«Στα ίχνη της θρησκευτικής ιστορίας του
νησιού μέσα από την φωτογραφία»
Οι μαθητές του Α2
του ΓΕΛ Ζωσιμαίας Σχολής,
αισθάνονται και φωτογραφίζουν.
Αναχώρηση
Αναχωρούμε
από το σήμερα
να
ψηλαφίσουμε
την ιστορία την
τυλιγμένη με τα
πέπλα των
χρόνων
Το τοπίο συνηγορεί
Αυτό το
παγωμένο νερό,
καταχώνιασε από
τα βάθη των
αιώνων, θρύλους
και ιστορίες
Θρύλοι και ιστορίες
Το θολό, πηχτό νερό της
λίμνης κόντρα στο διάφανο,
το φωτεινό, βγάζει απ΄ τα
κιτάπια του σταγόνα –
σταγόνα ό,τι έζησε.
Έτσι ακριβώς όπως τα
σφιγμένα χείλη του
γιαννιώτη, τα κουμπωμένα
χέρια και την απλόχερη
καρδιά.
Ψίθυροι
Ακούς την τελευταία
κραυγή της κυρά- Φροσύνης
ή τα χαριεντίσματα των
βαρκάρηδων της λίμνης .
Ύστερα φτάνεις….. Νησί…..
Στη μέση των θολών νερών,
της θολής ιστορίας, των
καθαρών ανθρώπων.
Μονή Φιλανθρωπινών
Αγώνας το πήγαινε –έλα στο
Νησί , αλλά κάποτε ήταν
ελευθερία, ήταν δημιουργία.
Γι αυτό κι εκείνοι οι μακρινοί
άρχοντες , Φιλανθρωπινοί το
όνομά τους, άδειασαν τα
πουγκιά τους εδώ … . και
αποφάσισαν.
Μοναστήρι…. Το σχολείο
της εποχής, η δύναμη της
ελληνικής σκέψης και της
Ορθοδοξίας, η δύναμη η δική
τους κόντρα στο γύρω
χαλασμό.
Πρώτος ναός
1292 κτίστηκε ο αρχικός ναός
1542 και 1560 προστέθηκαν
τα καινούρια τμήματα.
Χρόνια, που λίγοι γεύονταν
το δώρο της γνώσης, της
μόρφωσης, του βιβλίου.
Πέτρα, η φωλιά του
ανθρώπου.
Αυτές οι στέρεες πέτρες
πόσες ουράνιες ψαλμωδίες
και επικλήσεις του Θεού, δεν
έχουν φυλαγμένες μέσα στις
χαραμάδες τους;
Η μονή κέντρο
θρησκευτικό και
μορφωτικό
Σήμαντρα, μυσταγωγία,
ουράνιες παρακλήσεις, ένας
κόσμος μικρός- μέγας. Αρχαία
παιδεία από τη μια ,
ορθοδοξία από την άλλη,
ανάμεσά τους η φιλοσοφία
και η αρχαία ελληνική
ιστορία.
Ο ανθρώπινος νους παλεύει
να κατανοήσει τα επέκεινα.
Με σεβασμό η συντήρηση
Ψηλοί πέτρινοι τοίχοι,
περιβάλλον μοναστηριακό,
κυπαρίσσια –τα ιερά δέντρα
των Οθωμανών- τα
χαρακτηριστικά δέντρα των
ιερών τόπων.
Το πέτρινο πηγάδι
Σημάδια που μαρτυρούν το
χρόνο.
Γέμιζαν οι ουρανοί κι
άδειαζαν οι άνθρωποι.
Ξεδίψαγαν τα σώματα κι
ύστερα οι ψυχές.
Η κλίμαξ
«Φως ιλαρόν αγίας δόξης,
αθανάτου Πατρός, ουρανίου,
αγίου, μάκαρος, Ιησού
Χριστέ.»
Κυπαρίσσι
«Είμαι το δέντρο πού
ακολουθεί τη γραμμή της
προσευχής όταν ανεβαίνει
από ήσυχη ψυχή.»
Ζαχ. Παπ.
Ο σπόρος της ροδιάς
Κάποτε όταν ζούσα στην
καρδιά μιας ροδιάς , άκουσα
ένα σπόρο να της λέει :
« Κάποια μέρα θα γίνω
δέντρο κι ο αγέρας θα
τραγουδάει ανάμεσα στα
κλωνιά μου. Ο ήλιος θα
χορεύει πάνω στα φύλλα μου
και θα΄μαι δυνατό δέντρο κι
όμορφο , στις εποχές όλες
μέσα.. ».
Χαλίλ Γκιμπράν
Παράθυρο
« ….. επάνω κάτω
τριγυρνώ
για νάβρω τα
παράθυρα.— Όταν
ανοίξει
ένα παράθυρο θάναι
παρηγορία.—
Μα τα παράθυρα δεν
βρίσκονται, ή δεν μπορώ
να τάβρω. Και καλλίτερα
ίσως να μην τα βρω.
Ίσως το φως θάναι μια
νέα τυραννία.
Ποιος ξέρει τι καινούρια
πράγματα θα δείξει.»
Κ.
Καβάφης
Ρόπτρον
Ρόπτρον ……..της
Εκκλησιάς………
Ανοιγμα
…….ανοιγοκλείνει
την πόρτα κι αφήνει
αυτούς που
κοιτάζουν να
μαντέψουν τι
φάνηκε για μια
στιγμή…
Το φως που καίει
…..ενώνει τον
επουράνιο με τον
επίγειο κόσμο….
Το βλέμμα Σου Κύριε…
« Ο πανταχού παρών
και τα πάντα
πληρών»
Ποια άγια χέρια
κατέβασαν από
τα ουράνια τις
θείες ιστορίες;
Ποια θεία
χρώματα
έγραψαν πάνω
στον καμβά τα
άγια των αγίων;
Πόσους αιώνες
είναι εδώ και
διηγούνται στα
αμέτρητα μάτια,
τα καθηλωμένα,
τα
εκστασιασμένα,
τη μεταφυσική
πραγματικότητα;
Μοναστήρι
…..όμως να, στο νησάκι
σου το λιβάνι μυρίζει.
Στο σχολειό του ο
καλόγερος ταπεινά
ψιθυρίζει
λυτρωμού λόγια
αθάνατα, που τ' ακούν
και δακρύζουν…
Τάκης Σιωμόπουλος
Συμβολισμός
«Χάθηκα Κύριε
Στη ζούγκλα του κόσμου
Ένα δρόμο άνοιξέ μου
Με το δρεπάνι του Λόγου
Σου»
αθ
Στον ασημένιο δίσκο της
λίμνης
Ο Γιαννιώτικος ήλιος,
ασημουργός παλιός,
περίτεχνα σκάλιζε λογής
λογής κοσμήματα στης
Παμβώτιδας λίμνης το
δίσκο
Χρυσάνθη Ζιτσαία
Κεντήματα και ξόμπλια…
Στα πόδια του βουνού
κεντάει γαλάζια
λίμνη…..
Κώστας
Κρυστάλλης
Χρώματα
Την πιο μελαγχολική
Ώρα της ημέρας
Κατά το ηλιοβασίλεμα
Γέμισε η Λίμνη
Χρώματα
Ασημένια, βαθιά μπλέ,
Κατακόκκινα, παλλόμενα
πράσινα
Και Χρυσαφιά.
Ξέβαψαν
Τα φουστάνια
Των πνιγμένων
γυναικών!
Α.
Δερέκα
Υφάδι
Ετσι υφαίνονται
οι ιστορίες των
ανθρώπων κι
ύστερα μ ε ένα
άγγιγμα , όλα
χάνονται ,λες και
δεν υπήρξαν
ποτέ.
Θαύμα
Το θαύμα! το
ξεχωριστό!
Η ζωή πάλλει!
Είναι δεμένη με τη
δημιουργία.
Τόπος ξεχωριστός
Πανοραμική θέα
ανοίγεται με όλα γύρω
τα βουνά με την
αρρενωπή ομορφιά
τους δένει η γαλάζια
ακύμαντη λίμνη με τα
νερά της, ομορφαίνει
το χώρο, ημερεύει τις
ψυχές. Στέλνει
σιωπηλά μηνύματα με
τα πλεούμενα στο
γραφικό νησάκι και
από κει σε όλα γύρω τα
χωριά τα περίχωρα που
απολαμβάνουν την
ύπαρξή της τη μαγική.
Παναγούλα Μπακόλα
Για τους
αλαφροίσκιωτους
……χίλιοι θρύλοι
παντού μας
κυκλώνανε
κι όποιος είχε
ελαφρό ίσκιο εθώρα
απ' τη λίμνη η
Φροσύνη να
υψώνεται
λυγερή, λαμπερή,
λευκοφόρα.
Γεώργιος Αθάνας
Εργάστηκαν:
Ζαφείρης Χρήστος
Ζδράβου Βασιλική
Ζήση Χριστίνα
Ζούλα Εριφύλη
Ζώτου Αμαλία
Θώδης Άγγελος
Ιγνατιάδου Ισμήνη
Ιωαννίδης Άγγελος
Καξιρή Άρτεμις
Καρασλανίδης Κωνσταντίνος
Καρέλης Αθανάσιος
Καρέτσου Ελευθερία
Καρράς Ευστάθιος
Κάσου Ναταλία
Καστάνης Βασίλειος
Καχριμάνη Άννα
Καψάλη Θεοδώρα
Κονοφάου Δανάη
Κρανάς Θεοφάνης
Κύργιου Πολυξένη
Λάγκας Δημήτριος
Λάζος Ευάγγελος
Λιόντος Χρήστος
Επιπλέον οι ίδιοι μαθητές ετοίμασαν:
1. Επίσκεψη και φωτογράφιση του νησιού.
2. Έκθεση φωτογραφίας στο σχολείο τους.
3. Μικρό αφιέρωμα στον Sebastião Salgado.
Βοήθησε και ευχαριστούμε:
Τον κ. Ασωνίτη Πολυδεύκη
Υπεύθυνη καθηγήτρια:
η κ. Λάππα Χρυσή
Συντονιστής Μαθητής
Κουκουλαρης Χαράλαμπος

ΝΗΣΑΚΙ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

  • 1.
    «Στα ίχνη τηςθρησκευτικής ιστορίας του νησιού μέσα από την φωτογραφία» Οι μαθητές του Α2 του ΓΕΛ Ζωσιμαίας Σχολής, αισθάνονται και φωτογραφίζουν.
  • 2.
    Αναχώρηση Αναχωρούμε από το σήμερα να ψηλαφίσουμε τηνιστορία την τυλιγμένη με τα πέπλα των χρόνων
  • 3.
    Το τοπίο συνηγορεί Αυτότο παγωμένο νερό, καταχώνιασε από τα βάθη των αιώνων, θρύλους και ιστορίες
  • 4.
    Θρύλοι και ιστορίες Τοθολό, πηχτό νερό της λίμνης κόντρα στο διάφανο, το φωτεινό, βγάζει απ΄ τα κιτάπια του σταγόνα – σταγόνα ό,τι έζησε. Έτσι ακριβώς όπως τα σφιγμένα χείλη του γιαννιώτη, τα κουμπωμένα χέρια και την απλόχερη καρδιά.
  • 5.
    Ψίθυροι Ακούς την τελευταία κραυγήτης κυρά- Φροσύνης ή τα χαριεντίσματα των βαρκάρηδων της λίμνης . Ύστερα φτάνεις….. Νησί….. Στη μέση των θολών νερών, της θολής ιστορίας, των καθαρών ανθρώπων.
  • 6.
    Μονή Φιλανθρωπινών Αγώνας τοπήγαινε –έλα στο Νησί , αλλά κάποτε ήταν ελευθερία, ήταν δημιουργία. Γι αυτό κι εκείνοι οι μακρινοί άρχοντες , Φιλανθρωπινοί το όνομά τους, άδειασαν τα πουγκιά τους εδώ … . και αποφάσισαν. Μοναστήρι…. Το σχολείο της εποχής, η δύναμη της ελληνικής σκέψης και της Ορθοδοξίας, η δύναμη η δική τους κόντρα στο γύρω χαλασμό.
  • 7.
    Πρώτος ναός 1292 κτίστηκεο αρχικός ναός 1542 και 1560 προστέθηκαν τα καινούρια τμήματα. Χρόνια, που λίγοι γεύονταν το δώρο της γνώσης, της μόρφωσης, του βιβλίου.
  • 8.
    Πέτρα, η φωλιάτου ανθρώπου. Αυτές οι στέρεες πέτρες πόσες ουράνιες ψαλμωδίες και επικλήσεις του Θεού, δεν έχουν φυλαγμένες μέσα στις χαραμάδες τους;
  • 9.
    Η μονή κέντρο θρησκευτικόκαι μορφωτικό Σήμαντρα, μυσταγωγία, ουράνιες παρακλήσεις, ένας κόσμος μικρός- μέγας. Αρχαία παιδεία από τη μια , ορθοδοξία από την άλλη, ανάμεσά τους η φιλοσοφία και η αρχαία ελληνική ιστορία. Ο ανθρώπινος νους παλεύει να κατανοήσει τα επέκεινα.
  • 10.
    Με σεβασμό ησυντήρηση Ψηλοί πέτρινοι τοίχοι, περιβάλλον μοναστηριακό, κυπαρίσσια –τα ιερά δέντρα των Οθωμανών- τα χαρακτηριστικά δέντρα των ιερών τόπων.
  • 11.
    Το πέτρινο πηγάδι Σημάδιαπου μαρτυρούν το χρόνο. Γέμιζαν οι ουρανοί κι άδειαζαν οι άνθρωποι. Ξεδίψαγαν τα σώματα κι ύστερα οι ψυχές.
  • 12.
    Η κλίμαξ «Φως ιλαρόναγίας δόξης, αθανάτου Πατρός, ουρανίου, αγίου, μάκαρος, Ιησού Χριστέ.»
  • 13.
    Κυπαρίσσι «Είμαι το δέντροπού ακολουθεί τη γραμμή της προσευχής όταν ανεβαίνει από ήσυχη ψυχή.» Ζαχ. Παπ.
  • 14.
    Ο σπόρος τηςροδιάς Κάποτε όταν ζούσα στην καρδιά μιας ροδιάς , άκουσα ένα σπόρο να της λέει : « Κάποια μέρα θα γίνω δέντρο κι ο αγέρας θα τραγουδάει ανάμεσα στα κλωνιά μου. Ο ήλιος θα χορεύει πάνω στα φύλλα μου και θα΄μαι δυνατό δέντρο κι όμορφο , στις εποχές όλες μέσα.. ». Χαλίλ Γκιμπράν
  • 15.
    Παράθυρο « ….. επάνωκάτω τριγυρνώ για νάβρω τα παράθυρα.— Όταν ανοίξει ένα παράθυρο θάναι παρηγορία.— Μα τα παράθυρα δεν βρίσκονται, ή δεν μπορώ να τάβρω. Και καλλίτερα ίσως να μην τα βρω. Ίσως το φως θάναι μια νέα τυραννία. Ποιος ξέρει τι καινούρια πράγματα θα δείξει.» Κ. Καβάφης
  • 16.
  • 17.
    Ανοιγμα …….ανοιγοκλείνει την πόρτα κιαφήνει αυτούς που κοιτάζουν να μαντέψουν τι φάνηκε για μια στιγμή…
  • 18.
    Το φως πουκαίει …..ενώνει τον επουράνιο με τον επίγειο κόσμο….
  • 19.
    Το βλέμμα ΣουΚύριε… « Ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών»
  • 20.
    Ποια άγια χέρια κατέβασαναπό τα ουράνια τις θείες ιστορίες; Ποια θεία χρώματα έγραψαν πάνω στον καμβά τα άγια των αγίων; Πόσους αιώνες είναι εδώ και διηγούνται στα αμέτρητα μάτια, τα καθηλωμένα, τα εκστασιασμένα, τη μεταφυσική πραγματικότητα;
  • 24.
    Μοναστήρι …..όμως να, στονησάκι σου το λιβάνι μυρίζει. Στο σχολειό του ο καλόγερος ταπεινά ψιθυρίζει λυτρωμού λόγια αθάνατα, που τ' ακούν και δακρύζουν… Τάκης Σιωμόπουλος
  • 25.
    Συμβολισμός «Χάθηκα Κύριε Στη ζούγκλατου κόσμου Ένα δρόμο άνοιξέ μου Με το δρεπάνι του Λόγου Σου» αθ
  • 26.
    Στον ασημένιο δίσκοτης λίμνης Ο Γιαννιώτικος ήλιος, ασημουργός παλιός, περίτεχνα σκάλιζε λογής λογής κοσμήματα στης Παμβώτιδας λίμνης το δίσκο Χρυσάνθη Ζιτσαία
  • 27.
    Κεντήματα και ξόμπλια… Σταπόδια του βουνού κεντάει γαλάζια λίμνη….. Κώστας Κρυστάλλης
  • 28.
    Χρώματα Την πιο μελαγχολική Ώρατης ημέρας Κατά το ηλιοβασίλεμα Γέμισε η Λίμνη Χρώματα Ασημένια, βαθιά μπλέ, Κατακόκκινα, παλλόμενα πράσινα Και Χρυσαφιά. Ξέβαψαν Τα φουστάνια Των πνιγμένων γυναικών! Α. Δερέκα
  • 29.
    Υφάδι Ετσι υφαίνονται οι ιστορίεςτων ανθρώπων κι ύστερα μ ε ένα άγγιγμα , όλα χάνονται ,λες και δεν υπήρξαν ποτέ.
  • 30.
    Θαύμα Το θαύμα! το ξεχωριστό! Ηζωή πάλλει! Είναι δεμένη με τη δημιουργία.
  • 31.
    Τόπος ξεχωριστός Πανοραμική θέα ανοίγεταιμε όλα γύρω τα βουνά με την αρρενωπή ομορφιά τους δένει η γαλάζια ακύμαντη λίμνη με τα νερά της, ομορφαίνει το χώρο, ημερεύει τις ψυχές. Στέλνει σιωπηλά μηνύματα με τα πλεούμενα στο γραφικό νησάκι και από κει σε όλα γύρω τα χωριά τα περίχωρα που απολαμβάνουν την ύπαρξή της τη μαγική. Παναγούλα Μπακόλα
  • 32.
    Για τους αλαφροίσκιωτους ……χίλιοι θρύλοι παντούμας κυκλώνανε κι όποιος είχε ελαφρό ίσκιο εθώρα απ' τη λίμνη η Φροσύνη να υψώνεται λυγερή, λαμπερή, λευκοφόρα. Γεώργιος Αθάνας
  • 33.
    Εργάστηκαν: Ζαφείρης Χρήστος Ζδράβου Βασιλική ΖήσηΧριστίνα Ζούλα Εριφύλη Ζώτου Αμαλία Θώδης Άγγελος Ιγνατιάδου Ισμήνη Ιωαννίδης Άγγελος Καξιρή Άρτεμις Καρασλανίδης Κωνσταντίνος Καρέλης Αθανάσιος Καρέτσου Ελευθερία Καρράς Ευστάθιος Κάσου Ναταλία Καστάνης Βασίλειος Καχριμάνη Άννα Καψάλη Θεοδώρα Κονοφάου Δανάη Κρανάς Θεοφάνης Κύργιου Πολυξένη Λάγκας Δημήτριος Λάζος Ευάγγελος Λιόντος Χρήστος Επιπλέον οι ίδιοι μαθητές ετοίμασαν: 1. Επίσκεψη και φωτογράφιση του νησιού. 2. Έκθεση φωτογραφίας στο σχολείο τους. 3. Μικρό αφιέρωμα στον Sebastião Salgado. Βοήθησε και ευχαριστούμε: Τον κ. Ασωνίτη Πολυδεύκη Υπεύθυνη καθηγήτρια: η κ. Λάππα Χρυσή Συντονιστής Μαθητής Κουκουλαρης Χαράλαμπος