй шөнө
 Атга нөж
 Сарны цагаан цус

6. “Боржигоны бор тал”
 Санаа алдахад
Эхийн сүү тагнайд амтагдаж
Салхины үзүүрийг нь залгихад
Агь хоолойд аргасан
Боржигоны бор тал минь
 Тэргэл саран туулж баралгүй хээр хонодог
Тэнгэрийн хэвтэр буурал тал минь
Таанын цагаан толгойноос өөр
Тайтгаруулах цэцэггүй нүцгэн тал минь
Нандин эрхэмсэг, эгэл боргилын туйл
Нар хур царайчилсан газрын саальтай хормой
минь
Тэнгэр тийчиж, чулуу ханарааж намайг төрөхөд
тал минь чи
Торго шиг зөөлөн байсаан

7. 
Жаргал зовлон хоѐрыг амсаж эдэлж
Чулуун дээр чинь баяр гунигийн нулимсаа унагахад
Эр хүн шиг нуруутай бай гэсэн шиг
Эргүүлж над руу цацан хатуугаас хатуу байсан чи
Сайран дээр чинь өдөлсөн жигүүртэн тэнгэртээ
нөгчихөд
Салхи хөлөглөсөн өд нь чам дээрээ эргэж буудаг
Ботго нь үхсэн ингэний
Борвио хагартал савирсан цусны туяатай сүүг
Чи л залгилж зовлонг нь хугасалж
Чинэсэн хөхийг нь амирлуулсан
Чиний шарх
Зүрхний минь шархнаас хождож аньдаг юм аа тал
минь
Боржигоны бор тал минь

8. Хөрөөний ир шиг алсын намхан уулсын чинь
орой
Хөх галын чинь ирт улаан дөл
Намайг бадрангуй болгосон
Сайхан чиний гандах элэгдэх хоѐр
Сартай шөнийн чинь чимээнд зангирах
цагаан аялгуу
Намайг уяхан болгосон
 Нутаг усны минь хаяа өлзийтэй түмэн
 Нуур тойрмын чинь ширхэг чулуу хүртэл
намайг
 Хүн болгосон

9.  Хөрөөний ир шиг алсын намхан уулсын чинь
орой
Хөх галын чинь ирт улаан дөл
Намайг бадрангуй болгосон
Сайхан чиний гандах элэгдэх хоѐр
Сартай шөнийн чинь чимээнд зангирах
цагаан аялгуу
Намайг уяхан болгосон
 Нутаг усны минь хаяа өлзийтэй түмэн
 Нуур тойрмын чинь ширхэг чулуу хүртэл
намайг
 Хүн болгосон

10. Байдуу мянганы уулсаа дуурайж
Толгойд минь буурал сууж
Багадаа хөхсөн эхийн минь сүү
Гадагшлахын цагт
Шүлгээ би чам дээрээ
Хүн чулуу шиг орхиод
Сүүдрээ дарж унахдаа
Элгий чинь цөмлөн шингэнэ ээ
Боржигоны бор тал минь