1. Verena Vieites Fernandes
3ºESO -- XEOGRAFÍA.

2. Un pouco de historia sobre a agricultura
 Apareceu no neolítico
 A Revolución Agrícola do século
XVIII – XIX
 Consecuencias da Revolución:
1. Menos man de obra no campo,
as persoas van para á cidade
(éxodo rural).
2. Aumento da produción, xente
mellor alimentada.
3. Descenso da mortalidade e
aumento da natalidade.

3. A agricultura:
 Sector primario.
 33’5% da poboación mundial traballan neste sector.
 Factores físicos:
1. Clima: Cada cultivo precisa unhas condicións climáticas, de
temperatura e humidade, para o seu crecemento.
2. Relevo: A agricultura adoita localizarse nas chairas e nos fondos
dos vales máis amplos. Terrazas e socalcos.
3. Solo: Non todos os tipos de solos son aptos para a agricultura.
Textura e acidez.

4. AS PAISAXES AGRARIAS: Características da paisaxe
agraria.
 Definición
 Elementos:
1. Parcelas
2. Sistemas de cultivo
3. Poboamento

5. As parcelas ou leiras:
 Definición.
 Diferenzas segundo tamaño:
1. Grandes.
2. Pequenas.
• Diferenzas segundo a forma:
1. Regulares.
2. Irregulares.
• Diferenzas segundo os límites:
1. Cerradas.
2. Abertas.
• Paisaxe de campos cerrados ou
bocage.
• Paisaxe de campos abertos ou
openfield.

6. Os sistemas de cultivo:
 Policultivo e
monocultivo.
1. Policultivo.
2. Monocultivo.
• Paisaxes de regadío e
secaño:
1. De regadío.
2. De secaño.
• Agricultura intensiva e
extensiva:
1. Intensiva.
2. Extensiva.

7. O poboamento:
O espazo rural.
Poboamento espallado
(illado).
Poboamento concentrado
(en aldeas ou vilas).
Espazos rurais en relación
co desenvolvemento dos
países.

8. A AGRICULTURA DE SUBSISTENCIA:
Características.
Autoconsumo.
Técnicas rudimentarias.
Rendemento baixo.
Poucos excedentes.

9. A agricultura de subsistencia no mundo:
 En países pobres ou
subdesenvolvidos .
 Tipos:
1. Agricultura itinerante por
cremación.
2. Agricultura extensiva de
secaño.
3. Agricultura irrigada de
arroz.

10. Agricultura itinerante por cremación:
África (a cunca do río Congo), América do Sur (cunca do
Amazonas) e nalgunhas zonas de Asia.
Queima do bosque e da sabana (para obter cultivos).
Variedade de cultivos.
Itinerante porque ao pasar 4 anos o solo deixa de ser
productivo (Itinerante: abandono do campo aos 4 e 5
anos).

11. Agricultura extensiva de secaño:
Nas zonas secas de África, América Latina (nalgúns
lugares) e Asia.
Asociación de agricultura e gandaría.
División das terras en 3 partes (rotación trienal).
Barbeito (sen traballos) e cultivos de cacahuetes e millo
miúdo nas outras dúas partes.

12. Agricultura irrigada do arroz:
Lugares onde a choiva é
abundante debido aos
monzóns (Asia Monzónica).
Cultivo do arroz.
Agricultura moi intensiva.

13. A AGRICULTURA DE MERCADO: O paso da
agricultura de subsistencia á agricultura de
mercado.
Iniciouse nos países desenvolvidos na Revolución
Industrial (século XVIII – XIX).
Sobrantes ou excedentes.

14. A agricultura de mercado:
 En América do Norte, Europa, Xapón, Nova Zelanda e en zonas de Australia.
 Obxectivos:
1. Vender (aumentar vendas).
2. Reducir custos.
 Características:
1. Mecanización do agro e aplicación de modernas técnicas de cultivo:
• Aforro de man de obra.
• Aumentar a produción.
• Disminuír os prezos dos produtos agrícolas.
1. Especialización da produción agraria:
• Aumentar a produción.
• Producir maior cantidade.
• Mellorar a comercialización.
1. Rápida comercialización dos produtos agrarios con medio de transporte modernos:
• Axiliar a comercialización dos produtos frescos.
• Utilizar transportes axeitados ao tipo de produto.
• Tipos: mediterránea, de especulación e extensiva de cereais.

15. A agricultura de especulación:
 Definición.
 Agricultura especializada en zonas de EE.UU.
1. Grandes explotacións dedicadas ao monocultivo.
2. Moi automatizadas.
3. Técnicas e coñecementos máis avanzados.
4. Grandes cantidades de produto de calidade que se exportan.
• A agricultura de plantación dalgunhas zonas tropicais:
1. Grandes explotacións dedicadas ao monocultivo (cacao, azucre…).
2. Moita man de obra.
3. Empresas estranxeiras.
4. Elevados beneficios.

16. A GANDARÍA NO MUNDO: A gandaría.
 Definición.
 Neolítico.
 Tipos:
1. Bovina.
2. Ovina.
3. Porcina.
4. Caprina.
5. Equina.
6. Avícola.

17. A gandaría tradicional.
Complemento coa agricultura.
Alimento do gando con
barbeitos, restos das colleita e
monte.
A gandaría nómade (pastores).

18. A gandaría comercial ou de mercado:
 Producir para a súa venda.
 Búsqueda de beneficio.
 Selección de razas.
 Automatización dos
procesos productivos.
 Melloras na alimentación.
 Avances científicos.
 Tipos:
1. Intensiva (estabulada ou
semiestabulada).
2. Extensiva.

19. A PESCA. TIPOS DE PESCA:
 O mar.
 A pesca tradicional ou artesanal:
1. Pesca de baixura (preto da costa).
2. Forza humana.
3. Aparellos rudimentarios (tradicionais).
4. Países non desenvolvidos (autoconsumo).
5. Países ricos = capturas de especies de alto valor para vender.

20. A pesca tradicional:
 CARACTERÍSTICAS:
1. Gran volume de capturas.
2. Importantes recursos
económicos.
3. Tecnoloxía avanzada.
4. Infraestruturas portuarias
desarrolladas.
5. Modelos:
 Pesca de baixura.
 Pesca de altura.
 Gran pesca.

21. ONDE SE PESCA? Principais zonas pesqueiras do
mundo:
Caladoiros.
En zonas onde a plataforma continental é extensa (mar do
Norte e mar de Xapón).
Nas zonas de contacto entre correntes mariñas frías e
cálidas (Exemplo: Terranova).
Zonas costeiras preto das que pasa unha corrente mariña
fría (Exemplo: Norte de Chile, Suroeste de África, Sur de
Perú).

22. PROBLEMAS DA PESCA. Demasiados pescadores para
poucos peixes:
 Sobreexplotación.
 Falta de caladoiros.
 Contaminación da auga.
 A sobreexplotación; medidas
que se propoñen:
1. Uso obligado das redes de
malla ancha.
2. Control do tamaño mínimo
das especies que se
capturan.
3. Establecemento das
tempadas de veda.
4. Limitación da capacidade
das frotas pesqueiras.

23.  A ampliación das augas
xurisdicionais:
1. Augas territoriais ata as 200
millas = 370 kilómetros.
 A explotación sustentable
dos recursos mariños:
1. Definición.
2. Normativas de pesca moi
duras.
3. Limitación do número de
embarcacións.
4. Acuicultura.