Γενικά
• Οι Ολυμπιακοίαγώνες
ξεκίνησαν στην αρχαία
Ολυμπία το 776π.Χ
• Γίνονταν προς τιμή του Θεού
Δία κάθε τέσσερα χρόνια.
• Δικαίωμα συμμετοχής είχαν
όλοι οι ελεύθεροι `Ελληνες
πολίτες που δεν είχαν
διαπράξει φόνο ή ιεροσυλία.
Απαγορεύονταν η συμμετοχή
στους βάρβαρους και στους
δούλους.
• Οι αγώνες διαρκούσαν πέντε
ημέρες.
3.
Η εκεχειρία
Η Ολυμπιακήεκεχειρία είναι η παύση των
εχθροπραξιών που συντελούνταν μεταξύ των αρχαίων
ελληνικών πόλεων κατά την περίοδο που συμμετείχαν
στους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Από την έβδομη μέρα πριν από την έναρξη των
Ολυμπιακών Αγώνων μέχρι την έβδομη μέρα μετά το
πέρας τους, οι πόλεμοι σταματούσαν. Οι αθλητές και οι
επισκέπτες από πόλεις που βρίσκονταν σε εμπόλεμη
κατάσταση μπορούσαν να ταξιδέψουν με ασφάλεια μέσα
από εχθρικές περιοχές.
4.
Ήταν οι επίσημοιγενικοί διοργανωτές των αγώνων και οι κύριοι υπεύθυνοι για τη
σωστή διεξαγωγή τους.
Ένα μήνα πριν την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, μετέβαιναν
στην Ολυμπία όπου επιτηρούσαν τις προπονήσεις των αθλητών αποκλείοντας
αυτούς που παρουσίαζαν χαμηλές επιδόσεις αλλά και όσους επεδείκνυαν χαμηλά
επίπεδα ήθους και συμπεριφοράς.
Κατά τη διάρκεια των αγώνων, επέβλεπαν την τήρηση των κανονισμών και είχαν
την τιμή να απονέμουν τα βραβεία στους νικητές των αγωνισμάτων.Παράλληλα,
μπορούσαν να αποβάλουν από τους αγώνες αθλητές που παραβίαζαν τους
κανόνες ενώ είχαν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τη βία προς συνετισμό κάποιου
αθλητή ή προπονητή σε περίπτωση ανυπακοής προς τα κελεύσματά τους
Ελλανοδίκες
5.
Αγωνίσματα των αρχαίωνολυμπιακών
αγώνων
Δρόμος
● Το παλαιότερο και σημαντικότερο άθλημα των
Ολυμπιακών Αγώνων ήταν ο δρόμος. Ο
νικητής του σταδίου δρόμου ήταν εκείνος που
έδινε και το όνομά του στην Ολυμπιάδα.
● Το στάδιο: δρόμος ταχύτητας ενός
σταδίου,(αντιστοιχεί στο σημερινό δρόμο των
200 μ.)
● Ο δίαυλος: επίσης δρόμος ταχύτητας, με
διπλή διαδρομή του σταδίου
● Ο δόλιχος Τις περισσότερες φορές η
απόσταση ήταν καθορισμένη στα 20 στάδια,
δηλαδή 3550-3800 μ
● Ο οπλίτης: Πρόκειται για δρόμο ταχύτητας,
όπου ο δρομέας έτρεχε φορώντας χάλκινη
αμυντική πανοπλία (κράνος, κνημίδες,
ασπίδα). Η διαδρομή του οπλίτη δρόμου ήταν
2 έως 4 στάδια
6.
Ακόντιο
Αγώνισμα πουπροέρχεται από τον
πόλεμο και το κυνήγι. Η τεχνική
ρίψης του ακοντίου δεν διέφερε
από τη σημερινή.
Δίσκος
Οι δίσκοι ήταν στρογγυλοί. Πάνω
τους συνήθως απεικόνιζαν
αθλητές. Άλλες φορές πάλι
έγραφαν ωδές ή διάφορες
συνθήκες, όπως η συνθήκη της
ιερής εκεχειρίας στην Ολυμπία.
7.
Άλμα
Το άλμα, τοοποίο ήταν πάντα εις μήκος, πιθανόν να ήταν απλό,
διπλό ή και τριπλό. Σύμφωνα με μαρτυρίες που υπάρχουν, κατά τη
διεξαγωγή του άλματος παιζόταν αυλός, και η μουσική βοηθούσε
καλύτερα τον άλτη να αποκτήσει ρυθμό στις κινήσεις του.
8.
Αρματοδρομίες
Αγώνες μεάρμα (μικρό ξύλινο δίτροχο όχημα)
Στους ομηρικούς χρόνους ηνίοχος(οδηγός άρματος) ήταν ο ίδιος ο
ιδιοκτήτης, αλλά στους ιστορικούς χρόνους οι ηνίοχοι δεν ήταν οι
ιδιοκτήτες των αλόγων. Η νίκη, όμως, ανήκε στους ιδιοκτήτες οι
οποίοι μάλιστα στέφονταν νικητές, ενώ για τον ηνίοχο το βραβείο
ήταν μια μάλλινη ταινία που ο ιππότροφος (ο ιδιοκτήτης δηλαδή
του ίππου) του έδενε στο μέτωπο.
9.
Ιππικά αγωνίσματα
• Aγώνισμαμε αναβάτη σε άλογο
• Στις ιπποδρομίες ο αναβάτης κρατούσε το μαστίγιο και τα
ηνία και υπηρετούσε τους ιδιοκτήτες των αλόγων.
10.
Πάλη
Ο ορισμόςτων αντιπάλων κατά ζεύγη γινόταν με
κλήρο. Οι αθλητές της πάλης αγωνίζονταν με το
σώμα αλειμμένο με λάδι, γυμνοί μέσα στο σκάμμα.
11.
Δεν υπήρχε χρονικός
περιορισμόςστη διάρκεια
του αγώνα.Οι αντίπαλοι
αγωνίζονταν έως ότου ο ένας
από τους δύο πέσει
αναίσθητος ή παραδεχτεί την
ήττα του.Τα χτυπήματα
γίνονταν κυρίως στο κεφάλι
και το πρόσωπο. Οι αθλητές
κατά τη διεξαγωγή του
αγωνίσματος φορούσαν στα
χέρια τους ιμάντες (λουρίδες
από λεπτό δέρμα βοδιού)
Πυγμαχία
12.
Από τα πιοθεαματικά
αγωνίσματα το παγκράτιο
ήταν συνδυασμός πυγμής
και πάλης. Η παράδοση
αναφέρει ότι πρώτος ο
Θησέας συνδύασε πάλη και
πυγμή για να σκοτώσει το
Μινώταυρο.
Παγκράτιο
13.
Πένταθλο
Αποτελείτο απόπέντε αγωνίσματα: το άλμα, το δρόμο, το
ακόντιο, το δίσκο και την πάλη. Ο νικητής του πεντάθλου
θεωρείτο και ο πιο σπουδαίος.
Αγώνες κηρύκων και σαλπιγκτών
14.
Έπαθλο των αγώνωνήταν ένα στεφάνι από κλαδί αγριελιάς, ο κότινος.
Ανυπολόγιστη, όμως, ήταν η ηθική σημασία της νίκης στην Ολυμπία. Οι νικητές θεωρούνταν
πρόσωπα σεβαστά, τα οποία η θεία χάρη και η εύνοια των θεών τους βοήθησε να κερδίσουν.
Επίσης δια του στεφανιού της ελιάς μεταβιβάζονταν σε αυτούς όλες οι θεϊκές δυνάμεις. Τον ίδιο
ακριβώς συμβολισμό είχαν και οι κόκκινες μάλλινες κορδέλες που στόλιζαν το μέτωπο ή τα
μπράτσα των αθλητών.
Ο Ολυμπιονίκης όταν επέστρεφε στην πόλη του απολάμβανε μεγάλες τιμές. Κατεδαφιζόταν ένα
τμήμα των τειχών της πόλης, εφόσον πόλη που γέννησε Ολυμπιονίκη δεν είχε ανάγκη από τείχη,
και από τη νέα είσοδο έμπαινε ο νικητής στην πόλη, ανεβασμένος σε ένα μεγαλόπρεπο τέθριππο
άρμα.
Άλλα προνόμια που έδιναν στους νικητές ήταν η ισόβια σίτισή του με δημόσια δαπάνη, η ατέλεια
(φορολογική απαλλαγή), ενώ στην Αθήνα ο Σόλων θέσπισε και χρηματικό βραβείο.
Στη Σπάρτη ο νικητής αποκτούσε το δικαίωμα να πολεμάει δίπλα στο βασιλιά. Στις δημόσιες
εκδηλώσεις είχαν πάντα τιμητική θέση, ενώ πολλές φορές το όνομά τους χαρασσόταν πάνω σε
στήλες που τοποθετούσαν σε περίοπτη θέση.
Οι τιμές
στους ολυμπιονίκες
15.
Η γυμνότητα τωναθλητών
Οι αρχαίοι Έλληνες αγωνίζονταν γυμνοί. Για αυτούς το γυμνό σώμα δεν
ήταν ντροπή, γιατί το έντυνε η αρετή και η ανδρεία. Τα σώματά τους
έδειχναν την προσπάθεια και την προπόνηση που είχαν κάνει. Φαντάσου
για λίγο τα αρχαία αγάλματα. Είναι τέλεια και σεμνά.
Αντίθετα ντροπή ήταν το αγύμναστο σώμα. Έδειχνε άνθρωπο χωρίς
μόρφωση και χωρίς καλλιέργεια.
Το πιο τέλειο σώμα ήταν το σώμα του πενταθλητή. Οι πενταθλητές είχαν
μακριά πόδια, ευλύγιστη μέση και ωραίο παράστημα.
16.
Η ιέρεια τηςΔήμητρας Χαμύνης παρακολουθούσε τους αγώνες
καθισμένη σε τιμητική θέση.
Οι ανύπαντρες κοπέλες, μπορούσαν να παρακολουθήσουν
τους αγώνες στην αρχαία Ολυμπία, όπως μας διαβεβαιώνει
ξεκάθαρα ο Παυσανίας, ένα από τους σημαντικούς συγγραφείς
στην αρχαία Ελλάδα («Παρθένους δε ουκ είργουσι θεάσθαι» =
Τις παρθένες δεν τις εμποδίζουν από το να παρακολουθήσουν).
Υπήρχε η δυνατότητα οι γυναίκες να συμμετάσχουν στα ιππικά
αγωνίσματα ,στέλνοντας τα άλογα και τα άρματά τους, μια και
νικητής στεφόταν όχι ο ηνίοχος ή ο ιππέας αλλά ο ιδιοκτήτης του
άρματος και των αλόγων. Με αυτόν τον τρόπο ακόμη και μια
γυναίκα μπορούσε να αναγορευτεί νικήτρια και να κερδίσει το
στεφάνι αγριελιάς.
Aπαγορευόταν όμως, η εισοδος στην αρχαία Ολυμπία, στις
παντρεμένες γυναίκες.
Η θέση της γυναίκας στους
αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες
Καλλιπάτειρα
17.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΦΛΟΓΑ
Η ΟλυμπιακήΦλόγα είναι ένα από τα σύμβολα του Ολυμπιακού
Κινήματος. Αποτελεί τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στους
σύγχρονους και τους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η
παρουσία της σε περίοπτη θέση στους Ολυμπιακούς αγώνες ,
θυμίζει σε όλους τον αρχαίο ελληνικό μύθο του Προμηθέα και της
κλοπής της φωτιάς από τον Δία, με την οποία οι άνθρωποι,
λαμβάνοντάς την ως δώρο και ύψιστη ευεργεσία, μπόρεσαν να
ελέγξουν την Φύση και να δημιουργήσουν Πολιτισμό.
18.
H Ολυμπιακή σημαία,το σύμβολο των Ολυμπιακών Αγώνων έχει πέντε
συμπλεκόμενους μεταξύ τους κύκλους χρώματος μπλε, κίτρινου, μαύρου, πράσινου,
κόκκινου σε ένα λευκό υπόβαθρο.
Κάθε κύκλος από αυτούς αντιστοιχεί και σε μια από τις πέντε κατοικήσιμες ηπείρους και
αντίστοιχα:
Μπλε -> Ευρώπη
Κίτρινο -> Ασία
Μαύρο -> Αφρική
Πράσινο -> Ωκεανία
Κόκκινο -> Αμερική
Το λευκό πλαίσιο αναπαριστά το γεγονός πως οι αθλητές θα αγωνιστούν με τίμια μέσα,
και ο σκοπός τους είναι αγνός: Ο αγώνας αυτός καθ'αυτός.
Ολυμπιακή
σημαία