Για κάποιον μεςστον κόσμο είν’ αργά…
Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά;
3
13/11/12
4.
Το ξύπνημα τηςΑντίστασης
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον
εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι Άνθρωπος.
Τάσος Λειβαδίτης
4
13/11/12
Τις ημέρες εκείνεςέκαναν σύναξη
μυστική τα παιδιά και λάβανε την
απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα
πλήθαιναν στην πρωτεύουσα, να
βγουν έξω σε δρόμους και σε
πλατείες με το μόνο πράγμα που
τους είχε απομείνει: μια παλάμη
τόπο κάτω από τ’ ανοιχτό
πουκάμισο, με τις μαύρες τρίχες και
το σταυρουδάκι του ήλιου.
Οδυσσέας Ελύτης
9
13/11/12
Χαμογελάμε κατά μέσα.
Αυτότο χαμόγελο το κρύβουμε τώρα.
Παράνομο χαμόγελο,
όπως παράνομος έγινε κι ο ήλιος,
παράνομη κι η αλήθεια.
Κρύβουμε το χαμόγελο
όπως κρύβουμε την ιδέα της λευτεριάς
ανάμεσα στα δύο φύλλα της καρδιάς μας.
Αύριο μπορεί να μας σκοτώσουν.
Αυτό το χαμόγελο κι αυτόν τον ουρανό
δεν μπορούν να μας τα πάρουν.
Γιάννης Ρίτσος
26
13/11/12
Της νιότης είχαντη χαρά, στα χέρια ένα λουλούδι.
Έπεσαν για τη λευτερία και γίνανε τραγούδι.
Μες στο σχολειό κλειστήκανε με θάρρος και ελπίδα
και τη ζωή τους έδωσαν για λεύτερη πατρίδα.
Η μόρφωση κι η λευτεριά μαζί τους ζωντανεύει
και πάντα τους θυμόμαστε στις 17 Νοέμβρη.
Παιδιά ήταν όλα του σχολειού, κρατούσανε βιβλία,
μ΄ αίμα στον τοίχο γράψανε, τη λέξη «Ελευθερία».
Τα τάνκς δεν τους τρομάξανε, ούτε και τα κανόνια
Κι αν χάθηκαν θα μείνουνε στη σκέψη μας αιώνια.