პრეზენტაცია მომზადებულია პროექტ
„დიდიილიას“ ფარგლებში
ავტორი: მარინე კვარაცხელია,
წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის
ჩქვალერის საჯარო სკოლის
ქართული ენისა და ლიტერატურის
მასწავლებელი
2017 წელი, 8 ნოემბერი
ილია ავტობიოგრაფიაში
იხსენებს:
• „მამაჩემმაძალიან კარგი
ზღაპრები იცოდა და ჩვენც
გვიყვარდა ყურისგდება
ზღაპრისა“
• ,,დედაჩემმა მშვენივრად
იცოდა მაშინდელი
ქართული მწერლობა. სულ
ზეპირათა ჰქონდა
დასწავლული თითქმის
ყველა ლექსი და ყველა
ძველებური მოთხრობა”
რიყის ქვისგან ნაშენამ
სამსართულიან ძველებურ
კოშკში ლეკების შემოსვლის
დროს მთელი ოჯახი
იხიზნებოდა. ლეკთა ერთ-
ერთი ასეთი მოსალოდნელი
თავდასხმის დროს
დაბადებულა სწორედ ილია
ამ მამაპაპეული კოშკის მეორე
სართულზე.კოშკი, სადაც დაიბადა ილია.
6.
კოშკის მესამე სართული
მცველებსეკავათ, პირველ
სართულს კი სანოვაგის
შესანახად იყენებდნენ.
კოშკს ყველა მხრიდან
სათოფურები ჰქონდა
დატანებული და
საიმედოდ იცავდა
მებატონის სახლ-კარს,
რომელშიც შედიოდა
სადგომი სახლი,
სამზარეულო, ჩალური და
მარანი, წისქვილი, ბეღელი
და თავლა.
.
7.
მაკრინე ჭავჭავაძე
ილიას 10წლისას გარდაეცვალა
დედა, 15 წლისას - მამა.
დაობლებული ილიასა და მისი
და-ძმების მოვლა-პატრონობა
მამიდამ, მაკრინე ჭავჭავაძე-
ერისთავისამ, იტვირთა. მაკრინე
გათხოვილი იყო ივანე არაგვის
ერისთავზე და ამ დროს
დაქვრივებული იყო. მაკრინემ
ნამდვილი დედობა გაუწიათ მათ.
„უნივერსიტეტში ილიას განსაკუთრებით
პოლიტიკურიდა ეკონომიური სამეცნიერო
საგნები აინტერესებდა... ჩვენ, სტუდენტები,
ხშირად ვიკრიბებოდით და ვბაასობდით
როგორც საზოგადო კითხვებზე, აგრეთვე,
ჩვენს დაბეჩავებულს სამშობლოს მომავალზე“.
კ ო ხ ტ ა ა ბ ხ ა ზ ი
10.
1857-1861 წლები ნაყოფიერიგამოდგა ილია
ჭავჭავაძისთვის. სტუდენტობის 4 წელმა
ხელი შეუწყო მისი, როგორც პიროვნებისა
და მოქალაქის, მოაზროვნისა და მწერლის
ფორმირებას, საფუძვლიანად შეისწავლა
საქართველოს ისტორია და ქართული
მწერლობა, რუს და ევროპელ მწერალთა და
მეცნიერთა მემკვიდრეობა, გატაცებით
დაეწაფა რუსი რევოლუციონერ
დემოკრატების ნააზრევს, რაც დაუკავშირა
საკუთარი ხალხის პროგრესისათვის
ბრძოლის მიზნებსა და ამოცანებს.
13.
ეროვნული-განმათავისუფლებელი მოძრაობისლიდერი;
საზოგადო მოღვაწე;
პოეტი და მწერალი;
ჟურნალისტი და რედაქტორი;
პუბლიცისტი;
ქართული სალიტერატურო ენის ფუძემდებელი;
ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი
საზოგადოების დამაარსებელი;
ქართული სათავადაზნაურო ბანკის ფუძემდებელი...
საგურამოში, თავის მიერ
გაშენებულსახლ-კარში ილიამ
საფუძველი ჩაუყარა შესანიშნავ
ტრადიციას – ყოველ 20 ივლისს,
წმინდა ილიას სახელწოდების
დღეს, იგი აქ მართავდა
“ილიაობას“, რომელიც დროთა
განმავლობაში ჭეშმარიტ
ეროვნულ დღესასწაულად იქცა.