Pokolenie Kolumbów
    Tadeusz Gajcy
Tadeusz Stefan Gajcy, ps. „Karol
Topornicki”, „Roman Oścień”, „Topór”
(ur. 8 lutego 1922 w Warszawie, zm. 16
sierpnia 1944 w Warszawie) – polski poeta
czasu wojny, żołnierz Armii Krajowej.
Rodzina
Jego przodkowie przed laty sprowadzili się
z Węgier do Polski. Urodził się w domu
przy ul. Dzikiej 43/45, w ubogiej
robotniczej rodzinie warszawskiej.
Jego ojciec był ślusarzem w praskim
Taborze Kolejowym, matka zaś położną.
Lata szkolne
     Uczęszczał do gimnazjum oo. Marianów
     na Bielanach. Chodził tam do klasy
     z Wojciechem Jaruzelskim. Uczył się gry
     na mandolinie, był ministrantem. Służył
     do porannych mszy w kościele Jana
     Bożego (przy ul. Bonifraterskiej 14).
     W 1941 zdał maturę, następnie rozpoczął
     studia polonistyczne, z których
     zrezygnował w roku następnym,
     poświęcając się poezji i konspiracji.
W okresie II wojny światowej był
współtwórcą (a od listopada 1943 ostatnim
redaktorem) Wydawanego w podziemiu
almanachu społeczno-kulturalnego Sztuka
i Naród, w którym m.in. zamieszczał swoje
artykuły polemiczne. Współdziałał
z referatem literackim Biura Informacji
i Propagandy AK. Obok Krzysztofa
Kamila Baczyńskiego uważany za
najwybitniejszego poetę Pokolenia
Kolumbów. Związany z Konfederacją
Narodu.
Gajcy jako poeta
Zaczął pisać bardzo wcześnie, lecz jako
16-latek zniszczył „młodzieńcze” wiersze.
W latach 1938/39 tworzył poezję, którą
zaczynał traktować poważnie. Widoczne jest
w niej pragnienie filozoficznego zrozumienia
świata, losu i życia człowieka. Przeważa ton
refleksyjny, pesymistyczny i momentami
buntowniczy, lecz pojawiają się także
pozytywne akcenty.
To, co wyróżnia poezję Tadeusza
Gajcego na tle innych poetów tamtego
okresu, to przede wszystkim odmienny,
niepowtarzalny styl pisania o brutalnej
rzeczywistości wojennej. Poeta odrzuca
tworzenie wierszy łatwych, pisanych pod
gust publiczności, czy takich, które
wprost opisują okrucieństwa wojny.
Ukazuje je w postaci apokaliptycznych
wizji, które nie odbierają nic z ich
okropności, a za to nie nużą
dosłownością opisu. Jego utwory
obfitują w niezwykłe metafory, śmiałe
skojarzenia wzięte z mowy potocznej, po
których natychmiast można poznać
niemal każdy wiersz poety.
Podczas okupacji hitlerowskiej w 1943
współuczestniczył w kursach Biura
Informacji i Propagandy AK. W Powstaniu
walczył na Starym Mieście w grupie
szturmowo-wypadowej porucznika Jerzego
Bondorowskiego (ps. „Ryszard”).
Śmierć
 Zginął 16 sierpnia 1944 w Powstaniu
 Warszawskim jako żołnierz AK
 w kamienicy przy ul. Przejazd nr 1/3 (dziś
 ul. gen. Andersa), wysadzonej przez
 niemieckich żołnierzy. Wraz z nim zginął
 poeta Zdzisław Stroiński. W niektórych,
 aczkolwiek nielicznych źródłach, jako inną
 możliwą datę zgonu podaje się 22 sierpnia
 1944, a miejscem śmierci miałby być
 Arsenał; jest to jednak znacznie mniej
 prawdopodobne.
2 sierpnia 2009 prezydent Lech
Kaczyński pośmiertnie odznaczył
Gajcego Krzyżem Komandorskim
Orderu Odrodzenia Polski za wybitne
zasługi dla niepodległości
Rzeczypospolitej Polskiej, za
osiągnięcia w działalności na rzecz
rozwoju polskiej kultury.
Prezentację przygotował
   Daniel Wieczorek
   klasa 2b 2011/2012

Tadeusz Gajcy

  • 1.
    Pokolenie Kolumbów Tadeusz Gajcy
  • 2.
    Tadeusz Stefan Gajcy,ps. „Karol Topornicki”, „Roman Oścień”, „Topór” (ur. 8 lutego 1922 w Warszawie, zm. 16 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski poeta czasu wojny, żołnierz Armii Krajowej.
  • 3.
    Rodzina Jego przodkowie przedlaty sprowadzili się z Węgier do Polski. Urodził się w domu przy ul. Dzikiej 43/45, w ubogiej robotniczej rodzinie warszawskiej. Jego ojciec był ślusarzem w praskim Taborze Kolejowym, matka zaś położną.
  • 4.
    Lata szkolne Uczęszczał do gimnazjum oo. Marianów na Bielanach. Chodził tam do klasy z Wojciechem Jaruzelskim. Uczył się gry na mandolinie, był ministrantem. Służył do porannych mszy w kościele Jana Bożego (przy ul. Bonifraterskiej 14). W 1941 zdał maturę, następnie rozpoczął studia polonistyczne, z których zrezygnował w roku następnym, poświęcając się poezji i konspiracji.
  • 5.
    W okresie IIwojny światowej był współtwórcą (a od listopada 1943 ostatnim redaktorem) Wydawanego w podziemiu almanachu społeczno-kulturalnego Sztuka i Naród, w którym m.in. zamieszczał swoje artykuły polemiczne. Współdziałał z referatem literackim Biura Informacji i Propagandy AK. Obok Krzysztofa Kamila Baczyńskiego uważany za najwybitniejszego poetę Pokolenia Kolumbów. Związany z Konfederacją Narodu.
  • 6.
    Gajcy jako poeta Zacząłpisać bardzo wcześnie, lecz jako 16-latek zniszczył „młodzieńcze” wiersze. W latach 1938/39 tworzył poezję, którą zaczynał traktować poważnie. Widoczne jest w niej pragnienie filozoficznego zrozumienia świata, losu i życia człowieka. Przeważa ton refleksyjny, pesymistyczny i momentami buntowniczy, lecz pojawiają się także pozytywne akcenty.
  • 7.
    To, co wyróżniapoezję Tadeusza Gajcego na tle innych poetów tamtego okresu, to przede wszystkim odmienny, niepowtarzalny styl pisania o brutalnej rzeczywistości wojennej. Poeta odrzuca tworzenie wierszy łatwych, pisanych pod gust publiczności, czy takich, które wprost opisują okrucieństwa wojny. Ukazuje je w postaci apokaliptycznych wizji, które nie odbierają nic z ich okropności, a za to nie nużą dosłownością opisu. Jego utwory obfitują w niezwykłe metafory, śmiałe skojarzenia wzięte z mowy potocznej, po których natychmiast można poznać niemal każdy wiersz poety.
  • 8.
    Podczas okupacji hitlerowskiejw 1943 współuczestniczył w kursach Biura Informacji i Propagandy AK. W Powstaniu walczył na Starym Mieście w grupie szturmowo-wypadowej porucznika Jerzego Bondorowskiego (ps. „Ryszard”).
  • 9.
    Śmierć Zginął 16sierpnia 1944 w Powstaniu Warszawskim jako żołnierz AK w kamienicy przy ul. Przejazd nr 1/3 (dziś ul. gen. Andersa), wysadzonej przez niemieckich żołnierzy. Wraz z nim zginął poeta Zdzisław Stroiński. W niektórych, aczkolwiek nielicznych źródłach, jako inną możliwą datę zgonu podaje się 22 sierpnia 1944, a miejscem śmierci miałby być Arsenał; jest to jednak znacznie mniej prawdopodobne.
  • 10.
    2 sierpnia 2009prezydent Lech Kaczyński pośmiertnie odznaczył Gajcego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za osiągnięcia w działalności na rzecz rozwoju polskiej kultury.
  • 11.
    Prezentację przygotował Daniel Wieczorek klasa 2b 2011/2012