Ραψωδίες κ,λ,μ,ν Οδύσσειας

1. Οι Αλκίνου Απόλογοι
ςυνεχύζονται…

2. κ
 Νηςύ του Αιόλου
 Λαιςτρυγόνεσ
 Κίρκη

3. Αίολος
 Ένα μήνα ςτο πλωτό νηςύ του
 Αςκόσ με ενϊντιουσ ανϋμουσ
 Σε 9 μέρεσ αντικρύζουμε την Ιθϊκη
 Ενώ κοιμόμουν, οι ςύντροφού μου άνοιξαν τον αςκό
νομύζοντασ ότι ϋχει θηςαυρό!

4. Αίολος
 Τρικυμία που μασ γυρνϊ ςτον Αύολο.
 Ο Αίολοσ με διώχνει αυτό τη φορϊ
ωσ θεομίςητο
 (κατϊλαβε ότι κϊποια θεώκό κατϊρα κατϋτρεχε τον
Οδυςςϋα)

5. Λαιςτρυγόνεσ
 Μετϊ από ϋξι μϋρεσ ςτη χώρα τουσ.
 Λαιςτρυγόνεσ: γίγαντεσ ανθρωποφάγοι
 Κατϋςτρεψαν πετροβολώντασ 11 καρϊβια μου με το
πλόρωμϊ τουσ.
 Το δικό μου ςώθηκε, γιατύ το εύχα δϋςει ϋξω από το
λιμϊνι προνοώντασ.

6. Κίρκη
 Άφιξη ςτην Αία
 2 ομϊδεσ των 22 αντρών η καθεμύα.
 επικεφαλόσ ομϊδων: εγώ και ο Ευρύλοχοσ.
 Η ομϊδα του Ευρύλοχου κληρώθηκε για
εξερεύνηςη

7. Κίρκη
 Προςφορϊ από την Κύρκη μαγικού κυκεώνα.
 Μεταμόρφωςη των ςυντρόφων μου ςε
χοίρουσ!
 Μόνοσ διαςωθείσ ο Ευρύλοχοσ,
που με ενημερώνει ςχετικϊ.

8. Κίρκη
 Μαγικό αντιβότανο του Ερμή και ςυμβουλϋσ
του για την αντιμετώπιςη τησ μϊγιςςασ.
 Υποχρϋωςα την Κύρκη να ξαναδώςει ςτουσ
ςυντρόφουσ μου την ανθρώπινη μορφό τουσ.
 Παραμονό ςτο παλϊτι τησ για ένα χρόνο.

9. Κίρκη
 Όταν θυμηθόκαμε τον νόςτο, η Κύρκη δεν
ϋφερε αντιρρόςεισ, αλλϊ
 μου εύπε ότι πρϋπει να κατεβώ πρώτα ςτον
Άδη,
 για να πϊρω πληροφορύεσ για το νόςτο μου
από τον μϊντη Τειρεςύα.

10. Κίρκη
Κατϊ την αναχώρηςη ο Ελπόνορασ
ζαλιςμϋνοσ από το πολύ κραςύ ϋπεςε
από το δώμα και ςκοτώθηκε.
Στη βιαςύνη μασ τον αφόςαμε ϊταφο.

11. λ, Νζκυια: η περιπζτεια ςτον Άδη
 Την ομόρικη
εποχό θεωρούςαν
τη Γη ςαν ϋναν
επίπεδο δίςκο
περιβαλλόμενο
από τον Ωκεανό.
 Ο ουρανόσ
υψωνόταν πϊνω
από τη Γη ςαν
αναποδογυριςμϋν
η κούπα.
 Ο Άδησ όταν
κϊτω από τη Γη.

12. λ
 Οδηγύεσ Κύρκησ.
 Αύα-Ωκεανόσ-Αχϋροντασ-εύςοδοσ Κϊτω Κόςμου
 Χοϋσ ςουσ νεκρούσ, θυςύα προβϊτων ςτον
Πλούτωνα.
 Πλόθοσ νεκρών γύρω από τα ςφϊγια, για να πιουν
αύμα και να θυμηθούν τον Επϊνω Κόςμο και να
μιλόςουν.

13. λ
 Πρώτη η ψυχό του Ελπήνορα.
 Ζότηςε να κϊψω το ςώμα του (γεωμετρικό
ςυνόθεια, όχι μυκηναώκό, αναχρονιςμόσ)
και
 Να υψώςω τύμβο με καρφωμϋνο πϊνω του
το κουπύ του.

14. λ
Έπειτα ο μϊντησ Τειρεςίασ:
Τι μπορεύ να ςυμβεύ ςτο νηςύ του Ήλιου,
ςτην Ιθϊκη,
τι πρϋπει να κϊνω μετϊ τον νόςτο μου.

15. λ
Τρύτη η μητϋρα μου η Αντίκλεια:
Πληροφορύεσ για τη γυναύκα μου, το γιο
μου και τον πατϋρα μου,
καθώσ και για την αιτύα του θανϊτου
τησ.

16. λ
Μετϊ πλήθοσ γυναικών (ςυζύγων και
θυγατϋρων διϊςημων ηρώων) ϋπινε αύμα
και εξιςτορούςε το γεγονόσ τησ.
Ασ ςταματόςω’ εύναι ώρα για ύπνο!
Οι Φαύακεσ ϊκουγαν μαγεμϋνοι και ζότηςαν
να ςυνεχύςει ο Οδυςςϋασ.

17. λ
 Αγαμέμνονασ
 Αχιλλέασ
 Αίαντασ
 Ηρακλήσ
 Τα πλόθη των νεκρών θορυβούςαν κι εμεύσ,
φοβιςμϋνοι, επιςτρϋψαμε ςτο καρϊβι.

18. Αχιλλζασ:
 Mη θεσ να με παρηγορήςεισ για τον θάνατό
μου, Oδυςςέα γενναίε·
θα προτιμούςα πάνω ςτη γη να ζούςα, κι ασ
ξενοδούλευα ςε κάποιον,
άκληρο πια που να μην έχει και μεγάλο βιοσ,
παρά να είμαι ο άρχοντασ ςτον κάτω κόςμο
των νεκρών.

19. μ
 Σειρήνεσ
 Σκύλλα
 Χάρυβδη
 Βόδια του Ήλιου

20. μ
 Επιςτροφό ςτην Αύα, ενταφιαςμόσ Ελπόνορα.
 Προειδοπούηςη και οδηγύεσ από Κύρκη για
μελλοντικούσ κινδύνουσ: Σειρόνεσ, Συμπληγϊδεσ
Πϋτρεσ, Σκύλλα, Χϊρυβδη, βόδια Ήλιου ςτη
Θρινακύα.
 Σειρήνεσ: κερύ ςτα αυτιϊ ςυντρόφων, δεμϋνοσ εγώ
ςτο κατϊρτι.

21. μ
 Συμπληγάδεσ Πέτρεσ.
 Κοντά ςτη Σκύλλα, για να αποφύγουμε τη
Χϊρυβδη.
 Απώλειεσ από Σκύλλα (6 κεφϊλια): 6
ςύντροφοι

22. μ
 Θρινακία
 Αντύθετοσ ο Ευρύλοχοσ με την πρόταςό μου
να μην αρϊξουμε εκεύ.
 Υποχώρηςα μπροςτϊ ςτη θϋληςη κι των
υπολούπων αλλϊ τουσ όρκιςα να μην
αγγύξουν τα ιερϊ ζώα του θεού.

23. μ
 Ένασ μήνασ παραμονόσ ςτη Θρινακύα λόγω νοτιϊ.
 Τα τρόφιμα τϋλειωςαν.
 Όταν αποκοιμόθηκα, με παρότρυνςη του
Ευρύλοχου οι ςύντροφού μου ϋςφαξαν τα καλύτερα
βόδια του Ήλιου.
 Ο Ήλιοσ αποςπά από τον Δία την υπόςχεςη ότι
θα κεραυνοβολήςει το καράβι μασ.

24. μ
 Μετϊ από φαγοπότι 6 ημερών,
αποπλεύςαμε την 7η μέρα.
 Ο Δύασ ςηκώνει θύελλα μεςοπϋλαγα και
κεραυνοβολεί το καράβι μασ.
 Όλοι οι ςύντροφοι νεκρού.

25. Γ. Σεφζρησ
 Oι ςύντροφοι ςτον Άδη
Aφού μασ μϋναν παξιμϊδια
τι κακοκεφαλιϊ
να φϊμε ςτην ακρογιαλιϊ
του όλιου τ' αργϊ γελϊδια
που το καθϋνα κι ϋνα κϊςτρο
για να το πολεμϊσ
ςαρϊντα χρόνουσ και να πασ
να γύνεισ όρωασ κι ϊςτρο!
Πεινούςαμε ςτησ γησ την πλϊτη,
ςα φϊγαμε καλϊ
πϋςαμε εδώ ςτα χαμηλϊ
ανύδεοι και χορτϊτοι.

26. Γ. Pίτςοσ
 Συγγνώμη
 Tι να ςου κϊνουν; – ϊνθρωποι όταν. Mόλισ ςώθηκε
ςτου καραβιού τ' αμπϊρι το κραςύ και το αλεύρι, υπομονϋψαν κϊμποςο,
κϊτι ψαρϋψαν με τ' αγκύςτρια –ψιλοπρϊματα– πού να χορτϊςεισ; Tϋλοσ
βϊλαν τισ πλατυμϋτωπεσ γελϊδεσ του Ήλιου ςτο μαχαύρι· κι ασ βελϊζαν
ςα βόδια αληθινϊ τα κρϋατα ςτισ ςούβλεσ, κι ασ περπϊταγαν
τα γδαρμϋνα τομϊρια· ο Eυρύλοχοσ και οι ϊλλοι τα γλεντόςανε.
O πολυμόχανοσ γλυκοκοιμόταν ςτο γραςύδι. Δεν τουσ πρόλαβε.
Oι προειδοποιόςεισ δε χρηςύμεψαν ςε τύποτε.
Tα πϊρα πϋρα, τα μετϊ τη Θρινακύα, τα ξϋρουμε. Άλλωςτε
κι αυτϊ κι εκεύνα όταν τησ μούρασ – αναπόφευκτα, που λϋνε.
Πόγανε, μια φορϊ, χορτϊτοι – ποιοσ θα τουσ κατηγορόςει;

27. μ
 Πιαςμϋνοσ ςτην καρύνα παραςύρθηκα προσ
τη Χϊρυβδη την ώρα που ρουφούςε τη
θϊλαςςα.
 Γλύτωςα πιαςμϋνοσ από μια αγριοςυκιϊ.
 Μετά από 9 μέρεσ ϋφταςα ςτο νηςύ τησ
Καλυψώσ.

28. ν 1-209
 34η μέρα τησ Οδύςςειασ.
 Ετοιμαςύα του καραβιού.
 Γεύμα αποχαιρετιςτόριο ςτα ανϊκτορα με ςπονδϋσ
ςτουσ θεούσ.
 Απόπλουσ το βράδυ από τη Σχερύα.

29. ν 1-209
 Την αυγό τησ 35ησ ημϋρασ φτϊνει το καρϊβι ςτο λιμϊνι
του Φόρκυνα ςτην Ιθϊκη.
 Οι Φαύακεσ αποθϋτουν τον Οδυςςϋα κοιμιςμϋνο ςτο
λιμϊνι, αφόνουν παρϊμερα τα δώρα και φεύγουν για τη
Σχερύα.
 Ο Ποςειδώνασ παραπονιϋται ςτον Δύα για τουσ
απογόνουσ του Φαύακεσ που βοόθηςαν τον Οδυςςϋα
και αποςπϊ το δικαύωμα να τουσ εκδικηθεύ.

30. ν 1-209
 Πϋτρωςε το καρϊβι τουσ τη ςτιγμό που πληςύαζε τη
Σχερύα.
 Ο Αλκύνοοσ θυμόθηκε μια παλιϊ μαντεύα και ζότηςε
από όλουσ να ςταματόςουν ςτο εξόσ το προβϊδιςμα
των ξϋνων.
 Θυςύα ςτον Ποςειδώνα για να μην περικλεύςει την πόλη
τουσ με βουνό.

31. Αιτιολογικοί μφθοι
 Kϊτω απ' το βουνό του Παντοκρϊτορα, αντύκρυ ςτο
μοναςτόρι τησ Παλαιοκαςτρύτςασ, εύναι ςτην ϊκρη του
πελϊγου ϋνα καρϊβι μαρμαρωμϋνο με τα κατϊρτια του
και όλα του τα ξϊρτια. Aυτό όταν καρϊβι Aλτζερύνικο
και ερχόταν να κουρςϋψει το μοναςτόρι. Σαν το εύδαν
από μακριϊ οι καλόγεροι, βγόκαν και τ' αγνϊντευαν και
ο Γούμενοσ με το θυμιατό και το ςταυρό ςτα χϋρια
παρακϊλεςε το Θεό κι εύπε: «Θεϋ μου, αν αυτό το
καρϊβι ϋρχεται για καλό, καλώσ να 'ρθει, αν για κακό,
μϊρμαρο εκεύ να μεύνει». Kαι ο Θεόσ τον ϊκουςε κι
εμαρμϊρωςε το καρϊβι και ςτϋκεται κει από τότε.
 (N. Πολύτησ, Παραδόςεισ, αρ. 286)