1. ผลการฝึกความคล่องตัวที่มีผลต่อความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทราย ผู้วิจัย ผู้นำเสนอ นัฐพนธ์ จันทราษฎร์ ขจรศักดิ์ เอื้อเฟื้อ สาขาวิชาพลศึกษา สาขาวิชาพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปี 2550

2. ความมุ่งหมายของการวิจัย 1. เพื่อศึกษาผลการฝึกความคล่องตัวที่มีต่อความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทราย 2. เพื่อเปรียบเทียบผลการฝึกของโปรแกรมการฝึกความคล่องตัวบนพื้นที่ ที่แตกต่างกันที่มีต่อความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทราย ก่อนการฝึกและหลังการฝึก

3. ขอบเขตการวิจัย ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ประชากรที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนิสิตคณะพลศึกษาชั้นปีที่ 1 เพศชาย ของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ ประจำปีการศึกษา 2550 จำนวน 125 คน

4. กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนิสิตคณะพลศึกษาชั้นปีที่ 1 เพศชายของ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ จำนวน 45 คน ที่ได้มาจากการสุ่มแบบเจาะจง เฉพาะนิสิตเพศชายที่อาสามาเข้ารับการฝึกและทดสอบ และแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มละ 15 คน กำหนดดังนี้ กลุ่มที่ 1 การฝึกบนพื้นทราย กลุ่มที่ 2 การฝึกบนพื้นสนามหญ้า และกลุ่มที่ 3 การฝึกทั้งพื้นทรายและพื้นสนามหญ้า

5. นิยามศัพท์ ความคล่องตัว หมายถึง ความสามรถของร่างกาย หรือส่วนของร่างกายในการเคลื่อนไหวไปได้อย่างรวดเร็วและมีทิศทางแน่นอนโดยไม่เสียการทรงตัว ความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทราย หมายถึง การใช้ทักษะความคล่องตัวในการเคลื่อนที่บนพื้นทรายหลังจากที่ได้รับการฝึกตามโปรแกรมการฝึกความคล่องตัว 3 ลักษณะ มาใช้ในการทดสอบความสามารถในการเคลื่อนที่ไปบนพื้นทรายโดยใช้แบบทดสอบวิ่งเก็บของ ระยะ 10 เมตร บนพื้นที่ราบที่ปูด้วยทรายมีความหนาที่เหมาะสม กว้าง 4 เมตร ยาว 10 เมตร เพื่อจับเวลาเป็นวินาที และเปรียบเทียบกันทั้งกลุ่มที่ 1 กลุ่มที่ 2 และกลุ่มที่ 3

6. โปรแกรมการฝึกความคล่องตัว 3 ลักษณะ หมายถึง โปรแกรมการฝึกที่ผู้วิจัยได้สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการฝึกความสามรถทางกลไกด้านความคล่องตัวให้กับนิสิตที่เป็นอาสาเป็นกลุ่มตัวอย่างเป็นเวลา 3 วันต่อสัปดาห์ คือ จันทร์ พุธ และ ศุกร์ วันละ 1 ชั่วโมงครึ่ง ถึง 2 ชั่วโมงขึ้นระยะเวลาในการฝึกทั้งสิ้น 8 สัปดาห์ โดยการจำแนกกลุ่มการฝึกออกเป็น 3 สถานที่ ได้แก่ 3.1 กลุ่มที่ 1 การฝึกบนพื้นทราย 3.2 กลุ่มที่ 2 การฝึกบนพื้นสนามหญ้า 3.3 กลุ่มที่ 3 การฝึกบนพื้นทรายและพื้นสนามหญ้า แบบทดสอบความคล่องตัวความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทราย หมายถึง แบบทดสอบที่ใช้วัดความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทรายโดยใช้ทักษะความคล่องตัวด้วยความเร็วสูงสุดในการวิ่งเก็บของบนพื้นทราย โดยดัดแปลงจากแบบทดสอบมาตรฐานการวิ่งเก็บของบนพื้นเรียบ ระยะทาง 10 เมตร (10 Meter Shuttle Run ) ของคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยการกำหนดมาตรฐานแบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย ( I.C.S.P.F.T ) เป็นลักษณะการวิ่งเก็บของไปและกลับจำนวน 2 เที่ยว

7. วิธีดำเนินการวิจัย 1. การกำหนดกลุ่มตัวอย่าง 2. การสร้างเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 3. วิธีดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูล 4. การจัดกระทำและวิเคราะห์ข้อมูล

8. การสร้างเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย 1. โปรแกรมการฝึกความคล่องตัวบนพื้นที่ 3 ลักษณะ 1.1 ศึกษาค้นคว้าจากคู่มือเอกสารงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง 1.2 ร่างโปรแกรมการฝึกความคล่องตัว 2. แบบทดสอบความคล่องตัวความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทราย ในการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยได้ดัดแปลงจากแบบทดสอบมาตรฐานของคณะกรรมการระหว่างประเทศว่าด้วยการกำหนดมาตรฐานแบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย ( I.C.S.P.F.T ) เป็นลักษณะการวิ่งเก็บของไปและกลับจำนวน 2 เที่ยวซึ่งแบบทดสอบมีคุณภาพ

9. วิธีดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูล 1. ติดต่อขอหนังสือจากบัณฑิตวิทยาลัย เพื่อขอความร่วมมือจากคณะพลศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์ในการอำนวยความสะดวกเกี่ยวกับการใช้สถานที่ อุปกรณ์และกลุ่มตัวอย่าง 2. จัดเตรียมเอกสาร สถานที่ อุปกรณ์และผู้ช่วย 3. ชี้แจงรายละเอียดให้ผู้ช่วยเข้าใจในการทดลองและเก็บข้อมูล 4. อธิบายวิธีปฏิบัติตามแบบฝึก กับกลุ่มตัวอย่างให้เข้าใจ 5. อธิบายรายละเอียดในการทดสอบ 6. ทดสอบเพื่อรวบรวมข้อมูลก่อนการฝึก 7. การฝึก 3 วันในแต่ละสัปดาห์ วันละ 1 ชั่วโมงถึง 2 ชั่วโมง ระยะเวลาในการฝึก 8 สัปดาห์ 8. ทำการทดสอบความสามารถหลังการฝึก 2 4 6 และ 8

10. ผลการวิเคราะห์ข้อมูล สัญลักษณ์ที่ใช้ X หมายถึง ค่าเฉลี่ยของคะแนน SD หมายถึง ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐานของคะแนน F หมายถึงคะแนนทีที่ได้จากการคำนวณ SS หมายถึงผลบวกของคะแนนเบี่ยงเบนยกกำลังสอง MS หมายถึงค่าเฉลี่ยของผลบวกของคะแนนเบี่ยงเบนยกกำลังสอง df หมายถึงชั้นแห่งความเป็นอิสระ K หมายถึงจำนวนกลุ่มตัวอย่าง F* หมายถึงค่า F ที่เปิดจากตาราง MS หมายถึงค่า Mean square within group ที่คำนวณได้ N หมายถึง จำนวนหน่วยตัวอย่างในแต่ละกลุ่มตัวอย่าง * หมายถึง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

11. การวิเคราะห์ข้อมูล 1. หาค่าเฉลี่ย X และความเบี่ยงเบนมาตรฐาน SD ของเวลาความสามารถที่ได้จากผลการทดสอบ 2. เปรียบเทียบความแตกต่างของเวลาความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทรายในการทดสอบความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทรายในแต่ละกลุ่มก่อนการฝึกและหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 2 4 6 และ 8 และระหว่างกลุ่มโดยใช้สถิติเอฟ ( One-Way ANOVA ) ทีระดับนัยสำคัญ .05 3. แสดงแผนภูมิพัฒนาความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทรายของกลุ่มทดลองก่อนการฝึกและหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 2 4 6 และ 8

12. ภาพประกอบ 1 แสดงพัฒนาการผลการฝึกความคล่องตัวบนพื้นทรายของกลุ่มที่ 1 ก่อนการฝึกและหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 2 4 6 และ 8

13. ภาพประกอบ 2 แสดงพัฒนาการผลการฝึกความคล่องตัวบนพื้นสนามหญ้าของกลุ่มที่ 2 ก่อนการฝึกและหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 2 4 6 และ 8

14. ภาพประกอบ 3 แสดงพัฒนาการผลการฝึกความคล่องตัวบนพื้นทรายและพื้นสนามหญ้าของกลุ่มที่ 3 ก่อนการฝึกและหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 2 4 6 และ 8

15. ภาพประกอบ 4 แสดงเปรียบเทียบผลการฝึกความคล่องตัวของกลุ่มที่ 1 กลุ่มที่ 2 และ กลุ่มที่ 3 หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8

16. สรุปผลการวิจัย 1. กลุ่มที 1 ที่ได้รับการฝึกบนพื้นทราย โดยนิสิตที่ทำเวลาได้ดีที่สุด 10.22 วินาที นิสิตที่ได้ท้ายสุดของกลุ่ม 21.00 วินาที 2. กลุ่มที่ 2 ที่ได้รับการฝึกบนพื้นสนามหญ้า โดยนิสิตที่ทำเวลาได้ดีที่สุด 10.77 วินาที นิสิตที่ได้ท้ายสุดของกลุ่ม 23.40 วินาที 3. กลุ่มที่ 3 ที่ได้รับการฝึกบนพื้นทรายและพื้นสนามหญ้า โดยนิสิตที่ทำเวลาได้ดีที่สุด 10.34 วินาที นิสิตที่ได้ท้ายสุดของกลุ่ม 27.31 วินาที ผลการเปรียบเทียบเวลาที่ได้จากการทดสอบการเคลื่อนที่บนพื้นทรายของกลุ่มที่ 1 กลุ่มที่ 2 กลุ่มที่ 3 เมื่อทดสอบรายคู่พบว่า เวลาที่ได้จากการทดสอบก่อนการฝึกกับเวลาที่ได้หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 8 ของทุกกลุ่มไม่แตกต่างกันทางสถิติ

17. อภิปรายผล นักสรีรวิทยาได้กำหนดหลักการเบื้องต้นของการฝึกซ้อมกีฬาไว้ ดังนี้คือ หลักการทำซ้ำๆสม่ำเสมอ หลักการค่อยเพิ่มความหนักขึ้น หลักการค่อยเพิ่มความยากขึ้น การฝึกซ้อมทั้ง 3 ด้านให้ได้สัดส่วนกันจะเป็นการส่งเสริมสมรรถภาพโดยทั่วไป ส่วนสมรรถภาพพิเศษนั้นต้องเสริมสร้างต่อจากสมรรถภาพโดยทั่วไป โดยใช้การฝึกแบบเฉพาะเจาะจงซึ่งขึ้นอยู่กับชนิดและประเภทของกีฬา จากการศึกษาเปรียบเทียบผลการทดสอบความสามารถในการเคลื่อนที่บนพื้นทรายหลังการฝึกของแต่ละกลุ่มพบว่า เวลาที่ได้จากการทดสอบของทั้ง 3 กลุ่ม ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ทั้งนี้อาจเป็นเพราะการทดสอบด้วยการวิ่งเก็บของในระยะ 10 เมตร ถึงแม้ว่าในแต่ละกลุ่มจะได้รับการฝึกที่แตกต่างกันแต่ด้วยระยะเวลาในการฝึกที่ค่อยข้างน้อยเพียง 8 สัปดาห์และระยะทางในการวิ่งไปและวิ่งกลับ 2 รอบ รวมระยะทาง 40 เมตร จำนวนเวลาที่ได้ของแต่ละกลุ่มจึงไม่แตกต่างกันมาก

18. ประโยชน์ที่ได้รับจากการวิจัย ทำให้เห็นความสามารถในการเคลื่อนที่

19. การนำผลการวิจัยไปปรับใช้ในการทำงานในฐานะผู้สอน