„D enieczłowiekadotwórczegorozwojujesttakąż
silne, eje lijestodpowiedniopobudzone, toż ś
nawetjednostkiwykolejonemo esprowadzi naż ć
prawidłowedrogirozwoju”(Rogers, 1959)
Treści i definicje stosowanej resocjalizacyjnie
twórczości wymykają się zakresom różnych
rodzajów twórczości, opisywanych w pracach
psychologicznych i pedagogicznych.
Współczesna psychologia twórczości
wyodrębnia:
 twórczość obiektywną i
 twórczość subiektywną
Rozumiana jest jako :
rozwijanie i utrwalanie czynników i
mechanizmów strukturalnych procesów
twórczych osób nieprzystosowanych
społecznie, oraz wychowawcze
wykorzystywanie materialnych i
niematerialnych wytworów owej twórczości.
1. Resocjalizacja jako proces rozwijania i
kreowania potencjałów, a nie
korektywną zmianę parametrów
społecznych i osobowych nieletnich.
2. Resocjalizacja jako proces rozwijania i
kreowania potencjałów, a nie
korektywną zmianę parametrów
społecznych i osobowych nieletnich.
3. Celem resocjalizacji jest wykreowanie
nowych parametrów tożsamości
wychowanków, a nie korektywna
zmiana przekonań, nastawień i
preferencji aksjologicznych
4. Środkiem do tego celu jest rozwój
strukturalnych czynników i mechanizmów
procesów twórczych nieletnich, a nie
zamiana wadliwych form funkcjonowania
na inne.
5. Metodą osiągania tego celu jest
resocjalizowanie przez trenowaną
autoprezentację wizualizowanych
parametrów tożsamości.
 Twórczość,
 Resocjalizacja,
 Tożsamość.
Twórczą resocjalizację możemy rozpatrywać w
dwóch wymiarach:
 Jako proces oddziaływania
wychowawczego
 Jako efekt tego procesu.
Głównym celem twórczej resocjalizacji jest
doprowadzenie do powstania i
pomyślnego zakończenia dwóch
procesów:
 Wzbudzenia rozwoju strukturalnych
czynników procesów twórczych i
poznawczych nieprzystosowanej
jednostki
 Zmiany wizerunku społecznego.
Metody twórczej resocjalizacji różnią się
niejako od metod tradycyjnych, angażując
przede wszystkim wychowanków zakładów
resocjalizacyjnych do pewnej aktywności,
wysiłku, współuczestniczenia w tym
procesie.
 Teatr resocjalizacyjny
 resocjalizacja przez sport i rekreację
 Drama :
- drama klasyczna,
- dramaterpia,
 Terapia przez muzykę,
 Plastyka
 Bielicki R., Kulturotechnika resocjalizacyjna,
Gdańsk 2010.
 Dobrzeniecki J., Kultura fizyczna i jej
uwarunkowania w resocjalizacji więźniów”,
Gdańsk 1998.
 Jaworska A., Terapia alternatywna w
resocjalizacji penitencjarnej. Humanistyczno –
egzystencjalne wspomaganie podmiotowych
przemian skazanych, Słupsk 2009.
 Konopczyński M., Metody twórczej
resocjalizacji, Warszawa 2006.
 Konopczyński M. (red.), Kultura i resocjalizacja.
Metodyka pracy kulturotechnicznej z młodzieżą
nieprzystosowaną społecznie, Warszawa 2006.

Twórcza resocjalizacja

  • 2.
    „D enieczłowiekadotwórczegorozwojujesttakąż silne, ejelijestodpowiedniopobudzone, toż ś nawetjednostkiwykolejonemo esprowadzi naż ć prawidłowedrogirozwoju”(Rogers, 1959)
  • 3.
    Treści i definicjestosowanej resocjalizacyjnie twórczości wymykają się zakresom różnych rodzajów twórczości, opisywanych w pracach psychologicznych i pedagogicznych. Współczesna psychologia twórczości wyodrębnia:  twórczość obiektywną i  twórczość subiektywną
  • 4.
    Rozumiana jest jako: rozwijanie i utrwalanie czynników i mechanizmów strukturalnych procesów twórczych osób nieprzystosowanych społecznie, oraz wychowawcze wykorzystywanie materialnych i niematerialnych wytworów owej twórczości.
  • 5.
    1. Resocjalizacja jakoproces rozwijania i kreowania potencjałów, a nie korektywną zmianę parametrów społecznych i osobowych nieletnich. 2. Resocjalizacja jako proces rozwijania i kreowania potencjałów, a nie korektywną zmianę parametrów społecznych i osobowych nieletnich. 3. Celem resocjalizacji jest wykreowanie nowych parametrów tożsamości wychowanków, a nie korektywna zmiana przekonań, nastawień i preferencji aksjologicznych
  • 6.
    4. Środkiem dotego celu jest rozwój strukturalnych czynników i mechanizmów procesów twórczych nieletnich, a nie zamiana wadliwych form funkcjonowania na inne. 5. Metodą osiągania tego celu jest resocjalizowanie przez trenowaną autoprezentację wizualizowanych parametrów tożsamości.
  • 7.
  • 8.
    Twórczą resocjalizację możemyrozpatrywać w dwóch wymiarach:  Jako proces oddziaływania wychowawczego  Jako efekt tego procesu.
  • 9.
    Głównym celem twórczejresocjalizacji jest doprowadzenie do powstania i pomyślnego zakończenia dwóch procesów:  Wzbudzenia rozwoju strukturalnych czynników procesów twórczych i poznawczych nieprzystosowanej jednostki  Zmiany wizerunku społecznego.
  • 10.
    Metody twórczej resocjalizacjiróżnią się niejako od metod tradycyjnych, angażując przede wszystkim wychowanków zakładów resocjalizacyjnych do pewnej aktywności, wysiłku, współuczestniczenia w tym procesie.
  • 11.
     Teatr resocjalizacyjny resocjalizacja przez sport i rekreację  Drama : - drama klasyczna, - dramaterpia,  Terapia przez muzykę,  Plastyka
  • 15.
     Bielicki R.,Kulturotechnika resocjalizacyjna, Gdańsk 2010.  Dobrzeniecki J., Kultura fizyczna i jej uwarunkowania w resocjalizacji więźniów”, Gdańsk 1998.  Jaworska A., Terapia alternatywna w resocjalizacji penitencjarnej. Humanistyczno – egzystencjalne wspomaganie podmiotowych przemian skazanych, Słupsk 2009.  Konopczyński M., Metody twórczej resocjalizacji, Warszawa 2006.  Konopczyński M. (red.), Kultura i resocjalizacja. Metodyka pracy kulturotechnicznej z młodzieżą nieprzystosowaną społecznie, Warszawa 2006.