Robert Kim, profile picture
Uploaded byRobert Kim
328 views

นโยบายของรัฐ

Embed presentation

Download to read offline
คําแถลงนโยบาย ลงนโยบาย  ของ คณะรัฐมนตรี นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี แถลงตอรัฐสภา แถ   วันอังคารที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๔
สารบัญ หนา ประกาศแตงตั้งนายกรัฐมนตรี ก ประกาศแตงตั้งรัฐมนตรี ข คําแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรี ๑ นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร แถลงตอรัฐสภา วันอังคารที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๔ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะดําเนินการในปแรก ๕ ๒. นโยบายความมั่นคงแหงรัฐ ๑๑ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ๑๒ ๔. นโยบายสังคมและคุณภาพชีวต ิ ๒๖ ๕. นโยบายที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม ๓๔ ๖. นโยบายวิทยาศาสตร เทคโนโลยี การวิจัย และนวัตกรรม ๓๗ ๗. นโยบายการตางประเทศและเศรษฐกิจระหวางประเทศ ๓๘ ๘. นโยบายการบริหารกิจการบานเมืองที่ดี ๔๐ ภาคผนวก ๔๕ ตารางแสดงความสอดคลองระหวางนโยบายในการบริหารราชการแผนดิน ของคณะรัฐมนตรีกับแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐในหมวด ๕ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย
    ประกาศ แตงตั้งนายกรัฐมนตรี ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิ พลอดุ ลยเดช มีพระบรมราชโองการ โปรดเกลาฯ ใหประกาศวา โดยที่ ไ ด มี ก ารเลื อ กตั้ ง สมาชิ ก สภาผู แ ทนราษฎรตามรั ฐ ธรรมนู ญ แล ว คณะรัฐมนตรีที่บริหารราชการแผนดินอยูตองพนจากตําแหนง และประธานสภาผูแทนราษฎร ไดนําความกราบบังคมทูลพระกรุณาวา สภาผูแทนราษฎรไดลงมติเมื่อวันที่ ๕ สิงหาคม ๒๕๕๔ เห็นชอบดวยในการแตงตั้ง นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร เปนนายกรัฐมนตรี ดวยคะแนนเสียง มากกวากึ่งหนึ่งของจํานวนสมาชิกทั้งหมดเทาที่มีอยูของสภาผูแทนราษฎร จึง ทรงพระราชดํา ริว า นางสาวยิ่ง ลัก ษณ ชิน วัต ร เปน ผูที่ส มควรไวว าง พระราชหฤทัยใหดํารงตําแหนงนายกรัฐมนตรี อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๑๗๑ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกลาฯ แตงตั้ง นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร เปนนายกรัฐมนตรีบริหารราชการ แผนดิน ตั้งแตบัดนี้เปนตนไป ประกาศ ณ วันที่ ๕ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔ เปนปที่ ๖๖ ในรัชกาลปจจุบัน ผูรับสนองพระบรมราชโองการ นายสมศักดิ์ เกียรติสุรนนท ประธานสภาผูแทนราษฎร ก  
    ประกาศ แตงตั้งรัฐมนตรี ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิ พลอดุ ลยเดช มีพระบรมราชโองการ โปรดเกลาฯ ใหประกาศวา ตามที่ไดทรงพระกรุณาโปรดเกลาฯ แตงตั้ง นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร เปนนายกรัฐมนตรี ตามประกาศลงวันที่ ๕ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔ แลว นั้น บัดนี้ นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ไดเลือกสรรผูที่สมควรดํารง ตําแหนงรัฐมนตรีเพื่อบริหารราชการแผนดินสืบไปแลว อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๑๗๑ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกลาฯ แตงตั้งรัฐมนตรี ดังตอไปนี้ นายยงยุทธ วิชัยดิษฐ เปนรองนายกรัฐมนตรีและ รัฐมนตรีวาการกระทรวงมหาดไทย รอยตํารวจเอก เฉลิม อยูบํารุง เปนรองนายกรัฐมนตรี พลตํารวจเอก โกวิท วัฒนะ เปนรองนายกรัฐมนตรี นายกิตติรัตน ณ ระนอง เปนรองนายกรัฐมนตรีและ รัฐมนตรีวาการกระทรวงพาณิชย นายชุมพล ศิลปอาชา เปนรองนายกรัฐมนตรีและ รัฐมนตรีวาการ กระทรวงการทองเที่ยวและกีฬา นายสุรวิทย คนสมบูรณ เปนรัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรี นางสาวกฤษณา สีหลักษณ เปนรัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรี พลเอก ยุทธศักดิ์ ศศิประภา เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงกลาโหม ข  
    นายธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงการคลัง นายบุญทรง เตริยาภิรมย เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงการคลัง นายวิรุฬ เตชะไพบูลย เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงการคลัง นายสุรพงษ โตวิจักษณชยกุล ั เปนรัฐมนตรีวาการ กระทรวงการตางประเทศ นายสันติ พรอมพัฒน เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงการพัฒนา สังคมและความมั่นคงของมนุษย นายธีระ วงศสมุทร เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงเกษตร และสหกรณ นายพรศักดิ์ เจริญประเสริฐ เปนรัฐมนตรีชวยวาการกระทรวงเกษตร และสหกรณ พลอากาศเอก สุกําพล สุวรรณทัต เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงคมนาคม พลตํารวจโท ชัจจ กุลดิลก เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงคมนาคม นายกิตติศักดิ์ หัตถสงเคราะห เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงคมนาคม นายปรีชา เรงสมบูรณสข ุ เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม นาวาอากาศเอก อนุดิษฐ นาครทรรพ เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวง เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร นายพิชัย นริพทะพันธุ เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงพลังงาน นายภูมิ สาระผล เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงพาณิชย นายศิริวัฒน ขจรประศาสน เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงพาณิชย นายชูชาติ หาญสวัสดิ์ เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงมหาดไทย นายฐานิสร เทียนทอง เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงมหาดไทย ค  
    พลตํารวจเอก ประชา พรหมนอก เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงยุติธรรม นายเผดิมชัย สะสมทรัพย เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงแรงงาน นางสุกุมล คุณปลื้ม เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงวัฒนธรรม นายปลอดประสพ สุรัสวดี เปนรัฐมนตรีวาการ กระทรวงวิทยาศาสตรและเทคโนโลยี นายวรวัจน เอื้ออภิญญกุล เปนรัฐมนตรีวาการ กระทรวงศึกษาธิการ นางบุญรื่น ศรีธเรศ เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงศึกษาธิการ นายสุรพงษ อึ้งอัมพรวิไล เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงศึกษาธิการ นายวิทยา บุรณศิริ เปนรัฐมนตรีวาการ กระทรวงสาธารณสุข นายตอพงษ ไชยสาสน เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงสาธารณสุข นายวรรณรัตน ชาญนุกล ู เปนรัฐมนตรีวาการ กระทรวงอุตสาหกรรม ทั้งนี้ ตั้งแตบัดนี้เปนตนไป ประกาศ ณ วันที่ ๙ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔ เปนปที่ ๖๖ ในรัชกาลปจจุบัน ผูรับสนองพระบรมราชโองการ นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ง  
    คําแถลงนโยบาย ของ คณะรัฐมนตรี นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี แถลงตอรัฐสภา วันอังคารที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๔ ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ ตามที่ ไ ด ท รงพระกรุ ณ าโปรดเกล า ฯ แต ง ตั้ ง ให ดิ ฉั น เป น นายกรั ฐ มนตรี ตามประกาศพระบรมราชโองการ ลงวัน ที่ ๕ สิงหาคม พุทธศั กราช ๒๕๕๔ และแตง ตั้ง รัฐมนตรีตามประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ ๙ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔ นั้น บัดนี้ คณะรัฐมนตรีไดกําหนดนโยบายการบริหารราชการแผนดินเรียบรอยแลว โดยยึ ด มั่ น ในการปกครองระบอบประชาธิ ป ไตยในระบบรั ฐ สภาอั น มี พ ระมหากษั ต ริ ย ทรงเปนประมุข และครอบคลุมถึงแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐตามบทบัญญัติในหมวด ๕ ของ รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย คณะรัฐมนตรีจึงขอแถลงนโยบายดังกลาวตอที่ประชุม รวมกันของรัฐสภาเพื่อใหทราบถึงเจตนารมณ ยุทธศาสตร และนโยบายของรัฐบาล ที่มุงมั่น จะสรางความสามัคคี ปรองดอง ใหเกิดขึ้นในสังคมไทย ซึ่งจะนําไปสูความรวมมือกันในการ พัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองการปกครองของประเทศใหกาวหนาเพื่อประโยชนสุข ของประชาชนชาวไทยทุกคน ๑  
    ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ ประเทศไทยมีเกียรติภูมิ มีศักดิ์ศรี และมีการสะสมทางปญญามาอยางตอเนื่อง ยาวนาน แมวาจะตองเผชิญกับภาวะความทาทายและปญหาตาง ๆ แตก็สามารถผานพน อุปสรรคไปไดทุกครั้ง เนื่องดวยภูมิปญญาของสังคมและคุณคาทางวัฒนธรรมไทยที่ยึดมั่น ในสถาบั น พระมหากษั ต ริ ย อั น เป น สถาบั น สู ง สุ ด ที่ ค นไทยทุ ก คนเคารพและยึ ด มั่ น ความเข ม แข็ ง ของสถาบั น ครอบครั ว ชุ ม ชน ความรั ก ในอิ ส รภาพและความยุ ติ ธ รรม ซึ่ ง ต า งล ว นเป น พลั ง ผลั ก ดั น ให สั ง คมไทยสามารถแสวงหาทางออกได เ สมอมาจนเป น ที่ยอมรับของนานาประเทศ ด ว ยต น ทุ น ทางสัง คมและวัฒ นธรรมที่เราไดส ะสมมาตั้งแตใ นอดี ต ได เปน ป จ จั ย สํ า คั ญ ที่ ทํ า ให ป ระเทศไทยมี ภู มิ คุ ม กั น ที่ ส ามารถรั บ มื อ กั บ การเปลี่ ย นแปลงและ ความเปนไปของโลก สามารถนําพาประเทศไปสูความสงบสุขและเจริญรุงเรืองดวยดีเสมอมา อยางไรก็ตาม เนื่องจากวันนี้ประเทศไทยอยูในสภาวะแวดลอมทางเศรษฐกิจ และสั ง คมที่ เ ปลี่ ย นแปลงไปอย า งรวดเร็ ว แนวคิ ด ในการบริ ห ารบ า นเมื อ งจึ ง ไม ส ามารถ ใชกรอบแนวคิดแบบเดิมที่เคยเปนมาในอดีตได ดังนั้น กรอบแนวคิดใหม ๆ จึงมีความจําเปน ที่จะตองนํามาใชเพิ่มเติม รวมกับตนทุน ดั้งเดิมของประเทศที่เรามี เพื่อรวบรวมพลังจาก ทุกภาคสวนมาชวยกันสรางความเปลี่ยนแปลงใหกับประเทศของเราใหดียิ่งขึ้น จากสถานการณ แ ละสภาวะแวดล อ มของเศรษฐกิ จ โลกที่ เ ปลี่ ย นแปลง ไปอยางมีนัยสําคัญ ไดสงผลใหประเทศไทยในวันนี้อยูในชวงการเปลี่ยนผานเชิงโครงสราง ที่สาคัญ ๓ ประการ คือ ํ ๑. การเปลี่ยนผานของเศรษฐกิจ ที่ผานมาเศรษฐกิจไทยมีความเสี่ยงสูง และยังไมสามารถกาวพนวิกฤตไดอยางยั่งยืน ดวยเหตุผลที่สําคัญ คือ ๑.๑ วันนี้เศรษฐกิจโลกยังมีความไมแนนอนสูง และอยูในกระบวนการ เปลี่ยนผานขั้วอํานาจทางเศรษฐกิจและการเมืองไปสูศูนยกลางใหมทางทวีปเอเชียในระยะยาว สหรัฐอเมริกายังมีการวางงานสูง อีกทั้งสถาบันการเงิน ครัวเรือน และรัฐบาลยังออนแอดวย ภาระหนี้เกินตัว เศรษฐกิจยุโรปเผชิญปญหาการคลังและมีความเสี่ยงที่จะเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ในหลายประเทศ ทั้งกรีซ สเปน และอิตาลี รวมทั้งภาระอุมชูเศรษฐกิจของประเทศสมาชิก ของสหภาพยุโรปซึ่งกอใหเกิดความไมแนนอนของการถือครองทรัพยสินในรูปแบบตาง ๆ ๒  
    ทั้งที่เปนเงินสกุลดอลลารสหรัฐและทรัพยสินอื่น ๆ ในขณะที่จีนและอินเดียกลับมีศักยภาพ ในการขยายตัวของเศรษฐกิจและกลุมชนชั้นกลางที่มีกําลังซื้อสูงเพิ่มขึ้นมาก โดยเฉพาะ บทบาทและความเปนมหาอํานาจทางเศรษฐกิจของจีนเริ่มมีมากขึ้นและแผขยายในภูมิภาค ต าง ๆ ของโลก โดยได เ ปลี่ ยนผ า นจากการเป น โรงงานผลิ ต ของโลกไปสู การบริหารและ ถือครองทรัพยสินและทรัพยากรพลังงานของโลกไดอยางสมบูรณแบบ ๑.๒ โครงสรางเศรษฐกิจไทยยังคงพึ่งพาการสงออกสินคาและการลงทุน จากตางประเทศอยางมาก จึงมีความเสี่ยงสูงจากความไมแนนอนของเศรษฐกิจโลก และยังไมไดรับ ผลตอบแทนอยางเต็มที่จากการผลิตและการใชทรัพยากรของประเทศ ดังจะเห็นไดจาก สัดสวนการพึ่งพาอุปสงคในประเทศลดลงจากรอยละ ๗๔.๘ ในป ๒๕๕๒ เปนรอยละ ๖๗.๕ ในป ๒๕๕๓ จึงทําใหเศรษฐกิจไทยหดตัวเมื่อโลกมีวิกฤตเศรษฐกิจ (ติดลบรอยละ ๒.๓ ในป ๒๕๕๒) และขยายตัวเมื่อโลกฟนตัว (ขยายตัวรอยละ ๗.๘ ในป ๒๕๕๓) เปนวงจรอยางนี้ ซ้ําแลวซ้ําเลา การขยายตัวดังกลาวมาจากภาคการสงออกที่ขยายตัวไดสูงถึงรอยละ ๒๘.๕ ซึ่ ง กระจุ ก ตั ว อยู ใ นอุ ต สาหกรรมขนาดใหญ ที่ เ ป น ของบริ ษั ท ต า งชาติ ที่ ไ ทยเป น เพี ย ง แหลงประกอบ สวนการสงออกสินคาเกษตรยังคงเปนการสงออกวัตถุดิบที่ราคาผันผวน ขึ้นกับตลาดโลก ในขณะที่การทองเที่ยวขยายตัวจากการเพิ่มจํานวนนักทองเที่ยวมากกวา การเพิ่มมูลคาของบริการและขาดการบริหารจัดการที่จะทําใหเกิดความยั่งยืน ๑.๓ ประเทศไทยยั ง คงนํ าเขา พลั ง งานจากตางประเทศสู ง สั ดส ว น การนําเขาพลังงานสุทธิตอการใชรวมยังคงสูงถึงรอยละ ๕๕ โดยเฉพาะน้ํามันดิบ ซึ่งเปน ต น ทุ น ที่ สํ าคั ญ ของการขนส ง และการผลิ ต สิ น ค าที่ มี ผ ลกระทบต อ ค า ครองชี พ และต น ทุ น การผลิตที่ตองแขงขันกับตางประเทศ แมวาในภูมิภาคอาเซียนเองจะมีแหลงน้ํามันดิบและ กาซธรรมชาติมากมาย แตการแสวงหาความรวมมือเพื่อการพัฒนาความมั่นคงของพลังงาน ในภูมิภาคยังมีนอย และจะเปนปจจัยเสี่ยงตอประเทศไทยในระยะยาว ๑.๔ ความเหลื่ อ มล้ํ าทางเศรษฐกิจ ที่ มี อ ยู สู งแสดงถึ งฐานเศรษฐกิจ ที่ยังไมเขมแข็ง ประชาชนระดับฐานรากยังมีรายไดนอยและขาดโอกาสในการเพิ่มรายได โดยส ว นใหญ อ ยู ใ นสาขาเกษตร และวิ ส าหกิ จ ขนาดกลางและขนาดย อ มที่ ส นั บ สนุ น อุตสาหกรรมขนาดใหญ จึงไมมีโอกาสที่จะเติบโตเปนชนชั้นกลางที่จะเปนฐานการบริโภค และสร างสิ น ค า และบริ ก ารที่ มี คุ ณ คา และเป น ของตนเองได และในชว งที่ เ ศรษฐกิ จ เข า สู ชวงภาวะเงินเฟอก็จะเปนกลุมคนที่เดือดรอนจากคาครองชีพและตนทุนการผลิตมากกวาคนอืน ่ ๓  
    ๒. การเปลี่ยนผานทางดานการเมือง ความขัดแยงทางการเมืองในชวง ที่ผานมา แมจะมีผลตอความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจในระยะสั้น แตเนื่องจากการเติบโตทาง เศรษฐกิจที่ผานมาผูกโยงกับภาวะการฟนตัวของเศรษฐกิจโลก และในขณะที่ความเชื่อมั่น ของนั ก ลงทุ น ต า งชาติ มี พื้ น ฐานอยู บ นความเชื่ อ ที่ ว า สั ง คมไทยและคนไทยจะสามารถ หาขอสรุปที่นาไปสูความปรองดองสมานฉันทไดในที่สุด ํ อยางไรก็ดี ความขัดแยงดังกลาวย อมมีผลกระทบกระเทือนตอการวาง พื้นฐานเพื่ออนาคตระยะยาว และทําใหสูญเสียโอกาสในการเดิน หนาเพื่อพัฒนาประเทศ ในชวง ๕ ปที่ ผานมา เศรษฐกิจไทยขยายตัวไดเพียงเฉลี่ยรอยละ ๓.๖ ซึ่งต่ํากวาศักยภาพ ที่ ควรจะเป น และส งผลต อความล าช าในการแก ไขป ญหาที่ เป นพื้ นฐานของคนส วนใหญ ในประเทศคือ ความยากจนและความเหลื่อมล้ําทางดานรายได ๓. การเปลี่ยนผานของโครงสรางประชากรและสังคมไทย โครงสราง ประชากรที่เปลี่ยนแปลงไปสูสังคมผูสูงอายุจะมีผลกระทบตอปริมาณและคุณภาพของคนไทย ในอนาคต ซึ่งเปนปจจัยสําคัญในการสรางศักยภาพในการแขงขันทางเศรษฐกิจของประเทศ รวมทั้ ง ป ญ หายาเสพติ ด และป ญ หาวั ย รุ น ที่ จ ะบั่ น ทอนคุ ณ ภาพของเยาวชนไทย ซึ่ ง มี ความจําเปนตองพัฒนาระบบการศึกษา การใหบริการสุขภาพและสรางสวัสดิการที่มั่นคง ให แ ก ค นไทยทุ ก คน นอกจากนี้ ประเทศไทยยั ง ต อ งเผชิ ญ ต อ การเปลี่ ย นแปลง ในภาวะแวดลอมตาง ๆ ที่จะทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นในอนาคต เชน ภาวะโลกรอน ภัยธรรมชาติ การเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี และกฎระเบียบของการแขงขันในตลาดโลก เปนตน ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ หลักการของนโยบายการบริหารราชการแผนดินของรัฐบาล จะยึดหลักการบริหาร ที่ มี ค วามยื ด หยุ น ที่ คํ า นึ ง ถึ ง พลวั ต รการเปลี่ ย นแปลงของป จ จั ย ภายนอกที่ มี ผ ลกระทบ ต อ การดํ าเนิ นนโยบายของรั ฐบาล โดยรั ฐบาลจะรายงานต อรั ฐสภาเมื่ อมี ความจํ าเป นต อง ปรับปรุงนโยบายใหเกิดประโยชนตอประเทศใหมากที่สุด นโยบายของรัฐบาลมีจุดมุงหมาย ๓ ประการ คือ ๔  
    ประการที่ ห นึ่ ง เพื่ อ นํ า ประเทศไทยไปสู โ ครงสร า งเศรษฐกิ จ ที่ ส มดุ ล มีความเขมแข็งของเศรษฐกิจภายในประเทศมากขึ้น ซึ่งจะเปนพื้นฐานที่สําคัญของการสราง การเติบโตอยางมีคุณภาพและยั่งยืน การพัฒนาคุณภาพและสุขภาพคนไทยในทุกชวงวัย ถือเปนปจจัยชี้ขาดความสามารถในการอยูรอดและแขงขันไดของเศรษฐกิจไทย ประการที่สอง เพื่อนําประเทศไทยสูสังคมที่มีความปรองดองสมานฉันทและ อยูบนพื้นฐานของหลักนิติธรรมที่เปนมาตรฐานสากลเดียวกันและมีหลักปฏิบัติที่เทาเทียมกัน ตอประชาชนคนไทยทุกคน ประการที่ ส าม เพื่ อ นํ า ประเทศไทยไปสู ก ารเป น ประชาคมอาเซี ย น ในป ๒๕๕๘ อยางสมบูรณ โดยสรางความพรอมและความเขมแข็งทั้งทางดานเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม และการเมืองและความมั่นคง ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ เพื่อใหการบริหารราชการแผนดินสามารถบรรลุถึงภารกิจและดําเนินไปดวย แนวทางที่ กล าวมา รั ฐบาลจึ งได กํ าหนดนโยบายการบริ หารราชการแผ นดิ นไว โดยแบ ง การดํ าเนิ นการเป น ๒ ระยะ คื อ ระยะเร ง ด ว นที่ จ ะเริ่ ม ดํ า เนิ น การในป แ รก และระยะ การบริหารราชการ ๔ ปของรัฐบาล เพื่อใหมีการพัฒนาอยางมีคุณภาพ สมดุล ยั่งยืน และ มีภูมิคุมกันตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ดังตอไปนี้ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่มดําเนินการในปแรก ๑.๑ สรางความปรองดองสมานฉันทของคนในชาติและฟนฟู ประชาธิปไตย ๑.๑.๑ สรางความปรองดองสมานฉันทของคนในชาติและ ฟน ฟู ป ระชาธิ ป ไตย โดยการเสริ ม สร า งความเข า ใจรว มกั น ของประชาชนในชาติใ ห เ กิ ด ความสมัครสมานสามัคคีเปนอันหนึ่งอันเดียวกัน และยึดมั่นในการปกครองระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริยทรงเปนประมุข ๕  
    ๑.๑.๒ เยี ย วยาและฟ น ฟู อ ย า งต อ เนื่ อ งแก บุ ค คลทุ ก ฝ า ย เชน ประชาชน เจาหนาที่รัฐ และผูประกอบการภาคเอกชน ซึ่งไดรับผลกระทบอันเนื่องมาจาก ความเห็ นที่แตกตาง และความรุนแรงที่กอ ตัวขึ้นตั้งแตช วงปลายของการใช รัฐธรรมนู ญ แหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ ๑.๑.๓ สนั บ สนุ น ให ค ณะกรรมการอิ ส ระตรวจสอบและ คนหาความจริงเพื่อการปรองดองแห งชาติ (คอป.) ดําเนินการอยางเป นอิสระและไดรับ ความรวมมือจากทุกฝายอยางเต็มที่ในการตรวจสอบและคนหาความจริงจากกรณีความรุนแรง ทางการเมือง การละเมิดสิทธิม นุษ ยชน การสูญ เสี ยชี วิต บาดเจ็ บทางรางกายและจิต ใจ รวมทั้งความเสียหายทางทรัพยสน ิ ๑.๒ กํ า หนดให ก ารแก ไ ขและป อ งกั น ป ญ หายาเสพติ ด เป น “วาระแหงชาติ” โดยยึดหลักนิติธรรมในการปราบปรามลงโทษผูผลิต ผูคา ผูมีอิทธิพล และ ผูประพฤติมิชอบ โดยบังคับใชกฎหมายอยางเครงครัด ยึดหลักผูเสพคือผูปวยที่ตองไดรับ การบําบัดรักษาใหกลับมาเปนคนดีของสังคม พรอมทั้งมีกลไกติดตามชวยเหลืออยางเปนระบบ ดํ า เนิ น การอย า งจริ ง จั ง ในการป อ งกั น ป ญ หาด ว ยการแสวงหาความร ว มมื อ เชิ ง รุ ก กั บ ตางประเทศในการควบคุมและสกัดกั้นยาเสพติด สารเคมี และสารตั้งตนในการผลิตยาเสพติด ที่ลักลอบเขาสูประเทศภายใตการบริหารจัดการอยางบูรณาการและมีประสิทธิภาพ รวมทั้ง ดํ า เนิ น การป อ งกั น กลุ ม เสี่ ย งและประชาชนทั่ ว ไปไม ใ ห เ ข า ไปเกี่ ย วข อ งกั บ ยาเสพติ ด ดวยการรวมพลังทุกภาคสวนเปนพลังแผนดินในการตอสูกับยาเสพติด ๑.๓ ป อ งกั น และปราบปรามการทุ จ ริ ต และประพฤติ มิ ช อบ ในภาครั ฐอยางจริง จั ง โดยยึ ด หลัก ความโปร ง ใสและมี ธ รรมาภิ บาลที่ เ ป น สากลเพื่ อ ให การใช ท รั พ ยากรเพื่ อ การพั ฒ นาประเทศเป น ไปอย า งมี ป ระสิ ท ธิ ภ าพและเกิ ด ประโยชน ตอประเทศโดยรวมอยางแทจริง ปรับปรุงและแกไขกฎหมายเพื่อปองกันและปราบปราม การทุจริตและประพฤติมิชอบ ขยายการบังคับใชบทบัญญัติเรื่องการหามการกระทําที่เปน การขั ด กั น แห ง ผลประโยชน ใ ห ค รอบคลุ ม ผู ใ ช อํ า นาจรั ฐ ในตํ า แหน ง สํ า คั ญ และตํ า แหน ง ระดับสูงอยางทั่วถึง เขมงวดในการบังคับใชกฎหมายเพื่อแกไขปญหาการทุจริตและประพฤติ มิ ช อบของเจ า หน า ที่ รั ฐ เสริ ม สร า งมาตรฐานด า นคุ ณ ธรรม จริ ย ธรรม และธรรมาภิ บ าล ของบุคลากรภาครัฐ ตลอดจนปลูกฝงจิตสํานึกและคานิยมของสังคมใหยึดมั่นในความซื่อสัตย สุจริตและถูกตองชอบธรรม ๖  
    ๑.๔ ส ง เสริ ม ให มี ก ารบริ ห ารจั ด การน้ํ า อย า งบู ร ณาการและ เรงรัดขยายเขตพื้นที่ชลประทาน โดยเรงใหมีการบริหารจัดการน้ําในระดับประเทศอยางมี ประสิทธิภาพใหสามารถปองกันปญหาอุทกภัยและภัยแลงได รวมทั้งสนับสนุนภาคการเกษตร ดวยการกอสรางระบบชลประทานขนาดใหญ ขนาดกลาง และขนาดเล็ก ฟนฟูการขุดลอก คูคลอง และแหลงน้ําธรรมชาติที่มีอยูเดิม ขยายเขตการสูบน้ําดวยไฟฟา จัดสรางคลองสงน้ํา ขนาดเล็กเขาสูไรนา และขยายเขตการจัดรูปที่ดิน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใชน้ําและการผลิต ส ง เสริ ม การใช นํ้ า ให เ กิ ด ประโยชน สู ง สุ ด และเหมาะสมกั บ ชนิ ด พื ช และจั ด หาแหล ง น้ํ า ในระดับไรนาและชุมชนอยางทั่วถึง ๑.๕ เรง นําสั น ติ สุ ข และความปลอดภั ย ในชี วิ ต และทรัพ ยสิ น ของประชาชนกลับมาสูพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต ควบคูไปกับการขจัดความยากจน ยาเสพติด และอิทธิพลอํานาจมืด โดยนอมนํากระแสพระราชดํารัสพระบาทสมเด็จพระเจาอยูหัว “เขาใจ เขาถึง พัฒนา” เปนหลักปฏิบัติในแนวทางสันติวิธี โดยเนนการสงเสริมความรวมมือ ในทุ ก ภาคส ว นกั บ ประชาชนในพื้ น ที่ อํ า นวยความยุ ติ ธ รรมอย า งทั่ ว ถึ ง เพิ่ ม โอกาส ทางการศึกษาและคุณภาพชีวิต สรางโอกาสและความเสมอภาค พัฒนาเศรษฐกิจและสังคม ในพื้ น ที่ เคารพอั ตลัก ษณ ขนบธรรมเนีย มประเพณี ท องถิ่ น ส งเสริ ม การกระจายอํ านาจ การปกครองสวนทองถิ่นในรูปแบบที่สอดคลองกับลักษณะพื้นที่โดยไมขัดกับรัฐธรรมนูญ ทั้งนี้ จะมีการบูรณาการการบริหารจัดการทุกภาคสวนใหมีเอกภาพทั้งในระดับนโยบายและ ระดับปฏิบัติ รวมทั้งปรับปรุง พัฒนากฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวของใหสอดคลอง ทันสมัย กับสภาพความเปนจริงของปญหาที่เกิดขึ้น ตลอดจนเยียวยาผูไดรับผลกระทบจากความไมสงบ อยางเปนธรรม ๑.๖ เรงฟนฟูความสัมพันธและพัฒนาความรวมมือกับประเทศ เพื่ อนบ า นและนานาประเทศ เพื่ อ สนั บ สนุ น การเจริ ญ เติ บ โตทางเศรษฐกิ จ ในภู มิ ภ าค รวมกัน โดยเฉพาะการเรงแกไขปญหากระทบกระทั่งตามแนวพรมแดน ผานกระบวนการ ทางการทูตบนพื้นฐานของสนธิสัญญาและกฎหมายที่เกี่ยวของ และเรงดําเนินการตามขอผูกพัน ในการรวมตัวเปนประชาคมอาเซียนในป ๒๕๕๘ ทั้งในมิติเศรษฐกิจ สังคม และความมั่นคง ตลอดจนการเชื่อมโยงเสนทางคมนาคมขนสงภายในและภายนอกภูมิภาค ๗  
    ๑.๗ แกไขปญหาความเดือดรอนของประชาชนและผูประกอบการ เนื่องจากภาวะเงินเฟอและราคาน้ํามันเชื้อเพลิง ๑.๗.๑ ชะลอการเก็บเงินเขากองทุนน้ํามันเชื้อเพลิงสําหรับ น้ํามันเชื้อเพลิงบางประเภทชั่วคราวเพื่อใหราคาน้ํามันเชื้อเพลิงลดลงทันที และปรับโครงสราง ราคาพลังงานทั้งระบบใหมุงสูการสะทอนราคาตนทุนพลังงาน ๑.๗.๒ จัดใหมีบัตรเครดิตพลังงานสําหรับผูประกอบอาชีพ รถรับจางขนสงผูโดยสารสาธารณะในวงเงินที่เหมาะสมกับคาใชจายน้ํามันเชื้อเพลิงที่ใชจริง ตอเดือน ๑.๗.๓ ดูแลราคาสินคาอุปโภคบริโภคและราคาพลังงานใหอยู ในระดับที่เหมาะสมและเปนธรรมแกผูบริโภคและผูผลิต ๑.๗.๔ แกไขปญหาคาครองชีพโดยการดูแลราคาสินคาและ การมีรายไดเพื่อเพิ่มกําลังซื้อสุทธิของประชาชนโดยปองกันและแกไขการผูกขาดทั้งทางตรง และทางออม ๑.๘ ยกระดั บ คุ ณ ภาพชี วิ ต ของประชาชน โดยเพิ่ ม กํ า ลั ง ซื้ อ ภายในประเทศ สรางสมดุลและความเขมแข็งอยางมีคุณภาพใหแกระบบเศรษฐกิจมหภาค ๑.๘.๑ พั ก หนี้ ค รั ว เรื อ นของเกษตรกรรายย อ ยและ ผูมีรายไดนอยที่มีหนี้ต่ํากวา ๕๐๐,๐๐๐ บาท อยางนอย ๓ ป และปรับโครงสรางหนี้สําหรับ ผูที่มีหนี้เกิน ๕๐๐,๐๐๐ บาท รวมทั้งจัดทําแผนฟนฟูอาชีพและแผนการปรับโครงสรางการผลิต อยางครบวงจร เพื่อสรางโอกาสในการยกระดับคุณภาพชีวิตดวยการมีรายไดที่มั่นคงและสามารถ ใชหนี้คืน ๑.๘.๒ ดําเนินการใหแรงงานมีรายไดเปนวันละไมนอยกวา ๓๐๐ บาท และผูที่จบการศึกษาระดับปริญญาตรีมีรายไดเดือนละไมนอยกวา ๑๕,๐๐๐ บาท อยางสอดคลองกับผลิตภาพและประสิทธิภาพของบุคลากร รวมทั้งมีมาตรการเพื่อลดภาระ แกผูประกอบการที่ไดรับผลกระทบเพื่อใหแรงงานและบุคลากรสามารถดํารงชีพไดอยาง มีศกดิ์ศรีและคุณภาพชีวิตที่ดี ั ๑.๘.๓ จั ด ให มี เ บี้ ย ยั ง ชี พ รายเดื อ นแบบขั้ น บั น ไดสํ า หรั บ ผูสูงอายุ โดยผูที่มีอายุ ๖๐-๖๙ ป จะไดรับ ๖๐๐ บาท อายุ ๗๐-๗๙ ป จะไดรับ ๗๐๐ บาท อายุ ๘๐-๘๙ ป จะไดรับ ๘๐๐ บาท และอายุ ๙๐ ปขึ้นไป จะไดรับ ๑,๐๐๐ บาท ๑.๘.๔ ให มี ม าตรการภาษี เพื่ อลดภาระการลงทุน สํ าหรับ สิ่งจําเปนในชีวิตของประชาชนทั่วไป ไดแก บานหลังแรกและรถยนตคันแรก ๘  
    ๑.๙ ปรั บ ลดภาษี เ งิ น ได นิ ติ บุ ค คล ให เ หลื อ ร อ ยละ ๒๓ ในป พ.ศ. ๒๕๕๕ และลดลงเหลือรอยละ ๒๐ ในป พ.ศ. ๒๕๕๖ เพื่อสรางความสามารถในการแขงขัน ของภาคเอกชน ขยายฐานภาษี และรองรับการเขาสูการเปนประชาคมอาเซียนในป พ.ศ. ๒๕๕๘ ๑.๑๐ ส ง เสริ ม ให ป ระชาชนเข า ถึ ง แหล ง เงิ น ทุ น สนั บ สนุ น สินเชื่อรายยอย โดยเฉพาะสินเชื่อเพื่อประกอบอาชีพใหแกประชาชนผูมีรายไดนอย รวมถึง เพิ่มสวัสดิการของรัฐเพื่อเปนการดูแลสังคมในชุมชน จัดหาแหลงเงินทุนใหแกผูประกอบการ และประชาชน โดย ๑.๑๐.๑ เพิ่มเงินทุนกองทุนหมูบานและชุมชนเมืองอีกแหงละ ๑ ลานบาท ๑.๑๐.๒ จัดตั้งกองทุนพัฒนาบทบาทสตรี โดยมีวงเงินเฉลี่ย จังหวัดละ ๑๐๐ ลานบาท ๑.๑๐.๓ จัดตั้งกองทุนตั้งตัวไดในวงเงินประมาณ ๑,๐๐๐ ลานบาท ตอ สถาบัน อุ ด มศึ กษาที่รว มโครงการ สนั บ สนุนการสร างผู ประกอบการรายย อ ย เพื่ อ ให สามารถกู ยื ม เพื่ อ การสร า งอาชี พ ผนวกกั บ กลไกของ “หน ว ยบ ม เพาะวิ ส าหกิ จ ” ในสถานศึกษาโดยมุงใหเกิดวิสาหกิ จนวัตกรรมใหม ที่ จะเปนกลไกใหม ในการขั บ เคลื่ อ น เศรษฐกิจ ๑.๑๐.๔ จัดสรรงบประมาณเขากองทุนพัฒนาศักยภาพของ หมูบานและชุมชน (SML) ตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เปนจํานวนเงิน ๓๐๐,๐๐๐ ๔๐๐,๐๐๐ และ ๕๐๐,๐๐๐ บาทตามลําดับขนาดของหมูบาน เพื่อใหหมูบานบริหารจัดการ กองทุนเพื่อการพัฒนาชุมชนดวยตนเอง ๑.๑๑ ยกระดับราคาสินคาเกษตรและใหเกษตรกรเขาถึงแหลง เงินทุน โดยดูแลราคาสินคาเกษตรใหมีเสถียรภาพที่เหมาะสม คํานึงถึงกลไกราคาตลาดโลก โดยใช วิ ธี บ ริ ห ารจั ด การทางการตลาดและกลไกตลาดซื้ อ ขายล ว งหน า รวมทั้ ง ผลั ก ดั น ใหเกษตรกรสามารถขายสินคาเกษตรไดในราคาสูงเพียงพอเมื่อเทียบกับตนทุน และนําระบบ รับจํานําสินคาเกษตรมาใชในการสรางความมั่นคงดานรายไดใหแกเกษตรกร เริ่มตนจาก การรับ จํานําขาวเปลือกเจาและขาวเปลือกหอมมะลิ ความชื้นไม เกิน รอ ยละ ๑๕ ที่ราคา เกวี ย นละ ๑๕,๐๐๐ บาท และ ๒๐,๐๐๐ บาทตามลํ า ดั บ พร อ มทั้ ง จั ด ให มี ก ารเยี ย วยา ความเสียหายของพืชผลจากภัยธรรมชาติใหแกเกษตรกร การจัดทําระบบทะเบียนครัวเรือน เกษตรกรใหสมบูรณ และการออกบัตรเครดิตสําหรับเกษตรกร ๙  
    ๑.๑๒ เรงเพิ่มรายไดจากการทองเที่ยวทั้งในและนอกประเทศ โดยประกาศใหป พ.ศ. ๒๕๕๔-๒๕๕๕ เปนป “มหัศจรรยไทยแลนด” (“Miracle Thailand” Year) และประชาสัมพันธเชิญชวนนักทองเที่ยวตางชาติเขารวมเฉลิมฉลองในพระราชพิธีมหามงคล ที่จะมีขึ้นในชวงป พ.ศ. ๒๕๕๔-๒๕๕๕ ๑.๑๓ สนั บ สนุน การพัฒ นางานศิ ลปหั ต ถกรรมและผลิ ต ภัณ ฑ ชุมชนเพื่อการสรางเอกลักษณและการผลิตสินคาในทองถิ่น ๑.๑๓.๑ สนับสนุนภารกิจของมูลนิธิสงเสริมศิลปาชีพในการ ผลิ ต งานศิ ล ปหั ต ถกรรมอั น ทรงคุ ณ ค า เพื่ อ สร า งงาน สร า งอาชี พ แก ร าษฎรผู ย ากไร ใหสามารถพัฒนาเปนชางฝมือดานศิลปะที่มีความสามารถสูงและสรางชื่อเสียงใหกับประเทศ ๑.๑๓.๒ บริ หารจั ด การโครงการหนึ่ ง ตําบลหนึ่ ง ผลิ ต ภั ณ ฑ ใหมศกยภาพ ดวยการสนับสนุนใหชุมชน วิสาหกิจชุมชนใชทรัพยากรและภูมิปญญาทองถิ่น ี ั ผนวกกับองคความรูสมัยใหมเพื่อยกระดับมาตรฐานคุณภาพสินคาและบริการ การเขาถึง แหลงทุนและการตลาดเชิงรุกทั้งในประเทศและตางประเทศ โดยสงเสริมใหมีศูนยกระจาย และแสดงสินคาถาวรในภูมิภาคและเมืองทองเที่ยวหลักที่เชื่อมโยงกับการทองเที่ยวและ การสงออก ๑.๑๔ พัฒนาระบบประกันสุขภาพ เพิ่มประสิทธิภาพของระบบ หลักประกันสุขภาพถวนหนา ๓๐ บาทรักษาทุกโรค เพื่อใหประชาชนทุกคนไดรับบริการ อยางมีคุณภาพ สะดวก รวดเร็ว และเปนธรรม รวมทั้งบูรณาการสิทธิของผูปวยที่พึงไดรับ จากระบบประกันสุขภาพตาง ๆ บูรณาการแผนงานของหนวยงานตาง ๆ ที่เกี่ยวของให สอดคลองไปในแนวทางเดียวกัน ตลอดจนสงเสริมการนําเทคโนโลยีสารสนเทศที่ทันสมัยและ คุมคาตอการใหบริการมาใชให แพรหลาย รวมทั้งจัดให มีมาตรการลดปจจัยเสี่ ยงที่มีผลต อ สุขภาพและภาวะทุพโภชนาการที่นําไปสูการเจ็บปวยเรื้อรัง ไดแก โรคเบาหวาน โรคความ ดันโลหิตสูง โรคหัวใจ โรคหลอดเลือด และโรคมะเร็ง รวมทั้งการเฝาระวังโรคอุบัติใหม และ มาตรการปองกันอุบติเหตุจากการจราจร ั ๑.๑๕ จัดหาเครื่องคอมพิวเตอรแท็บเล็ตใหแกโรงเรียน โดยเริ่ม ทดลองดําเนินการในโรงเรียนนํารองสําหรับระดับชั้นประถมศึกษาปที่ ๑ ปการศึกษา พ.ศ. ๒๕๕๕ ควบคูกับการเรงพัฒนาเนื้อหาที่เหมาะสมตามหลักสูตรบรรจุลงในคอมพิวเตอรแท็บเล็ต รวมทั้งจัดทําระบบอินเทอรเน็ตไรสายตามมาตรฐานการใหบริการในสถานศึกษาที่กําหนด โดยไมเสียคาใชจาย ๑๐  
    ๑.๑๖ เรงรัดและผลักดันการปฏิรูปการเมืองที่ประชาชนมีสวนรวม อยางกวางขวาง โดยมีสภารางรัฐธรรมนูญที่เปนอิสระยกรางรัฐธรรมนูญฉบับใหม เพื่อวาง กลไกการใชอํานาจอธิปไตยที่ยึดหลักนิติธรรม และองคกรที่ใชอํานาจรัฐที่มีความรับผิดชอบ ต อ ประชาชนและพรอ มรั บ การตรวจสอบ ทั้ ง นี้ ใหป ระชาชนเห็ น ชอบผ า นการออกเสี ย ง ประชามติ ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ ในสวนของนโยบายที่ จ ะดําเนิ นการภายในช ว งระยะ ๔ ป ข องรัฐบาลชุดนี้ รั ฐ บาลจะดํ า เนิ น นโยบายหลั ก ในการบริห ารประเทศซึ่ ง ปรากฏตามนโยบายข อ ที่ ๒ ถึ ง ขอที่ ๘ ดังตอไปนี้ ๒. นโยบายความมั่นคงแหงรัฐ ๒.๑ เทิ ด ทู น และพิ ทั ก ษ รั ก ษาไว ซึ่ ง สถาบั น พระมหากษั ต ริ ย ดํ า รงไว ซ่ึ ง พระบรมเดชานุ ภ าพแห ง องค พ ระมหากษั ต ริ ย น อ มนํ า พระราชดํ า ริ ทั้ ง ปวง ไวเหนือเกลาเหนือกระหมอม พรอมทั้งอัญเชิญไปปฏิบัติใหเปนรูปธรรมเพื่อใหประชาชน ในชาติมีความตระหนักในพระมหากรุณาธิคุณและจงรักภักดีตอสถาบันพระมหากษัตริย ทั้งจะส งเสริมและเผยแพรโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดําริ เพื่ อให สั งคมไทยเป นสังคม แหงการรูรกสามัคคี และดําเนินชีวิตอยางพอเพียง ั ๒.๒ พั ฒ นาและเสริ ม สร า งศั ก ยภาพของกองทั พ และระบบ ปองกันประเทศ ใหมีความพรอมในการพิทักษรักษาเอกราช อธิปไตย ความมั่นคง และ ผลประโยชน แ ห ง ชาติ สนั บ สนุ น ให ก องทั พ มี โ ครงสร า งที่ เ หมาะสมและมี ค วามทั น สมั ย ส งเสริ ม กิ จ การอุต สาหกรรมปอ งกั น ประเทศให ส ามารถบูร ณาการขี ด ความสามารถของ ภาครัฐและเอกชนใหเปนเอกภาพ นําไปสูการพึ่งพาตนเองไดในการผลิตอาวุธยุทโธปกรณไดเอง สนับสนุนสิทธิและหนาที่กําลังพลของกองทัพเพื่อใหเปนทหารอาชีพในระบอบประชาธิปไตย และสามารถผนึ ก กํ า ลั ง กั บ ประชาชนให มี ส ว นร ว มในการรั ก ษาความมั่ น คงของประเทศ รวมทั้ ง กํ า หนดเป น บทบาทของทหารในการช ว ยเหลื อ ประชาชน โดยเฉพาะอย า งยิ่ ง กรณีเกิดภัยพิ บัติรายแรง ขณะเดียวกั นจะปรับ ปรุ งสวั สดิการของกํ าลังพลทุก ระดับใหมี มาตรฐานการดํารงชีวิตที่ดียิ่งขึ้น ๑๑  
    ๒.๓ พั ฒ นาและเสริ ม สร า งความร ว มมื อ ระหว า งประเทศ ส ง เสริ ม ให ก องทั พ พั ฒ นาความสั ม พั น ธ ท างทหารกั บ มิ ต รประเทศ และมี ค วามพร อ ม ในการปฏิบัติการเพื่อสันติภาพในกรอบสหประชาชาติ พัฒนาความสัมพันธของหนวยงาน ดานความมั่นคงและกองทัพกับประเทศเพื่อนบาน ทั้งจะแกไขปญหาตาง ๆ กับประเทศเพื่อนบาน บนพื้ น ฐานของการสร า งบรรยากาศความไว เ นื้ อ เชื่ อ ใจทั้ ง ภาครั ฐ และภาคประชาชน ดําเนินการสํารวจและจัดทําหลักเขตแดนตามหลักฐานพื้นฐานของกฎหมายและสนธิสัญญา ที่มีอยูเพื่อมิใหเปนเงื่อนไขของความขัดแยง รวมทั้งสงเสริมความรวมมือกับประเทศเพื่อนบาน เพื่อระงับยับยั้งและปราบปรามอาชญากรรมขามชาติและยาเสพติดใหหมดไป ๒.๔ พัฒนาระบบการเตรียมพรอมแหงชาติ โดยเนนการบริหาร วิ ก ฤตการณเพื่อ รับ มือ ภั ยคุ ก คามดานต าง ๆ ทั้ ง ที่เกิ ด จากภั ย ธรรมชาติแ ละภั ยที่ ม นุ ษ ย สรางขึ้นที่มากขึ้น โดยมุงระดมสรรพกําลังจากทุกภาคสวนใหสามารถดําเนินงานรวมกัน อย า งมี ป ระสิ ท ธิ ภ าพ เพื่ อ ป อ งกั น แก ไ ข บรรเทา และฟ น ฟู ค วามเสี ย หายของชาติ ที่เกิดจากภัยตาง ๆ รวมถึงใหความสําคัญในการเตรียมพรอมเพื่อเผชิญกับปญหาความมั่นคง ในรู ป แบบใหม ใ นทุ ก ด า น ได แ ก ด า นพลั ง งาน ด า นสิ่ ง แวดล อ ม ความมั่ น คงของมนุ ษ ย อาชญากรรมข า มชาติ การกอ การราย และอุบั ติภัย ทั้ง นี้ เพื่ อ ใหมีค วามพรอ มรั บ มื อ กับ ความเปลี่ยนแปลงของประเด็นปญหาดานความมั่นคงในยุคโลกาภิวัตน ๒.๕ เรงดําเนินการแกไขปญหายาเสพติด องคกรอาชญากรรม การค า มนุ ษ ย ผู ห ลบหนี เ ข า เมื อ ง แรงงานต า งด า วผิ ด กฎหมาย และบุ ค คลที่ ไ ม มี สถานะชั ด เจน โดยการปรั บ ปรุ ง ระบบป อ งกั น และบั ง คั บ ใช ก ฎหมาย รวมทั้ ง กฎหมาย การปองกันและปราบปรามการฟอกเงินอยางเขมงวด ดูแลใหความเปนธรรมและเฝาระวัง ไม ใ ห เ กิ ด ป ญ หาที่ ก ระทบต อ ความมั่ น คงและความสงบสุ ข ภายในประเทศควบคู ไ ปกั บ การจัดการแกไขปญหาสถานะและสิทธิ ของบุคคล ภายใตความสมดุ ลระหวางการรักษา ความมั่นคงของชาติกับการดูแลสิทธิขั้นพื้นฐาน ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๓.๑.๑ ดําเนินการใหมีการกระจายรายไดที่เปนธรรมใหแก คนสวนใหญของประเทศ และใหเศรษฐกิจสามารถเจริญเติบโตในอัตราสูงอยางมีเสถียรภาพ โดยดํ า เนิ น นโยบายเศรษฐกิ จ ที่ ส นั บ สนุ น การกระจายรายได ที่ เ ป น ธรรม และก อ ให เ กิ ด ๑๒  
    การขยายตั ว ทางเศรษฐกิ จ อย า งยั่ ง ยื น มี ก ารจ า งงานเต็ ม ที่ ระดั บ ราคามี เ สถี ย รภาพ ระมั ด ระวั ง ความเสี่ ย งจากความผั น ผวนของการเคลื่ อ นย า ยเงิ น ทุ น ระหว า งประเทศ โดยการสรางความเขมแข็งและมีประสิทธิภาพของตลาดเงินและตลาดทุนในประเทศ รวมถึง การสรางความรวมมือในภูมิภาคเพื่อรองรับความผันผวนที่อาจเกิดขึ้น ๓.๑.๒ สงเสริมใหประชาชนเขาถึงแหลงเงินทุนที่สามารถ ตอบสนองตอความตองการที่หลากหลายไดอยางทั่วถึงและเปนธรรม โดยใหเปนทั้งแหลง เงิ น ทุ น แก ผู ป ระกอบการและเป น ช อ งทางการออมของประชาชน โดยเฉพาะในกลุ ม ผูมีรายไดนอย รวมถึงการพัฒนาขีดความสามารถในการดําเนินงานขององคกรทางการเงิน ชุมชน กลุมเกษตรกร กลุมอาชีพตาง ๆ กลุมวิสาหกิจชุมชน และสหกรณทุกระดับ พรอมกับ การพัฒนาความรูพื้นฐานทางการเงินแกประชาชน ๓.๑.๓ พัฒนาระบบสถาบันการเงินในประเทศใหรับผิดชอบ ตอคนสวนใหญและผูดอยโอกาส สามารถใหบริการที่ตอบสนองตอการเปลี่ยนแปลงของ นวั ต กรรมการเงิ น และความต อ งการที่ เ ปลี่ ย นไปตามสภาวะเศรษฐกิ จ และสั ง คม ดวยคาบริการที่ต่ําและการบริการที่มีประสิทธิภาพ การสรางเสถียรภาพและความมั่นคง โดยการออกมาตรการที่ จํ า เป น และปรั บ ปรุ ง กฎหมาย กฎระเบี ย บ รวมถึ ง ส ง เสริ ม หลักธรรมาภิบาลในระบบการเงิน ปรับปรุงระบบกํากับดูแลใหไดมาตรฐานสากล เพื่อปองกัน ความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นตอระบบการเงินและระบบเศรษฐกิจของประเทศโดยรวม ๓.๑.๔ ปรั บ โครงสร า งภาษี อ ากรทั้ ง ระบบเพื่ อ สนั บ สนุ น การเพิ่มขีดความสามารถในการแขงขันของประเทศ สรางความเปนธรรมในสังคม สงเสริม การใชทรัพยากรอยางมีประสิทธิภาพ และสรางฐานรายไดภาษีที่ยั่งยืนในระยะยาว รวมทั้ง เพิ่มประสิทธิภาพการจัดเก็บรายไดทั้งจากภาษีและที่มิใชภาษี ๓.๑.๕ ส ง เสริ ม และรั ก ษาวิ นั ย การคลั ง โดยปรั บ ปรุ ง องคประกอบและโครงสรางงบประมาณใหเหมาะสม มีระบบบริหารความเสี่ยงทางการคลัง ที่ มี ป ระสิ ท ธิ ภ าพ จั ดลํ าดับ ความสําคั ญ ของงบประมาณรายจา ยให ส อดคล อ งกับ ทิ ศ ทาง การพัฒนาและใหเปนพื้นฐานของการพัฒนาในอนาคต สงเสริมบทบาทภาคเอกชนในการ รวมลงทุนและดําเนินการในกิจการของรัฐ ตลอดจนสงเสริมองคกรปกครองสวนทองถิ่น ใหมีประสิทธิภาพในการบริหารและจัดการรายไดในทองถิ่นเพื่อลดการพึ่งพาเงินอุดหนุน จากสวนกลาง ๓.๑.๖ ปรั บ ปรุ ง โครงสร า งของรั ฐ วิ ส าหกิ จ โดยมุ ง เน น ประสิ ท ธิ ภ าพการให บ ริ ก าร การบริ ห ารทรั พ ย สิ น ให เ กิ ด ประโยชน สู ง สุ ด และเร ง ฟ น ฟู รั ฐ วิ ส าหกิ จ ที่ มี ป ญ หาฐานะการเงิ น รวมทั้ ง ปฏิ รู ป ระบบการกํ า กั บ ดู แ ลการลงทุ น และ ๑๓  
    การดําเนินงานของรัฐวิสาหกิจโดยเฉพาะรัฐวิสาหกิจที่มีสถานะเปนบริษัทมหาชน เพื่อให รัฐวิสาหกิจเปนกลไกที่สามารถสนับสนุนการขับเคลื่อนยุทธศาสตรการพัฒนาและการลงทุน ของประเทศไดอยางมีประสิทธิภาพและทันตอความเปลี่ยนแปลง ๓.๑.๗ บริหารสินทรัพยของประเทศที่มีอยูใหเกิดประโยชน และความมั่น คงทางเศรษฐกิ จ ทั้ ง สิน ทรัพ ย ข องภาครั ฐ ตลอดจนทุ นในท อ งถิ่ น ที่ ร วมถึ ง ภู มิ ป ญ ญาท อ งถิ่ น วิ ถี ชี วิ ต วั ฒ นธรรม รวมทั้ ง พิ จ ารณาการจั ด ตั้ ง กองทุ น ที่ ส ามารถใช ในการบริหารสินทรัพยของชาติใหเปนประโยชน เชน กองทุนมั่งคั่งแหงชาติ กองทุนน้ํามัน เชื้อเพลิงสํารองแหงชาติ และกองทุนความมั่นคงทางอาหาร เปนตน ๓.๒ นโยบายสรางรายได ๓.๒.๑ ส ง เสริ ม การท อ งเที่ ย วจากทั้ ง ภายนอกและ ภายในประเทศ จัดใหมีการพัฒนาการทองเที่ยวและแหลงทองเที่ยว รวมทั้งหลักประกัน ความปลอดภัยแกนักทองเที่ยวในภาวะปกติและภาวะวิกฤต รวมทั้งการทองเที่ยวเชิงอนุรักษ เชิงวัฒนธรรม เชิงสุขภาพและสปา ที่มีคุณภาพและมูลคาเพิ่มสูง ใหมีรายไดจากนักทองเที่ยว เพิ่มขึ้น ๒ เทาตัวในเวลา ๕ ป ๓.๒.๒ ขยายบทบาทใหธุรกิจการเกษตรและอาหารซึ่งเปน แหลงรายไดและการจางงานในประเทศมาเปนเวลานานใหกาวขามไปสูการเปนศูนยกลาง การผลิ ต และการค า อาหารคุณ ภาพสู ง เป น ที่ ต อ งการของผู บ ริ โ ภคที่ มี ฐ านะและรสนิ ย ม เฉพาะตัว การพัฒนาประเทศไทยใหเปนศูนยกลางตลาดซื้อขายลวงหนาสินคาเกษตรและ อาหาร เชน ขาว น้ําตาล มันสําปะหลัง และอื่น ๆ จะทําใหเปาหมายการเปนครัวที่มีคุณภาพ ของโลกสัมฤทธิผลรวดเร็วยิ่งขึ้น ๓.๒.๓ ส ง เสริ ม และผลั ก ดั น ให อุ ต สาหกรรมพลั ง งาน ป โ ตรเลี ย มและพลั ง งานทดแทนสามารถสร า งรายได จ ากความต อ งการภายในประเทศ รวมทั้งสรางการจางงานใหแกประเทศโดยถือเปนอุตสาหกรรมยุทธศาสตรใหม ๓.๒.๔ ยกระดั บ ความสามารถในการแข ง ขั น และขยาย ชองทางการตลาดของธุรกิจอุตสาหกรรม ธุรกิจบริการในประเทศ และธุรกิจวิสาหกิจชุมชน ใหเขาสูระบบเศรษฐกิจสรางสรรคในการผลิตสินคาและบริการที่มีคุณคาและคุณภาพสู ง ซึ่งจะต องสรางคนที่มีฐานความรู ความชํานาญ และความคิดสร างสรรค ตอยอดความรู สู ก ารสร า งนวั ต กรรมจากงานวิ จั ย พั ฒ นา สร า งตราสิ น ค า ใหม จ ากภู มิ ป ญ ญาท อ งถิ่ น โดยเฉพาะงานศิลปหัตถกรรม ผลิตภัณฑชุมชน อัญมณี และอื่น ๆ ๑๔  
    ๓.๒.๕ สงเสริมใหผูประกอบการขยายการลงทุนไปประเทศ เพื่อนบานซึ่งมีความพรอมทางดานแรงงานและวัตถุดิบเพื่อสรางความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ ใหแกประเทศและภูมิภาค ๓.๒.๖ ดึงดูดการลงทุนเขาสูประเทศในสาขาที่เปนการผลิต สินคาและบริการที่มีพ้ืนฐานทางเทคโนโลยีมีมูลคาสูง เปนมิตรกับสิ่งแวดลอม และมีการถายทอด เทคโนโลยีใหแกคนไทย รวมถึงการลงทุนในการสรางเมืองใหมในพื้นที่ที่เหมาะสม และ โครงสรางพื้นฐานสาธารณะ โดยปรับปรุงกฎ ระเบียบ และสภาวะแวดลอมของการลงทุน ใหเอื้ออํานวยและดึงดูดนักลงทุน ๓.๒.๗ เสริ ม สร า งกระบวนการสร า งอาชี พ สร า งงาน ที่มีคุณภาพและมีรายไดสูงใหแกประชาชนอยางทั่วถึง เปนระบบ ในทุกระดับชั้นความรู และ สงเสริมใหเกิดความรู ความชํานาญ และความคิดสรางสรรค เพื่อสรางโอกาสในการเขาถึง แหล งเงิ นกู และเงิ นร วมลงทุ นระยะยาว รวมทั้ งจั ดตั้ งกองทุ นต าง ๆ เพื่ อสนั บสนุ นให เกิ ด การผลิต การแปรรูป และการคาอยางทันสมัยและมีประสิทธิภาพ เพื่อใหไดสินคาและบริการ ที่มคุณภาพ สามารถขายไดในราคาที่ดี ี ๓.๒.๘ ส ง เสริ ม การขยายความเชื่ อ มโยงทางเศรษฐกิ จ การคา การลงทุน และการเงิน ภายใตประโยชนรวมกันของกรอบความรวมมือและขอตกลง ทางการคาหลายฝาย โดยจัดมาตรการเตรียมพรอมและใหธุรกิจและประชาชนไทยสามารถ ปรั บ ตั ว เพื่ อ แสวงหาโอกาสใหม แ ละมี ค วามพร อ มรองรั บ ผลกระทบที่ อ าจจะเกิ ด ขึ้ น ในทุกภาคสวน ๓.๓ นโยบายปรับโครงสรางเศรษฐกิจ ๓.๓.๑ ภาคเกษตร ๑) ส ง เสริ ม สนั บ สนุ น ให ส ภาเกษตรกรแห ง ชาติ เป นกลไกของเกษตรกรในการสื่อ สารกั บรั ฐบาลและรว มกัน พัฒนาเกษตรกรดวยตนเอง ตามเจตนารมณของกฎหมาย ๒) เพิ่ ม ประสิ ท ธิ ภ าพการผลิ ต พื ช โดยการวิ จั ย และพัฒนาสายพันธุ พัฒนาเทคโนโลยีการผลิตเพื่อใหไดผลผลิตสูง ตานทานตอโรคและ แมลงศั ตรู พื ช สอดคล องกั บสถานการณ การเปลี่ ยนแปลงของภู มิอากาศโลก และถ ายทอด องค ความรู จ ากการวิ จั ย ไปสู เ กษตรกรเพื่ อ ให มี ก ารใช พั น ธุ ดี ใช เ ทคโนโลยี ท่ี เ หมาะสม กับสภาพพื้นที่ โดยเฉพาะการใชปุยตามคุณสมบัติของดินแตละชนิด ทั้งนี้ เพื่อลดตนทุน การผลิตและพัฒนาคุณภาพผลผลิต ๑๕  
    ๓) เพิ่ ม ศั ก ยภาพกระบวนการผลิ ต ด า นปศุ สั ต ว ใหไดมาตรฐาน ปลอดภัย เปนมิตรกับสิ่งแวดลอม เพียงพอกับความตองการภายในประเทศ และการสงออก เพิ่มสมรรถนะการควบคุม ปองกัน วินิจฉัย และบําบัดโรค การติดตอระหวาง สัตวสูคน การพัฒนาเทคโนโลยีดานชีวภัณฑสัตว และการตรวจสอบคุณภาพ ๔) พั ฒ นาการประมง ทั้ ง ในการเพาะเลี้ ย งและ ในแหลงน้ําธรรมชาติ โดยการฟนฟูทรัพยากรประมงและจัดระเบียบการทําประมงใหสมดุล กับศักยภาพการผลิตตามธรรมชาติ ขยายพื้นที่อนุรักษเพื่อการประมงทะเลพื้นบาน สงเสริม การเพาะเลี้ ย งสั ต ว น้ํ า เศรษฐกิ จ ที่ เ ป น มิ ต รกั บ สิ่ ง แวดล อ ม แสวงหาลู ท างการทํ า ประมง ในนานน้ําตางประเทศที่ไมขัดตอระเบียบขององคการระหวางประเทศและประเทศที่นําเขา โดยการพัฒนากองเรือประมงน้ําลึกและความรวมมือกับตางประเทศ รวมทั้งพัฒนาสินคา ประมงให มี คุณ ภาพและปลอดภั ยตั้ ง แต ต น น้ํ า ถึ ง ปลายน้ํ า ตลอดจนพั ฒ นากระบวนการ ตรวจสอบคุณภาพสัตวน้ําตามมาตรฐานสากล ๕) เสริ ม สร า งฐานรากของครั ว เรื อ นเกษตรกร ใหเขมแข็งโดยการเพิ่มประสิทธิภาพการเพาะปลูก ลดตนทุนการผลิต พัฒนาระบบการผลิต ที่เปนขั้นตอน โดยมีการวางแผนการผลิตและการจําหนายลวงหนาที่แมนยํา และประสาน โครงสรางพื้นฐานของทางราชการและเอกชนใหเกิดประโยชนสูงสุด สรางกระบวนการผสมผสาน ระหวางเทคโนโลยีและภูมิปญญาชาวบาน ๖) จั ด ทํ า ระบบทะเบี ย นครั ว เรื อ นเกษตรกร ที่มีขอมูลการเกษตรของครัวเรือนครบถวน สามารถเชื่อมโยงกับบัตรเครดิตสําหรับเกษตรกร และมีการปรับปรุงใหทันสมัยอยูเสมอเพื่อความสะดวกในการสนับสนุนชวยเหลือและพัฒนา เกษตรกร สร า งหลั ก ประกั น ความมั่ น คงในการประกอบอาชี พ ให แ ก เ กษตรกร จั ด ให มี อาสาสมัครเกษตรหมูบานเพื่อสนับสนุนการทํางานของภาครัฐ ตลอดจนจัดใหมีรายการโทรทัศน เพื่อการเกษตรเพื่อเผยแพรความรูดานการผลิตและการตลาดแกเกษตรกรทั่วไป ๗) เรงรัดพัฒนาธุรกิจการเกษตร โดยการพัฒนา สถาบันเกษตรกรในดานธุรกิจ สรางเกษตรกรรุนใหมจากโครงการกองทุนตั้งตัวได รวมมือ สนับสนุนสถาบันการศึกษาเพื่อความเปนเลิศทางวิชาการเกษตรทุกสาขา และดําเนินการ ใหบุคลากรของสถาบันการศึกษาไดทําหนาที่สนับสนุนการสงเสริมการเกษตร พัฒนารูปแบบ การจัดการผลิต การบรรจุผลิตภัณฑและพัฒนาผลิตภัณฑ และการตรวจสอบยอนกลับแหลงผลิต เรงรัดการพัฒนาเกษตรอุตสาหกรรม เชน ยางพาราและพืชพลังงาน เชน ปาลมน้ํามัน ออย มันสําปะหลัง เพื่อรองรับวิกฤตพลังงานโลก สงเสริมการผลิตสินคาใหมท่ีใหผลตอบแทนสูง โดยมีเปาหมายเพิ่มมูลคาภาคการเกษตรตอผลผลิตมวลรวมของประเทศอยางตอเนื่อง ๑๖  
    ๘) พัฒนาอุตสาหกรรมเกษตรมูลคาเพิ่มเพื่อเพิ่ม ศักยภาพการแขงขันในตลาดโลก โดยการสงเสริมการผลิตสินคาใหมท่ีมีกําไรสูง มีการแปรรูป อยางครบวงจรเพื่อแสวงหามูลคาเพิ่มสูงสุด พัฒนาระบบตลาดทุกขั้นตอน ยกระดับผลผลิต ใหมีคุณภาพและเปนที่ยอมรับในตลาดตางประเทศ สรางกลุมธุรกิจรายสินคาระดับภูมิภาค เพื่ อ เพิ่ม ศักยภาพในการแขง ขัน และสรางโอกาสชี้นําในเรื่ องราคาโดยเฉพาะตลาดขาว เรงรัดการเจรจาขอตกลงตาง ๆ ที่เกี่ยวกับมาตรฐานสินคาเกษตรและอาหารในตลาดโลก สงเสริมใหประเทศไทยเปนครัวโลกทั้งในแงสินคาเกษตร อาหารไทย และสนับสนุนการลงทุน ภาคเกษตรในตางประเทศ ๙) ส ง เสริ ม เกษตรทฤษฎี ใ หม ส ง เสริ ม การวิ จั ย และพัฒนาพันธุ ดําเนินการฟนฟูสภาพแวดลอม สรางความเขมแข็งภาคเกษตรและสราง ความมั่นคงทางอาหารเพื่อเผชิญกับวิกฤตอาหารโลก สรางความสมดุลระหวางพืชอาหาร และพืชพลังงาน สงเสริมเกษตรอินทรียและเกษตรทางเลือก ปรับโครงสรางและจัดหาที่ทํากิน ใหแกเกษตรกรผูยากไรและดําเนินการฟนฟูคุณภาพดินใหคงความอุดมสมบูรณอยางยั่งยืน ตลอดจนการคุมครองที่ดินเพื่อเกษตรกรรม ๓.๓.๒ ภาคอุตสาหกรรม ๑) ยกระดั บ ความสามารถในการแข ง ขั น ของ ภาคอุ ต สาหกรรมในประเทศด ว ยการเพิ่ ม ประสิ ท ธิ ภ าพการผลิ ต การใชพ ลัง งานอยา งมี ประสิทธิภาพ ลดตนทุนของผูประกอบการ และยกระดับคุณภาพมาตรฐานสินคาใหเปน ที่ยอมรับในระดับสากล รวมทั้งสงเสริมใหเอกชนลงทุนวิจัยและพัฒนาดานเทคโนโลยีและ นวัตกรรมเชิงพาณิชยทั้งในกระบวนการผลิตและออกแบบผลิตภัณฑตรงตามความตองการ ของผูซื้อและสอดคลองกับความตองการของตลาด ตลอดจนสงเสริมใหมีการสรางตราสินคาไทย ๒) ยกระดับภาคอุตสาหกรรมเขาสูอุตสาหกรรม สร า งสรรค ที่ ใ ช ป ญ ญา ใช เ ทคโนโลยี และใช ภู มิ ป ญ ญาท อ งถิ่ น ทดแทนอุ ต สาหกรรม ที่ใชแรงงานเปนหลัก โดยสงเสริมการสรางนวัตกรรมจากวัฒนธรรมของชาติเพื่อนํารายได เขาประเทศ เชน อุตสาหกรรมถายทําภาพยนตร อุตสาหกรรมอาหารไทย อุตสาหกรรมการกีฬา อุตสาหกรรมการทองเที่ยว และอุตสาหกรรมการออกแบบ เปนตน ๓) พัฒนาและสงเสริมอุตสาหกรรมเกษตรแปรรูป บนฐานความรู ความคิดสรางสรรค ภูมิปญญาทองถิ่น และนวัตกรรมเพื่อเพิ่มมูลคาและ ยกระดับสินคาใหมีคุณภาพ มีความปลอดภัยตามมาตรฐานสากล และมีโอกาสในการขยายตลาด เชน สินคาเกษตรอินทรีย อาหารฮาลาล เปนตน เพื่อเพิ่มรายไดใหแกเกษตรกร ๑๗  
    ๔) สรางความเขมแข็งใหแกวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดยอม โดยสนับสนุนชองทางการเขาถึงแหลงสินเชื่อผานสถาบันการเงินตาง ๆ สงเสริมสถาบั นเฉพาะทางใหเปนศูนยแลกเปลี่ยนเรียนรูและทดสอบผลิตภัณฑ สงเสริม การรวมกลุมอุตสาหกรรมและการเชื่อมโยงอุตสาหกรรมตั้งแตตนน้ําจนถึงปลายน้ํา และ ปรับปรุงหลักเกณฑสงเสริมการลงทุนสําหรับวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดยอมใหเอื้ออํานวย ตอการลงทุนมากยิ่งขึ้น ๕) กํ า หนดมาตรฐานและคุ ณ ภาพขั้ น พื้ น ฐาน ของสินค าอุตสาหกรรมเมื่อ มีการเปดเสรีการคามากขึ้น เพื่อ ปองกัน สินคานําเขาที่ไมได คุณภาพซึ่งอาจกอใหเกิดภัยอันตรายตอชีวิตและทรัพยสินและกอใหเกิดมลพิษตอสิ่งแวดลอม รวมทั้งใหมีการบังคับใชมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมสําหรับสินคาที่ผลิตภายในประเทศ อยางจริงจัง และสงเสริมใหเกิดการยอมรับมาตรฐานและคุณภาพสินคารวมกันในกลุมอาเซียน ๖) พัฒนาพื้นที่อุตสาหกรรมแหงใหม โดยพัฒนา พื้น ที่ อุต สาหกรรมใหม ใ นทุ ก ภู มิ ภ าคที่เ หมาะสมเพื่ อ รองรั บ การลงทุ น ด า นอุ ต สาหกรรม ที่ไมกอมลพิษ และพัฒนาเสนทางการขนสงเชื่อมโยงระหวางพื้นที่อุตสาหกรรมดังกลาว กับทาเรือน้ําลึกแหลมฉบังและทาเรือมาบตาพุด รวมทั้งการพัฒนาสะพานเศรษฐกิจระหวาง ฝ ง อั น ดามั น และฝ ง อ า วไทยสํ า หรั บ รองรั บ อุ ต สาหกรรมที่ ไ ม ก อ มลพิ ษ และเป น มิ ต ร กับสิ่งแวดลอมและชุมชน ๗) เร ง พั ฒ นาภาคอุ ต สาหกรรมให เ ป น มิ ต รกั บ สิ่งแวดลอม มีความรับผิดชอบตอสังคม และอยูรวมกับชุมชนได โดยปรับปรุงเทคโนโลยีการผลิต ลดการใชทรัพยากรและลดปริมาณการปลอยกาซเรือนกระจก ดวยหลักการการลดการใช การใชซ้ําและการนํากลับมาใชใหม เพิ่มปริมาณการใชพลังงานทดแทนในภาคอุตสาหกรรม เพื่อสงเสริมใหผูประกอบการสรางรายไดจากการขายคารบอนเครดิต และลดภาวะโลกรอน รวมทั้งสนับสนุนการมีสวนรวมของชุมชนในการแกไขปญหาและตรวจสอบสภาวะแวดลอม และพัฒนาเมืองหรือพื้นที่อุตสาหกรรมเชิงนิเวศที่สอดคลองกับแนวทางดังกลาวเพื่อนําไปสู สังคมคารบอนต่ํา ๘) ส ง เสริ ม และจั ด ให มี ม าตรการทางภาษี แ ละ มาตรการอื่นที่เกี่ยวของในการพัฒนาอุตสาหกรรมที่กอใหเกิดการประหยัดพลังงาน การใช พลังงานทดแทน และการใชพลังงานจากภาคเกษตร อุตสาหกรรมรถยนตประหยัดพลังงาน อุต สาหกรรมรถยนต ที่ใชพ ลัง งานทดแทนและสะอาด ได แก เอทานอล ไบโอดี เซล และ กาซธรรมชาติ (NGV) ๑๘  
    ๙) สนั บ สนุ น ให ผู ป ระกอบการอุ ต สาหกรรม ทุ ก สาขาการผลิ ต เข า ประกอบกิ จ การในนิ ค มอุ ต สาหกรรมซึ่ ง มี ค วามพร อ มทั้ ง ระบบ สาธารณูปโภคพื้นฐาน ความเพียงพอของแหลงพลังงาน การจัดการของเสีย การจัดการ มลพิษเพื่อสิ่งแวดลอมที่ดี รวมถึงการจัดและวางระบบการผลิตที่จะเอื้อประโยชนตอการพัฒนา ภาคอุตสาหกรรมในระยะยาว ๑๐) เร ง รั ด สํ า รวจและแสวงหาแหล ง แร สํ า คั ญ เพื่อนํามาใชประโยชนทางเศรษฐกิจ และพัฒนาอุตสาหกรรมตอยอดเพื่อสรางมูลคาเพิ่ม โดยใหความสําคัญกับการกํากับดูแลผลกระทบสิ่งแวดลอมและชุมชน ๓.๓.๓ ภาคการทองเที่ยว การบริการ และการกีฬา ๑) การพัฒนาการทองเที่ยว ๑.๑) ส งเสริม การพั ฒ นาโครงสรางพื้ น ฐาน ที่สนับสนุนการทองเที่ยวและเรงรัดการปรับปรุงมาตรฐานในเรื่องสิ่งอํานวยความสะดวก ความปลอดภั ย และสุ ข อนามั ย โดยคํ า นึ ง ถึ ง การเข า ถึ ง แหล ง ท อ งเที่ ย วของผู พิ ก ารและ ผูสูงอายุ ๑.๒) พัฒนา บูรณะ และฟนฟูแหลงทองเที่ยว ทางธรรมชาติ ประวัติศาสตร และวัฒนธรรมเดิมที่มีอยูแลว สงเสริมการพัฒนาแหลงทองเที่ยวใหม ในเชิงกลุมพื้นที่ที่มีศักยภาพสามารถเชื่อมโยงธรรมชาติ ศิลปวัฒนธรรม และวิถีชีวิตของชุมชน ตามแผนพัฒนาการทองเที่ยวที่เปนกรอบแนวทางการพัฒนาแหลงทองเที่ยวตาง ๆ ของประเทศ รวมทั้งสงเสริมและสนับสนุนใหภาคเอกชนและองคกรปกครองสวนทองถิ่นลงทุนพัฒนา แหลงทองเที่ยว ๑.๓) ยกระดั บ และรั ก ษามาตรฐานบริ ก าร ด า นการท อ งเที่ ย วเพื่ อ ให ก ารประกอบการและดํ า เนิ น ธุ ร กิ จ เป น ไปตามมาตรฐานสากล รวมทั้งพัฒนามาตรฐานบุคลากรที่เกี่ยวของกับการทองเที่ยว ตลอดจนปรับปรุงการบริการ ภาครั ฐ เพื่ อ ให ส ามารถดึ ง ดู ด และรองรั บ ตลาดนั ก ท อ งเที่ ย วกลุ ม คุ ณ ภาพได อ ย า งมี ประสิทธิภาพ ๑.๔) สงเสริม สนับสนุนตลาดนักทองเที่ยว คุณภาพทั้งจากตางประเทศและในประเทศ โดยใชกลยุทธการตลาดเชิงรุกในกลุมตาง ๆ ทั้งระดับภายในประเทศและระหวางประเทศเพื่อใหประเทศไทยเปนแหลงทองเที่ยวระดับโลก ศู น ย ก ลางการประชุ ม และแสดงสิ น ค า ระหว า งประเทศ และศู น ย ก ลางการท อ งเที่ ย ว เชิงสุขภาพ และเพิ่มประสิทธิภาพการตรวจลงตรา การยกเวนคาธรรมเนียมการตรวจลงตรา ๑๙  
    ใหแกนักทองเที่ยวที่อยูในกรอบการคาเสรี หรือมีความสัมพันธดานการคาการลงทุนรวมกับ ประเทศไทย และการยกเวนการตรวจลงตราใหแกนักทองเที่ยวจากประเทศกลุมเปาหมาย ๑.๕) ส ง เ ส ริ ม กิ จ ก ร ร ม แ ล ะ รู ป แ บ บ การทองเที่ยวเพื่อสรางคุณคาและมูลคาเพิ่มทางการทองเที่ยว พัฒนาคุณภาพการบริการ ทองเที่ยว สนับสนุนการถายทําภาพยนตรตางชาติในประเทศไทย และสงเสริมการเสนอตัว ใหประเทศไทยเปนเจาภาพการจัดกิจกรรมนานาชาติขนาดใหญ ๑.๖) ผลั ก ดั น ความร ว มมื อ ของหน ว ยงาน ตาง ๆ เพื่อใหบริการนักทองเที่ยวอยางมีคุณภาพ รวมทั้งพัฒนามาตรฐานบุคลากรที่เกี่ยวของ กับการทองเที่ยวใหเพียงพอกับความตองการ ปรับปรุงแกไขกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวของ กับการทองเที่ยว และเพิ่มประสิทธิภาพของการบังคับใชกฎหมายที่เกี่ยวของเพื่ออํานวย ความสะดวก ดูแลความปลอดภัย และปองกันการเอาเปรียบนักทองเที่ยว พรอมทั้งปองกัน แกไขปญหาผลกระทบตอสิ่งแวดลอมเพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมการทองเที่ยวสูความยั่งยืน ๑.๗) พัฒนาดานการตลาดและประชาสัมพันธ สงเสริมบทบาทขององคกรปกครองสวนทองถิ่นและภาคเอกชนใหเขามามีสวนรวมในการ กําหนดนโยบาย กลยุทธดานการตลาด และการประชาสัมพันธเพื่อยกระดับแหลงทองเที่ยว ของไทยใหเปนที่รูจักทั่วโลก ๒) การพัฒนาภาคบริการ ๒.๑) เรงรัดพัฒนาผูประกอบการดานบริการ ใหมีองคความรู เสริมสรางนวัตกรรมและทักษะทั้งดานภาษา มาตรฐานการบริการ และ การจัด การ เพื่ อ สรา งความเข ม แข็ง และทั น ต อ การเปลี่ ย นแปลงของความตกลงระหว า ง ประเทศดานการคาบริการ การเสริมสรางบรรยากาศการลงทุน มาตรฐานธุรกิจและการพัฒนา บุคลากรใหพ รอมรับการขยายตั วของธุรกิ จ และสงเสริม ขีดความสามารถในการแข งขัน ของภาคบริการไทย ๒.๒) พั ฒ นาธุ ร กิ จ บริ ก ารที่ มี ศั ก ยภาพเพื่ อ ขยายฐานการผลิตและการตลาดสูระดับภูมิภาค โดยเพิ่มความหลากหลาย มูลคา ความสามารถ ในการแขงขันของธุรกิจบริการ ทั้งนี้ เพื่อใหเปนแหลงสรางรายไดเงินตราตางประเทศและ รายไดทองถิ่น เชน การทองเที่ยว ธุรกิจบริการสุขภาพ ธุรกิจการประชุมและแสดงสินคา การศึ ก ษานานาชาติ การกอ สร า ง ธุ ร กิ จ ภาพยนตร ธุ ร กิ จ ออกแบบแฟชั่ น ธุ ร กิจ อั ญ มณี การบริ ห ารจั ด การขนส ง สิ น ค า และบริ ก าร เทคโนโลยี ส ารสนเทศและการสื่ อ สาร ธุ ร กิ จ ที่เกี่ยวของกับกีฬาและนันทนาการ รวมทั้งสินคาบริการที่ใชความคิดสรางสรรคบนพื้นฐาน ของวัฒนธรรมและภูมิปญญาไทยที่เชื่อมโยงกับเทคโนโลยีสมัยใหม ๒๐  
    ๓) การพัฒนากีฬา ๓.๑) สงเสริมใหประเทศไทยเปนศูนยกลาง กีฬาของภูมิภาคและของโลก จัดใหมีการแขงขันกีฬาและกีฬาคนพิการระดับโลกที่สําคัญ ๆ ตลอดจนการประชุมเกี่ยวกับกีฬาระดับภูมิภาคและระดับโลก เพื่อเชื่อมโยงกับการทองเที่ยว โดยความรวมมือและการมีสวนรวมจากทุกฝายเปน “ทีมไทยแลนด” ๓.๒) จัดหาและพัฒนาโครงสรางพื้นฐานดาน การกี ฬ าให เ พี ย งพอ โดยเฉพาะสิ่ ง อํ า นวยความสะดวก เช น สนามกี ฬ า วั ส ดุ อุ ป กรณ ที่ทันสมัย และจัดใหมีผูฝกสอนและอาสาสมัครการกีฬาประจําศูนยและสนามกีฬา รวมทั้ง ส ง เสริ ม ให ภ าคเอกชนมี ส ว นร ว มในการลงทุ น และการบริ จ าคเพื่ อ พั ฒ นาการกี ฬ า ดวยมาตรการจูงใจที่เหมาะสม เชน มาตรการภาษี มาตรการสงเสริมการลงทุน และมาตรการ การเงิน ภายใตความโปรงใสและมีธรรมาภิบาล ๓.๓) จัดใหมีทุนการศึกษาและทุนสนับสนุน แกเด็กและเยาวชนที่มีความสามารถและมีแนวโนมวาจะเปนผูมีความสามารถสูงดานกีฬา ในระดับนานาชาติ ใหสามารถพัฒนาเปนนักกีฬาทีมชาติที่สรางชื่อเสียงและเปนแบบอยางที่ดี แกเยาวชนของประเทศ รวมทั้งปรับบทบาทของกองทุนพัฒนากีฬาแหงชาติใหสนับสนุน ภารกิจในการพัฒนานักกีฬาตั้งแตระดับเด็กและเยาวชน ๓.๔) พัฒนากีฬาเพื่อความเปนเลิศ ดวยการ นํ า วิ ท ยาศาสตร แ ละเทคโนโลยี ก ารกี ฬ ามาประยุ ก ต ใ ช อ ย า งจริ ง จั ง เพื่ อ พั ฒ นากี ฬ าที่ มี ศักยภาพไปสูกีฬาอาชีพ พรอมไปกับการพัฒนาผูฝกสอนและผูตัดสินใหไดมาตรฐานสากล ปรับปรุงแกไขกฎหมาย กฎระเบียบ เพื่อใชเปนเครื่องมือในการบริหารจัดการองคกรกีฬา อยางมีประสิทธิภาพ สนับสนุนใหผูพิการเขาถึงการกีฬาและการแขงขันกีฬาในทุกระดับ เพื่อพัฒนาไปสูการเปนนักกีฬาที่มีความสามารถในนามทีมชาติไทยในการแขงขันกีฬาและ มหกรรมกีฬาตาง ๆ ๓.๓.๔ การตลาด การคา และการลงทุน ๑) ส ง เสริ ม นโยบายการแข ง ขั น อย า งเสรี แ ละ เปนธรรมเพื่อปองกันการผูกขาดตัดตอน สงเสริมและพัฒนาบทบาทขององคกรที่เกี่ยวของ กับการคุมครองผูบริโภคทั้งภาครัฐและเอกชน แกไขปรับปรุงกฎหมาย มาตรการตาง ๆ เพื่อสรางความเปนธรรมใหแกผูบริโภค รวมทั้งสรางความมั่นใจใหแกผูประกอบการในดาน การคุ ม ครองและป อ งกั น การละเมิ ด ทรั พ ย สิ น ทางป ญ ญาของสิ น ค า และผลิ ต ภั ณ ฑ ไ ทย ในตางประเทศ ๒๑  
    ๒) สรางความเชื่อมั่นใหนักลงทุนทั้งในประเทศ และตางประเทศ โดยปรับปรุงพัฒนากฎหมายและกฎระเบียบที่สงเสริมการคาการลงทุน ที่ครอบคลุมการลงทุนดานเกษตร อุตสาหกรรม และบริการ และปรับปรุงมาตรการบริหาร การนํ า เข า เพื่ อ ป อ งกั น การค า ที่ ไ ม เ ป น ธรรม การทุ ม ตลาด และสิ น ค า ที่ ไ ม ไ ด ม าตรฐาน ทางดานคุณภาพและความปลอดภัย การปรับเปลี่ยนการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจใหมี คุณภาพที่สามารถขยายตัวไดอยางยั่งยืน กระจายผลประโยชนทางเศรษฐกิจไดอยางทั่วถึง และมีภมคุมกันตอกระแสการเปลี่ยนแปลงของโลกในปจจุบันและอนาคต ู ิ ๓) สนั บ สนุ น การลงทุ น ในต า งประเทศในสาขา ที่ผูประกอบการไทยมีศักยภาพทั้งในการลงทุนตั้งโรงงานผลิตสินคา การทําสัญญาสินคา เกษตรตามข อ ตกลง การเป ด สาขา การหาตั ว แทนและหุน ส ว นในต างประเทศเพื่ อ สรา ง เครือขายธุรกิจไทยในตางประเทศ สงเสริมและสนับสนุนการเปดรานอาหารไทยของคนไทย ตามนโยบายครัวไทยสูครัวโลก และนโยบายไทยเปนครัวอาหารโลก ๔) ปรั บ ปรุ ง มาตรการการส ง เสริ ม การลงทุ น ให ค รอบคลุ ม การให สิ ท ธิ ป ระโยชน แ ก ธุ ร กิ จ ในภาคเกษตร อุ ต สาหกรรม การท อ งเที่ ย ว การกีฬา และบริการ โดยเนนกิจการที่ใชความคิดสรางสรรค เปนมิตรตอสิ่งแวดลอม มีการใช เทคโนโลยีขั้นสูง และมีสวนรับผิดชอบตอสังคม ๕) ส ง เสริ ม การขยายตลาดเชิ ง รุ ก เพื่ อ รั ก ษา ตลาดเดิมและสรางตลาดใหมเพื่อลดการพึ่งพาการสงออกไปตลาดหลัก โดยสงเสริมการสงออก สินคาและบริการในตลาดใหม ไดแก จีน อินเดีย ตะวันออกกลาง แอฟริกา และยุโรปตะวันออก พรอมทั้งรักษาสวนแบงในตลาดหลักไมใหลดลง ตลอดจนการเตรียมความพรอมในเชิงของทักษะ เทคโนโลยี และวิ ท ยาการที่ จํ า เปน ในการแข ง ขั น ระดั บ โลกเพื่ อ การขยายตั ว อยา งยั่ง ยื น ของประเทศในอนาคต และเป น การส ง เสริ ม ให สิ น ค า และบริ ก ารของไทยเป น ที่รู จั ก และ ยอมรับอยางแพรหลายจากผูบริโภคในประเทศตาง ๆ ๖) พั ฒ นาสิ น ค า และบริ ก ารที่ ส ร า งโอกาสใหม ในการหารายได การผลิ ต สิ น ค า และบริ ก ารอั น เป น ที่ ต อ งการของผู บ ริ โ ภคในตลาดโลก ซึ่ ง พั ฒ นาจากแนวคิ ด ระบบเศรษฐกิ จ เชิ ง สร า งสรรค ที่ ใ ช น วั ต กรรม ภู มิ ป ญ ญาท อ งถิ่ น โดยคํานึงถึงการเปนมิตรกับสิ่งแวดลอม ซึ่งจะขยายโอกาสในการสงออก ลดตนทุนจากการพัฒนา ระบบการกระจายสินคาจากแหลงผลิตทองถิ่นไปสูตลาดในทุกระดับ โดยใหความสําคัญ ในการเชื่อมโยงใหประเทศไทยเปนประตูสูตลาดโลกของภูมิภาค รวมทั้งพัฒนาและสงเสริม ให ป ระเทศไทยเป น ศู น ย ก ลางการค า สิ น ค า และบริ ก ารระหว า งประเทศและศู น ย ก ลาง การผลิตและสงออกอาหารฮาลาลในโลก ๒๒  
    ๗) ขยายความเชื่ อ มโยงทางเศรษฐกิ จ การค า การลงทุน และการตลาดภายใตกรอบความรวมมือและขอตกลงการคาเสรีในระบบพหุภาคี และทวิ ภ าคี โดยเร ง รั ด การใช ป ระโยชน จ ากความตกลงที่ มี ผ ลบั ง คั บ ใช แ ล ว พร อ มทั้ ง วางแนวทางปองกันผลเสียที่จะเกิดขึ้น กําหนดมาตรการในการใหความชวยเหลือผูที่ไดรับ ผลกระทบ และสร า งความรู ค วามเข า ใจเกี่ ย วกั บ กรอบความร ว มมื อ ทางเศรษฐกิ จ เพื่อเตรียมพรอมในการพัฒนาสินคาและบริการใหสอดคลองกับกฎ ระเบียบ และมาตรฐานตาง ๆ ๘) เรงรัดจัดตั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษบริเวณ พื้นที่ที่มีศักยภาพ โดยใหความสําคัญตอจังหวัดชายแดน เพื่อสงเสริมการคา การตลาด การลงทุน การจางงาน และการใชวัตถุดิบจากประเทศเพื่อนบาน ซึ่งเปนการใชประโยชน จากความเชื่อมโยงดานคมนาคมขนสงของภูมิภาคอาเซียน ๓.๔ นโยบายโครงสรางพื้นฐาน การพัฒนาระบบรางเพื่อขนสง มวลชน และการบริหารจัดการระบบขนสงสินคาและบริการ ๓.๔.๑ พัฒนาระบบโครงสรางพื้นฐานดานการขนสง ระบบ ประปา และระบบไฟฟาใหกระจายไปสูภูมิภาคอยางทั่วถึงเพียงพอ รวมทั้งสงเสริมการประหยัด พลั ง งานและลดต น ทุ น การขนส ง เพื่ อ ยกระดั บ คุ ณ ภาพชี วิ ต และเพิ่ ม ขี ด ความสามารถ ในการแข ง ขัน พร อ มทั้งสรางโอกาสการกระจายรายได กระจายเศรษฐกิ จ และกระจาย การลงทุ น สู ช นบท รวมทั้ ง กํ า กั บ ดู แ ลอั ต ราค า บริ ก ารที่ ส อดคล อ งกั บ สภาพพื้ น ที่ แ ละ กลุมผูไดรบประโยชนและการคุมครองผูบริโภค ั ๓.๔.๒ ขยายการใหบริการน้ําสะอาดเพื่อการอุปโภคบริโภค ใหครอบคลุมประชาชนในทุกพื้นที่ และสรางการเขาถึงบริการน้ําสะอาดอยางเทาเทียมกัน ทั่วประเทศเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน ๓.๔.๓ พัฒนาสิ่งอํานวยความสะดวกดานการขนสงตอเนื่อง หลายรูปแบบ เพื่อเชื่อมโยงกับฐานการผลิตและฐานการสงออกของประเทศ รวมทั้งเรงปรับ โครงสรางการบริหารจัดการระบบรางของประเทศใหมีประสิทธิภาพในระยะยาว ๓.๔.๔ พัฒนาระบบคมนาคมขนสงทางราง โดยเชื่อมโยง โครงขายและการบริหารจัดการขนสงผูโดยสาร และสินคาและบริการที่สะดวกและปลอดภัย ทั้งในพื้นที่ชนบท พื้นที่เมือง และระหวางประเทศ รวมทั้งสนับสนุนการขยายฐานการผลิต ตามแนวเสนทางรถไฟ ๑) พัฒ นาระบบรถไฟทางคู เชื่ อ มชานเมื อ งและ หัวเมืองหลักในเสนทางที่มีความสําคัญ ๒๓  
    ๒) ศึ ก ษาและพั ฒ นารถไฟความเร็ ว สู ง สาย กรุ ง เทพฯ–เชี ย งใหม กรุ ง เทพฯ–นครราชสี ม า กรุ ง เทพฯ–หั ว หิ น และเส น ทางอื่ น เพื่ อ เตรียมการเชื่อมตอกับประเทศเพื่อนบาน ๓) ศึ ก ษ า แ ล ะ พั ฒ น า ข ย า ย ท า ง ร ถ ไ ฟ ส า ย แอรพอรต เรล ลิงค ตอจากทาอากาศยานสุวรรณภูมิไปยังชลบุรีและพัทยา ๓.๔.๕ เรงรัดโครงการรถไฟฟา ๑๐ สายทางในกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล ใหสามารถเริ่มกอสรางไดครบใน ๔ ป โดยเก็บคาบริการ ๒๐ บาทตลอดสาย ทั้งระบบ รวมทั้งเรงพัฒนาระบบตั๋วรวมบัตรเดียว และพัฒนาที่อยูอาศัยใหผูมีรายไดนอยใหมี โอกาสไดที่อยูอาศัยในราคาและคาเชาถูกตามบริเวณใกลสถานีรถไฟฟา ๓.๔.๖ พั ฒ นาการขนส ง ทางน้ํ า และกิ จ การพาณิ ช ยนาวี ขนสงเดินเรือชายฝงทะเล ทั้งฝงดานทะเลอันดามันและฝงดานทะเลอาวไทย โดยพัฒนา ทาเรือน้ําลึกและสะพานเศรษฐกิจเชื่อมสองฝงทะเลภาคใต ๓.๔.๗ พัฒนาทาอากาศยานสากล ทาอากาศยานภูมิภาค และอุ ต สาหกรรมการบิ น ของไทย รวมทั้ ง เพิ่ ม ความสามารถท า อากาศยานสุ ว รรณภู มิ ใหรองรับผูโดยสารจากปละ ๔๕ ลานคน เปนปละ ๖๕ ลานคนขึ้นไป เพื่อใหประเทศไทย เปนศูนยกลางการบิน การทองเที่ยว และการขนสงสินคาทางอากาศชั้นนําของเอเชียและโลก ๓.๕ นโยบายพลังงาน ๓.๕.๑ ส ง เสริ ม และผลั ก ดั น ให อุ ต สาหกรรมพลั ง งาน สามารถสร า งรายได ใ ห ป ระเทศ ซึ่ ง ถื อ เป น อุ ต สาหกรรมเชิ ง ยุ ท ธศาสตร เพิ่ ม การลงทุ น ในโครงสรางพื้นฐานดานพลังงานและพัฒนาใหเปนศูนยกลางธุรกิจพลังงานของภูมิภาค โดยใชความไดเปรียบเชิงภูมิยุทธศาสตร ๓.๕.๒ สรางเสริมความมั่นคงทางพลังงาน โดยแสวงหาและ พัฒนาแหลงพลังงานและระบบไฟฟาจากทั้งในและตางประเทศ รวมทั้งใหมีการกระจาย แหลงและประเภทพลังงานใหมีความหลากหลาย เหมาะสม และยั่งยืน ๓.๕.๓ กํากับราคาพลังงานใหมีราคาเหมาะสม เปนธรรม และมุงสูการสะทอนตนทุนที่แทจริง โดยปรับบทบาทกองทุนน้ํามันใหเปนกองทุนสําหรับ รักษาเสถียรภาพราคา สวนการชดเชยราคานั้นจะดําเนินการอุดหนุนเฉพาะกลุม สงเสริม ใหมีการใชกาซธรรมชาติมากขึ้นในภาคขนสง และสงเสริมการใชแกสโซฮอลและไบโอดีเซล ในภาคครัวเรือน ๒๔  
    ๓.๕.๔ ส ง เสริ ม การผลิ ต การใช ตลอดจนการวิ จั ย และ พัฒนาพลังงานทดแทนและพลังงานทางเลือก โดยตั้งเปาหมายใหสามารถทดแทนเชื้อเพลิง ฟอสซิลไดอยางนอยรอยละ ๒๕ ภายใน ๑๐ ป ทั้งนี้ ใหมีการพัฒนาอุตสาหกรรมอยางครบ วงจร ๓.๕.๕ ส ง เสริ ม และผลั ก ดั น การอนุ รั ก ษ พ ลั ง งานอย า ง เต็มรูปแบบ โดยลดระดับการใชพลังงานตอผลผลิตลงรอยละ ๒๕ ภายใน ๒๐ ป และมีการ พัฒนาอยางครบวงจร สงเสริมการใชอุปกรณและอาคารสถานที่ที่มีประสิทธิภาพสูง สงเสริม กลไกการพั ฒ นาพลั ง งานที่ ส ะอาดเพื่ อ ลดก า ซเรื อ นกระจกและแก ป ญ หาภาวะโลกร อ น สรางจิตสํานึกของผูบริโภคในการใชพลังงานอยางประหยัด และมีประสิทธิภาพใหเปนระบบ จริงจังและตอเนื่องทั้งภาคการผลิต ภาคการขนสง และภาคครัวเรือน ๓.๖ นโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศ ๓.๖.๑ พัฒนาโครงสรางพื้นฐานดานเทคโนโลยีสารสนเทศ โดยเร ง รั ด พั ฒ นาโครงข า ยสื่ อ สารความเร็ ว สู ง ให ค รอบคลุ ม ทั่ ว ถึ ง เพี ย งพอ มี คุ ณ ภาพ ดวยราคาที่เหมาะสม และการแขงขันที่เปนธรรม เพื่อสนับสนุนการพัฒนาประเทศไปสูสังคม แหงความรู ภูมิปญญา นวัตกรรม และความคิดสรางสรรค ชวยลดความเหลื่อมล้ําระหวาง สังคมเมืองและชนบท สนับสนุนการเขาถึงขอมูลและขาวสาร ยกระดับคุณภาพการศึกษา เสริมสรางศักยภาพในการพัฒนาทรัพยากรบุคคล สงเสริมการลดการใชพลังงาน เปนมิตรกับ สิ่งแวดลอม และเพิ่มขีดความสามารถการแขงขันของประเทศในระยะยาว ๓.๖.๒ สงเสริมการเขาถึงการใชบริการเครือขายอินเทอรเน็ต สาธารณะที่มีการใชงานตามความเหมาะสมโดยไมคิดคาใชจาย ผลักดันใหคณะกรรมการ กิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศนและกิจการโทรคมนาคมแหงชาติ ใชกองทุนวิจัยและ พัฒนากิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศนและกิจการโทรคมนาคมเพื่อประโยชนสาธารณะ จัดใหมีบริการเครือขายอินเทอรเน็ตตามมาตรฐานการใหบริการในพื้นที่สาธารณะ สถานที่ ราชการ และสถานศึ ก ษาที่ กํ า หนดโดยไม คิ ด ค า ใช จ า ย หรื อ กํ า หนดเป น เงื่ อ นไขให ผูประกอบการจัดใหบริการโทรคมนาคมอยางทั่วถึง ๓.๖.๓ ส ง เสริ ม การใช ค ลื่ น ความถี่ อั น เป น ทรั พ ยากรของ ชาติใหมีประสิทธิภาพสูงสุดโดยคํานึงถึงผลประโยชนของประชาชนและประเทศชาติ อีกทั้ง ดํารงรักษาไวซึ่งสิทธิอันพึงไดของประเทศในการใชเทคโนโลยีดานการสื่อสารโทรคมนาคม เหนือพื้นผิวโลก ๒๕  
    ๓.๖.๔ สงเสริมการใชสื่อวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน ทั้งภาครัฐ ภาคประชาชน รวมทั้งการพัฒนาการปรับเปลี่ยนระบบการใชเทคโนโลยีจากระบบ อนาล็อกเปนระบบดิจิตอล ทั้งนี้ ตองคํานึงถึงการกอใหเกิดประโยชนสูงสุดทั้งตอประชาชน และประเทศชาติ โดยผลักดันใหคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน และ กิจการโทรคมนาคมแหงชาติดําเนินการรวมกับหนวยงานภาครัฐที่เกี่ยวของ ๓.๖.๕ ส ง เสริ ม และสนั บ สนุ น การพั ฒ นาอุ ต สาหกรรม ซอฟต แวร ฮาร ดแวร และอุ ตสาหกรรมที่เกี่ ยวข อง และจัดให มี กลไกสนั บสนุ นแหลง ทุน สําหรับผูประกอบการเทคโนโลยีสารสนเทศขนาดกลางและขนาดยอม รวมทั้งพัฒนาบุคลากร ใหมีศักยภาพไดมาตรฐานและสอดคลองกับความตองการของอุตสาหกรรมเพื่อผลักดันให ประเทศไทยเปนศูนยกลางดานเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในภูมิภาค ๔. นโยบายสังคมและคุณภาพชีวิต ๔.๑ นโยบายการศึกษา ๔.๑.๑ เรงพัฒนาคุณภาพการศึกษา โดยการปฏิรูประบบ ความรูของสังคมไทย อันประกอบดวยการยกระดับองคความรูใหไดมาตรฐานสากล จัดใหมี โครงการตําราแหงชาติที่บรรจุความรูท่ีกาวหนาและไดมาตรฐานทั้งความรูที่เปนสากลและ ภูมิปญญาทองถิ่น สงเสริมการอาน พรอมทั้งสงเสริมการเรียนการสอนภาษาตางประเทศและ ภาษาถิ่ น จั ด ให มี ร ะบบการจั ด การความรู ปฏิ รู ป หลั ก สู ต รการศึ ก ษาทุ ก ระดั บ ให ร องรั บ การเปลี่ยนแปลงของโลกและทัดเทียมกับมาตรฐานสากลบนความเปนทองถิ่นและความเปนไทย เพิ่ ม ผลสั ม ฤทธิ์ ข องการศึ ก ษาทุ ก ระดั บ ชั้ น โดยวั ด ผลจากการผ า นการทดสอบมาตรฐาน ในระดั บ ชาติ แ ละนานาชาติ ขจั ด ความไม รู ห นั ง สื อ ให สิ้ น ไปจากสั ง คมไทย จั ด ให มี ค รู ดี เพียงพอในทุกหองเรียน ใหมีโรงเรียนและสถาบันอาชีวศึกษาคุณภาพสูงในทุกพื้นที่ พัฒนา มหาวิ ท ยาลั ย เข า สู ร ะดั บ โลก พั ฒ นาระบบการศึ ก ษาให ผู เ รี ย นมี ค วามรู คู คุ ณ ธรรม มุ ง การสร า งจริ ย ธรรมในระดั บ ป จ เจก รวมทั้ ง สร า งความตระหนั ก ในสิ ท ธิ แ ละหน า ที่ ความเสมอภาค และดําเนินการใหการศึกษาเปนพื้นฐานของสังคมประชาธิปไตยที่แทจริง ปรับปรุงโครงสรางระบบบริหารการศึกษาโดยการกระจายอํานาจสูพื้นที่ใหเสร็จสมบูรณโดย เริ่มจากพื้นที่ที่มีความพรอม ๔.๑.๒ สรางโอกาสทางการศึกษา กระจายโอกาสทางการศึกษา ในสังคมไทย โดยคํานึงถึงการสรางความเสมอภาคและความเปนธรรมใหเกิดขึ้นแกประชากร ทุกกลุม ซึ่งรวมถึงผูยากไร ผูดอยโอกาส ผูพิการ ผูบกพรองทางกายและการเรียนรู รวมทั้ง ๒๖  
    ชนกลุมนอย โดยสงเสริมการใหความรูตั้งแตอยูในครรภมารดาถึงแรกเกิดใหไดรับการดูแล อยางมีประสิทธิภาพทั้งแมและเด็ก สนับสนุนการจัดการศึกษาตามวัยและพัฒนาการอยางมี คุ ณ ภาพตั้ ง แต ก อ นวั ย เรี ย นจนจบการศึ ก ษาขั้ น พื้ น ฐาน โดยจั ด ให มี ก ารเที ย บโอน วุฒิการศึกษาสําหรับกลุมที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง เชน กลุมแมบาน จัดใหมระบบสะสม ี ผลการศึกษาและการเทียบโอนเพื่อขยายโอกาสใหกวางขวางและลดปญหาคนออกจากระบบ การศึกษา นอกจากนี้ จะดําเนินการลดขอจํากัดของการเขาถึง การศึกษาระดับอุดมศึกษาและอาชีวศึกษาชั้นสูง โดยจัดใหมี “โครงการเงินกูเพื่อการศึกษา ที่ผูกพันกับรายไดในอนาคต” โดยใหผูกูเริ่มใชคืนตอเมื่อมีรายไดเพียงพอที่จะเลี้ยงตัวได พักชําระหนี้แกผูเปนหนี้กองทุนกูยืมเพื่อการศึกษา โดยปรับเปลี่ยนการชําระหนี้เปนระบบ ที่ผูกพันกับรายไดในอนาคต ปรับปรุงระบบการคัดเลือกเขาศึกษาตอทุกระดับใหเอื้อตอ การกระจายโอกาส โดยเฉพาะอย า งยิ่ ง จะจั ด ให มี ร ะบบคั ด เลื อ กกลางเพื่ อ เข า ศึ ก ษาต อ ในมหาวิทยาลัยที่มีประสิทธิภาพและเปนธรรม ดําเนิน “โครงการ ๑ อําเภอ ๑ ทุน” เพื่อเปดโอกาส ใหเด็กไทยไดไปเรียนตอตางประเทศ จัดการศึกษาชุมชนเพื่อมุงใหเกิดสังคมแหงการเรียนรู และการศึกษาตลอดชีวิต ๔.๑.๓ ปฏิรูปครู ยกฐานะครูใหเปนวิชาชีพชั้นสูงอยางแทจริง โดยปฏิรูประบบการผลิตครูใหมีคุณภาพทัดเทียมกับนานาชาติ สรางแรงจูงใจใหคนเรียนดี และมีคุณธรรมเขาสูวิชาชีพครู ปรับปรุงระบบเงินเดือนและคาตอบแทนครู พัฒนาระบบ ความกาวหนาของครูโดยใชการประเมินเชิงประจักษที่อิงขีดความสามารถและวัดสัมฤทธิผล ของการจั ด การศึ ก ษาเป น หลั ก จั ด ระบบการศึ ก ษาและฝ ก อบรมเพื่ อ พั ฒ นาคุ ณ ภาพครู อยางตอเนื่อง แกปญหาหนี้สินครูโดยการพักชําระหนี้และการปรับโครงสรางหนี้ตามนโยบาย แก ป ญ หาหนี้ ค รั ว เรื อ นของรั ฐ บาล พั ฒ นาระบบภู มิ ส ารสนเทศเพื่ อ ใช ใ นการกระจายครู ขจัดปญหาการขาดแคลนครูในสาระวิชาหลัก เชน คณิตศาสตร วิทยาศาสตร และภาษา ๔.๑.๔ จัดการศึกษาขั้นอุดมศึกษาและอาชีวศึกษาใหสอดคลอง กับตลาดแรงงานทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพ โดยกระบวนการสรางประสบการณระหวางเรียน อย า งเหมาะสม และสนั บ สนุ น การสร า งรายได ร ะหว า งเรี ย น และสนั บ สนุ น ให ผู สํ า เร็ จ การศึกษามีงานทําไดทันทีโดยความรวมมือระหวางแหลงงานกับสถานศึกษา สงเสริมใหมี ศูนยอบรมอาชีวศึกษาเพื่อใหนักเรียน นักศึกษา และประชาชนสามารถเรียนรูหาประสบการณ กอนไปประกอบอาชีพโดยใหสถาบันอาชีวศึกษาดําเนินการรวมกับผูเชี่ยวชาญในแตละอาชีพ รวมทั้งจัดใหมีศูนยซอมสรางประจําชุมชนเพื่อฝกฝนชางฝมือและการสรางทักษะในการ ใหบริการแกประชาชน ๒๗  
    ทั้งนี้ จะดําเนินการรวมกับภาคเอกชนอยางจริงจัง เพื่ อ ส ง เสริ ม การศึ ก ษาในสายอาชี ว ศึ ก ษาให เ ป น ที่ ย อมรั บ และสามารถมี ร ายได สู ง ตาม ความสามารถ ๔.๑.๕ เรงพัฒนาการใชเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา ใหทัดเทียมกับนานาชาติ โดยใชเปนเครื่องมือในการเรงยกระดับคุณภาพและการกระจาย โอกาสทางการศึก ษา จั ด ใหมี ร ะบบการเรี ยนแบบอิ เล็ ก ทรอนิ ก สแ ห ง ชาติ เ พื่อ เป น กลไก ในการเปลี่ยนกระบวนทัศนการเรียนรูใหเปนแบบผูเรียนเปนศูนยกลางและเอื้อใหเกิดการ เรียนรูตลอดชีวิต พัฒนาเครือขายสารสนเทศเพื่อการศึกษา พัฒนาระบบ “ไซเบอรโฮม” ที่ส ามารถสง ความรูม ายัง ผู เรีย นโดยระบบอิ น เทอร เน็ ต ความเร็ ว สู ง ส ง เสริ ม ให นั ก เรี ย น ทุ ก ระดั บ ชั้ น ได ใ ช อุ ป กรณ ค อมพิ ว เตอร แ ท็ บ เล็ ต เพื่ อ การศึ ก ษา ขยายระบบโทรทั ศ น เพื่อการศึกษาใหกวางขวาง ปรับปรุงหองเรียนนํารองใหไดมาตรฐานหองเรียนอิเล็กทรอนิกส รวมทั้งเรงดําเนินการให “กองทุนเพื่อพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา” สามารถดําเนินการ ตามภารกิจได ๔.๑.๖ สนั บ สนุ น การวิ จั ย และพั ฒ นาเพื่ อ สร า งทุ น ป ญ ญา ของชาติ พัฒนามหาวิทยาลัยใหมุงสูการเปนมหาวิทยาลัยวิจัยระดับโลก ระดมสรรพกําลัง เพื่อพัฒนาระบบเครือขายการวิจัยแหงชาติเพื่อสรางทุนทางปญญาและนวัตกรรม ผลักดัน ให ป ระเทศสามารถพึ่ ง ตนเองได ท างเทคโนโลยี เ พื่ อ นํ า ไปสู ก ารสร า งรากฐานใหม ข อง เศรษฐกิจฐานนวัตกรรม จัดตั้งศูนยความเป นเลิศเพื่อการวิจัยสําหรับสาขาวิชาที่จําเป น พั ฒ นาโครงสร างการบริ หารงานวิ จั ยของชาติ โดยเน นความสั มพั นธ อย างเหมาะสมและ มีประสิทธิภาพระหวางองคกรบริหารงานวิจัยกับสถาบันอุดมศึกษา ๔.๑.๗ เพิ่ ม ขี ด ความสามารถของทรั พ ยากรมนุ ษ ย เพื่อรองรับการเปดเสรีประชาคมอาเซียน โดยรวมมือกับภาคเอกชนและสถาบันการศึกษา ในการวางแผนการผลิตและพัฒนากําลังคนใหมีคุณภาพและปริมาณเพียงพอ สอดคลอง ตามความตองการของภาคการผลิตและบริการ เรงรัดการจัดทํามาตรฐานคุณวุฒิวิชาชีพ รับรองสมรรถนะการปฏิบัติงานตามมาตรฐานอาชีพ และการจัดทํามาตรฐานฝมือแรงงาน ใหครบทุกอุตสาหกรรม ๔.๒ นโยบายแรงงาน ๔.๒.๑ สงเสริมใหผูตองการมีงานทําในระบบสามารถเขาถึง ขอมูลขาวสารตําแหนงงานวางของสถานประกอบการไดโดยสะดวก ขณะเดียวกันก็สงเสริม ใหสถานประกอบการสามารถรับทราบขอมูลของผูตองการมีงานทําไดทุกระดับความตองการ ๒๘  
    และสงเสริมใหแรงงานที่อยูนอกระบบสามารถเลือกและมีงานทําไดภายใตเงื่อนไขที่เหมาะสม กับสถานะ ๔.๒.๒ ใหการคุมครองแรงงานตามกฎหมาย โดยใหความสําคัญ ดานความปลอดภัยในการทํางานและสวัสดิการแรงงาน และดูแลหลักประกันความมั่นคง ในการทํางานแกผูใชแรงงาน ๔.๒.๓ สงเสริมระบบแรงงานสัมพันธใหทุกฝายที่เกี่ยวของ สามารถแกไขปญหาแรงงานสัมพันธไดอยางมีประสิทธิภาพ เปนธรรม และอยูภายใตกรอบ ของกฎหมาย ๔.๒.๔ เพิ่ ม สิ ท ธิ ป ระโยชน ป ระกั น สั ง คมให ม ากขึ้ น เพื่อ ผูป ระกั น ตนสามารถเข ารั บ การรั ก ษาพยาบาลได อ ยา งทั่ ว ถึ ง และปรั บ ปรุ ง แนวทาง การขยายความคุมครองและสงเสริมใหเกิดความเขาใจและเห็นประโยชนในการประกันตน ของแรงงานนอกระบบ ๔.๒.๕ เรงยกระดับแรงงานไรฝมือใหเปนแรงงานกึ่งฝมือ และแรงงานกึ่ ง ฝ มื อ ให เ ป น แรงงานมี ฝ มื อ โดยภาครั ฐ จะทํ า งานร ว มกั บ ภาคเอกชน เพื่อนําไปสูเปาหมายใหประเทศไทยเปนประเทศที่ใชแรงงานมีฝมือทั้งระบบ ๔.๒.๖ เตรียมการรองรับการเปดการเคลื่อนยายแรงงาน เสรีภายใตประชาคมอาเซียนในป พ.ศ. ๒๕๕๘ โดยเนนระบบบริหารจัดการเพื่อจัดระเบียบ แรงงานข า มชาติ จั ด ระบบอํ า นวยความสะดวก และมาตรการการกํ า กั บ ดู แ ล ติ ด ตาม การเข า ออกของแรงงานทุ ก ประเภทเพื่ อ ดึ ง ดู ด แรงงานที่ มี ฝ มื อ เข า ประเทศควบคู กั บ การปองกันผลกระทบจากการเขาประเทศของแรงงานไรฝมือ ๔.๒.๗ กํ า หนดมาตรการที่ เ หมาะสมในการควบคุ ม การเขามาทํางานของแรงงานตางดาว โดยคํานึงถึงความตองการแรงงานของภาคเอกชนและ การรักษาความสงบเรียบรอยและความมั่นคงภายในประเทศ ๔.๓ นโยบายการพัฒนาสุขภาพของประชาชน ๔.๓.๑ ลงทุนดานบริการสุขภาพ โดยการพัฒนาคุณภาพ การใหบริการสุขภาพทั้งระบบอยางมีบูรณาการเชื่อมโยงในทุกระดับ จัดใหมีระบบสารสนเทศ ทางสาธารณสุ ข ที่ มี ป ระสิ ท ธิ ภ าพ และเร ง ผลิ ต บุ ค ลากรทางการแพทย แ ละสาธารณสุ ข ให เ พี ย งพอกั บ ปริ ม าณงานที่ เ พิ่ ม ขึ้ น ตามข อ เท็ จ จริ ง ในป จ จุ บั น เพิ่ ม ขี ด ความสามารถ ของโรงพยาบาลระดั บ ต า ง ๆ โดยเฉพาะโรงพยาบาลศู น ย ค วามเป น เลิ ศ ที่ ก ระจายอยู ในสวนภูมิภาค และมีระบบการสงตอผูปวยไปสูโรงพยาบาลตาง ๆ อยางมีประสิทธิภาพ ๒๙  
    รวมทั้ ง สนั บ สนุ น ให โ รงพยาบาลในระดั บ ต า ง ๆ มี เ ครื่ อ งมื อ อุ ป กรณ ท างการแพทย แ ละ ห อ งปฏิ บั ติ ก ารวิ ท ยาศาสตร ก ารแพทย ที่ ทั น สมั ย รวมทั้ ง พั ฒ นาสถานบริ ก ารปฐมภู มิ ในเขตเมืองและชนบทที่สมบูรณแบบทั่วประเทศ ๔.๓.๒ ผลิ ต บุ ค ลากรทางด า นสาธารณสุ ข ให เ พี ย งพอ โดยกําหนดแผนงานแกไขปญหาขาดแคลนบุคลากรทางการแพทยใหสอดคลองกับจํานวน ประชากรในพื้นที่ และสนับสนุนใหมีการเรงผลิตแพทยและบุคลากรทางการแพทยเพื่อให กลั บไปปฏิ บั ติ งานในภู มิ ลํ าเนาเดิ มในชนบท พร อมกั บการสร างขวั ญกํ าลั งใจในเรื่ องของ ความกาวหนาในอาชีพ และการมีคาตอบแทนที่เหมาะสมและเปนธรรม ๔.๓.๓ จั ด ให มี ม าตรการสร า งสุ ข ภาพโดยมี เ ป า หมาย เพื่อลดอัตราปวย ตาย และผลกระทบจากโรคไมติดตอเรื้อรัง เชน โรคเบาหวาน โรคความดัน โลหิตสูง โรคหัวใจ โรคหลอดเลือด และโรคมะเร็ง อยางมีบูรณาการและครบวงจร ตั้งแต การมีนโยบายสาธารณะที่เอื้อตอการลดปจจัยเสี่ยงทางสุขภาพ จัดใหมีการสื่อสารสาธารณะ ของรัฐเพื่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ ใหความรูปองกันโรคเพื่อการดูแลรักษาสุขภาพ ตนเองของประชาชนอยางมีประสิทธิภาพ การสรางความเขมแข็งของชุมชน การใหบริการ เชิงรุก ตลอดจนคุมครองผูบริโภคดานสุขภาพ ๔.๓.๔ พัฒนาขีดความสามารถของอาสาสมัครสาธารณสุข ทุ ก คนให เ ป น นั ก จั ด การสุ ข ภาพชุ ม ชน ขยายความครอบคลุ ม ไปถึ ง กลุ ม ผู ด อ ยโอกาส สนับสนุนอุปกรณพื้นฐานที่จําเปนเพื่อใหสามารถเปนกําลังสําคัญในการดูแลสุขภาพของคน ในชุม ชน พัฒ นาแกนนํ าสุข ภาพครอบครั ว และการสาธารณสุ ขมู ลฐาน ที่ ชุ ม ชน ท อ งถิ่ น มีสวนรวมในการสรางเสริมสุขภาพและจัดการปญหาสุขภาพของตนเองไดอยางเขมแข็งและ ยั่งยืน ๔.๓.๕ พั ฒ นาคุ ณ ภาพชี วิ ต ของประชาชนตั้ ง แต ใ นช ว ง ตั้งครรภ วัยเด็ก วัยเจริญพันธุ วัยบรรลุนิติภาวะ วัยชรา และผูพิการ สนับสนุนโครงการ สงเสริมเชาวปญญาของเด็ก และใหความชวยเหลือ แนะนํา ฝกอบรม ผูปฏิบัติงานศูนยพัฒนา เด็กกอนวัยเรียน สนับสนุนโครงการพัฒนาศูนยสงเสริมสุขภาพสตรีเพื่อดูแลสุขภาพของสตรี และเด็กอยางบูรณาการทั่วประเทศ รวมทั้งเผยแพรใหความรูและดูแลปองกันการตั้งครรภ ในวัยรุนและการตั้งครรภท่ีไมพึงประสงค และลดความรุนแรงตอเด็กและสตรี สนับสนุน โครงการจัดตั้งศูนยสงเสริมคุณภาพชีวิตผูสูงอายุและผูพิการเพื่อดูแลผูสูงอายุและผูพิการ ใหมีคุณภาพชีวิตที่ดี โดยใหไดเขาถึงการบริการอยางมีศักดิ์ศรี มีคุณภาพ และเปนธรรม รวมทั้ง ให มี ร ะบบการฟ น ฟู สุ ข ภาพในชุ ม ชน จั ด การประชาสั ม พั น ธ เ ชิ ง รุ ก เพื่ อ เผยแพร ค วามรู ดานสุขภาพผานสื่อแขนงตาง ๆ อยางเปนระบบ ๓๐  
    ๔.๓.๖ สงเสริมใหประชาชนทุกระดับมีโอกาสออกกําลังกาย และเลนกีฬาเพื่อสรางเสริมสุขภาพและพลานามัยที่ดี สรางนิสัยความมีน้ําใจเปนนักกีฬาและ ใชเวลาวางใหเปนประโยชนเพื่อหลีกเลี่ยงการหมกมุนมั่วสุมกับอบายมุขและยาเสพติด ๔.๓.๗ ขับเคลื่อนใหประเทศไทยเปนเลิศในผลิตภัณฑและ การบริการดานสุขภาพและการรักษาพยาบาลในภูมิภาคเอเชีย โดยประสานความรวมมือ กั บ ทุ ก ภาคส ว นที่ เ กี่ ย วข อ งในการสร า งความก า วหน า ในทางวิ ช าการ และไม ก อ ให เ กิ ด ผลกระทบกับบริการสุขภาพโดยรวมของคนไทย สนับสนุนเอกชนใหจัดบริการศูนยพักฟน ผูปวยที่มีมาตรฐาน รวมทั้งแกไขปรับปรุงกฎระเบียบที่เกี่ยวของเพื่อใหมีการใชบุคลากร ทางการแพทยรวมกันระหวางภาครัฐและเอกชนใหเอื้ออํานวยตอการดําเนินงาน ๔.๔ นโยบายศาสนา ศิลปะ และวัฒนธรรม ๔.๔.๑ เร ง ดํ า เนิ น การให ศ าสนา ศิ ล ปะ และวั ฒ นธรรม มีบทบาทนําในการรวมเทิดทูนสถาบันหลัก ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย และรวมสราง ประเทศไทยใหเปนประเทศที่อยูสบาย โดยนอมนําพระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จ พระเจาอยูหัว ที่พระราชทานใหแกรัฐบาลในการบริหารราชการแผนดินดวยการทํางานตั้งใจ ใหประเทศเปน ที่ อ ยูที่สบายในโลกที่มี ค วามวุน วาย และน อ มนํ า พระราชดํ ารั สในพิ ธี เปด พิ พิ ธ ภั ณ ฑสถานแห ง ชาติ พ ระนครศรี อ ยุ ธ ยา “การรั ก ษาวั ฒ นธรรม คื อ การรั ก ษาชาติ ” มาหลอหลอมและยึดเหนี่ยวจิตใจเปนหนึ่งเดียวเพื่อเสริมสรางความปรองดองสมานฉันท ใหกับคนในชาติ ๔.๔.๒ อุ ป ถั ม ภ คุ ม ครอง และทํ า นุ บํ า รุ ง ศาสนา ส ง เสริ ม การปรับปรุงองคกรและกลไกที่รับผิดชอบดานศาสนาเพื่อใหการบริหารจัดการ สงเสริ ม ทํานุบํารุงศาสนา มีความเปนเอกภาพและประสิทธิภาพ รวมทั้งสงเสริมความเขาใจอันดีและ สมานฉันทระหวางศาสนิกชนของทุกศาสนาเพื่อนําหลักธรรมของศาสนามาใชในการสงเสริม คุณธรรม จริยธรรม และสรางแรงจูงใจใหประชาชนใชหลักธรรมในการดํารงชีวิตมากขึ้น ๔.๔.๓ อนุรักษ ทํานุบํารุง และบูรณปฏิสังขรณแหลงศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรม โบราณสถาน โบราณวัตถุ ที่เปนเอกลักษณและมีคุณคาทางประวัติศาสตร รวมถึงอนุรักษและสงเสริมศิลปะการแสดง ทั้งที่เปนมรดกของชาติและการแสดงพื้นบาน ใหเปนมรดกไทยมรดกโลกของคนรุนตอไป โดยจัดหาสถานที่จัดการแสดงทั้งในสวนกลาง และภูมิภาค และเพิ่มพื้นที่เวทีทางดานวัฒนธรรมใหสามารถจัดการแสดงไดอยางตอเนื่อง ในราคาที่ เ หมาะสมที่ ป ระชาชนส ว นใหญ เ ข า ชมได เ พื่ อ สื บ สานและสื บ ทอดการแสดง ๓๑  
    ที่ทรงคุ ณค าและสมควรภาคภู มิใจสูประชาชนสวนใหญ โดยเฉพาะเด็ กและเยาวชน และ ถายทอดสูชาวตางชาติใหรวมชื่นชมคุณคาของวัฒนธรรมไทย ๔.๔.๔ สร า งสรรค อ ารยธรรมที่ ดี ง ามสู วิ ถี ชี วิ ต และสั ง คม คุณภาพ ดังนี้ ๑) สรางความเชื่อมโยงระหวางยุคสมัยอยางตอเนื่อง โดยใหความสําคัญตอบุคลากรทางดานศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรม ทุกแขนง ทุกสาขาอาชีพ ให ไ ด รั บ การดู แ ลและมี คุ ณ ภาพชี วิ ต ที่ ดี เ พื่ อ เป น แม พิ ม พ ใ นการถ า ยทอดภู มิ ป ญ ญา องคความรู รวมถึงเปนทูตวัฒนธรรม และเปนแบบอยางและสรางแรงบันดาลใจใหแกอนุชน รุนตอไป ๒) ส ง เสริ ม ความร ว มมื อ และเชื่ อ มโยงทาง วัฒนธรรมและเสริมสรางความสัมพันธอันดีกับอารยประเทศและประชาคมอาเซียน รอยเรียง เรื่องราวผานการสื่อสารรูปแบบใหมและเทคโนโลยีทันสมัย ผลิตสื่อการเรียนรูในรูปแบบ อิเล็กทรอนิกส สื่อเคลื่อนไหว สารคดีและภาพยนตร รวมทั้งเผยแพรและประชาสัมพันธ ผานชองทางการสื่อสารอันทันสมัย ๔.๔.๕ นํ า ทุ น ทางวั ฒ นธรรมของประเทศมาสร า งคุ ณ ค า ทางสังคมและเพิ่มมูลคาทางเศรษฐกิจ โดยนําวิถีชีวิต ศิลปวัฒนธรรม ภูมิปญญาทองถิ่น มาสรางงาน สรางอาชีพ สรางผลิตภัณฑและบริการดานวัฒนธรรมทองถิ่นใหเปนวัฒนธรรม สรางสรรค กอใหเกิดคุณคาทางสังคม และนํามาซึ่งรายไดสูชุมชน ตลอดจนใหสามารถตอยอด ไปสูอุตสาหกรรมวัฒนธรรมสรางสรรคอยางครบวงจรที่สรางรายไดเขาประเทศ ๔.๔.๖ พัฒนาแหลงเรียนรูทางวัฒนธรรมและการนันทนาการ เพื่อสงเสริมใหวัยรุนไทยเกิดการเรียนรูที่ถูกตอง ใชเวลาวางใหเปนประโยชน มีคุณธรรม เอื้ออาทรตอผูอื่น และเกิดการเรียนรูศิลปะอยางสรางสรรค เขาใจถึงคุณคา ซาบซึ้งในความสุนทรีย ของศิลปะ ๔.๔.๗ ขยายบทบาทและสร า งเครื อ ข า ยความร ว มมื อ ของสภาวั ฒ นธรรมทุ ก จั ง หวั ด กั บ ภาคี ก ารพั ฒ นาทุ ก ภาคส ว นเพื่ อ ขยายบทบาท สภาวัฒนธรรมทุกจังหวัดใหเปนกลไกเฝาระวังทางวัฒนธรรมที่ครอบคลุมทั้งวิถีชีวิตและสื่อ ทุกประเภทที่มีผลกระทบตอการเบี่ยงเบนทางวัฒนธรรมและพฤติกรรมของเด็กและเยาวชน พร อ มทั้ ง ขจั ด สื่ อ ที่ เ ป น ภั ย ต อ สั ง คม ขยายสื่ อ ดี เ พื่ อ นํ า ไปสู ก ารสร า งภู มิ คุ ม กั น ทางสั ง คม อยางเทาทันสถานการณ ๓๒  
    ๔.๕ นโยบายความมั่นคงของชีวิตและสังคม ๔.๕.๑ ส ง เสริ ม การพั ฒ นาให ค รอบครั ว และสั ง คมไทย มีความมั่นคงอบอุน โดยเพิ่มสัมพันธภาพที่ดีระหวางสมาชิกในครอบครัว เชื่อมโยงเปน เครื อ ข า ยครอบครั ว รวมทั้ ง พั ฒ นาความรู ท างเทคโนโลยี ส ารสนเทศให แ ก พ อ แม แ ละ ผูปกครองรูจักใชประโยชนอยางรูเทาทันเพื่อลดชองวางระหวางสมาชิกในครอบครัว รวมทั้ง สนับสนุนบทบาทของคณะสงฆและผูนําทางศาสนาใหสามารถเปนที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจ ของประชาชนในแต ละชุ มชนเพื่ อเชื่ อมประสานระหว างบ าน ศาสนา โรงเรี ยน เพื่ อสร าง ครอบครัวใหอบอุนมั่นคง นอกจากนี้ จะส ง เสริ ม กระบวนการมี ส ว นร ว ม ของประชาชนในชุมชนทองถิ่น โดยประสานกับองคกรปกครองสวนทองถิ่นเพื่อจัดกิจกรรม สรางความสัมพันธอันดีระหวางครอบครัว และสงเสริมใหครอบครัวมีสวนรวมในกิจกรรม ที่เปนประโยชนตอสังคม ตลอดจนสนับสนุนการทํางานแบบบูรณาการของสวนราชการและ กองทุนตาง ๆ รวมกับอาสาสมัครภาคประชาชน รวมถึงชักจูงใหภาคธุรกิจเอกชนเขามา มีสวนรวมกับภาครัฐเพื่อรวมพลังทุกภาคสวนในการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของชีวิต คนไทยโดยการใชพื้นที่เปนฐาน ๔.๕.๒ สร า งหลั ก ประกั น ความมั่ น คงในศั ก ดิ์ ศ รี แ ห ง ความเปนมนุษย ดวยการขจัดการเลือกปฏิบัติและการละเมิดสิทธิมนุษยชนในทุกรูปแบบ ปราบปรามขบวนการคามนุษยใหหมดสิ้นไป ปรับปรุงกฎหมายและการบังคับใชกฎหมาย อย า งเคร ง ครั ด เพื่ อ ควบคุม แหลง อบายมุ ข สิ่ ง เสพติ ด ตลอดจนป อ งกั น ปราบปราม และ ลงโทษอยางจริงจังตอผูกระทําความผิด สงเสริมการคุมครองผูบริโภคไมใหถูกหลอกลวง เอารัดเอาเปรียบ รวมถึงใหโอกาสประชาชนที่มีฐานะยากจนไดมีที่อยูอาศัยเปนของตนเอง หรือ มีที่อยูอาศัยพรอมกับการสรางอาชีพเพื่อการดํารงชีวิตอยางมีศักดิ์ศรีในความเปนมนุษย ๔.๕.๓ ส ง เสริ ม การพั ฒ นาเด็ ก และเยาวชนให เ ติ บ โต เป น พลเมื อ งที่ มี คุ ณ ภาพ ด ว ยการพั ฒ นาเด็ ก ตั้ ง แต อ ยู ใ นครรภ ม ารดา เด็ ก แรกเกิ ด เด็กกอนวัยเรียน และเยาวชนทุกชวงวัยใหมีความรูคูจริยธรรม ใหความสําคัญในการเลี้ยงลูก ด ว ยนมแม ใ นช ว ง ๖ เดื อ นแรก สนั บ สนุ น ให มี ศู น ย เ ลี้ ย งเด็ ก ก อ นวั ย เรี ย นที่ มี คุ ณ ภาพ ขจัดการละเมิดสิทธิเด็กและเยาวชนในทุกรูปแบบ ตลอดจนสนับสนุนใหเด็กและเยาวชน รวมกลุมกันทํากิจกรรมจิตอาสาเพื่อสังคมควบคูกับการเรียนรูจากกิจกรรม รวมถึงสงเสริม กระบวนการเรี ย นรู ใ นลั ก ษณะต า ง ๆ เพื่ อ สร า งความฉลาดทางป ญ ญาและความฉลาด ทางอารมณใหกับเด็กและเยาวชนของชาติ ๓๓  
    ๔.๕.๔ สนั บ สนุ น บทบาทของสตรี ไ ทยในการมี ส ว นร ว ม พัฒนาประเทศอยางเสมอภาค ดวยการปกปองสิทธิของสตรี ปรับปรุงกฎหมายที่คุมครอง สตรีที่ถูกกระทํารุนแรงในครอบครัว และดึงศักยภาพของสตรีใหมีสวนรวมพัฒนาประเทศ ทั้งทางดานเศรษฐกิจ สังคม การเมือง เพิ่มโอกาสในการเขาถึงการศึกษาและสาธารณสุข แกสตรีทั้งในเมืองและชนบทเพื่อใหมีความรูและมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น มีรายได มีหลักประกัน ในการดํ า รงชี วิ ต จั ด ตั้ ง สถานดู แ ลเด็ ก ในที่ ทํ า งานภาครั ฐ และเอกชนจนถึ ง ระดั บ ชุ ม ชน การเพิ่มและพัฒนาศักยภาพของศูนยพึ่งไดเพื่อชวยเหลือเด็กและผูหญิงที่ประสบปญหา ความรุนแรงในครอบครัวตลอด ๒๔ ชั่วโมง ตลอดจนสงเสริมบทบาทของสตรีใหเปนหลัก ในการสร า งครอบครั ว ที่ อ บอุ น มั่ น คง รวมถึ ง จั ด ตั้ ง กองทุ น เพื่ อ พั ฒ นาบทบาทสตรี ไ ทย ใหเทาทันโลกยุคใหม ๔.๕.๕ เสริมสรางใหผูสูงอายุ คนพิการ และผูดอยโอกาส มีคุณภาพชีวิตที่ดีข้ึน ดวยการจัดสิ่งอํานวยความสะดวกสาธารณะตาง ๆ สําหรับรองรับ ผูสูงอายุและคนพิการ สรางความพรอมในการเปน สังคมผูสูงอายุ พั ฒนาบริการสุขภาพ อนามัย ใหการสงเคราะห จัดการศึกษา จัดสวัสดิการ รวมถึงหาอาชีพใหแกผูดอยโอกาส ผู พิ ก ารหรื อ ทุ พ พลภาพ และสนั บ สนุ น ให ผู สู ง อายุ ร ว มเป น พลั ง ขั บ เคลื่ อ นสั ง คมภายใต หลักคิดที่วา ผูสูงอายุเปนบุคคลที่มีประสบการณสูง สมควรใหมามีสวนรวมในการพัฒนา บานเมือง ๔.๕.๖ ลดอุ บั ติ ภั ย และความสู ญ เสี ย จากอุ บั ติ เ หตุ จ ราจร ให เ หลื อ น อ ยที่ สุ ด ส ง เสริ ม การเรี ย นรู ก ารเดิ น ทางและการใช ก ารขนส ง อย า งปลอดภั ย โดยนอมนําหลักการแกไขปญหาจราจรตามแนวพระราชดําริไปสูการปฏิบัติอยางจริงจัง และ ถือเปน “วาระแหงชาติ” ที่ตองดําเนินการอยางเขมขนในทุกพื้นที่ของประเทศ ๕. นโยบายที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม ๕.๑ อนุรักษและฟนฟูทรัพยากรปาไมและสัตวปา โดยเรงใหมี การปลู ก ป า เพิ่ ม ขึ้ น ควบคู ไ ปกั บ การป อ งกั น การลั ก ลอบบุ ก รุ ก ทํ า ลายป า ไม แ ละสั ต ว ป า เรงสํารวจและจัดทําแนวเขตการใชประโยชนที่ดิน สงเสริมการบริหารจัดการปาแบบกลุมปา ปาชุมชน อุทยานแหงชาติ เขตรักษาพันธุสัตวปา สนับสนุนการจัดการอยางมีสวนรวม และ ใหคนกับปาอยูรวมกันในลักษณะที่ทําใหคนมีภารกิจดูแลปาใหมีความยั่งยืน โดยการปรับปรุง กฎหมายปาไมทั้ง ๕ ฉบับใหสอดคลองกับรัฐธรรมนูญ สรางแรงจูงใจและสงเสริมรายได จากการอนุรักษปาไม ฟนฟูปาไมตามแนวทางพระราชดําริ เพิ่มความชุมชื้นของปาโดยฝาย ๓๔  
    ตนน้ําลําธาร ปองกันไฟปา สงเสริมการอนุรักษใชประโยชนจากทรัพยากรชีวภาพจากปาและ แบงปนผลประโยชนอยางเปนธรรม รวมทั้งนําระบบสารสนเทศมาใชในการจัดการทรัพยากร ปาไม ๕.๒ อนุรักษและฟนฟูทรัพยากรทางทะเลและชายฝง โดยการฟนฟู ทะเลไทย จั ด สร า งและขยายปะการั ง เที ย มและหญ า ทะเลโดยการมี ส ว นร ว มของชุ ม ชน เพิ่มพื้นที่ปาชายเลนและแกไขกฎระเบียบใหสามารถใชประโยชนจากปาชายเลนได ปรับปรุง การบริหารจัดการพื้นที่คุมครองทางทะเล อุทยานแหงชาติทางทะเลบนฐานนิเวศอยางมีสวนรวม เรงประกาศเขตคุมครองทางทะเลและชายฝงในพื้นที่ระบบนิเวศสําคัญ รักษาความหลากหลาย ทางชีวภาพในทะเล ปรับปรุงและขยายเขตการทําประมงชายฝง จํากัดและยกเลิกเครื่องมือ ประมงที่ ทํ า ลายล า ง เพิ่ ม ประสิ ท ธิ ภ าพกระบวนการดู แ ลเกี่ ย วกั บ ความมั่ น คงทางทะเล ปรับปรุงแกไขเพิ่มเติมกฎหมายใหสอดคลองกับอนุสัญญาสหประชาชาติวาดวยกฎหมายทะเล ค.ศ. ๑๙๘๒ แกปญหาการกัดเซาะชายฝงตามหลักวิชาการ ๕.๓ ดู แ ลรั ก ษาคุ ณ ภาพสิ่ ง แวดล อ มและเร ง รั ด การควบคุ ม มลพิ ษ โดยการปรั บ ปรุ ง กฎหมายสิ่ ง แวดล อ ม รวมทั้ ง เพิ่ ม ประสิ ท ธิ ภ าพกระบวนการ การประเมินสิ่งแวดลอมระดับยุทธศาสตร การประเมินผลกระทบสิ่งแวดลอม การประเมินผล กระทบทางสุ ข ภาพ ปรั บ ปรุ ง กองทุ น สิ่ ง แวดล อ มเพื่ อ ให เ อื้ อ ต อ การเข า ถึ ง ขององค ก ร ภาคประชาชน ผลักดันกฎหมายวาดวยองคกรอิสระดานสิ่งแวดลอม ลดมลพิษทางอากาศ ขยะ น้ําเสีย กลิ่น และเสียง ที่เกิดจากการผลิตและบริโภค โดยเฉพาะเรงรัดการสรางระบบ บําบัดน้ําเสียที่เกิดขึ้นจากสังคมเมืองและการผลิตในภาคเกษตรและอุตสาหกรรม การจัดการ ระบบกํ า จั ด ขยะ ของเสี ย อั น ตราย มลพิ ษ ทางอากาศ หมอกควั น โดยวิ ธี ที่ เ ป น มิ ต ร กั บ สิ่ งแวดล อม และเพิ่ มขี ดความสามารถขององค กรปกครองส วนท องถิ่ นในการจั ดการ ขยะมูลฝอยและการจัดการน้ําเสียชุมชน สงเสริมการพัฒนาเมืองและกิจกรรมที่ลดการผลิต กาซเรือนกระจก โดยมีเปาหมายใหประเทศไทยเปนสังคมคารบอนต่ํา และสรางกฎเกณฑ ที่เหมาะสมเพื่อใหเกิดสมดุลระหวางการพัฒนาอุตสาหกรรมและการรักษาสิ่งแวดลอม และ สงเสริมการใชหลักการบุคคลที่กอใหเกิดภาวะมลพิษตองเปนผูเสียคาใชจาย และหลักการ การตอบแทนคุณคาระบบนิเวศอยางเปนรูปธรรม ๕.๔ สร า งความเป น ธรรมและลดความเหลื่ อ มล้ํ า ในการใช ประโยชน ที่ ดิ น และทรั พ ยากรธรรมชาติ โดยการปฏิ รู ป การจั ด การที่ ดิ น โดยให มี การกระจายสิทธิที่ดินอยางเปนธรรมและยั่งยืนโดยใชมาตรการทางภาษีและจัดตั้งธนาคาร ๓๕  
    ที่ดินใหแกคนจนและเกษตรกรรายยอย พิจารณาใหประชาชนไดใชประโยชนที่ดินทิ้งราง ทางราชการ ปกป อ งที่ ส าธารณประโยชน ที่ ดิ น ทุ ง เลี้ ย งสั ต ว ห า มการป ด กั้ น ชายหาด สาธารณะ ผลักดันกฎหมายในการรับรองสิทธิของชุมชนในการจัดการทรัพยากร ที่ดิน น้ํา ปาไม และทะเล ปฏิรูปกระบวนการยุติธรรมดานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม แกไข ปญหาการดําเนินคดีโลกรอนกับคนจน ๕.๕ ส ง เสริ ม และสร า งความตระหนัก และจิ ต สํ า นึ ก ทางด า น ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม โดยการเสริมสรางความรูความเขาใจ ประชาสัมพันธ และเผยแพรก ารดํา เนิน กิ จ กรรม และการปรั บ พฤติ ก รรมการผลิ ต และการบริโ ภคสิน ค า และการบริ ก ารที่เ ปน มิต รต อ สิ่ง แวดล อ ม รวมทั้ ง สนับ สนุ น การดํ า เนิ น งานของเครื อ ข า ย อาสาสมั ค รพิ ทั ก ษ ท รั พ ยากรธรรมชาติ แ ละสิ่ ง แวดล อ ม ให ค วามสํ า คั ญ แก ค วามร ว มมื อ ระหว า งหน ว ยงานและองค ก รทั้ ง ภาครั ฐ และเอกชน ตลอดจนสนั บ สนุ น การดํ า เนิ น การ ตามพั น ธกรณี ร ะหว า งประเทศที่ จ ะนํ า มาสู ก ารเพิ่ ม ประสิ ท ธิ ภ าพในการจั ด การ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม ๕.๖ สงเสริมใหมีการบริหารจัดการน้ําอยางบูรณาการ โดยการ จัดใหมีการบริหารจัดการน้ําในระดับประเทศทั้งน้ําผิวดินและน้ําใตดินอยางมีประสิทธิภาพ โดยคํ า นึ ง ถึ ง ศั ก ยภาพของลุ ม น้ํ า จั ด หาและจั ด สรรน้ํ า ให เ พี ย งพอต อ การใช ป ระโยชน ดวยการบูรณาการระบบน้ําในประเทศทั้ง ๒๕ ลุมน้ํา สนับสนุนเกษตรกรทําแหลงน้ําในไรนา พรอมการผันน้ําจากลุมน้ําอื่น ๆ และการจัดสรางระบบโครงขายน้ําอยางมีประสิทธิภาพ ทั่วถึงตามศักยภาพของพื้นที่ เพื่อสนองความตองการของภาคเศรษฐกิจและการอุปโภคบริโภค ๕.๗ สร า งภู มิ คุ ม กั น และเตรี ย มความพร อ มในการรองรั บ และปรั บ ตั ว ต อ ผลกระทบจากการเปลี่ ย นแปลงของสภาพภู มิ อ ากาศและพิ บั ติ ภั ย ธรรมชาติ โดยการพัฒนาองคความรูและระบบฐานขอมูลเกี่ยวกับผลกระทบที่เกิดขึ้นจาก การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เพิ่มขีดความสามารถในการพยากรณ และคาดการณ ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและภัยธรรมชาติในระดับประเทศและระดับ พื้ น ที่ จั ด ทํ า ยุ ท ธศาสตร ร องรั บ พิ บั ติ ภั ย ระยะยาว ส ง เสริ ม และเร ง รั ด การเตื อ นภั ย และการเตรียมความพรอมในการรับมือความแปรปรวนในปจจุบัน เพื่อใหเปนฐานกับการ รับมือความเปลี่ยนแปลงในระยะยาว ปองกันภัยพิบัติโดยเฉพาะน้ําทวม สึนามิ แผนดินไหว และดินถลม สรางกลไกสงเสริมการเขาถึงขอมูลระดับชุมชน ทองถิ่น เพิ่มขีดความสามารถ ในระดับชุมชนใหเขมแข็งพรอมรับมือกั บการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศและภัยพิ บัติตาง ๆ ๓๖  
    ดําเนินการศึกษาอยางรอบคอบในเรื่องของความจําเปนของโครงการพัฒนาเขื่อนและเกาะ เพื่อปองกันกรุงเทพฯ และภาคกลางใหปลอดภัยจากการเพิ่มขึ้นของระดับน้ําทะเล และจาก การละลายของน้ําแข็งขั้วโลกตามสภาวะโลกรอนที่กําลังเกิดขึ้น ๕.๘ พั ฒ นาองค ค วามรู ใ นการบริ ห ารจั ด การด า นทรั พ ยากร ธรรมชาติและสิ่งแวดลอม โดยการสงเสริมการวิจัยและพัฒนาองคความรูที่ชุมชน ทองถิ่น สงเสริมการทําวิจัยรวมกับตางประเทศ รวมทั้งสงเสริมการใชเทคโนโลยีที่ชวยใหเกิดการใช ทรัพยากรและพลังงานอยางประหยัดและชวยลดมลพิษ จัดหาบุคลากรทางวิทยาศาสตร ดานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมในจังหวัดและองคกรปกครองสวนทองถิ่น พัฒนา เครือขายนักวิจัยเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรูระหวางนักวิจัยและภาคีอื่น ๆ สนับสนุนการจัดการ ทรัพยากรธรรมชาติเพื่อใหเกิดความมั่นคงทางอาหาร รวมทั้งการฟนฟูดินและการปองกัน การชะลางทําลายดิน ดําเนินการศึกษา สํารวจและกําหนดยุทธศาสตรการใชทรัพยากรธรณี อยางยั่งยืน รวมถึงการศึกษาและอนุรักษซากดึกดําบรรพ ๖. นโยบายวิทยาศาสตร เทคโนโลยี การวิจัย และนวัตกรรม ๖.๑ เร ง พั ฒ นาให ป ระเทศไทยเป น สั ง คมที่ อ ยู บ นพื้ น ฐาน ขององคความรู โดยพัฒนาความรูดานวิทยาศาสตรใหประชาชนไดใชในชีวิตประจําวัน ให ทั ด เที ย มกั บ พั ฒ นาการในระดั บ นานาชาติ จั ด ให มี แ หล ง ความรู ส าธารณะเพิ่ ม ขึ้ น ทั้งในรูปองคกร เชน พิพิธภัณฑวิทยาศาสตร สิ่งพิมพ และผานทางเครือขายเทคโนโลยี สารสนเทศ ตลอดจนยกมาตรฐานการศึกษาดานวิทยาศาสตรและเทคโนโลยีทุกระดับ ๖.๒ เร ง สร า งนั ก วิ ท ยาศาสตร นั ก วิ จั ย และครู วิ ท ยาศาสตร ใหเพียงพอตอความตองการของประเทศ เพื่อ รองรั บการพัฒนาประเทศอยางมั่น คง และนําพาประเทศไทยเขาสูระบบเศรษฐกิจฐานความรูแบบสรางสรรคและนวัตกรรมใหม พัฒนาสายงานการวิจัยเพื่อใหนักวิจัยมีระบบความกาวหนาในวิชาชีพ รวมทั้งพัฒนาแหลง งานดานการวิจัยเพื่อรองรับบุคลากรการวิจัยทั้งในภาครัฐและเอกชน ๖.๓ สนับสนุนและสงเสริมใหเกิดการลงทุนและความรวมมือ ระหวางภาครัฐและเอกชน รวมทั้งสถาบันการศึกษาขั้นสูงใหเกิดการวิจัยและพัฒนา และ การถ า ยทอดเทคโนโลยี เ พื่ อ มุ ง สู ก ารพั ฒ นาเศรษฐกิ จ และสั ง คมซึ่ ง ครอบคลุ ม ตั้ ง แต การพั ฒ นาภู มิ ป ญ ญาท อ งถิ่ น ภาคเกษตรกรรม ภาคอุ ต สาหกรรม และภาคการบริ ก าร ๓๗  
    โดยเฉพาะในสาขาที่ประเทศไทยมีศักยภาพสูงและจําเปนตอการพัฒนาประเทศ เชน สาขา ความหลากหลายทางชีวภาพ ๖.๔ จัดระบบบริหารงานวิจัยใหเกิดประสิทธิภาพสูง โดยการจัด เครือขายความรวมมือเพื่อการวิจัยระหวางหนวยงานและสถาบันวิจัยที่สังกัดภาคสวนตาง ๆ ในประเทศ รวมทั้งสถาบันอุดมศึกษาเพื่อลดความซ้ําซอนและทวีศักยภาพ จัดทําแผนวิจัย แมบทเพื่อมุงเปาหมายของการวิจัยใหชัดเจน เนนใหเกิดการวิจัยที่ครบวงจรตั้งแตการวิจัย พื้นฐานไปถึงการสรางผลิตภัณฑโดยมุงใหเกิดหวงโซคุณคาในระดับสูงสุด สงเสริมการลงทุน ดานการวิจัยโดยมุงเขาสูระดับรอยละ ๒ ของผลิตภัณฑมวลรวมในประเทศ ๖.๕ สงเสริมการใชขอมูลเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ เพื่อการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติ การวางแผนการผลิตดานการเกษตร การปองกัน และแกไขปญหาภัยพิบัติ ยกระดับคุณภาพชีวิต และเสริมสรางความสามารถในการแขงขัน ของประเทศ ๗. นโยบายการตางประเทศและเศรษฐกิจระหวางประเทศ ๗.๑ เรงสงเสริมและพัฒนาความสัมพันธกับประเทศเพื่อนบาน โดยส ง เสริ ม ความร ว มมื อ ทั้ ง ภาครั ฐ เอกชน ประชาชน และสื่ อ มวลชน เพื่ อ เสริ ม สร า ง ความเขาใจอันดีและความใกลชิดระหวางกัน อันจะนําไปสูการขยายความรวมมือทางเศรษฐกิจ การคา การลงทุน การสงเสริมการทองเที่ยว การขยายการคมนาคมขนสง และความรวมมือ ดานอื่น ๆ ภายใตกรอบความรวมมืออนุภูมิภาคเพื่อสงเสริมความเปนเพื่อนบานที่ดีตอกัน ๗.๒ สร า งความสามั ค คี แ ละส ง เสริ ม ความร ว มมื อ ระหว า ง ประเทศอาเซี ย น เพื่ อ ให บ รรลุ เ ป า หมายในการจั ด ตั้ ง ประชาคมอาเซี ย นและส ง เสริ ม ความรวมมือกับประเทศอื่น ๆ ในเอเชียภายใตกรอบความรวมมือดานตาง ๆ และเตรียม ความพรอมของทุกภาคสวนในการเขาสูประชาคมอาเซียนในป พ.ศ. ๒๕๕๘ ทั้งในดาน เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม และความมั่นคง ๗.๓ เสริมสรางบทบาทที่สรางสรรคและสงเสริมผลประโยชน ของชาติ ใ นองค ก ารระหว า งประเทศ โดยเฉพาะเวที ส หประชาชาติ แ ละองค ก รระดั บ ภูมิภ าคต าง ๆ เพื่ อ รัก ษาสัน ติภ าพและความมั่น คง ส ง เสริ ม กระบวนการประชาธิ ป ไตย ๓๘  
    สิทธิมนุษยชน มนุษยธรรม สิ่งแวดลอม และการพัฒนาที่ยั่งยืน ตลอดจนรวมมือในการแกไข ประเด็นปญหาขามชาติทุกดานที่สงผลกระทบตอความมั่นคงของมนุษย  ๗.๔ กระชับความรวมมือและความเปนหุนสวนทางยุทธศาสตร กับประเทศ กลุ มประเทศ และองคการระหวางประเทศที่มีบทบาทสํ าคัญของโลก เพื่อเสริมสรางความเชื่อมั่นในประเทศไทย พรอมกับการสรางภูมิคุมกันและขีดความสามารถ ในการแขงขันใหเศรษฐกิจไทย ๗.๕ สนับสนุนการเขาถึงในระดับประชาชนของนานาประเทศ พรอมทั้งสงเสริมภาพลักษณที่ดีและความรวมมือทางวิชาการกับประเทศกําลังพัฒนา เพื่อใหประชาชน รัฐบาล และประชาคมระหวางประเทศ มีทัศนคติในทางบวกตอประชาชน และประเทศไทย ๗.๖ สงเสริมการรับรูและความเขาใจของประชาชนเกี่ยวกับ ป ญ หาเรื่ อ งพรมแดนและการเปลี่ ย นแปลงในโลกที่ มี ผ ลกระทบต อ ประเทศไทย เพื่อกอใหเกิดฉันทามติในการกําหนดนโยบายและดําเนินนโยบายตางประเทศ ๗.๗ สนับสนุนการทูตเพื่อประชาชน คุมครองผลประโยชนของคนไทย ดูแลคนไทยและแรงงานไทยในตางประเทศ โดยเฉพาะคนไทยที่ประกอบอาชีพและมีถิ่นฐาน ในตางประเทศ สงเสริมบทบาทและความแข็งแกรงของชุมชนชาวไทยในการรักษาเอกลักษณ และความเปนไทย ๗.๘ ใช ป ระโยชน จ ากโครงข า ยคมนาคมขนส ง ในภู มิ ภ าค อาเซี ย นและอนุ ภู มิ ภ าคให เ ป น ประโยชน ต อ การขยายฐานเศรษฐกิ จ ทั้ ง การผลิ ต และ การลงทุน โดยใหความสําคัญในการพัฒนาจังหวัดและกลุมจังหวัดที่อยูตามแนวระเบียง เศรษฐกิจและเมืองชายแดน ๗.๙ ประสานการดําเนินงานของสวนราชการในตางประเทศ ตามแนวทางนโยบายทีมประเทศไทยเพื่อใหการดําเนินงานดานการตางประเทศมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และมีคุณภาพ ๗.๑๐ ส ง เสริ ม ความร ว มมื อ อย า งใกล ชิ ด กั บ ประเทศมุ ส ลิ ม และองคกรอิสลามระหวางประเทศ เพื่อสรางความเขาใจที่ถูกตองวาประเทศไทยกําลัง ๓๙  
    ดําเนินการแกไขปญหาจังหวัดชายแดนภาคใตของไทย ในฐานะปญหาภายในประเทศที่มี ความสําคัญดวยหลักการตามแนวพระราชทาน “เขาใจ เขาถึง พัฒนา” ๘. นโยบายการบริหารกิจการบานเมืองที่ดี ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหารราชการแผนดิน ๘.๑.๑ พัฒนาระบบราชการอยางตอเนื่อง เนนการบริหาร เชิงกลยุทธในระดับชาติอยางมีวิสัยทัศนและมุงผลสัมฤทธิ์ นําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช ในการวางแผนและตัดสินใจใหมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะทําใหบทบาทและภารกิจของหนวยงาน ภาครัฐมีความกระชับ มีประสิทธิภาพ มีความคุมคา เหมาะสมกับสถานการณ ทั้งการดูแลพื้นที่ การปฏิบัติราชการตามอํานาจหนาที่ปกติ และการปฏิบัติราชการตามระเบียบวาระงานพิเศษ พรอมรับการเปลี่ยนแปลง และเกิดประโยชนสูงสุดกับการบริการประชาชน โดยยึดประชาชน เปนศูนยกลาง ๘.๑.๒ เสริมสรางประสิทธิภาพของระบบการบริหารงาน แบบบูร ณาการอยา งตอ เนื่อ ง ยกระดั บ สมรรถนะของส ว นราชการและหนว ยงานของรั ฐ พั ฒ นาและส ง เสริ ม รู ป แบบโครงสร า ง และระบบการบริ ห ารงานใหม ที่ มี ค วามยื ด หยุ น คลองตัวสูง และปรับปรุงระบบบริการประชาชนใหเปนเชิงรุกมากขึ้น ทั้งในรูปแบบการเพิ่ม ศูนยบริการครบวงจรที่ครอบคลุมการใหบริการที่หลากหลายขึ้น และการใหบริการถึงตัว บุ ค คลผ า นระบบศู น ย บ ริ ก ารรว มและระบบรั ฐ บาลอิ เ ล็ ก ทรอนิ ก ส ที่ ส มบู ร ณ แ บบ มุ ง เน น การจัดการความรูและพัฒนาสวนราชการและหนวยงานของรัฐใหเปนองคกรแหงการเรียนรู มีการสรางนวัตกรรมในการทํางานอยางประหยัดและมีประสิทธิภาพ ๘.๑.๓ พั ฒ นาและส ง เสริ ม ระบบการบริ ห ารงานบุ ค คล ภาครัฐโดยยึดหลักการบริหารกิจการบานเมืองที่ดีที่สามารถประเมินผลงานไดดวยระบบ คุณธรรม และใหหลักประกันความมั่นคงบนพื้นฐานของความรูความสามารถและผลงานสาธารณะ ตลอดจนปรับปรุงพัฒนาทัศนคติ วิธีคิด และวิธีปฏิบัติงานของขาราชการและเจาหนาที่ของรัฐ เพื่อใหเกิดประสิทธิภาพในการใหบริการแกประชาชน ๘.๑.๔ พัฒนาสมรรถนะของขาราชการและเจาหนาที่ของรัฐ อยางตอเนื่องเพื่อใหมีขีดความสามารถในการปฏิบัติราชการและการสงมอบบริการสาธารณะ โดยจะเนนการพัฒนาขาราชการในตําแหนงที่มีความสําคัญตอยุทธศาสตรการพัฒนาประเทศ และสรางผูนําการเปลี่ยนแปลงในระบบราชการ ตลอดจนพัฒนาคุณภาพชีวิตของขาราชการ และเจาหนาที่ของรัฐใหดีขึ้นเพื่อใหสามารถดํารงชีพอยางมีศักดิ์ศรี โดยเฉพาะขาราชการ ๔๐  
    และเจาหนาที่ของรัฐระดับตนซึ่งจะปรับคาตอบแทนใหอยูในระดับที่เพียงพอแกการดํารงชีวิต ดูแลครอบครัว และสามารถรักษาเกียรติศักดิ์ของการเปนบุคลากรภาครัฐ ๘.๑.๕ เสริ ม สร า งมาตรฐานด า นคุ ณ ธรรม จริ ย ธรรม และธรรมาภิ บ าลให แ ก ข า ราชการและเจ า หน า ที่ ข องรั ฐ และพั ฒ นาความโปร ง ใสในการ ปฏิบัติงานของหนวยงานภาครัฐ พรอมทั้งปองกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ ของขาราชการและเจ าหนาที่ของรัฐ อยางจริง จังเพื่อ ให ขาราชการเปน ที่ เชื่อ ถื อไว วางใจ ของประชาชน ดวยกระบวนการมีสวนรวมของภาคประชาสังคมและชุมชน โดยปรับปรุง กฎหมายใหมีการเปดเผยบัญชีรายการทรัพยสินและหนี้สินของขาราชการและเจาหนาที่ ของรั ฐ ตํ า แหน ง ระดั บ สู ง และตํ า แหน ง ที่ มี อํ า นาจมาก รวมทั้ ง บุ ค ลากรขององค ก รอิ ส ระ ตอสาธารณชน เพื่อความโปรงใสของผูดํารงตําแหนงเหลานี้ และเปดโอกาสใหสาธารณชน รวมตรวจสอบบุคลากรของภาครัฐเพิ่มขึ้น พัฒนาและนํามาตรการทางสังคมมาใชควบคูกับ การบังคับใชกฎหมายเพื่อปองกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ ตลอดจน สนับสนุนการสรางคานิยมของสังคมใหยึดมั่นในความซื่อสัตยสุจริต ความเสมอภาคเทาเทียมกัน และความถูกตองชอบธรรม ๘.๑.๖ สนั บ สนุ น การดํ า เนิ น งานขององค ก รปกครอง สวนทองถิ่นใหมีระบบที่มีประสิทธิภาพ โปรงใส และสามารถใหบริการสาธารณะตอบสนอง ความต อ งการของประชาชนได ต ามความคาดหวั ง รวมทั้ ง ส ง เสริ ม ให อ งค ก รปกครอง ส ว นท อ งถิ่ น หลาย ๆ แห ง ร ว มกั น จั ด บริ ก ารสาธารณะบางอย า ง ซึ่ ง โดยสภาพหรื อ เพื่ อ ประสิทธิภาพ ควรที่องคการปกครองสวนทองถิ่นตองรวมกันทํา โดยคํานึงถึงความจําเปน และความเหมาะสมตามศักยภาพของทองถิ่น ใหมีการเชื่อมโยงและบูรณาการภารกิจกับ แผนชุ ม ชนและแผนระดั บ ต า ง ๆ ในพื้ น ที่ เพื่ อ เป น ฐานสํ า คั ญ ในการส ง เสริ ม และพั ฒ นา ประชาธิปไตยในทองถิ่นใหเขมแข็ง ปรับปรุงการจัดระบบความสัมพันธของราชการบริหาร สวนกลาง สวนภูมิภาค และสวนทองถิ่นใหมีความเหมาะสม ตลอดจนเพิ่มขีดความสามารถ ในการบริหารจัดการงบประมาณและบุคลากรของทองถิ่น ใหองคกรปกครองสวนทองถิ่น มี ร ายได ที่ เ หมาะสม และมี ร ะบบบริ ห ารงานบุ ค คลที่ มี ป ระสิท ธิ ภ าพพรอ มรองรับ ภารกิ จ และใหบริการที่ดีแกประชาชน ตลอดจนเสนอกฎหมายเกี่ยวกับการสรางความเขมแข็งใหกับ องคกรปกครองสวนทองถิ่นตามที่บัญญัติเปนหลักการไวในรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย หมวด ๑๔ การปกครองสวนทองถิ่น ๘.๑.๗ พั ฒ นาระบบราชการให เ ป น ระบบที่ โ ปร ง ใสขึ้ น โดยการวางระบบการตรวจสอบและประเมินผลสัมฤทธิ์ตามมาตรฐานคุณธรรม จริยธรรม ๔๑  
    ความคุมคา พัฒนากระบวนการติดตาม เปดเผยขอมูลขาวสาร ปรับปรุงระบบการจัดซื้อจัดจาง ตลอดจนการใชจายงบประมาณแผนดินใหเกิดความสุจริตและมีประสิทธิภาพ ๘.๑.๘ ส ง เสริ ม ให ป ระชาชนมี ส ว นร ว มในการบริ ห าร ราชการแผนดิน โดยใหประชาชนมีสวนรวมกําหนดนโยบายและวางแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสั ง คมทั้ ง ในระดั บ ชาติ แ ละท อ งถิ่ น รวมทั้ ง ให ป ระชาชนมี โ อกาสแสดงประชาทั ศ น ในประเด็ น สํ า คั ญ ต า ง ๆ อย า งต อ เนื่ อ งโดยอาศั ย เทคโนโลยี ส ารสนเทศ เพื่ อ เป น พลั ง ขับเคลื่อนนโยบายไปสูการปฏิบัติที่บรรลุ ตามเปาหมาย รวมทั้งสนับสนุนการมีสวนรว ม ของประชาชนในการรั บรู ข อมู ลข าวสาร ร ว มเสนอความเห็ น ป ญ หา และแนวทางแก ไข และมีสวนรวมในกระบวนการตัดสินใจ  ๘.๑.๙ สงเสริมกระบวนการบริหารจัดการที่ดีในภาคเอกชน โดยเฉพาะระบบการตรวจสอบกิ จ การที่ โ ปร ง ใส และสนั บ สนุ น ให ภ าคเอกชนยึ ด มั่ น ในความรับผิดชอบตอลูกคา ผูรับบริการ และผูมีสวนไดสวนเสียทุกฝาย รวมทั้งมีความรับผิดชอบ ตอสังคมและสิ่งแวดลอมและเสริมสรางความเขมแข็งใหสังคม โดยการคุมครองผูบริโภค เพื่อสรางความเปนธรรม ตลอดจนปองกันการผูกขาดตัดตอนทั้งทางตรงและทางออม ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๘.๒.๑ ปฏิรูประบบกฎหมายและพัฒนากระบวนการยุติธรรม ทั้งระบบใหมีความทันสมัย สอดคลองกับหลักการประชาธิปไตย เทาทันตอการเปลี่ยนแปลง และสอดคลอ งกั บ หลั ก นิ ติธ รรม เร ง รั ด จั ด ตั้ ง องค ก รเพื่ อ การปฏิ รู ป กระบวนการยุ ติ ธ รรม ที่ดําเนินการโดยอิสระตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญ รวมถึงสนับสนุนคณะกรรมการปฏิรูป กฎหมายและองคกรเพื่อการปฏิรูปกระบวนการยุติธรรมใหสามารถดําเนินการตามเจตนารมณ ของรัฐธรรมนูญไดอยางเปนรูปธรรม ปฏิรูปกระบวนการบังคับใชกฎหมายเพื่อใหหนวยงาน ภาครัฐทั้งหลายบังคับใชกฎหมายอยางยุติธรรม เสมอภาค เทาเทียม โปรงใส มีประสิทธิภาพ ถู ก ต อ งตามหลั ก นิ ติ ธ รรมและปฏิ ญ ญาสากลว า ด ว ยสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชน และให ประเทศไทย มีระบบและกระบวนการอํานวยความยุติธรรมเปนมาตรฐานเดียว ซึ่งจะมีสวนชวยในการสราง ความเชื่อมั่นในการลงทุนอันเปนหัวใจสําคัญของระบบเศรษฐกิจสมัยใหม ๘.๒.๒ ปรั บ ปรุ ง ระบบการช ว ยเหลือ ประชาชนที่ไ มได รั บ ความเปนธรรมดวยมาตรการเชิงรุก ใหเขาถึงความเปนธรรมไดงาย รวดเร็ว ทั้งการชวยเหลือ ดานกฎหมาย สงเสริมกองทุนยุติธรรมเพื่อการคุมครองชวยเหลือคนจนและคนดอยโอกาส การคุ ม ครองดู แ ลรั ก ษาสิ ท ธิ เ สรี ภ าพของประชาชน การเยี ย วยาผู บ ริ สุ ท ธิ์ แ ละผู ไ ด รั บ ๔๒  
    ผลกระทบที่ เ กี่ ย วข อ ง การกระจายโอกาสการเข า ถึ ง ความยุ ติ ธ รรมไปสู ร ะดั บ จั ง หวั ด การเสริมสรางความเขมแข็งและยุติธรรมระดับชุมชนและหมูบาน การพัฒนาทางเลือกของ กระบวนการยุติธรรม ๘.๒.๓ เพิ่มประสิทธิภาพการสืบสวนสอบสวน การปองกัน และปราบปรามอาชญากรรม การนํ ามาตรการทางภาษี และการป อ งกัน และปราบปราม การฟอกเงินมาใชในการดําเนินการตอผูกระทําผิด ดูแลแกไขและฟนฟูพัฒนาผูกระทําความผิด ใหเปนคนดีสามารถกลับสูสังคมได เพิ่มประสิทธิภาพกระบวนการยุติธรรมเด็กและเยาวชน การคุ ม ประพฤติ การบั ง คับ คดี แ ละส ง เสริ ม ความยุ ติ ธ รรมและความเป น ธรรมในจั ง หวั ด ชายแดนภาคใต ๘.๒.๔ ป อ งกั น และปราบปรามอาชญากรรมเชิ ง รุ ก โดยประชาชนมีสวนรวม จัดใหมีกลไกการบริหารจัดการแบบครบวงจร วิเคราะหแนวโนม ของอาชญากรรมลวงหนา เพื่ อ ปอ งปรามและแกไขปญหาอาชญากรรมให สอดคลอ งกับ ความตองการของประชาชนในพื้นที่ นําเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่ทันสมัยมาใช ในการควบคุมอาชญากรรมใหเกิดประสิทธิภาพสูงสุด รวมทั้งรณรงคใหประชาชนมีสวนรวม เปนพลังแผนดินในการปองกัน ปราบปราม และแกไขปญหาอาชญากรรม โดยใหหนวยงาน ของรั ฐ ที่ เ กี่ ย วข อ งสนั บ สนุ น ในการจั ด ให มี ช อ งทางการเข า ถึ ง และรั บ ข อ มู ล สารสนเทศ ซึ่งรวมถึงกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน กิจการโทรคมนาคม และกิจการวิทยุโทรคมนาคม ๘.๓ ส ง เสริ ม ให ป ระชาชนมี โ อกาสได รั บ รู ข อ มู ล ข า วสาร จากทางราชการ สื่อสารมวลชน และสื่ อสาธารณะทุ กประเภทไดอย างกว างขวาง รวดเร็ว ถูกตอง เปนธรรม ๘.๓.๑ ส ง เสริ ม และพั ฒ นาช อ งทางในการรั บ รู ข อ มู ล ขาวสารของประชาชน ดวยการเชื่อมโยงกับเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรมที่ทันสมัย และสงเสริมการแลกเปลี่ยนขอมูลขาวสารระหวางสื่อสารมวลชนในประชาคมเอเชียตะวันออก เฉียงใตและสื่อสารมวลชนโลก ๘.๓.๒ สงเสริมและพัฒนากิจการสื่อสารมวลชนทั้งทางดาน เทคโนโลยี เครือขาย และปรับปรุงแกไขเพิ่มเติมกฎหมายที่เปนอุปสรรคตอการทําหนาที่ เพื่ อ ให สอดคล อ งกั บ วิวั ฒ นาการสมัยใหม และส ง เสริม ให สื่อ มวลชนร ว มเป น ผู นํ า ในการ แกปญหาและพัฒนาประเทศโดยเพิ่มรายการที่เปนประโยชนตอประชาชนดานตาง ๆ เชน การศึกษา ศิลปะ วัฒนธรรม คุณธรรม นวัตกรรม การเตือนภัยกรณีภัยพิบัติตาง ๆ หรือ ๔๓  
    อื่นใดที่เปนประโยชนตอสาธารณะ โดยประสานความรวมมือจากภาครัฐ ภาคเอกชน และ ภาคประชาชน ๘.๓.๓ ส ง เสริ ม ให สื่ อ สารมวลชนทุ ก ประเภทมี อิ ส ระและ เสรี ภ าพในการเสนอข อ มู ล ข า วสารอย า งมี ค วามรั บ ผิ ด ชอบต อ สั ง คมและตระหนั ก ตอจรรยาบรรณของสถาบันสื่อสารมวลชน รวมทั้งสงเสริมใหมีการสรางดุลยภาพของขาวสาร ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ นโยบายทั้งหมดที่ไดนําเสนอมานี้ คณะรัฐมนตรีไดกําหนดขึ้นโดยคํานึงถึง เจตจํ า นงของรั ฐ ธรรมนู ญ แห ง ราชอาณาจั ก รไทยที่ บั ญ ญั ติ ไ ว ใ นหมวด ๕ ที่ ว า ด ว ย แนวนโยบายพื้ น ฐานแห ง รัฐ รวมทั้ ง ความมุ ง มั่ น ของคณะรั ฐ มนตรี ที่ จ ะแก ไ ขปญ หาของ ประเทศที่กําลังเผชิญอยู โดยเฉพาะการสรางความสามัคคี ปรองดอง ใหเกิดขึ้นในสังคมไทย ซึ่งในการบริหารราชการแผนดินของคณะรัฐมนตรีนั้นจะไดเรงดําเนินการใหเปนรูปธรรม โดยจั ด ทํ า รายละเอี ย ดการดํ า เนิ น การ ประกอบด ว ย แผนการบริ ห ารราชการแผ น ดิ น แผนปฏิบัติราชการของสวนราชการตาง ๆ และแผนการตรากฎหมาย เพื่อเปนแนวทาง การบริหารราชการแผนดิน อยางไรก็ดี กรณีที่มีความจําเปนจะตองปรับปรุงนโยบายรัฐบาล อันเนื่องมาจากปจจัยที่มีผลกระทบจากสถานการณดานเศรษฐกิจและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป อยางรวดเร็วตลอดเวลา และอยูนอกเหนือการคาดการณ รัฐบาลจะรายงานใหรัฐสภาทราบตอไป รั ฐ บาลขอให ค วามเชื่ อ มั่ น ต อ รั ฐ สภาว า รั ฐ บาลจะบริ ห ารราชการแผ น ดิ น ดวยความซื่อ สัตย สุ จริต และมีป ระสิท ธิภาพ มุง มั่ นที่ จ ะให ประเทศมีความเจริ ญ รุงเรื อ ง มีความสามัคคี ปรองดอง และมีความยุติธรรม รัฐบาลมุงมั่นที่จะทําใหประเทศไทยสามารถ แขง ขั น ไดอ ยา งมีศั ก ดิ์ ศรี ใ นเวที โ ลก พร อ มทั้ ง นํา ความสุ ข กลั บ คื น มาให พี่ นอ งประชาชน คนไทยทุกคน ขอบคุณคะ ๔๔  
    ภาคผนวก ตารางแสดงความสอดคลองระหวางนโยบายในการบริหารราชการแผนดิน ของคณะรัฐมนตรีกับแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐในหมวด ๕ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา มาตรา ๗๗ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๕ รัฐตองพิทักษรักษาไวซงสถาบัน ึ่ ดําเนินการในปแรก พระมหากษัตริย เอกราช อธิปไตย และ (ขอ ๑.๑-๑.๒, ๑.๕-๑.๖) บูรณภาพแหงเขตอํานาจรัฐ และตองจัดใหมี ๒. นโยบายความมั่นคงแหงรัฐ กําลังทหาร อาวุธยุทโธปกรณ และเทคโนโลยี ๒.๑ เทิดทูนและพิทักษรักษาไว ๑๑ ที่ทันสมัย จําเปน และเพียงพอ เพือพิทักษ ่ ซึ่งสถาบันพระมหากษัตริย รักษาเอกราช อธิปไตย ความมั่นคงของรัฐ ๒.๒ พัฒนาและเสริมสราง ๑๑ สถาบันพระมหากษัตริย ผลประโยชน ศักยภาพของกองทัพและระบบ แหงชาติ และการปกครองระบอบประชาธิปไตย ปองกันประเทศ อันมีพระมหากษัตริยทรงเปนประมุข และ ๒.๓ พัฒนาและเสริมสราง ๑๒ เพื่อการพัฒนาประเทศ ความรวมมือระหวางประเทศ ๒.๔ พัฒนาระบบการเตรียมพรอม ๑๒ แหงชาติ ๒.๕ เรงดําเนินการแกไขปญหา ๑๒ ยาเสพติด องคกรอาชญากรรม การคามนุษย ผูหลบหนีเขาเมือง แรงงานตางดาวผิดกฎหมาย และ บุคคลที่ไมมสถานะชัดเจน ี ๔๕  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา มาตรา ๗๘ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานการบริหารราชการแผนดิน ดังตอไปนี้ (๑) บริหารราชการแผนดิน ๘. นโยบายการบริหาร ใหเปนไปเพื่อการพัฒนาสังคม เศรษฐกิจ กิจการบานเมืองที่ดี และความมันคงของประเทศอยางยั่งยืน โดย ่ ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๐ ตองสงเสริมการดําเนินการตามปรัชญา ราชการแผนดิน เศรษฐกิจพอเพียงและคํานึงถึงผลประโยชน (ขอยอย ๘.๑.๑-๘.๑.๒) ของประเทศชาติในภาพรวมเปนสําคัญ (๒) จัดระบบการบริหารราชการ ๘. นโยบายการบริหาร สวนกลาง สวนภูมภาค และสวนทองถิ่น ิ กิจการบานเมืองที่ดี ใหมีขอบเขตอํานาจหนาที่ และความรับผิดชอบ ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๐ ที่ชัดเจนเหมาะสมแกการพัฒนาประเทศ และ ราชการแผนดิน สนับสนุนใหจังหวัดมีแผนและงบประมาณเพื่อ (ขอยอย ๘.๑.๒) พัฒนาจังหวัด เพื่อประโยชนของประชาชน ในพื้นที่ (๓) กระจายอํานาจใหองคกร ๘. นโยบายการบริหาร ปกครองสวนทองถิ่นพึ่งตนเองและตัดสินใจ กิจการบานเมืองที่ดี ในกิจการของทองถิ่นไดเอง สงเสริมให ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๑ องคกรปกครองสวนทองถิ่นมีสวนรวมในการ ราชการแผนดิน ดําเนินการตามแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐ (ขอยอย ๘.๑.๖) พัฒนาเศรษฐกิจของทองถิ่นและระบบ สาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ตลอดทั้ง โครงสรางพื้นฐานสารสนเทศในทองถิ่น ใหทั่วถึงและเทาเทียมกันทั่วประเทศ รวมทั้ง พัฒนาจังหวัดที่มีความพรอมใหเปนองคกร ปกครองสวนทองถิ่นขนาดใหญ โดยคํานึงถึง เจตนารมณของประชาชนในจังหวัดนั้น ๔๖  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๔) พัฒนาระบบงานภาครัฐ ๘. นโยบายการบริหาร โดยมุงเนนการพัฒนาคุณภาพ คุณธรรม และ กิจการบานเมืองที่ดี จริยธรรมของเจาหนาที่ของรัฐ ควบคูไปกับ ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๐ การปรับปรุงรูปแบบและวิธีการทํางาน เพือให ่ ราชการแผนดิน การบริหารราชการแผนดินเปนไปอยางมี (ขอยอย ๘.๑.๓-๘.๑.๕) ประสิทธิภาพ และสงเสริมใหหนวยงานของ รัฐใชหลักการบริหารกิจการบานเมืองที่ดีเปน แนวทางในการปฏิบัติราชการ (๕) จัดระบบงานราชการและ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๖ งานของรัฐอยางอื่น เพื่อใหการจัดทําและดําเนินการในปแรก การใหบริการสาธารณะเปนไปอยางรวดเร็ว (ขอ ๑.๓) มีประสิทธิภาพ โปรงใส และตรวจสอบได ๘. นโยบายการบริหาร โดยคํานึงถึงการมีสวนรวมของประชาชน กิจการบานเมืองที่ดี ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๑ ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๗-๘.๑.๘) (๖) ดําเนินการใหหนวยงานทาง ๘. นโยบายการบริหาร กฎหมายที่มีหนาที่ใหความเห็นเกี่ยวกับ กิจการบานเมืองที่ดี การดําเนินงานของรัฐตามกฎหมายและ ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ ตรวจสอบการตรากฎหมายของรัฐ ดําเนินการ (ขอยอย ๘.๒.๑) อยางเปนอิสระ เพือใหการบริหารราชการ ่ แผนดินเปนไปตามหลักนิติธรรม (๗) จัดใหมีแผนพัฒนาการเมือง ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๑ รวมทั้งจัดใหมีสภาพัฒนาการเมืองที่มี ดําเนินการในปแรก ความเปนอิสระ เพือติดตามสอดสองใหมี ่ (ขอ ๑.๑๖) การปฏิบัติตามแผนดังกลาวอยางเครงครัด (๘) ดําเนินการใหขาราชการและ ๘. นโยบายการบริหาร เจาหนาที่ของรัฐไดรับสิทธิประโยชน กิจการบานเมืองที่ดี อยางเหมาะสม ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๐ ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๔) ๔๗  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา มาตรา ๗๙ ๔. นโยบายสังคมและ รัฐตองใหความอุปถัมภและคุมครอง คุณภาพชีวิต พระพุทธศาสนาซึ่งเปนศาสนาที่ประชาชน ๔.๔ นโยบายศาสนา ศิลปะ และ ๓๑ ชาวไทยสวนใหญนับถือมาชานานและ วัฒนธรรม ศาสนาอื่น ทั้งตองสงเสริมความเขาใจอันดี (ขอยอย ๔.๔.๑-๔.๔.๒) และความสมานฉันทระหวางศาสนิกชนของ ทุกศาสนา รวมทั้งสนับสนุนการนําหลักธรรม ของศาสนามาใชเพื่อเสริมสรางคุณธรรมและ พัฒนาคุณภาพชีวต ิ มาตรา ๘๐ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานสังคม การสาธารณสุข การศึกษา และ วัฒนธรรม ดังตอไปนี้ (๑) คุมครองและพัฒนาเด็กและ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๘ เยาวชน สนับสนุนการอบรมเลี้ยงดูและ ดําเนินการในปแรก ใหการศึกษาปฐมวัย สงเสริมความเสมอภาค (ขอ ๑.๘ ขอยอย ๑.๘.๓) ของหญิงและชาย เสริมสรางและพัฒนา ๔. นโยบายสังคมและ ความเปนปกแผนของสถาบันครอบครัวและ คุณภาพชีวิต ชุมชน รวมทั้งตองสงเคราะหและจัดสวัสดิการ ๔.๓ นโยบายการพัฒนาสุขภาพ ๓๐ ใหแกผูสูงอายุ ผูยากไร ผูพิการหรือทุพพลภาพ  ของประชาชน และผูอยูในสภาวะยากลําบาก ใหมีคุณภาพ (ขอยอย ๔.๓.๕) ชีวิตที่ดีขึ้นและพึ่งพาตนเองได ๔.๕ นโยบายความมันคงของชีวิต ่ ๓๓ และสังคม (ขอยอย ๔.๕.๑-๔.๕.๖) ๔๘  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๒) สงเสริม สนับสนุน และพัฒนา ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๐ ระบบสุขภาพที่เนนการสรางเสริมสุขภาพ ดําเนินการในปแรก อันนําไปสูสุขภาวะที่ยั่งยืนของประชาชน (ขอ ๑.๑๔) รวมทั้งจัดและสงเสริมใหประชาชนไดรับ ๔. นโยบายสังคมและ บริการสาธารณสุขที่มีมาตรฐานอยางทั่วถึง คุณภาพชีวิต และมีประสิทธิภาพ และสงเสริมใหเอกชน ๔.๓ นโยบายการพัฒนาสุขภาพ ๒๙ และชุมชนมีสวนรวมในการพัฒนาสุขภาพ ของประชาชน และการจัดบริการสาธารณสุข โดยผูมีหนาที่ (ขอยอย ๔.๓.๑-๔.๓.๗) ใหบริการดังกลาวซึ่งไดปฏิบัติหนาที่ตาม มาตรฐานวิชาชีพและจริยธรรม ยอมไดรับ ความคุมครองตามกฎหมาย  (๓) พัฒนาคุณภาพและมาตรฐาน ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๐ การจัดการศึกษาในทุกระดับและทุกรูปแบบ ดําเนินการในปแรก ใหสอดคลองกับความเปลียนแปลงทางเศรษฐกิจ ่ (ขอ ๑.๑๕) และสังคม จัดใหมีแผนการศึกษาแหงชาติ ๔. นโยบายสังคมและ กฎหมายเพื่อพัฒนาการศึกษาของชาติ คุณภาพชีวิต จัดใหมีการพัฒนาคุณภาพครูและบุคลากร ๔.๑ นโยบายการศึกษา ๒๖ ทางการศึกษาใหกาวหนาทันการเปลี่ยนแปลง (ขอยอย ๔.๑.๑-๔.๑.๗) ของสังคมโลก รวมทั้งปลูกฝงใหผูเรียน มีจิตสํานึกของความเปนไทย มีระเบียบวินย ั คํานึงถึงประโยชนสวนรวม และยึดมันในการ ่ ปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมี พระมหากษัตริยทรงเปนประมุข (๔) สงเสริมและสนับสนุน ๔. นโยบายสังคมและ การกระจายอํานาจเพื่อใหองคกรปกครอง คุณภาพชีวิต สวนทองถิ่น ชุมชน องคการทางศาสนา และ ๔.๑ นโยบายการศึกษา ๒๖ เอกชน จัดและมีสวนรวมในการจัดการศึกษา (ขอยอย ๔.๑.๒, ๔.๑.๔) เพื่อพัฒนามาตรฐานคุณภาพการศึกษา ใหเทาเทียมและสอดคลองกับแนวนโยบาย พื้นฐานแหงรัฐ ๔๙  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๕) สงเสริมและสนับสนุนการศึกษา ๔. นโยบายสังคมและ วิจัยในศิลปวิทยาการแขนงตาง ๆ และ คุณภาพชีวิต เผยแพรขอมูลผลการศึกษาวิจัยที่ไดรับทุน ๔.๑ นโยบายการศึกษา ๒๘ สนับสนุนการศึกษาวิจัยจากรัฐ (ขอยอย ๔.๑.๖) ๖. นโยบายวิทยาศาสตร ๓๗ เทคโนโลยี การวิจัย และนวัตกรรม  (ขอ ๖.๓-๖.๔) (๖) สงเสริมและสนับสนุนความรูรัก ๒. นโยบายความมั่นคงแหงรัฐ สามัคคีและการเรียนรู ปลูกจิตสํานึก และ ๒.๑ เทิ ดทู นและพิทั กษรักษาไว ๑๑ เผยแพรศิลปวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม ซึ่งสถาบันพระมหากษัตริย ประเพณีของชาติ ตลอดจนคานิยมอันดีงาม ๔. นโยบายสังคมและ และภูมิปญญาทองถิ่น คุณภาพชีวิต ๔.๔ นโยบายศาสนา ศิลปะ และ ๓๑ วัฒนธรรม (ขอยอย ๔.๔.๓-๔.๔.๗) มาตรา ๘๑ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานกฎหมายและการยุติธรรม ดังตอไปนี้ (๑) ดูแลใหมีการปฏิบัติและบังคับการ ๘. นโยบายการบริหาร ใหเปนไปตามกฎหมายอยางถูกตอง รวดเร็ว กิจการบานเมืองที่ดี เปนธรรม และทั่วถึง สงเสริมการให ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ ความชวยเหลือและใหความรูทางกฎหมาย (ขอยอย ๘.๒.๑-๘.๒.๒) แกประชาชน และจัดระบบงานราชการและ งานของรัฐอยางอื่นในกระบวนการยุติธรรม ใหมีประสิทธิภาพ โดยใหประชาชนและ องคกรวิชาชีพมีสวนรวมในกระบวนการยุติธรรม และการชวยเหลือประชาชนทางกฎหมาย ๕๐  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๒) คุมครองสิทธิและเสรีภาพของ ๘. นโยบายการบริหาร บุคคลใหพนจากการลวงละเมิด ทั้งโดย กิจการบานเมืองที่ดี เจาหนาที่ของรัฐและโดยบุคคลอื่น และ ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ ตองอํานวยความยุติธรรมแกประชาชน (ขอยอย ๘.๒.๒) อยางเทาเทียมกัน (๓) จัดใหมีกฎหมายเพื่อจัดตั้ง ๘. นโยบายการบริหาร องคกรเพือการปฏิรูปกฎหมายที่ดําเนินการ ่ กิจการบานเมืองที่ดี เปนอิสระเพือปรับปรุงและพัฒนากฎหมาย ่ ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ ของประเทศ รวมทั้งการปรับปรุงกฎหมาย (ขอยอย ๘.๒.๑) ใหเปนไปตามรัฐธรรมนูญโดยตองรับฟง ความคิดเห็นของผูที่ไดรับผลกระทบจาก กฎหมายนั้นประกอบดวย (๔) จัดใหมีกฎหมายเพื่อจัดตั้ง ๘. นโยบายการบริหาร องคกรเพือการปฏิรูปกระบวนการยุติธรรม ่ กิจการบานเมืองที่ดี ที่ดําเนินการเปนอิสระ เพื่อปรับปรุงและ ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ พัฒนาการดําเนินงานของหนวยงาน (ขอยอย ๘.๒.๑) ที่เกี่ยวของกับกระบวนการยุติธรรม (๕) สนับสนุนการดําเนินการของ ๘. นโยบายการบริหาร องคกรภาคเอกชนที่ใหความชวยเหลือทาง กิจการบานเมืองที่ดี กฎหมายแกประชาชน โดยเฉพาะผูไดรับ ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ ผลกระทบจากความรุนแรงในครอบครัว (ขอยอย ๘.๒.๒) มาตรา ๘๒ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๗ รัฐตองสงเสริมสัมพันธไมตรีและ ดําเนินการในปแรก ความรวมมือกับนานาประเทศ และพึงถือหลัก (ขอ ๑.๖) ในการปฏิบัติตอกันอยางเสมอภาค ตลอดจน ๗. นโยบายการตางประเทศ ๓๘ ตองปฏิบติตามสนธิสัญญาดานสิทธิมนุษยชน ั และเศรษฐกิจระหวางประเทศ ที่ประเทศไทยเปนภาคี รวมทังตามพันธกรณี ้ (ขอ ๗.๑-๗.๑๐) ที่ไดกระทําไวกับนานาประเทศและองคการ ระหวางประเทศ ๕๑  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา รัฐตองสงเสริมการคา การลงทุน และ การทองเที่ยวกับนานาประเทศ ตลอดจน ตองใหความคุมครองและดูแลผลประโยชน ของคนไทยในตางประเทศ มาตรา ๘๓ รัฐตองสงเสริมและสนับสนุนใหมีการ บทนําที่กลาวถึงหลักการในการ ๕ ดําเนินการตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ดําเนินนโยบาย มาตรา ๘๔ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานเศรษฐกิจ ดังตอไปนี้ (๑) สนับสนุนระบบเศรษฐกิจแบบ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ เสรีและเปนธรรมโดยอาศัยกลไกตลาด และ ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๓ สนับสนุนใหมีการพัฒนาเศรษฐกิจอยางยั่งยืน (ขอยอย ๓.๑.๖-๓.๑.๗) โดยตองยกเลิกและละเวนการตรากฎหมาย ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๒๑ และกฎเกณฑที่ควบคุมธุรกิจซึ่งมีบทบัญญัติ เศรษฐกิจ ที่ไมสอดคลองกับความจําเปนทางเศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๓.๔) และตองไมประกอบกิจการที่มีลักษณะเปน การแขงขันกับเอกชน เวนแตมความจําเปน ี เพื่อประโยชนในการรักษาความมั่นคงของรัฐ รักษาผลประโยชนสวนรวม หรือการจัดใหมี สาธารณูปโภค (๒) สนับสนุนใหมีการใชหลัก ๓. นโยบายเศรษฐกิจ คุณธรรม จริยธรรม และหลักธรรมาภิบาล ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๓ ควบคูกบการประกอบกิจการ ั (ขอยอย ๓.๑.๓) ๘. นโยบายการบริหาร กิจการบานเมืองที่ดี ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๒ ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๙) ๕๒  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๓) ควบคุมใหมีการรักษาวินัย ๓. นโยบายเศรษฐกิจ การเงินการคลังเพื่อสนับสนุนเสถียรภาพและ ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๓ ความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ (ขอยอย ๓.๑.๓-๓.๑.๕) ปรับปรุงระบบการจัดเก็บภาษีอากรใหมี ความเปนธรรมและสอดคลองกับ การเปลี่ยนแปลงของสภาพเศรษฐกิจและสังคม (๔) จัดใหมีการออมเพื่อการดํารงชีพ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ในยามชราแกประชาชนและเจาหนาที่ของรัฐ ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๓ อยางทั่วถึง (ขอยอย ๓.๑.๒) (๕) กํากับใหการประกอบกิจการ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ มีการแขงขันอยางเสรีและเปนธรรม ปองกัน ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๒๑ การผูกขาดตัดตอนไมวาโดยทางตรงหรือ  เศรษฐกิจ ทางออม และคุมครองผูบริโภค  (ขอยอย ๓.๓.๔) (๖) ดําเนินการใหมีการกระจาย ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๘ รายไดอยางเปนธรรม คุมครอง สงเสริมและ  ดําเนินการในปแรก ขยายโอกาสในการประกอบอาชีพของ (ขอ ๑.๘-๑.๑๑ และขอ ๑.๑๓) ประชาชนเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจ รวมทั้ง ๓. นโยบายเศรษฐกิจ สงเสริมและสนับสนุนการพัฒนาภูมปญญา ิ ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๒ ทองถิ่นและภูมิปญญาไทย เพื่อใชในการผลิต (ขอยอย ๓.๑.๑-๓.๑.๒, ๓.๑.๗) สินคา บริการ และการประกอบอาชีพ ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๑๗ เศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๓.๒-๓.๓.๓) (๗) สงเสริมใหประชากรวัยทํางาน ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๘ มีงานทํา คุมครองแรงงานเด็กและสตรี ดําเนินการในปแรก จัดระบบแรงงานสัมพันธและระบบไตรภาคี (ขอ ๑.๘ ขอยอย ๑.๘.๒) ที่ผูทํางานมีสิทธิเลือกผูแทนของตน จัดระบบ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ประกันสังคม รวมทั้งคุมครองใหผูทํางานที่มี ๓.๒ นโยบายสรางรายได  ๑๕ คุณคาอยางเดียวกันไดรับคาตอบแทน (ขอยอย ๓.๒.๗) สิทธิประโยชน และสวัสดิการที่เปนธรรม ๔. นโยบายสังคมและ โดยไมเลือกปฏิบัติ คุณภาพชีวิต ๔.๒ นโยบายแรงงาน ๒๘ (ขอยอย ๔.๒.๑-๔.๒.๗) ๕๓  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๘) คุมครองและรักษาผลประโยชน ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๘ ของเกษตรกรในการผลิตและการตลาด ดําเนินการในปแรก สงเสริมใหสินคาเกษตรไดรับผลตอบแทน (ขอ ๑.๘ ขอยอย ๑.๘.๑ และ สูงสุด รวมทังสงเสริมการรวมกลุมของ ้ ขอ ๑.๑๑) เกษตรกรในรูปของสภาเกษตรกรเพื่อวางแผน ๓. นโยบายเศรษฐกิจ การเกษตรและรักษาผลประโยชนรวมกัน ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๑๕ ของเกษตรกร เศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๓.๑) (๙) สงเสริม สนับสนุน และคุมครอง ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ระบบสหกรณใหเปนอิสระ และการรวมกลุม ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๓ การประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ ตลอดทั้ง (ขอยอย ๓.๑.๒) การรวมกลุมของประชาชนเพื่อดําเนินกิจการ  ดานเศรษฐกิจ (๑๐) จัดใหมีสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน ๓. นโยบายเศรษฐกิจ อันจําเปนตอการดํารงชีวิตของประชาชนเพือ ๓.๔ นโยบายโครงสรางพื้นฐาน ่ ๒๓ ประโยชนในการรักษาความมั่นคงของรัฐ และการพัฒนาระบบรางเพื่อขนสง ในทางเศรษฐกิจ และตองมิใหสาธารณูปโภค มวลชน การบริหารจัดการระบบ ขั้นพื้นฐานอันจําเปนตอการดํารงชีวตของ ิ ขนสงสินคาและบริการ ประชาชนอยูในความผูกขาดของเอกชน (ขอยอย ๓.๔.๑-๓.๔.๒) อันอาจกอความเสียหายแกรัฐ (๑๑) การดําเนินการใดที่เปนเหตุให ๓. นโยบายเศรษฐกิจ โครงสรางหรือโครงขายขั้นพื้นฐานของกิจการ ๓.๔ นโยบายโครงสรางพื้นฐาน ๒๓ สาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานของรัฐ อันจําเปน และการพัฒนาระบบรางเพื่อขนสง ตอการดํารงชีวิตของประชาชน หรือเพื่อ มวลชน การบริหารจัดการระบบ ความมั่นคงของรัฐตกไปเปนกรรมสิทธิ์ของ ขนสงสินคาและบริการ เอกชน หรือทําใหรัฐเปนเจาของนอยกวา (ขอยอย ๓.๔.๑) รอยละหาสิบเอ็ด จะกระทํามิได ๓.๖ นโยบายเทคโนโลยี ๒๕ สารสนเทศ (ขอยอย ๓.๖.๓) ๕๔  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๑๒) สงเสริมและสนับสนุน กิจการ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ พาณิชยนาวี การขนสงทางราง รวมทั้ง ๓.๔ นโยบายโครงสรางพื้นฐาน ๒๓ การดําเนินการตามระบบบริหารจัดการขนสง และการพัฒนาระบบรางเพื่อขนสง ทั้งภายในและระหวางประเทศ มวลชน การบริหารจัดการระบบ ขนสงสินคาและบริการ (ขอยอย ๓.๔.๔-๓.๔.๖) (๑๓) สงเสริมและสนับสนุนองคกร ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ภาคเอกชนทางเศรษฐกิจทั้งในระดับชาติและ ๓.๒ นโยบายสรางรายได ๑๔ ระดับทองถินใหมีความเขมแข็ง ่ (ขอยอย ๓.๒.๔-๓.๒.๖ และ ๓.๒.๘) (๑๔) สงเสริมอุตสาหกรรมแปรรูป ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ผลผลิตทางการเกษตรเพื่อใหเกิดมูลคาเพิ่ม ๓.๒ นโยบายสรางรายได ๑๕ ในทางเศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๒.๗) ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๑๗ เศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๓.๒) มาตรา ๘๕ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดลอม ดังตอไปนี้ (๑) กําหนดหลักเกณฑการใชที่ดิน ๕. นโยบายทีดิน ่ ใหครอบคลุมทั่วประเทศ โดยใหคํานึงถึง ทรัพยากรธรรมชาติและ ความสอดคลองกับสภาพแวดลอมทางธรรมชาติ สิ่งแวดลอม ทั้งผืนดิน ผืนน้ํา วิถีชวตของชุมชนทองถิ่น ๕.๑ อนุรักษและฟนฟูทรัพยากร ีิ ๓๔ และการดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติอยาง ปาไมและสัตวปา มีประสิทธิภาพ และกําหนดมาตรฐานการใช ๕.๒ อนุรักษและฟนฟูทรัพยากร ๓๕ ที่ดินอยางยั่งยืน โดยตองใหประชาชนใน ทางทะเลและชายฝง พื้นที่ที่ไดรับผลกระทบจากหลักเกณฑการใช ที่ดินนั้นมีสวนรวมในการตัดสินใจดวย ๕๕  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๒) กระจายการถือครองที่ดน ิ ๕. นโยบายทีดิน ่ อยางเปนธรรมและดําเนินการใหเกษตรกร ทรัพยากรธรรมชาติและ มีกรรมสิทธิหรือสิทธิในที่ดินเพื่อประกอบ ์ สิ่งแวดลอม เกษตรกรรมอยางทั่วถึงโดยการปฏิรูปที่ดิน ๕.๔ สรางความเปนธรรมและลด ๓๕ หรือวิธีอื่น รวมทั้งจัดหาแหลงน้ําเพื่อให ความเหลื่อมล้ําในการใชประโยชน เกษตรกรมีน้ําใชอยางพอเพียงและเหมาะสม ที่ดินและทรัพยากรธรรมชาติ แกการเกษตร (๓) จัดใหมีการวางผังเมือง พัฒนา๕. นโยบายทีดิน ่ และดําเนินการตามผังเมืองอยางมีประสิทธิภาพ ทรัพยากรธรรมชาติและ และประสิทธิผล เพื่อประโยชนในการดูแล สิ่งแวดลอม รักษาทรัพยากรธรรมชาติอยางยั่งยืน ๕.๔ สรางความเปนธรรมและลด ๓๕ ความเหลื่อมล้ําในการใชประโยชน ที่ดินและทรัพยากรธรรมชาติ (๔) จัดใหมีแผนการบริหารจัดการ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๗ ทรัพยากรน้ําและทรัพยากรธรรมชาติอ่น ื ดําเนินการในปแรก อยางเปนระบบและเกิดประโยชนตอสวนรวม (ขอ ๑.๔)  ทั้งตองใหประชาชนมีสวนรวมในการสงวน ๕. นโยบายทีดิน  ่ บํารุงรักษา และใชประโยชนจากทรัพยากร ทรัพยากรธรรมชาติและ ธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ สิ่งแวดลอม อยางสมดุล ๕.๖ สงเสริมใหมีการบริหาร ๓๖ จัดการน้ําอยางบูรณาการ (๕) สงเสริม บํารุงรักษา และ ๕. นโยบายทีดิน ่ คุมครองคุณภาพสิ่งแวดลอมตามหลักการ ทรัพยากรธรรมชาติและ พัฒนาที่ยั่งยืน ตลอดจนควบคุมและกําจัด สิ่งแวดลอม ภาวะมลพิษที่มีผลตอสุขภาพอนามัย ๕.๓ ดูแลรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอม ๓๕ สวัสดิภาพ และคุณภาพชีวตของประชาชน และเรงรัดการควบคุมมลพิษ ิ โดยประชาชน ชุมชนทองถิ่น และองคกร ๕.๕ สงเสริมและสรางความ ๓๖ ปกครองสวนทองถิ่น ตองมีสวนรวมในการ ตระหนักและจิตสํานึกทางดาน กําหนดแนวทางการดําเนินงาน ทรัพยากรธรรมชาติและสิงแวดลอม ่ ๕๖  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา มาตรา ๘๖ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานวิทยาศาสตร ทรัพยสินทางปญญา และ พลังงาน ดังตอไปนี้ (๑) สงเสริมใหมีการพัฒนาดาน ๓. นโยบายเศรษฐกิจ วิทยาศาสตร เทคโนโลยี และนวัตกรรม ๓.๖ นโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศ ๒๕ ดานตาง ๆ โดยจัดใหมีกฎหมายเฉพาะเพื่อ (ขอยอย ๓.๖.๑-๓.๖.๕) การนี้ จัดงบประมาณสนับสนุนการศึกษา ๖. นโยบายวิทยาศาสตร ๓๗ คนควา วิจัย และใหมีสถาบันการศึกษาและ เทคโนโลยี การวิจัย และ พัฒนา จัดใหมีการใชประโยชนจาก นวัตกรรม ผลการศึกษาและพัฒนา การถายทอด (ขอ ๖.๑-๖.๕) เทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพ และการพัฒนา บุคลากรที่เหมาะสม รวมทั้งเผยแพรความรู ดานวิทยาศาสตรและเทคโนโลยีสมัยใหม และสนับสนุนใหประชาชนใชหลัก ดานวิทยาศาสตรในการดํารงชีวิต (๒) สงเสริมการประดิษฐหรือ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ การคนคิดเพื่อใหเกิดความรูใหม รักษาและ ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๒๑ พัฒนาภูมิปญญาทองถิ่นและภูมิปญญาไทย  เศรษฐกิจ รวมทั้งใหความคุมครองทรัพยสินทางปญญา (ขอยอย ๓.๓.๔) ๖. นโยบายวิทยาศาสตร ๓๗ เทคโนโลยี การวิจัย และ นวัตกรรม (ขอ ๖.๓) (๓) สงเสริมและสนับสนุนการวิจัย ๓. นโยบายเศรษฐกิจ พัฒนา และใชประโยชนจากพลังงานทดแทน ๓.๒ นโยบายสรางรายได ๑๔ ซึ่งไดจากธรรมชาติและเปนคุณตอสิ่งแวดลอม (ขอยอย ๓.๒.๓) อยางตอเนื่องและเปนระบบ ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๑๗ เศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๓.๒) ๕๗  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา ๓.๕ นโยบายพลังงาน ๒๔ (ขอยอย ๓.๕.๑-๓.๕.๕) ๖. นโยบายวิทยาศาสตร ๓๘ เทคโนโลยี การวิจัย และ นวัตกรรม (ขอ ๖.๔) มาตรา ๘๗ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานการมีสวนรวมของประชาชน ดังตอไปนี้ ๘. นโยบายการบริหาร (๑) สงเสริมใหประชาชนมีสวนรวม  ในการกําหนดนโยบายและวางแผนพัฒนา กิจการบานเมืองที่ดี เศรษฐกิจและสังคมทั้งในระดับชาติและระดับ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๒ ทองถิ่น ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๘) (๒) สงเสริมและสนับสนุนการมี ๘. นโยบายการบริหาร สวนรวมของประชาชนในการตัดสินใจ กิจการบานเมืองที่ดี ทางการเมือง การวางแผนพัฒนาทางเศรษฐกิจ ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๒ และสังคม รวมทั้งการจัดทําบริการสาธารณะ ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๘) (๓) สงเสริมและสนับสนุนการมี ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๑ สวนรวมของประชาชนในการตรวจสอบ ดําเนินการในปแรก การใชอํานาจรัฐทุกระดับ ในรูปแบบองคกร (ขอ ๑.๑๖) ทางวิชาชีพหรือตามสาขาอาชีพที่หลากหลาย ๘. นโยบายการบริหาร หรือรูปแบบอื่น กิจการบานเมืองที่ดี ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๒ ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๘) ๕๘  
    รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๔) สงเสริมใหประชาชนมี ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๑ ความเขมแข็งในทางการเมือง และจัดใหมี ดําเนินการในปแรก (ขอ ๑.๑๖) กฎหมายจัดตั้งกองทุนพัฒนาการเมืองภาค พลเมืองเพื่อชวยเหลือการดําเนินกิจกรรม สาธารณะของชุมชน รวมทั้งสนับสนุน การดําเนินการของกลุมประชาชนที่รวมตัวกัน  ในลักษณะเครือขายทุกรูปแบบใหสามารถ แสดงความคิดเห็นและเสนอความตองการ ของชุมชนในพื้นที่ (๕) สงเสริมและใหการศึกษาแก ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๑ ประชาชนเกี่ยวกับการพัฒนาการเมืองและ ดําเนินการในปแรก (ขอ ๑.๑๖) การปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมี พระมหากษัตริยทรงเปนประมุข รวมทั้ง สงเสริมใหประชาชนไดใชสิทธิเลือกตั้ง โดยสุจริตและเที่ยงธรรม การมีสวนรวมของประชาชนตาม มาตรานี้ตองคํานึงถึงสัดสวนของหญิงและชาย  ที่ใกลเคียงกัน ๕๙  
ดูขอมูลไดที่ http://www.cabinet.thaigov.go.th/bb_main31.htm พิมพครั้งที่ ๑ จํานวนพิมพ ๙,๕๐๐ เลม พิมพที่ สํานักพิมพคณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา ผูพิมพผูโฆษณา นางสาวอรนุช กนกสิริรัตน พิมพเมื่อ เดือนสิงหาคม ๒๕๕๔ รหัส สปค. สปค. 54/08-10 ISBN 978-974-261-156-9

More Related Content

PDF
ฎีกาผ้าป่าโรงเรียนปรางค์ทองวิทยา
byอมยิ้ม รสมะขามป้อม
 
XLSX
ทำเนียบพระธรรมวิทยากรผู้ทดลองปฏิบัติงาน
byATP It Solutions
 
PDF
ขอเชิญร่วมเป็นเจ้าภาพผ้าป่าสามัคคีเพื่อการศึกษาแก้ไขวัน๒๘กค
byPratuan Kumjudpai
 
PDF
Concept Goverment
byMinistry of Science and Technology
 
PDF
Policystatment1
bybfaki
 
PDF
Law19957
bypisit udamm
 
PDF
บันทึกการประชุมคณะกรรมการศูนย์ปฎิบัติการพลังแผ่นดินเอาชนะยาเสพติด อำเภอเมืองตาก
byศพส อ.เมืองตาก
 
PDF
V 297
byKKU Library
 
ฎีกาผ้าป่าโรงเรียนปรางค์ทองวิทยา
byอมยิ้ม รสมะขามป้อม
 
ทำเนียบพระธรรมวิทยากรผู้ทดลองปฏิบัติงาน
byATP It Solutions
 
ขอเชิญร่วมเป็นเจ้าภาพผ้าป่าสามัคคีเพื่อการศึกษาแก้ไขวัน๒๘กค
byPratuan Kumjudpai
 
Concept Goverment
byMinistry of Science and Technology
 
Policystatment1
bybfaki
 
Law19957
bypisit udamm
 
บันทึกการประชุมคณะกรรมการศูนย์ปฎิบัติการพลังแผ่นดินเอาชนะยาเสพติด อำเภอเมืองตาก
byศพส อ.เมืองตาก
 
V 297
byKKU Library
 

What's hot

PDF
จดหมายข่าวสำนักจุฬาราชมนตรี เล่มที่ 1 มกราคม 2559
byสำนักจุฬาราชมนตรี
 
PDF
ความมั่นคงแห่งชาติและภัยคุกคาม
byTeeranan
 
PDF
บาลี 40 80
byRose Banioki
 
PDF
NAC 2009 Agenda
byNational Science and Technology Development Agency (NSTDA) - Thailand
 
PDF
สรุปข่าวประจำวันที่ 31 ต ค 551-u
byKcit Choedpechrarat
 
PDF
สรุปข่าวประจำวันที่ 31 ต ค 55-u
byKcit Choedpechrarat
 
PDF
V 298
byKKU Library
 
PDF
11th Strategic Forum Final Report
byKlangpanya
 
PDF
คำสั่งคณะกรรมการบริหาร สทน. เรื่อง แต่งตั้งอนุกรรมการสื่อสารและประชาสัมพันธ์
byAttawuth Pirom
 
จดหมายข่าวสำนักจุฬาราชมนตรี เล่มที่ 1 มกราคม 2559
byสำนักจุฬาราชมนตรี
 
ความมั่นคงแห่งชาติและภัยคุกคาม
byTeeranan
 
บาลี 40 80
byRose Banioki
 
NAC 2009 Agenda
byNational Science and Technology Development Agency (NSTDA) - Thailand
 
สรุปข่าวประจำวันที่ 31 ต ค 551-u
byKcit Choedpechrarat
 
สรุปข่าวประจำวันที่ 31 ต ค 55-u
byKcit Choedpechrarat
 
V 298
byKKU Library
 
11th Strategic Forum Final Report
byKlangpanya
 
คำสั่งคณะกรรมการบริหาร สทน. เรื่อง แต่งตั้งอนุกรรมการสื่อสารและประชาสัมพันธ์
byAttawuth Pirom
 

Viewers also liked

PDF
แนวข้อสอบจริง 75 ข้อ
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
PDF
คู่มือเตรียมสอบพนักงานราชการครูผู้สอน
byสอบครูดอทคอม เว็บเตรียมสอบ
 
PDF
แนวข้อสอบความรู้ความสามารถทั่วไป (ภาค ก.)องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ชุดที่ 1 จำ...
byประพันธ์ เวารัมย์
 
PPT
บทที่ 1 ความรู้พื้นฐานระบบฐานข้อมูล
byครูสม ฟาร์มมะนาว
 
PDF
แบบทดสอบความรู้ความสามารถทั่วไป (เฉลย)
bypeter dontoom
 
PDF
สอบครูดอทคอม(อ.บวร) แนวข้อสอบพนักงานราชการ ความรู้ความสามารถทั่วไป
byสอบครูดอทคอม เว็บเตรียมสอบ
 
PDF
รวมแนวข้อสอบ
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
PDF
สรุปวิชาการศึกษา
byคน ขี้เล่า
 
PPT
หลักสูตรการศึกษานอกระบบ 2551
byPanlop
 
PPT
กศน ตำบล
bykruteerapol
 
PDF
เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษา (Information and Communication Te...
byChantana Papattha
 
PPT
บริหารงานการจัดการเรียนรู้
bytassanee chaicharoen
 
PDF
แนวข้อสอบนักวิชาการศึกษา
byRawiwan Promlee
 
PDF
แนวข้อสอบ ว่าด้วยวิธีการงบประมาณขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2541
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
PDF
แนวข้อสอบ ภาษาไทย
bynookkiss123
 
PDF
7ความรู้ความสามารถเกี่ยวกับวิชาการศึกษาok
byธวัช บุตรศรี
 
PDF
ข้อสอบ กพ พร้อมเฉลย 8
byPanuwat Beforetwo
 
PPT
Techno1
bynokhongkhum
 
PDF
แนวข้อสอบ
bynookkiss123
 
PPT
Innotonburi1
byphaholtup53
 
แนวข้อสอบจริง 75 ข้อ
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
คู่มือเตรียมสอบพนักงานราชการครูผู้สอน
byสอบครูดอทคอม เว็บเตรียมสอบ
 
แนวข้อสอบความรู้ความสามารถทั่วไป (ภาค ก.)องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ชุดที่ 1 จำ...
byประพันธ์ เวารัมย์
 
บทที่ 1 ความรู้พื้นฐานระบบฐานข้อมูล
byครูสม ฟาร์มมะนาว
 
แบบทดสอบความรู้ความสามารถทั่วไป (เฉลย)
bypeter dontoom
 
สอบครูดอทคอม(อ.บวร) แนวข้อสอบพนักงานราชการ ความรู้ความสามารถทั่วไป
byสอบครูดอทคอม เว็บเตรียมสอบ
 
รวมแนวข้อสอบ
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
สรุปวิชาการศึกษา
byคน ขี้เล่า
 
หลักสูตรการศึกษานอกระบบ 2551
byPanlop
 
กศน ตำบล
bykruteerapol
 
เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษา (Information and Communication Te...
byChantana Papattha
 
บริหารงานการจัดการเรียนรู้
bytassanee chaicharoen
 
แนวข้อสอบนักวิชาการศึกษา
byRawiwan Promlee
 
แนวข้อสอบ ว่าด้วยวิธีการงบประมาณขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2541
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
แนวข้อสอบ ภาษาไทย
bynookkiss123
 
7ความรู้ความสามารถเกี่ยวกับวิชาการศึกษาok
byธวัช บุตรศรี
 
ข้อสอบ กพ พร้อมเฉลย 8
byPanuwat Beforetwo
 
Techno1
bynokhongkhum
 
แนวข้อสอบ
bynookkiss123
 
Innotonburi1
byphaholtup53
 

Similar to นโยบายของรัฐ

PDF
คำแถลงนโยบาย ของคณะรัฐมนตรี พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา แถลงต่อสภานิติบัญญัติแห...
byประพันธ์ เวารัมย์
 
PDF
นโยบายรัฐบาลยิ่งลักษณ์
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
PDF
มติคณะรัฐมนตรี 21 มีนาคม พ.ศ. 2560
byประพันธ์ เวารัมย์
 
PDF
งบประมาณแผ่นดิน
byJunya Yimprasert
 
PDF
คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรี (นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี)
byps-most
 
PDF
2553 1 statement-of-government-policy
byps-most
 
PDF
2553 1 statement-of-government-policy
byps-most
 
PDF
2552 1-statement-of-government-policy
byps-most
 
PDF
คำสั่งเรียกให้บุคคลมารายงานตัว (รวม)
bySarawut Thupthong
 
PDF
รายชื่อ สปช. ทั้ง 11 ด้าน และ 77 จังหวัด
byPalida Sookjai
 
PDF
นโยบาายและแผน
byสอบครูดอทคอม เว็บเตรียมสอบ
 
PDF
คำแถลงนโยบายครม.พลเอกประยุทธ์ จันโอชา ฉบับราชกิจจานุเบกษา
byสอบครูดอทคอม เว็บเตรียมสอบ
 
PDF
บ้านสอบครู (อ.บวร) บรรยายความรอบรู้ทั่วไปสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา
byสอบครูดอทคอม เว็บเตรียมสอบ
 
PDF
2552 2.1-plan administration-land
byps-most
 
DOC
ข้อสอบความรู้ทั่วไป
byLhin Za
 
PDF
จุดมุ่งหมายนโยบายรัฐบาลตารางประเด็นการอภิปรายประชุมร่วมกันของรัฐสภา
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
PDF
จุดมุ่งหมายนโยบายรัฐบาลตารางประเด็นการอภิปรายประชุมร่วมกันของรัฐสภา
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
PDF
Tax Stimulus Policy
byWac Ert
 
PPT
บทที่ 6
bySaiiew
 
PDF
ศูนย์วิจัย ม.กรุงเทพ โพลสำรวจประเมินผลงานรัฐบาลยิ่งลักษณ์
byFishFly
 
คำแถลงนโยบาย ของคณะรัฐมนตรี พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา แถลงต่อสภานิติบัญญัติแห...
byประพันธ์ เวารัมย์
 
นโยบายรัฐบาลยิ่งลักษณ์
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
มติคณะรัฐมนตรี 21 มีนาคม พ.ศ. 2560
byประพันธ์ เวารัมย์
 
งบประมาณแผ่นดิน
byJunya Yimprasert
 
คำแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรี (นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี)
byps-most
 
2553 1 statement-of-government-policy
byps-most
 
2553 1 statement-of-government-policy
byps-most
 
2552 1-statement-of-government-policy
byps-most
 
คำสั่งเรียกให้บุคคลมารายงานตัว (รวม)
bySarawut Thupthong
 
รายชื่อ สปช. ทั้ง 11 ด้าน และ 77 จังหวัด
byPalida Sookjai
 
นโยบาายและแผน
byสอบครูดอทคอม เว็บเตรียมสอบ
 
คำแถลงนโยบายครม.พลเอกประยุทธ์ จันโอชา ฉบับราชกิจจานุเบกษา
byสอบครูดอทคอม เว็บเตรียมสอบ
 
บ้านสอบครู (อ.บวร) บรรยายความรอบรู้ทั่วไปสำหรับผู้บริหารสถานศึกษา
byสอบครูดอทคอม เว็บเตรียมสอบ
 
2552 2.1-plan administration-land
byps-most
 
ข้อสอบความรู้ทั่วไป
byLhin Za
 
จุดมุ่งหมายนโยบายรัฐบาลตารางประเด็นการอภิปรายประชุมร่วมกันของรัฐสภา
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
จุดมุ่งหมายนโยบายรัฐบาลตารางประเด็นการอภิปรายประชุมร่วมกันของรัฐสภา
byประพันธ์ เวารัมย์ แบ่งปันความรู้ส่ความก้าวหน้า
 
Tax Stimulus Policy
byWac Ert
 
บทที่ 6
bySaiiew
 
ศูนย์วิจัย ม.กรุงเทพ โพลสำรวจประเมินผลงานรัฐบาลยิ่งลักษณ์
byFishFly
 

More from Robert Kim

PDF
นโยบายของรัฐ
byRobert Kim
 
DOCX
ลูกจ้าง
byRobert Kim
 
DOCX
ลูกจ้าง
byRobert Kim
 
PDF
Slip 1225553609900016814
byRobert Kim
 
PDF
W19 2555
byRobert Kim
 
PDF
W20 2555 12-27
byRobert Kim
 
นโยบายของรัฐ
byRobert Kim
 
ลูกจ้าง
byRobert Kim
 
ลูกจ้าง
byRobert Kim
 
Slip 1225553609900016814
byRobert Kim
 
W19 2555
byRobert Kim
 
W20 2555 12-27
byRobert Kim
 

นโยบายของรัฐ

  • 1.
    คําแถลงนโยบาย ลงนโยบาย  ของ คณะรัฐมนตรี นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี แถลงตอรัฐสภา แถ   วันอังคารที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๔
  • 2.
    สารบัญ หนา ประกาศแตงตั้งนายกรัฐมนตรี ก ประกาศแตงตั้งรัฐมนตรี ข คําแถลงนโยบายของคณะรัฐมนตรี ๑ นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร แถลงตอรัฐสภา วันอังคารที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๔ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะดําเนินการในปแรก ๕ ๒. นโยบายความมั่นคงแหงรัฐ ๑๑ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ๑๒ ๔. นโยบายสังคมและคุณภาพชีวต ิ ๒๖ ๕. นโยบายที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม ๓๔ ๖. นโยบายวิทยาศาสตร เทคโนโลยี การวิจัย และนวัตกรรม ๓๗ ๗. นโยบายการตางประเทศและเศรษฐกิจระหวางประเทศ ๓๘ ๘. นโยบายการบริหารกิจการบานเมืองที่ดี ๔๐ ภาคผนวก ๔๕ ตารางแสดงความสอดคลองระหวางนโยบายในการบริหารราชการแผนดิน ของคณะรัฐมนตรีกับแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐในหมวด ๕ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย
  • 3.
        ประกาศ แตงตั้งนายกรัฐมนตรี ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิ พลอดุ ลยเดช มีพระบรมราชโองการ โปรดเกลาฯ ใหประกาศวา โดยที่ ไ ด มี ก ารเลื อ กตั้ ง สมาชิ ก สภาผู แ ทนราษฎรตามรั ฐ ธรรมนู ญ แล ว คณะรัฐมนตรีที่บริหารราชการแผนดินอยูตองพนจากตําแหนง และประธานสภาผูแทนราษฎร ไดนําความกราบบังคมทูลพระกรุณาวา สภาผูแทนราษฎรไดลงมติเมื่อวันที่ ๕ สิงหาคม ๒๕๕๔ เห็นชอบดวยในการแตงตั้ง นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร เปนนายกรัฐมนตรี ดวยคะแนนเสียง มากกวากึ่งหนึ่งของจํานวนสมาชิกทั้งหมดเทาที่มีอยูของสภาผูแทนราษฎร จึง ทรงพระราชดํา ริว า นางสาวยิ่ง ลัก ษณ ชิน วัต ร เปน ผูที่ส มควรไวว าง พระราชหฤทัยใหดํารงตําแหนงนายกรัฐมนตรี อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๑๗๑ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกลาฯ แตงตั้ง นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร เปนนายกรัฐมนตรีบริหารราชการ แผนดิน ตั้งแตบัดนี้เปนตนไป ประกาศ ณ วันที่ ๕ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔ เปนปที่ ๖๖ ในรัชกาลปจจุบัน ผูรับสนองพระบรมราชโองการ นายสมศักดิ์ เกียรติสุรนนท ประธานสภาผูแทนราษฎร ก  
  • 4.
        ประกาศ แตงตั้งรัฐมนตรี ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิ พลอดุ ลยเดช มีพระบรมราชโองการ โปรดเกลาฯ ใหประกาศวา ตามที่ไดทรงพระกรุณาโปรดเกลาฯ แตงตั้ง นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร เปนนายกรัฐมนตรี ตามประกาศลงวันที่ ๕ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔ แลว นั้น บัดนี้ นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ไดเลือกสรรผูที่สมควรดํารง ตําแหนงรัฐมนตรีเพื่อบริหารราชการแผนดินสืบไปแลว อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๑๗๑ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกลาฯ แตงตั้งรัฐมนตรี ดังตอไปนี้ นายยงยุทธ วิชัยดิษฐ เปนรองนายกรัฐมนตรีและ รัฐมนตรีวาการกระทรวงมหาดไทย รอยตํารวจเอก เฉลิม อยูบํารุง เปนรองนายกรัฐมนตรี พลตํารวจเอก โกวิท วัฒนะ เปนรองนายกรัฐมนตรี นายกิตติรัตน ณ ระนอง เปนรองนายกรัฐมนตรีและ รัฐมนตรีวาการกระทรวงพาณิชย นายชุมพล ศิลปอาชา เปนรองนายกรัฐมนตรีและ รัฐมนตรีวาการ กระทรวงการทองเที่ยวและกีฬา นายสุรวิทย คนสมบูรณ เปนรัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรี นางสาวกฤษณา สีหลักษณ เปนรัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรี พลเอก ยุทธศักดิ์ ศศิประภา เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงกลาโหม ข  
  • 5.
        นายธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงการคลัง นายบุญทรง เตริยาภิรมย เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงการคลัง นายวิรุฬ เตชะไพบูลย เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงการคลัง นายสุรพงษ โตวิจักษณชยกุล ั เปนรัฐมนตรีวาการ กระทรวงการตางประเทศ นายสันติ พรอมพัฒน เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงการพัฒนา สังคมและความมั่นคงของมนุษย นายธีระ วงศสมุทร เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงเกษตร และสหกรณ นายพรศักดิ์ เจริญประเสริฐ เปนรัฐมนตรีชวยวาการกระทรวงเกษตร และสหกรณ พลอากาศเอก สุกําพล สุวรรณทัต เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงคมนาคม พลตํารวจโท ชัจจ กุลดิลก เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงคมนาคม นายกิตติศักดิ์ หัตถสงเคราะห เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงคมนาคม นายปรีชา เรงสมบูรณสข ุ เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวง ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม นาวาอากาศเอก อนุดิษฐ นาครทรรพ เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวง เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร นายพิชัย นริพทะพันธุ เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงพลังงาน นายภูมิ สาระผล เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงพาณิชย นายศิริวัฒน ขจรประศาสน เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงพาณิชย นายชูชาติ หาญสวัสดิ์ เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงมหาดไทย นายฐานิสร เทียนทอง เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงมหาดไทย ค  
  • 6.
        พลตํารวจเอก ประชา พรหมนอก เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงยุติธรรม นายเผดิมชัย สะสมทรัพย เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงแรงงาน นางสุกุมล คุณปลื้ม เปนรัฐมนตรีวาการกระทรวงวัฒนธรรม นายปลอดประสพ สุรัสวดี เปนรัฐมนตรีวาการ กระทรวงวิทยาศาสตรและเทคโนโลยี นายวรวัจน เอื้ออภิญญกุล เปนรัฐมนตรีวาการ กระทรวงศึกษาธิการ นางบุญรื่น ศรีธเรศ เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงศึกษาธิการ นายสุรพงษ อึ้งอัมพรวิไล เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงศึกษาธิการ นายวิทยา บุรณศิริ เปนรัฐมนตรีวาการ กระทรวงสาธารณสุข นายตอพงษ ไชยสาสน เปนรัฐมนตรีชวยวาการ กระทรวงสาธารณสุข นายวรรณรัตน ชาญนุกล ู เปนรัฐมนตรีวาการ กระทรวงอุตสาหกรรม ทั้งนี้ ตั้งแตบัดนี้เปนตนไป ประกาศ ณ วันที่ ๙ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔ เปนปที่ ๖๖ ในรัชกาลปจจุบัน ผูรับสนองพระบรมราชโองการ นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี ง  
  • 7.
        คําแถลงนโยบาย ของ คณะรัฐมนตรี นางสาวยิ่งลักษณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี แถลงตอรัฐสภา วันอังคารที่ ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๔ ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ ตามที่ ไ ด ท รงพระกรุ ณ าโปรดเกล า ฯ แต ง ตั้ ง ให ดิ ฉั น เป น นายกรั ฐ มนตรี ตามประกาศพระบรมราชโองการ ลงวัน ที่ ๕ สิงหาคม พุทธศั กราช ๒๕๕๔ และแตง ตั้ง รัฐมนตรีตามประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่ ๙ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔ นั้น บัดนี้ คณะรัฐมนตรีไดกําหนดนโยบายการบริหารราชการแผนดินเรียบรอยแลว โดยยึ ด มั่ น ในการปกครองระบอบประชาธิ ป ไตยในระบบรั ฐ สภาอั น มี พ ระมหากษั ต ริ ย ทรงเปนประมุข และครอบคลุมถึงแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐตามบทบัญญัติในหมวด ๕ ของ รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย คณะรัฐมนตรีจึงขอแถลงนโยบายดังกลาวตอที่ประชุม รวมกันของรัฐสภาเพื่อใหทราบถึงเจตนารมณ ยุทธศาสตร และนโยบายของรัฐบาล ที่มุงมั่น จะสรางความสามัคคี ปรองดอง ใหเกิดขึ้นในสังคมไทย ซึ่งจะนําไปสูความรวมมือกันในการ พัฒนาเศรษฐกิจ สังคม และการเมืองการปกครองของประเทศใหกาวหนาเพื่อประโยชนสุข ของประชาชนชาวไทยทุกคน ๑  
  • 8.
        ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ ประเทศไทยมีเกียรติภูมิ มีศักดิ์ศรี และมีการสะสมทางปญญามาอยางตอเนื่อง ยาวนาน แมวาจะตองเผชิญกับภาวะความทาทายและปญหาตาง ๆ แตก็สามารถผานพน อุปสรรคไปไดทุกครั้ง เนื่องดวยภูมิปญญาของสังคมและคุณคาทางวัฒนธรรมไทยที่ยึดมั่น ในสถาบั น พระมหากษั ต ริ ย อั น เป น สถาบั น สู ง สุ ด ที่ ค นไทยทุ ก คนเคารพและยึ ด มั่ น ความเข ม แข็ ง ของสถาบั น ครอบครั ว ชุ ม ชน ความรั ก ในอิ ส รภาพและความยุ ติ ธ รรม ซึ่ ง ต า งล ว นเป น พลั ง ผลั ก ดั น ให สั ง คมไทยสามารถแสวงหาทางออกได เ สมอมาจนเป น ที่ยอมรับของนานาประเทศ ด ว ยต น ทุ น ทางสัง คมและวัฒ นธรรมที่เราไดส ะสมมาตั้งแตใ นอดี ต ได เปน ป จ จั ย สํ า คั ญ ที่ ทํ า ให ป ระเทศไทยมี ภู มิ คุ ม กั น ที่ ส ามารถรั บ มื อ กั บ การเปลี่ ย นแปลงและ ความเปนไปของโลก สามารถนําพาประเทศไปสูความสงบสุขและเจริญรุงเรืองดวยดีเสมอมา อยางไรก็ตาม เนื่องจากวันนี้ประเทศไทยอยูในสภาวะแวดลอมทางเศรษฐกิจ และสั ง คมที่ เ ปลี่ ย นแปลงไปอย า งรวดเร็ ว แนวคิ ด ในการบริ ห ารบ า นเมื อ งจึ ง ไม ส ามารถ ใชกรอบแนวคิดแบบเดิมที่เคยเปนมาในอดีตได ดังนั้น กรอบแนวคิดใหม ๆ จึงมีความจําเปน ที่จะตองนํามาใชเพิ่มเติม รวมกับตนทุน ดั้งเดิมของประเทศที่เรามี เพื่อรวบรวมพลังจาก ทุกภาคสวนมาชวยกันสรางความเปลี่ยนแปลงใหกับประเทศของเราใหดียิ่งขึ้น จากสถานการณ แ ละสภาวะแวดล อ มของเศรษฐกิ จ โลกที่ เ ปลี่ ย นแปลง ไปอยางมีนัยสําคัญ ไดสงผลใหประเทศไทยในวันนี้อยูในชวงการเปลี่ยนผานเชิงโครงสราง ที่สาคัญ ๓ ประการ คือ ํ ๑. การเปลี่ยนผานของเศรษฐกิจ ที่ผานมาเศรษฐกิจไทยมีความเสี่ยงสูง และยังไมสามารถกาวพนวิกฤตไดอยางยั่งยืน ดวยเหตุผลที่สําคัญ คือ ๑.๑ วันนี้เศรษฐกิจโลกยังมีความไมแนนอนสูง และอยูในกระบวนการ เปลี่ยนผานขั้วอํานาจทางเศรษฐกิจและการเมืองไปสูศูนยกลางใหมทางทวีปเอเชียในระยะยาว สหรัฐอเมริกายังมีการวางงานสูง อีกทั้งสถาบันการเงิน ครัวเรือน และรัฐบาลยังออนแอดวย ภาระหนี้เกินตัว เศรษฐกิจยุโรปเผชิญปญหาการคลังและมีความเสี่ยงที่จะเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ ในหลายประเทศ ทั้งกรีซ สเปน และอิตาลี รวมทั้งภาระอุมชูเศรษฐกิจของประเทศสมาชิก ของสหภาพยุโรปซึ่งกอใหเกิดความไมแนนอนของการถือครองทรัพยสินในรูปแบบตาง ๆ ๒  
  • 9.
        ทั้งที่เปนเงินสกุลดอลลารสหรัฐและทรัพยสินอื่น ๆ ในขณะที่จีนและอินเดียกลับมีศักยภาพ ในการขยายตัวของเศรษฐกิจและกลุมชนชั้นกลางที่มีกําลังซื้อสูงเพิ่มขึ้นมากโดยเฉพาะ บทบาทและความเปนมหาอํานาจทางเศรษฐกิจของจีนเริ่มมีมากขึ้นและแผขยายในภูมิภาค ต าง ๆ ของโลก โดยได เ ปลี่ ยนผ า นจากการเป น โรงงานผลิ ต ของโลกไปสู การบริหารและ ถือครองทรัพยสินและทรัพยากรพลังงานของโลกไดอยางสมบูรณแบบ ๑.๒ โครงสรางเศรษฐกิจไทยยังคงพึ่งพาการสงออกสินคาและการลงทุน จากตางประเทศอยางมาก จึงมีความเสี่ยงสูงจากความไมแนนอนของเศรษฐกิจโลก และยังไมไดรับ ผลตอบแทนอยางเต็มที่จากการผลิตและการใชทรัพยากรของประเทศ ดังจะเห็นไดจาก สัดสวนการพึ่งพาอุปสงคในประเทศลดลงจากรอยละ ๗๔.๘ ในป ๒๕๕๒ เปนรอยละ ๖๗.๕ ในป ๒๕๕๓ จึงทําใหเศรษฐกิจไทยหดตัวเมื่อโลกมีวิกฤตเศรษฐกิจ (ติดลบรอยละ ๒.๓ ในป ๒๕๕๒) และขยายตัวเมื่อโลกฟนตัว (ขยายตัวรอยละ ๗.๘ ในป ๒๕๕๓) เปนวงจรอยางนี้ ซ้ําแลวซ้ําเลา การขยายตัวดังกลาวมาจากภาคการสงออกที่ขยายตัวไดสูงถึงรอยละ ๒๘.๕ ซึ่ ง กระจุ ก ตั ว อยู ใ นอุ ต สาหกรรมขนาดใหญ ที่ เ ป น ของบริ ษั ท ต า งชาติ ที่ ไ ทยเป น เพี ย ง แหลงประกอบ สวนการสงออกสินคาเกษตรยังคงเปนการสงออกวัตถุดิบที่ราคาผันผวน ขึ้นกับตลาดโลก ในขณะที่การทองเที่ยวขยายตัวจากการเพิ่มจํานวนนักทองเที่ยวมากกวา การเพิ่มมูลคาของบริการและขาดการบริหารจัดการที่จะทําใหเกิดความยั่งยืน ๑.๓ ประเทศไทยยั ง คงนํ าเขา พลั ง งานจากตางประเทศสู ง สั ดส ว น การนําเขาพลังงานสุทธิตอการใชรวมยังคงสูงถึงรอยละ ๕๕ โดยเฉพาะน้ํามันดิบ ซึ่งเปน ต น ทุ น ที่ สํ าคั ญ ของการขนส ง และการผลิ ต สิ น ค าที่ มี ผ ลกระทบต อ ค า ครองชี พ และต น ทุ น การผลิตที่ตองแขงขันกับตางประเทศ แมวาในภูมิภาคอาเซียนเองจะมีแหลงน้ํามันดิบและ กาซธรรมชาติมากมาย แตการแสวงหาความรวมมือเพื่อการพัฒนาความมั่นคงของพลังงาน ในภูมิภาคยังมีนอย และจะเปนปจจัยเสี่ยงตอประเทศไทยในระยะยาว ๑.๔ ความเหลื่ อ มล้ํ าทางเศรษฐกิจ ที่ มี อ ยู สู งแสดงถึ งฐานเศรษฐกิจ ที่ยังไมเขมแข็ง ประชาชนระดับฐานรากยังมีรายไดนอยและขาดโอกาสในการเพิ่มรายได โดยส ว นใหญ อ ยู ใ นสาขาเกษตร และวิ ส าหกิ จ ขนาดกลางและขนาดย อ มที่ ส นั บ สนุ น อุตสาหกรรมขนาดใหญ จึงไมมีโอกาสที่จะเติบโตเปนชนชั้นกลางที่จะเปนฐานการบริโภค และสร างสิ น ค า และบริ ก ารที่ มี คุ ณ คา และเป น ของตนเองได และในชว งที่ เ ศรษฐกิ จ เข า สู ชวงภาวะเงินเฟอก็จะเปนกลุมคนที่เดือดรอนจากคาครองชีพและตนทุนการผลิตมากกวาคนอืน ่ ๓  
  • 10.
        ๒. การเปลี่ยนผานทางดานการเมือง ความขัดแยงทางการเมืองในชวง ที่ผานมา แมจะมีผลตอความเชื่อมั่นทางเศรษฐกิจในระยะสั้น แตเนื่องจากการเติบโตทาง เศรษฐกิจที่ผานมาผูกโยงกับภาวะการฟนตัวของเศรษฐกิจโลก และในขณะที่ความเชื่อมั่น ของนั ก ลงทุ น ต า งชาติ มี พื้ น ฐานอยู บ นความเชื่ อ ที่ ว า สั ง คมไทยและคนไทยจะสามารถ หาขอสรุปที่นาไปสูความปรองดองสมานฉันทไดในที่สุด ํ อยางไรก็ดี ความขัดแยงดังกลาวย อมมีผลกระทบกระเทือนตอการวาง พื้นฐานเพื่ออนาคตระยะยาว และทําใหสูญเสียโอกาสในการเดิน หนาเพื่อพัฒนาประเทศ ในชวง ๕ ปที่ ผานมา เศรษฐกิจไทยขยายตัวไดเพียงเฉลี่ยรอยละ ๓.๖ ซึ่งต่ํากวาศักยภาพ ที่ ควรจะเป น และส งผลต อความล าช าในการแก ไขป ญหาที่ เป นพื้ นฐานของคนส วนใหญ ในประเทศคือ ความยากจนและความเหลื่อมล้ําทางดานรายได ๓. การเปลี่ยนผานของโครงสรางประชากรและสังคมไทย โครงสราง ประชากรที่เปลี่ยนแปลงไปสูสังคมผูสูงอายุจะมีผลกระทบตอปริมาณและคุณภาพของคนไทย ในอนาคต ซึ่งเปนปจจัยสําคัญในการสรางศักยภาพในการแขงขันทางเศรษฐกิจของประเทศ รวมทั้ ง ป ญ หายาเสพติ ด และป ญ หาวั ย รุ น ที่ จ ะบั่ น ทอนคุ ณ ภาพของเยาวชนไทย ซึ่ ง มี ความจําเปนตองพัฒนาระบบการศึกษา การใหบริการสุขภาพและสรางสวัสดิการที่มั่นคง ให แ ก ค นไทยทุ ก คน นอกจากนี้ ประเทศไทยยั ง ต อ งเผชิ ญ ต อ การเปลี่ ย นแปลง ในภาวะแวดลอมตาง ๆ ที่จะทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นในอนาคต เชน ภาวะโลกรอน ภัยธรรมชาติ การเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี และกฎระเบียบของการแขงขันในตลาดโลก เปนตน ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ หลักการของนโยบายการบริหารราชการแผนดินของรัฐบาล จะยึดหลักการบริหาร ที่ มี ค วามยื ด หยุ น ที่ คํ า นึ ง ถึ ง พลวั ต รการเปลี่ ย นแปลงของป จ จั ย ภายนอกที่ มี ผ ลกระทบ ต อ การดํ าเนิ นนโยบายของรั ฐบาล โดยรั ฐบาลจะรายงานต อรั ฐสภาเมื่ อมี ความจํ าเป นต อง ปรับปรุงนโยบายใหเกิดประโยชนตอประเทศใหมากที่สุด นโยบายของรัฐบาลมีจุดมุงหมาย ๓ ประการ คือ ๔  
  • 11.
        ประการที่ ห นึ่ ง เพื่ อ นํ า ประเทศไทยไปสู โ ครงสร า งเศรษฐกิ จ ที่ ส มดุ ล มีความเขมแข็งของเศรษฐกิจภายในประเทศมากขึ้น ซึ่งจะเปนพื้นฐานที่สําคัญของการสราง การเติบโตอยางมีคุณภาพและยั่งยืน การพัฒนาคุณภาพและสุขภาพคนไทยในทุกชวงวัย ถือเปนปจจัยชี้ขาดความสามารถในการอยูรอดและแขงขันไดของเศรษฐกิจไทย ประการที่สอง เพื่อนําประเทศไทยสูสังคมที่มีความปรองดองสมานฉันทและ อยูบนพื้นฐานของหลักนิติธรรมที่เปนมาตรฐานสากลเดียวกันและมีหลักปฏิบัติที่เทาเทียมกัน ตอประชาชนคนไทยทุกคน ประการที่ ส าม เพื่ อ นํ า ประเทศไทยไปสู ก ารเป น ประชาคมอาเซี ย น ในป ๒๕๕๘ อยางสมบูรณ โดยสรางความพรอมและความเขมแข็งทั้งทางดานเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม และการเมืองและความมั่นคง ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ เพื่อใหการบริหารราชการแผนดินสามารถบรรลุถึงภารกิจและดําเนินไปดวย แนวทางที่ กล าวมา รั ฐบาลจึ งได กํ าหนดนโยบายการบริ หารราชการแผ นดิ นไว โดยแบ ง การดํ าเนิ นการเป น ๒ ระยะ คื อ ระยะเร ง ด ว นที่ จ ะเริ่ ม ดํ า เนิ น การในป แ รก และระยะ การบริหารราชการ ๔ ปของรัฐบาล เพื่อใหมีการพัฒนาอยางมีคุณภาพ สมดุล ยั่งยืน และ มีภูมิคุมกันตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ดังตอไปนี้ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่มดําเนินการในปแรก ๑.๑ สรางความปรองดองสมานฉันทของคนในชาติและฟนฟู ประชาธิปไตย ๑.๑.๑ สรางความปรองดองสมานฉันทของคนในชาติและ ฟน ฟู ป ระชาธิ ป ไตย โดยการเสริ ม สร า งความเข า ใจรว มกั น ของประชาชนในชาติใ ห เ กิ ด ความสมัครสมานสามัคคีเปนอันหนึ่งอันเดียวกัน และยึดมั่นในการปกครองระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริยทรงเปนประมุข ๕  
  • 12.
        ๑.๑.๒ เยี ย วยาและฟ น ฟู อ ย า งต อ เนื่ อ งแก บุ ค คลทุ ก ฝ า ย เชน ประชาชน เจาหนาที่รัฐ และผูประกอบการภาคเอกชน ซึ่งไดรับผลกระทบอันเนื่องมาจาก ความเห็ นที่แตกตาง และความรุนแรงที่กอ ตัวขึ้นตั้งแตช วงปลายของการใช รัฐธรรมนู ญ แหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ ๑.๑.๓ สนั บ สนุ น ให ค ณะกรรมการอิ ส ระตรวจสอบและ คนหาความจริงเพื่อการปรองดองแห งชาติ (คอป.) ดําเนินการอยางเป นอิสระและไดรับ ความรวมมือจากทุกฝายอยางเต็มที่ในการตรวจสอบและคนหาความจริงจากกรณีความรุนแรง ทางการเมือง การละเมิดสิทธิม นุษ ยชน การสูญ เสี ยชี วิต บาดเจ็ บทางรางกายและจิต ใจ รวมทั้งความเสียหายทางทรัพยสน ิ ๑.๒ กํ า หนดให ก ารแก ไ ขและป อ งกั น ป ญ หายาเสพติ ด เป น “วาระแหงชาติ” โดยยึดหลักนิติธรรมในการปราบปรามลงโทษผูผลิต ผูคา ผูมีอิทธิพล และ ผูประพฤติมิชอบ โดยบังคับใชกฎหมายอยางเครงครัด ยึดหลักผูเสพคือผูปวยที่ตองไดรับ การบําบัดรักษาใหกลับมาเปนคนดีของสังคม พรอมทั้งมีกลไกติดตามชวยเหลืออยางเปนระบบ ดํ า เนิ น การอย า งจริ ง จั ง ในการป อ งกั น ป ญ หาด ว ยการแสวงหาความร ว มมื อ เชิ ง รุ ก กั บ ตางประเทศในการควบคุมและสกัดกั้นยาเสพติด สารเคมี และสารตั้งตนในการผลิตยาเสพติด ที่ลักลอบเขาสูประเทศภายใตการบริหารจัดการอยางบูรณาการและมีประสิทธิภาพ รวมทั้ง ดํ า เนิ น การป อ งกั น กลุ ม เสี่ ย งและประชาชนทั่ ว ไปไม ใ ห เ ข า ไปเกี่ ย วข อ งกั บ ยาเสพติ ด ดวยการรวมพลังทุกภาคสวนเปนพลังแผนดินในการตอสูกับยาเสพติด ๑.๓ ป อ งกั น และปราบปรามการทุ จ ริ ต และประพฤติ มิ ช อบ ในภาครั ฐอยางจริง จั ง โดยยึ ด หลัก ความโปร ง ใสและมี ธ รรมาภิ บาลที่ เ ป น สากลเพื่ อ ให การใช ท รั พ ยากรเพื่ อ การพั ฒ นาประเทศเป น ไปอย า งมี ป ระสิ ท ธิ ภ าพและเกิ ด ประโยชน ตอประเทศโดยรวมอยางแทจริง ปรับปรุงและแกไขกฎหมายเพื่อปองกันและปราบปราม การทุจริตและประพฤติมิชอบ ขยายการบังคับใชบทบัญญัติเรื่องการหามการกระทําที่เปน การขั ด กั น แห ง ผลประโยชน ใ ห ค รอบคลุ ม ผู ใ ช อํ า นาจรั ฐ ในตํ า แหน ง สํ า คั ญ และตํ า แหน ง ระดับสูงอยางทั่วถึง เขมงวดในการบังคับใชกฎหมายเพื่อแกไขปญหาการทุจริตและประพฤติ มิ ช อบของเจ า หน า ที่ รั ฐ เสริ ม สร า งมาตรฐานด า นคุ ณ ธรรม จริ ย ธรรม และธรรมาภิ บ าล ของบุคลากรภาครัฐ ตลอดจนปลูกฝงจิตสํานึกและคานิยมของสังคมใหยึดมั่นในความซื่อสัตย สุจริตและถูกตองชอบธรรม ๖  
  • 13.
        ๑.๔ ส ง เสริ ม ให มี ก ารบริ ห ารจั ด การน้ํ า อย า งบู ร ณาการและ เรงรัดขยายเขตพื้นที่ชลประทาน โดยเรงใหมีการบริหารจัดการน้ําในระดับประเทศอยางมี ประสิทธิภาพใหสามารถปองกันปญหาอุทกภัยและภัยแลงได รวมทั้งสนับสนุนภาคการเกษตร ดวยการกอสรางระบบชลประทานขนาดใหญ ขนาดกลาง และขนาดเล็ก ฟนฟูการขุดลอก คูคลอง และแหลงน้ําธรรมชาติที่มีอยูเดิม ขยายเขตการสูบน้ําดวยไฟฟา จัดสรางคลองสงน้ํา ขนาดเล็กเขาสูไรนา และขยายเขตการจัดรูปที่ดิน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใชน้ําและการผลิต ส ง เสริ ม การใช นํ้ า ให เ กิ ด ประโยชน สู ง สุ ด และเหมาะสมกั บ ชนิ ด พื ช และจั ด หาแหล ง น้ํ า ในระดับไรนาและชุมชนอยางทั่วถึง ๑.๕ เรง นําสั น ติ สุ ข และความปลอดภั ย ในชี วิ ต และทรัพ ยสิ น ของประชาชนกลับมาสูพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต ควบคูไปกับการขจัดความยากจน ยาเสพติด และอิทธิพลอํานาจมืด โดยนอมนํากระแสพระราชดํารัสพระบาทสมเด็จพระเจาอยูหัว “เขาใจ เขาถึง พัฒนา” เปนหลักปฏิบัติในแนวทางสันติวิธี โดยเนนการสงเสริมความรวมมือ ในทุ ก ภาคส ว นกั บ ประชาชนในพื้ น ที่ อํ า นวยความยุ ติ ธ รรมอย า งทั่ ว ถึ ง เพิ่ ม โอกาส ทางการศึกษาและคุณภาพชีวิต สรางโอกาสและความเสมอภาค พัฒนาเศรษฐกิจและสังคม ในพื้ น ที่ เคารพอั ตลัก ษณ ขนบธรรมเนีย มประเพณี ท องถิ่ น ส งเสริ ม การกระจายอํ านาจ การปกครองสวนทองถิ่นในรูปแบบที่สอดคลองกับลักษณะพื้นที่โดยไมขัดกับรัฐธรรมนูญ ทั้งนี้ จะมีการบูรณาการการบริหารจัดการทุกภาคสวนใหมีเอกภาพทั้งในระดับนโยบายและ ระดับปฏิบัติ รวมทั้งปรับปรุง พัฒนากฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวของใหสอดคลอง ทันสมัย กับสภาพความเปนจริงของปญหาที่เกิดขึ้น ตลอดจนเยียวยาผูไดรับผลกระทบจากความไมสงบ อยางเปนธรรม ๑.๖ เรงฟนฟูความสัมพันธและพัฒนาความรวมมือกับประเทศ เพื่ อนบ า นและนานาประเทศ เพื่ อ สนั บ สนุ น การเจริ ญ เติ บ โตทางเศรษฐกิ จ ในภู มิ ภ าค รวมกัน โดยเฉพาะการเรงแกไขปญหากระทบกระทั่งตามแนวพรมแดน ผานกระบวนการ ทางการทูตบนพื้นฐานของสนธิสัญญาและกฎหมายที่เกี่ยวของ และเรงดําเนินการตามขอผูกพัน ในการรวมตัวเปนประชาคมอาเซียนในป ๒๕๕๘ ทั้งในมิติเศรษฐกิจ สังคม และความมั่นคง ตลอดจนการเชื่อมโยงเสนทางคมนาคมขนสงภายในและภายนอกภูมิภาค ๗  
  • 14.
        ๑.๗ แกไขปญหาความเดือดรอนของประชาชนและผูประกอบการ เนื่องจากภาวะเงินเฟอและราคาน้ํามันเชื้อเพลิง ๑.๗.๑ ชะลอการเก็บเงินเขากองทุนน้ํามันเชื้อเพลิงสําหรับ น้ํามันเชื้อเพลิงบางประเภทชั่วคราวเพื่อใหราคาน้ํามันเชื้อเพลิงลดลงทันที และปรับโครงสราง ราคาพลังงานทั้งระบบใหมุงสูการสะทอนราคาตนทุนพลังงาน ๑.๗.๒ จัดใหมีบัตรเครดิตพลังงานสําหรับผูประกอบอาชีพ รถรับจางขนสงผูโดยสารสาธารณะในวงเงินที่เหมาะสมกับคาใชจายน้ํามันเชื้อเพลิงที่ใชจริง ตอเดือน ๑.๗.๓ ดูแลราคาสินคาอุปโภคบริโภคและราคาพลังงานใหอยู ในระดับที่เหมาะสมและเปนธรรมแกผูบริโภคและผูผลิต ๑.๗.๔ แกไขปญหาคาครองชีพโดยการดูแลราคาสินคาและ การมีรายไดเพื่อเพิ่มกําลังซื้อสุทธิของประชาชนโดยปองกันและแกไขการผูกขาดทั้งทางตรง และทางออม ๑.๘ ยกระดั บ คุ ณ ภาพชี วิ ต ของประชาชน โดยเพิ่ ม กํ า ลั ง ซื้ อ ภายในประเทศ สรางสมดุลและความเขมแข็งอยางมีคุณภาพใหแกระบบเศรษฐกิจมหภาค ๑.๘.๑ พั ก หนี้ ค รั ว เรื อ นของเกษตรกรรายย อ ยและ ผูมีรายไดนอยที่มีหนี้ต่ํากวา ๕๐๐,๐๐๐ บาท อยางนอย ๓ ป และปรับโครงสรางหนี้สําหรับ ผูที่มีหนี้เกิน ๕๐๐,๐๐๐ บาท รวมทั้งจัดทําแผนฟนฟูอาชีพและแผนการปรับโครงสรางการผลิต อยางครบวงจร เพื่อสรางโอกาสในการยกระดับคุณภาพชีวิตดวยการมีรายไดที่มั่นคงและสามารถ ใชหนี้คืน ๑.๘.๒ ดําเนินการใหแรงงานมีรายไดเปนวันละไมนอยกวา ๓๐๐ บาท และผูที่จบการศึกษาระดับปริญญาตรีมีรายไดเดือนละไมนอยกวา ๑๕,๐๐๐ บาท อยางสอดคลองกับผลิตภาพและประสิทธิภาพของบุคลากร รวมทั้งมีมาตรการเพื่อลดภาระ แกผูประกอบการที่ไดรับผลกระทบเพื่อใหแรงงานและบุคลากรสามารถดํารงชีพไดอยาง มีศกดิ์ศรีและคุณภาพชีวิตที่ดี ั ๑.๘.๓ จั ด ให มี เ บี้ ย ยั ง ชี พ รายเดื อ นแบบขั้ น บั น ไดสํ า หรั บ ผูสูงอายุ โดยผูที่มีอายุ ๖๐-๖๙ ป จะไดรับ ๖๐๐ บาท อายุ ๗๐-๗๙ ป จะไดรับ ๗๐๐ บาท อายุ ๘๐-๘๙ ป จะไดรับ ๘๐๐ บาท และอายุ ๙๐ ปขึ้นไป จะไดรับ ๑,๐๐๐ บาท ๑.๘.๔ ให มี ม าตรการภาษี เพื่ อลดภาระการลงทุน สํ าหรับ สิ่งจําเปนในชีวิตของประชาชนทั่วไป ไดแก บานหลังแรกและรถยนตคันแรก ๘  
  • 15.
        ๑.๙ ปรั บ ลดภาษี เ งิ น ได นิ ติ บุ ค คล ให เ หลื อ ร อ ยละ ๒๓ ในป พ.ศ. ๒๕๕๕ และลดลงเหลือรอยละ ๒๐ ในป พ.ศ. ๒๕๕๖ เพื่อสรางความสามารถในการแขงขัน ของภาคเอกชน ขยายฐานภาษี และรองรับการเขาสูการเปนประชาคมอาเซียนในป พ.ศ. ๒๕๕๘ ๑.๑๐ ส ง เสริ ม ให ป ระชาชนเข า ถึ ง แหล ง เงิ น ทุ น สนั บ สนุ น สินเชื่อรายยอย โดยเฉพาะสินเชื่อเพื่อประกอบอาชีพใหแกประชาชนผูมีรายไดนอย รวมถึง เพิ่มสวัสดิการของรัฐเพื่อเปนการดูแลสังคมในชุมชน จัดหาแหลงเงินทุนใหแกผูประกอบการ และประชาชน โดย ๑.๑๐.๑ เพิ่มเงินทุนกองทุนหมูบานและชุมชนเมืองอีกแหงละ ๑ ลานบาท ๑.๑๐.๒ จัดตั้งกองทุนพัฒนาบทบาทสตรี โดยมีวงเงินเฉลี่ย จังหวัดละ ๑๐๐ ลานบาท ๑.๑๐.๓ จัดตั้งกองทุนตั้งตัวไดในวงเงินประมาณ ๑,๐๐๐ ลานบาท ตอ สถาบัน อุ ด มศึ กษาที่รว มโครงการ สนั บ สนุนการสร างผู ประกอบการรายย อ ย เพื่ อ ให สามารถกู ยื ม เพื่ อ การสร า งอาชี พ ผนวกกั บ กลไกของ “หน ว ยบ ม เพาะวิ ส าหกิ จ ” ในสถานศึกษาโดยมุงใหเกิดวิสาหกิ จนวัตกรรมใหม ที่ จะเปนกลไกใหม ในการขั บ เคลื่ อ น เศรษฐกิจ ๑.๑๐.๔ จัดสรรงบประมาณเขากองทุนพัฒนาศักยภาพของ หมูบานและชุมชน (SML) ตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เปนจํานวนเงิน ๓๐๐,๐๐๐ ๔๐๐,๐๐๐ และ ๕๐๐,๐๐๐ บาทตามลําดับขนาดของหมูบาน เพื่อใหหมูบานบริหารจัดการ กองทุนเพื่อการพัฒนาชุมชนดวยตนเอง ๑.๑๑ ยกระดับราคาสินคาเกษตรและใหเกษตรกรเขาถึงแหลง เงินทุน โดยดูแลราคาสินคาเกษตรใหมีเสถียรภาพที่เหมาะสม คํานึงถึงกลไกราคาตลาดโลก โดยใช วิ ธี บ ริ ห ารจั ด การทางการตลาดและกลไกตลาดซื้ อ ขายล ว งหน า รวมทั้ ง ผลั ก ดั น ใหเกษตรกรสามารถขายสินคาเกษตรไดในราคาสูงเพียงพอเมื่อเทียบกับตนทุน และนําระบบ รับจํานําสินคาเกษตรมาใชในการสรางความมั่นคงดานรายไดใหแกเกษตรกร เริ่มตนจาก การรับ จํานําขาวเปลือกเจาและขาวเปลือกหอมมะลิ ความชื้นไม เกิน รอ ยละ ๑๕ ที่ราคา เกวี ย นละ ๑๕,๐๐๐ บาท และ ๒๐,๐๐๐ บาทตามลํ า ดั บ พร อ มทั้ ง จั ด ให มี ก ารเยี ย วยา ความเสียหายของพืชผลจากภัยธรรมชาติใหแกเกษตรกร การจัดทําระบบทะเบียนครัวเรือน เกษตรกรใหสมบูรณ และการออกบัตรเครดิตสําหรับเกษตรกร ๙  
  • 16.
        ๑.๑๒ เรงเพิ่มรายไดจากการทองเที่ยวทั้งในและนอกประเทศ โดยประกาศใหป พ.ศ. ๒๕๕๔-๒๕๕๕ เปนป “มหัศจรรยไทยแลนด” (“Miracle Thailand” Year) และประชาสัมพันธเชิญชวนนักทองเที่ยวตางชาติเขารวมเฉลิมฉลองในพระราชพิธีมหามงคล ที่จะมีขึ้นในชวงป พ.ศ. ๒๕๕๔-๒๕๕๕ ๑.๑๓ สนั บ สนุน การพัฒ นางานศิ ลปหั ต ถกรรมและผลิ ต ภัณ ฑ ชุมชนเพื่อการสรางเอกลักษณและการผลิตสินคาในทองถิ่น ๑.๑๓.๑ สนับสนุนภารกิจของมูลนิธิสงเสริมศิลปาชีพในการ ผลิ ต งานศิ ล ปหั ต ถกรรมอั น ทรงคุ ณ ค า เพื่ อ สร า งงาน สร า งอาชี พ แก ร าษฎรผู ย ากไร ใหสามารถพัฒนาเปนชางฝมือดานศิลปะที่มีความสามารถสูงและสรางชื่อเสียงใหกับประเทศ ๑.๑๓.๒ บริ หารจั ด การโครงการหนึ่ ง ตําบลหนึ่ ง ผลิ ต ภั ณ ฑ ใหมศกยภาพ ดวยการสนับสนุนใหชุมชน วิสาหกิจชุมชนใชทรัพยากรและภูมิปญญาทองถิ่น ี ั ผนวกกับองคความรูสมัยใหมเพื่อยกระดับมาตรฐานคุณภาพสินคาและบริการ การเขาถึง แหลงทุนและการตลาดเชิงรุกทั้งในประเทศและตางประเทศ โดยสงเสริมใหมีศูนยกระจาย และแสดงสินคาถาวรในภูมิภาคและเมืองทองเที่ยวหลักที่เชื่อมโยงกับการทองเที่ยวและ การสงออก ๑.๑๔ พัฒนาระบบประกันสุขภาพ เพิ่มประสิทธิภาพของระบบ หลักประกันสุขภาพถวนหนา ๓๐ บาทรักษาทุกโรค เพื่อใหประชาชนทุกคนไดรับบริการ อยางมีคุณภาพ สะดวก รวดเร็ว และเปนธรรม รวมทั้งบูรณาการสิทธิของผูปวยที่พึงไดรับ จากระบบประกันสุขภาพตาง ๆ บูรณาการแผนงานของหนวยงานตาง ๆ ที่เกี่ยวของให สอดคลองไปในแนวทางเดียวกัน ตลอดจนสงเสริมการนําเทคโนโลยีสารสนเทศที่ทันสมัยและ คุมคาตอการใหบริการมาใชให แพรหลาย รวมทั้งจัดให มีมาตรการลดปจจัยเสี่ ยงที่มีผลต อ สุขภาพและภาวะทุพโภชนาการที่นําไปสูการเจ็บปวยเรื้อรัง ไดแก โรคเบาหวาน โรคความ ดันโลหิตสูง โรคหัวใจ โรคหลอดเลือด และโรคมะเร็ง รวมทั้งการเฝาระวังโรคอุบัติใหม และ มาตรการปองกันอุบติเหตุจากการจราจร ั ๑.๑๕ จัดหาเครื่องคอมพิวเตอรแท็บเล็ตใหแกโรงเรียน โดยเริ่ม ทดลองดําเนินการในโรงเรียนนํารองสําหรับระดับชั้นประถมศึกษาปที่ ๑ ปการศึกษา พ.ศ. ๒๕๕๕ ควบคูกับการเรงพัฒนาเนื้อหาที่เหมาะสมตามหลักสูตรบรรจุลงในคอมพิวเตอรแท็บเล็ต รวมทั้งจัดทําระบบอินเทอรเน็ตไรสายตามมาตรฐานการใหบริการในสถานศึกษาที่กําหนด โดยไมเสียคาใชจาย ๑๐  
  • 17.
        ๑.๑๖ เรงรัดและผลักดันการปฏิรูปการเมืองที่ประชาชนมีสวนรวม อยางกวางขวาง โดยมีสภารางรัฐธรรมนูญที่เปนอิสระยกรางรัฐธรรมนูญฉบับใหม เพื่อวาง กลไกการใชอํานาจอธิปไตยที่ยึดหลักนิติธรรม และองคกรที่ใชอํานาจรัฐที่มีความรับผิดชอบ ต อ ประชาชนและพรอ มรั บ การตรวจสอบ ทั้ ง นี้ ใหป ระชาชนเห็ น ชอบผ า นการออกเสี ย ง ประชามติ ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ ในสวนของนโยบายที่ จ ะดําเนิ นการภายในช ว งระยะ ๔ ป ข องรัฐบาลชุดนี้ รั ฐ บาลจะดํ า เนิ น นโยบายหลั ก ในการบริห ารประเทศซึ่ ง ปรากฏตามนโยบายข อ ที่ ๒ ถึ ง ขอที่ ๘ ดังตอไปนี้ ๒. นโยบายความมั่นคงแหงรัฐ ๒.๑ เทิ ด ทู น และพิ ทั ก ษ รั ก ษาไว ซึ่ ง สถาบั น พระมหากษั ต ริ ย ดํ า รงไว ซ่ึ ง พระบรมเดชานุ ภ าพแห ง องค พ ระมหากษั ต ริ ย น อ มนํ า พระราชดํ า ริ ทั้ ง ปวง ไวเหนือเกลาเหนือกระหมอม พรอมทั้งอัญเชิญไปปฏิบัติใหเปนรูปธรรมเพื่อใหประชาชน ในชาติมีความตระหนักในพระมหากรุณาธิคุณและจงรักภักดีตอสถาบันพระมหากษัตริย ทั้งจะส งเสริมและเผยแพรโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดําริ เพื่ อให สั งคมไทยเป นสังคม แหงการรูรกสามัคคี และดําเนินชีวิตอยางพอเพียง ั ๒.๒ พั ฒ นาและเสริ ม สร า งศั ก ยภาพของกองทั พ และระบบ ปองกันประเทศ ใหมีความพรอมในการพิทักษรักษาเอกราช อธิปไตย ความมั่นคง และ ผลประโยชน แ ห ง ชาติ สนั บ สนุ น ให ก องทั พ มี โ ครงสร า งที่ เ หมาะสมและมี ค วามทั น สมั ย ส งเสริ ม กิ จ การอุต สาหกรรมปอ งกั น ประเทศให ส ามารถบูร ณาการขี ด ความสามารถของ ภาครัฐและเอกชนใหเปนเอกภาพ นําไปสูการพึ่งพาตนเองไดในการผลิตอาวุธยุทโธปกรณไดเอง สนับสนุนสิทธิและหนาที่กําลังพลของกองทัพเพื่อใหเปนทหารอาชีพในระบอบประชาธิปไตย และสามารถผนึ ก กํ า ลั ง กั บ ประชาชนให มี ส ว นร ว มในการรั ก ษาความมั่ น คงของประเทศ รวมทั้ ง กํ า หนดเป น บทบาทของทหารในการช ว ยเหลื อ ประชาชน โดยเฉพาะอย า งยิ่ ง กรณีเกิดภัยพิ บัติรายแรง ขณะเดียวกั นจะปรับ ปรุ งสวั สดิการของกํ าลังพลทุก ระดับใหมี มาตรฐานการดํารงชีวิตที่ดียิ่งขึ้น ๑๑  
  • 18.
        ๒.๓ พั ฒ นาและเสริ ม สร า งความร ว มมื อ ระหว า งประเทศ ส ง เสริ ม ให ก องทั พ พั ฒ นาความสั ม พั น ธ ท างทหารกั บ มิ ต รประเทศ และมี ค วามพร อ ม ในการปฏิบัติการเพื่อสันติภาพในกรอบสหประชาชาติ พัฒนาความสัมพันธของหนวยงาน ดานความมั่นคงและกองทัพกับประเทศเพื่อนบาน ทั้งจะแกไขปญหาตาง ๆ กับประเทศเพื่อนบาน บนพื้ น ฐานของการสร า งบรรยากาศความไว เ นื้ อ เชื่ อ ใจทั้ ง ภาครั ฐ และภาคประชาชน ดําเนินการสํารวจและจัดทําหลักเขตแดนตามหลักฐานพื้นฐานของกฎหมายและสนธิสัญญา ที่มีอยูเพื่อมิใหเปนเงื่อนไขของความขัดแยง รวมทั้งสงเสริมความรวมมือกับประเทศเพื่อนบาน เพื่อระงับยับยั้งและปราบปรามอาชญากรรมขามชาติและยาเสพติดใหหมดไป ๒.๔ พัฒนาระบบการเตรียมพรอมแหงชาติ โดยเนนการบริหาร วิ ก ฤตการณเพื่อ รับ มือ ภั ยคุ ก คามดานต าง ๆ ทั้ ง ที่เกิ ด จากภั ย ธรรมชาติแ ละภั ยที่ ม นุ ษ ย สรางขึ้นที่มากขึ้น โดยมุงระดมสรรพกําลังจากทุกภาคสวนใหสามารถดําเนินงานรวมกัน อย า งมี ป ระสิ ท ธิ ภ าพ เพื่ อ ป อ งกั น แก ไ ข บรรเทา และฟ น ฟู ค วามเสี ย หายของชาติ ที่เกิดจากภัยตาง ๆ รวมถึงใหความสําคัญในการเตรียมพรอมเพื่อเผชิญกับปญหาความมั่นคง ในรู ป แบบใหม ใ นทุ ก ด า น ได แ ก ด า นพลั ง งาน ด า นสิ่ ง แวดล อ ม ความมั่ น คงของมนุ ษ ย อาชญากรรมข า มชาติ การกอ การราย และอุบั ติภัย ทั้ง นี้ เพื่ อ ใหมีค วามพรอ มรั บ มื อ กับ ความเปลี่ยนแปลงของประเด็นปญหาดานความมั่นคงในยุคโลกาภิวัตน ๒.๕ เรงดําเนินการแกไขปญหายาเสพติด องคกรอาชญากรรม การค า มนุ ษ ย ผู ห ลบหนี เ ข า เมื อ ง แรงงานต า งด า วผิ ด กฎหมาย และบุ ค คลที่ ไ ม มี สถานะชั ด เจน โดยการปรั บ ปรุ ง ระบบป อ งกั น และบั ง คั บ ใช ก ฎหมาย รวมทั้ ง กฎหมาย การปองกันและปราบปรามการฟอกเงินอยางเขมงวด ดูแลใหความเปนธรรมและเฝาระวัง ไม ใ ห เ กิ ด ป ญ หาที่ ก ระทบต อ ความมั่ น คงและความสงบสุ ข ภายในประเทศควบคู ไ ปกั บ การจัดการแกไขปญหาสถานะและสิทธิ ของบุคคล ภายใตความสมดุ ลระหวางการรักษา ความมั่นคงของชาติกับการดูแลสิทธิขั้นพื้นฐาน ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๓.๑.๑ ดําเนินการใหมีการกระจายรายไดที่เปนธรรมใหแก คนสวนใหญของประเทศ และใหเศรษฐกิจสามารถเจริญเติบโตในอัตราสูงอยางมีเสถียรภาพ โดยดํ า เนิ น นโยบายเศรษฐกิ จ ที่ ส นั บ สนุ น การกระจายรายได ที่ เ ป น ธรรม และก อ ให เ กิ ด ๑๒  
  • 19.
        การขยายตั ว ทางเศรษฐกิจ อย า งยั่ ง ยื น มี ก ารจ า งงานเต็ ม ที่ ระดั บ ราคามี เ สถี ย รภาพ ระมั ด ระวั ง ความเสี่ ย งจากความผั น ผวนของการเคลื่ อ นย า ยเงิ น ทุ น ระหว า งประเทศ โดยการสรางความเขมแข็งและมีประสิทธิภาพของตลาดเงินและตลาดทุนในประเทศ รวมถึง การสรางความรวมมือในภูมิภาคเพื่อรองรับความผันผวนที่อาจเกิดขึ้น ๓.๑.๒ สงเสริมใหประชาชนเขาถึงแหลงเงินทุนที่สามารถ ตอบสนองตอความตองการที่หลากหลายไดอยางทั่วถึงและเปนธรรม โดยใหเปนทั้งแหลง เงิ น ทุ น แก ผู ป ระกอบการและเป น ช อ งทางการออมของประชาชน โดยเฉพาะในกลุ ม ผูมีรายไดนอย รวมถึงการพัฒนาขีดความสามารถในการดําเนินงานขององคกรทางการเงิน ชุมชน กลุมเกษตรกร กลุมอาชีพตาง ๆ กลุมวิสาหกิจชุมชน และสหกรณทุกระดับ พรอมกับ การพัฒนาความรูพื้นฐานทางการเงินแกประชาชน ๓.๑.๓ พัฒนาระบบสถาบันการเงินในประเทศใหรับผิดชอบ ตอคนสวนใหญและผูดอยโอกาส สามารถใหบริการที่ตอบสนองตอการเปลี่ยนแปลงของ นวั ต กรรมการเงิ น และความต อ งการที่ เ ปลี่ ย นไปตามสภาวะเศรษฐกิ จ และสั ง คม ดวยคาบริการที่ต่ําและการบริการที่มีประสิทธิภาพ การสรางเสถียรภาพและความมั่นคง โดยการออกมาตรการที่ จํ า เป น และปรั บ ปรุ ง กฎหมาย กฎระเบี ย บ รวมถึ ง ส ง เสริ ม หลักธรรมาภิบาลในระบบการเงิน ปรับปรุงระบบกํากับดูแลใหไดมาตรฐานสากล เพื่อปองกัน ความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นตอระบบการเงินและระบบเศรษฐกิจของประเทศโดยรวม ๓.๑.๔ ปรั บ โครงสร า งภาษี อ ากรทั้ ง ระบบเพื่ อ สนั บ สนุ น การเพิ่มขีดความสามารถในการแขงขันของประเทศ สรางความเปนธรรมในสังคม สงเสริม การใชทรัพยากรอยางมีประสิทธิภาพ และสรางฐานรายไดภาษีที่ยั่งยืนในระยะยาว รวมทั้ง เพิ่มประสิทธิภาพการจัดเก็บรายไดทั้งจากภาษีและที่มิใชภาษี ๓.๑.๕ ส ง เสริ ม และรั ก ษาวิ นั ย การคลั ง โดยปรั บ ปรุ ง องคประกอบและโครงสรางงบประมาณใหเหมาะสม มีระบบบริหารความเสี่ยงทางการคลัง ที่ มี ป ระสิ ท ธิ ภ าพ จั ดลํ าดับ ความสําคั ญ ของงบประมาณรายจา ยให ส อดคล อ งกับ ทิ ศ ทาง การพัฒนาและใหเปนพื้นฐานของการพัฒนาในอนาคต สงเสริมบทบาทภาคเอกชนในการ รวมลงทุนและดําเนินการในกิจการของรัฐ ตลอดจนสงเสริมองคกรปกครองสวนทองถิ่น ใหมีประสิทธิภาพในการบริหารและจัดการรายไดในทองถิ่นเพื่อลดการพึ่งพาเงินอุดหนุน จากสวนกลาง ๓.๑.๖ ปรั บ ปรุ ง โครงสร า งของรั ฐ วิ ส าหกิ จ โดยมุ ง เน น ประสิ ท ธิ ภ าพการให บ ริ ก าร การบริ ห ารทรั พ ย สิ น ให เ กิ ด ประโยชน สู ง สุ ด และเร ง ฟ น ฟู รั ฐ วิ ส าหกิ จ ที่ มี ป ญ หาฐานะการเงิ น รวมทั้ ง ปฏิ รู ป ระบบการกํ า กั บ ดู แ ลการลงทุ น และ ๑๓  
  • 20.
        การดําเนินงานของรัฐวิสาหกิจโดยเฉพาะรัฐวิสาหกิจที่มีสถานะเปนบริษัทมหาชน เพื่อให รัฐวิสาหกิจเปนกลไกที่สามารถสนับสนุนการขับเคลื่อนยุทธศาสตรการพัฒนาและการลงทุน ของประเทศไดอยางมีประสิทธิภาพและทันตอความเปลี่ยนแปลง ๓.๑.๗ บริหารสินทรัพยของประเทศที่มีอยูใหเกิดประโยชน และความมั่น คงทางเศรษฐกิ จ ทั้ ง สิน ทรัพ ย ข องภาครั ฐ ตลอดจนทุ นในท อ งถิ่ น ที่ ร วมถึ ง ภู มิ ป ญ ญาท อ งถิ่ น วิ ถี ชี วิ ต วั ฒ นธรรม รวมทั้ ง พิ จ ารณาการจั ด ตั้ ง กองทุ น ที่ ส ามารถใช ในการบริหารสินทรัพยของชาติใหเปนประโยชน เชน กองทุนมั่งคั่งแหงชาติ กองทุนน้ํามัน เชื้อเพลิงสํารองแหงชาติ และกองทุนความมั่นคงทางอาหาร เปนตน ๓.๒ นโยบายสรางรายได ๓.๒.๑ ส ง เสริ ม การท อ งเที่ ย วจากทั้ ง ภายนอกและ ภายในประเทศ จัดใหมีการพัฒนาการทองเที่ยวและแหลงทองเที่ยว รวมทั้งหลักประกัน ความปลอดภัยแกนักทองเที่ยวในภาวะปกติและภาวะวิกฤต รวมทั้งการทองเที่ยวเชิงอนุรักษ เชิงวัฒนธรรม เชิงสุขภาพและสปา ที่มีคุณภาพและมูลคาเพิ่มสูง ใหมีรายไดจากนักทองเที่ยว เพิ่มขึ้น ๒ เทาตัวในเวลา ๕ ป ๓.๒.๒ ขยายบทบาทใหธุรกิจการเกษตรและอาหารซึ่งเปน แหลงรายไดและการจางงานในประเทศมาเปนเวลานานใหกาวขามไปสูการเปนศูนยกลาง การผลิ ต และการค า อาหารคุณ ภาพสู ง เป น ที่ ต อ งการของผู บ ริ โ ภคที่ มี ฐ านะและรสนิ ย ม เฉพาะตัว การพัฒนาประเทศไทยใหเปนศูนยกลางตลาดซื้อขายลวงหนาสินคาเกษตรและ อาหาร เชน ขาว น้ําตาล มันสําปะหลัง และอื่น ๆ จะทําใหเปาหมายการเปนครัวที่มีคุณภาพ ของโลกสัมฤทธิผลรวดเร็วยิ่งขึ้น ๓.๒.๓ ส ง เสริ ม และผลั ก ดั น ให อุ ต สาหกรรมพลั ง งาน ป โ ตรเลี ย มและพลั ง งานทดแทนสามารถสร า งรายได จ ากความต อ งการภายในประเทศ รวมทั้งสรางการจางงานใหแกประเทศโดยถือเปนอุตสาหกรรมยุทธศาสตรใหม ๓.๒.๔ ยกระดั บ ความสามารถในการแข ง ขั น และขยาย ชองทางการตลาดของธุรกิจอุตสาหกรรม ธุรกิจบริการในประเทศ และธุรกิจวิสาหกิจชุมชน ใหเขาสูระบบเศรษฐกิจสรางสรรคในการผลิตสินคาและบริการที่มีคุณคาและคุณภาพสู ง ซึ่งจะต องสรางคนที่มีฐานความรู ความชํานาญ และความคิดสร างสรรค ตอยอดความรู สู ก ารสร า งนวั ต กรรมจากงานวิ จั ย พั ฒ นา สร า งตราสิ น ค า ใหม จ ากภู มิ ป ญ ญาท อ งถิ่ น โดยเฉพาะงานศิลปหัตถกรรม ผลิตภัณฑชุมชน อัญมณี และอื่น ๆ ๑๔  
  • 21.
        ๓.๒.๕ สงเสริมใหผูประกอบการขยายการลงทุนไปประเทศ เพื่อนบานซึ่งมีความพรอมทางดานแรงงานและวัตถุดิบเพื่อสรางความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจ ใหแกประเทศและภูมิภาค ๓.๒.๖ ดึงดูดการลงทุนเขาสูประเทศในสาขาที่เปนการผลิต สินคาและบริการที่มีพ้ืนฐานทางเทคโนโลยีมีมูลคาสูง เปนมิตรกับสิ่งแวดลอม และมีการถายทอด เทคโนโลยีใหแกคนไทย รวมถึงการลงทุนในการสรางเมืองใหมในพื้นที่ที่เหมาะสม และ โครงสรางพื้นฐานสาธารณะ โดยปรับปรุงกฎ ระเบียบ และสภาวะแวดลอมของการลงทุน ใหเอื้ออํานวยและดึงดูดนักลงทุน ๓.๒.๗ เสริ ม สร า งกระบวนการสร า งอาชี พ สร า งงาน ที่มีคุณภาพและมีรายไดสูงใหแกประชาชนอยางทั่วถึง เปนระบบ ในทุกระดับชั้นความรู และ สงเสริมใหเกิดความรู ความชํานาญ และความคิดสรางสรรค เพื่อสรางโอกาสในการเขาถึง แหล งเงิ นกู และเงิ นร วมลงทุ นระยะยาว รวมทั้ งจั ดตั้ งกองทุ นต าง ๆ เพื่ อสนั บสนุ นให เกิ ด การผลิต การแปรรูป และการคาอยางทันสมัยและมีประสิทธิภาพ เพื่อใหไดสินคาและบริการ ที่มคุณภาพ สามารถขายไดในราคาที่ดี ี ๓.๒.๘ ส ง เสริ ม การขยายความเชื่ อ มโยงทางเศรษฐกิ จ การคา การลงทุน และการเงิน ภายใตประโยชนรวมกันของกรอบความรวมมือและขอตกลง ทางการคาหลายฝาย โดยจัดมาตรการเตรียมพรอมและใหธุรกิจและประชาชนไทยสามารถ ปรั บ ตั ว เพื่ อ แสวงหาโอกาสใหม แ ละมี ค วามพร อ มรองรั บ ผลกระทบที่ อ าจจะเกิ ด ขึ้ น ในทุกภาคสวน ๓.๓ นโยบายปรับโครงสรางเศรษฐกิจ ๓.๓.๑ ภาคเกษตร ๑) ส ง เสริ ม สนั บ สนุ น ให ส ภาเกษตรกรแห ง ชาติ เป นกลไกของเกษตรกรในการสื่อ สารกั บรั ฐบาลและรว มกัน พัฒนาเกษตรกรดวยตนเอง ตามเจตนารมณของกฎหมาย ๒) เพิ่ ม ประสิ ท ธิ ภ าพการผลิ ต พื ช โดยการวิ จั ย และพัฒนาสายพันธุ พัฒนาเทคโนโลยีการผลิตเพื่อใหไดผลผลิตสูง ตานทานตอโรคและ แมลงศั ตรู พื ช สอดคล องกั บสถานการณ การเปลี่ ยนแปลงของภู มิอากาศโลก และถ ายทอด องค ความรู จ ากการวิ จั ย ไปสู เ กษตรกรเพื่ อ ให มี ก ารใช พั น ธุ ดี ใช เ ทคโนโลยี ท่ี เ หมาะสม กับสภาพพื้นที่ โดยเฉพาะการใชปุยตามคุณสมบัติของดินแตละชนิด ทั้งนี้ เพื่อลดตนทุน การผลิตและพัฒนาคุณภาพผลผลิต ๑๕  
  • 22.
        ๓) เพิ่ ม ศั ก ยภาพกระบวนการผลิ ต ด า นปศุ สั ต ว ใหไดมาตรฐาน ปลอดภัย เปนมิตรกับสิ่งแวดลอม เพียงพอกับความตองการภายในประเทศ และการสงออก เพิ่มสมรรถนะการควบคุม ปองกัน วินิจฉัย และบําบัดโรค การติดตอระหวาง สัตวสูคน การพัฒนาเทคโนโลยีดานชีวภัณฑสัตว และการตรวจสอบคุณภาพ ๔) พั ฒ นาการประมง ทั้ ง ในการเพาะเลี้ ย งและ ในแหลงน้ําธรรมชาติ โดยการฟนฟูทรัพยากรประมงและจัดระเบียบการทําประมงใหสมดุล กับศักยภาพการผลิตตามธรรมชาติ ขยายพื้นที่อนุรักษเพื่อการประมงทะเลพื้นบาน สงเสริม การเพาะเลี้ ย งสั ต ว น้ํ า เศรษฐกิ จ ที่ เ ป น มิ ต รกั บ สิ่ ง แวดล อ ม แสวงหาลู ท างการทํ า ประมง ในนานน้ําตางประเทศที่ไมขัดตอระเบียบขององคการระหวางประเทศและประเทศที่นําเขา โดยการพัฒนากองเรือประมงน้ําลึกและความรวมมือกับตางประเทศ รวมทั้งพัฒนาสินคา ประมงให มี คุณ ภาพและปลอดภั ยตั้ ง แต ต น น้ํ า ถึ ง ปลายน้ํ า ตลอดจนพั ฒ นากระบวนการ ตรวจสอบคุณภาพสัตวน้ําตามมาตรฐานสากล ๕) เสริ ม สร า งฐานรากของครั ว เรื อ นเกษตรกร ใหเขมแข็งโดยการเพิ่มประสิทธิภาพการเพาะปลูก ลดตนทุนการผลิต พัฒนาระบบการผลิต ที่เปนขั้นตอน โดยมีการวางแผนการผลิตและการจําหนายลวงหนาที่แมนยํา และประสาน โครงสรางพื้นฐานของทางราชการและเอกชนใหเกิดประโยชนสูงสุด สรางกระบวนการผสมผสาน ระหวางเทคโนโลยีและภูมิปญญาชาวบาน ๖) จั ด ทํ า ระบบทะเบี ย นครั ว เรื อ นเกษตรกร ที่มีขอมูลการเกษตรของครัวเรือนครบถวน สามารถเชื่อมโยงกับบัตรเครดิตสําหรับเกษตรกร และมีการปรับปรุงใหทันสมัยอยูเสมอเพื่อความสะดวกในการสนับสนุนชวยเหลือและพัฒนา เกษตรกร สร า งหลั ก ประกั น ความมั่ น คงในการประกอบอาชี พ ให แ ก เ กษตรกร จั ด ให มี อาสาสมัครเกษตรหมูบานเพื่อสนับสนุนการทํางานของภาครัฐ ตลอดจนจัดใหมีรายการโทรทัศน เพื่อการเกษตรเพื่อเผยแพรความรูดานการผลิตและการตลาดแกเกษตรกรทั่วไป ๗) เรงรัดพัฒนาธุรกิจการเกษตร โดยการพัฒนา สถาบันเกษตรกรในดานธุรกิจ สรางเกษตรกรรุนใหมจากโครงการกองทุนตั้งตัวได รวมมือ สนับสนุนสถาบันการศึกษาเพื่อความเปนเลิศทางวิชาการเกษตรทุกสาขา และดําเนินการ ใหบุคลากรของสถาบันการศึกษาไดทําหนาที่สนับสนุนการสงเสริมการเกษตร พัฒนารูปแบบ การจัดการผลิต การบรรจุผลิตภัณฑและพัฒนาผลิตภัณฑ และการตรวจสอบยอนกลับแหลงผลิต เรงรัดการพัฒนาเกษตรอุตสาหกรรม เชน ยางพาราและพืชพลังงาน เชน ปาลมน้ํามัน ออย มันสําปะหลัง เพื่อรองรับวิกฤตพลังงานโลก สงเสริมการผลิตสินคาใหมท่ีใหผลตอบแทนสูง โดยมีเปาหมายเพิ่มมูลคาภาคการเกษตรตอผลผลิตมวลรวมของประเทศอยางตอเนื่อง ๑๖  
  • 23.
        ๘) พัฒนาอุตสาหกรรมเกษตรมูลคาเพิ่มเพื่อเพิ่ม ศักยภาพการแขงขันในตลาดโลก โดยการสงเสริมการผลิตสินคาใหมท่ีมีกําไรสูง มีการแปรรูป อยางครบวงจรเพื่อแสวงหามูลคาเพิ่มสูงสุด พัฒนาระบบตลาดทุกขั้นตอน ยกระดับผลผลิต ใหมีคุณภาพและเปนที่ยอมรับในตลาดตางประเทศ สรางกลุมธุรกิจรายสินคาระดับภูมิภาค เพื่ อ เพิ่ม ศักยภาพในการแขง ขัน และสรางโอกาสชี้นําในเรื่ องราคาโดยเฉพาะตลาดขาว เรงรัดการเจรจาขอตกลงตาง ๆ ที่เกี่ยวกับมาตรฐานสินคาเกษตรและอาหารในตลาดโลก สงเสริมใหประเทศไทยเปนครัวโลกทั้งในแงสินคาเกษตร อาหารไทย และสนับสนุนการลงทุน ภาคเกษตรในตางประเทศ ๙) ส ง เสริ ม เกษตรทฤษฎี ใ หม ส ง เสริ ม การวิ จั ย และพัฒนาพันธุ ดําเนินการฟนฟูสภาพแวดลอม สรางความเขมแข็งภาคเกษตรและสราง ความมั่นคงทางอาหารเพื่อเผชิญกับวิกฤตอาหารโลก สรางความสมดุลระหวางพืชอาหาร และพืชพลังงาน สงเสริมเกษตรอินทรียและเกษตรทางเลือก ปรับโครงสรางและจัดหาที่ทํากิน ใหแกเกษตรกรผูยากไรและดําเนินการฟนฟูคุณภาพดินใหคงความอุดมสมบูรณอยางยั่งยืน ตลอดจนการคุมครองที่ดินเพื่อเกษตรกรรม ๓.๓.๒ ภาคอุตสาหกรรม ๑) ยกระดั บ ความสามารถในการแข ง ขั น ของ ภาคอุ ต สาหกรรมในประเทศด ว ยการเพิ่ ม ประสิ ท ธิ ภ าพการผลิ ต การใชพ ลัง งานอยา งมี ประสิทธิภาพ ลดตนทุนของผูประกอบการ และยกระดับคุณภาพมาตรฐานสินคาใหเปน ที่ยอมรับในระดับสากล รวมทั้งสงเสริมใหเอกชนลงทุนวิจัยและพัฒนาดานเทคโนโลยีและ นวัตกรรมเชิงพาณิชยทั้งในกระบวนการผลิตและออกแบบผลิตภัณฑตรงตามความตองการ ของผูซื้อและสอดคลองกับความตองการของตลาด ตลอดจนสงเสริมใหมีการสรางตราสินคาไทย ๒) ยกระดับภาคอุตสาหกรรมเขาสูอุตสาหกรรม สร า งสรรค ที่ ใ ช ป ญ ญา ใช เ ทคโนโลยี และใช ภู มิ ป ญ ญาท อ งถิ่ น ทดแทนอุ ต สาหกรรม ที่ใชแรงงานเปนหลัก โดยสงเสริมการสรางนวัตกรรมจากวัฒนธรรมของชาติเพื่อนํารายได เขาประเทศ เชน อุตสาหกรรมถายทําภาพยนตร อุตสาหกรรมอาหารไทย อุตสาหกรรมการกีฬา อุตสาหกรรมการทองเที่ยว และอุตสาหกรรมการออกแบบ เปนตน ๓) พัฒนาและสงเสริมอุตสาหกรรมเกษตรแปรรูป บนฐานความรู ความคิดสรางสรรค ภูมิปญญาทองถิ่น และนวัตกรรมเพื่อเพิ่มมูลคาและ ยกระดับสินคาใหมีคุณภาพ มีความปลอดภัยตามมาตรฐานสากล และมีโอกาสในการขยายตลาด เชน สินคาเกษตรอินทรีย อาหารฮาลาล เปนตน เพื่อเพิ่มรายไดใหแกเกษตรกร ๑๗  
  • 24.
        ๔) สรางความเขมแข็งใหแกวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดยอม โดยสนับสนุนชองทางการเขาถึงแหลงสินเชื่อผานสถาบันการเงินตาง ๆ สงเสริมสถาบั นเฉพาะทางใหเปนศูนยแลกเปลี่ยนเรียนรูและทดสอบผลิตภัณฑ สงเสริม การรวมกลุมอุตสาหกรรมและการเชื่อมโยงอุตสาหกรรมตั้งแตตนน้ําจนถึงปลายน้ํา และ ปรับปรุงหลักเกณฑสงเสริมการลงทุนสําหรับวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดยอมใหเอื้ออํานวย ตอการลงทุนมากยิ่งขึ้น ๕) กํ า หนดมาตรฐานและคุ ณ ภาพขั้ น พื้ น ฐาน ของสินค าอุตสาหกรรมเมื่อ มีการเปดเสรีการคามากขึ้น เพื่อ ปองกัน สินคานําเขาที่ไมได คุณภาพซึ่งอาจกอใหเกิดภัยอันตรายตอชีวิตและทรัพยสินและกอใหเกิดมลพิษตอสิ่งแวดลอม รวมทั้งใหมีการบังคับใชมาตรฐานผลิตภัณฑอุตสาหกรรมสําหรับสินคาที่ผลิตภายในประเทศ อยางจริงจัง และสงเสริมใหเกิดการยอมรับมาตรฐานและคุณภาพสินคารวมกันในกลุมอาเซียน ๖) พัฒนาพื้นที่อุตสาหกรรมแหงใหม โดยพัฒนา พื้น ที่ อุต สาหกรรมใหม ใ นทุ ก ภู มิ ภ าคที่เ หมาะสมเพื่ อ รองรั บ การลงทุ น ด า นอุ ต สาหกรรม ที่ไมกอมลพิษ และพัฒนาเสนทางการขนสงเชื่อมโยงระหวางพื้นที่อุตสาหกรรมดังกลาว กับทาเรือน้ําลึกแหลมฉบังและทาเรือมาบตาพุด รวมทั้งการพัฒนาสะพานเศรษฐกิจระหวาง ฝ ง อั น ดามั น และฝ ง อ า วไทยสํ า หรั บ รองรั บ อุ ต สาหกรรมที่ ไ ม ก อ มลพิ ษ และเป น มิ ต ร กับสิ่งแวดลอมและชุมชน ๗) เร ง พั ฒ นาภาคอุ ต สาหกรรมให เ ป น มิ ต รกั บ สิ่งแวดลอม มีความรับผิดชอบตอสังคม และอยูรวมกับชุมชนได โดยปรับปรุงเทคโนโลยีการผลิต ลดการใชทรัพยากรและลดปริมาณการปลอยกาซเรือนกระจก ดวยหลักการการลดการใช การใชซ้ําและการนํากลับมาใชใหม เพิ่มปริมาณการใชพลังงานทดแทนในภาคอุตสาหกรรม เพื่อสงเสริมใหผูประกอบการสรางรายไดจากการขายคารบอนเครดิต และลดภาวะโลกรอน รวมทั้งสนับสนุนการมีสวนรวมของชุมชนในการแกไขปญหาและตรวจสอบสภาวะแวดลอม และพัฒนาเมืองหรือพื้นที่อุตสาหกรรมเชิงนิเวศที่สอดคลองกับแนวทางดังกลาวเพื่อนําไปสู สังคมคารบอนต่ํา ๘) ส ง เสริ ม และจั ด ให มี ม าตรการทางภาษี แ ละ มาตรการอื่นที่เกี่ยวของในการพัฒนาอุตสาหกรรมที่กอใหเกิดการประหยัดพลังงาน การใช พลังงานทดแทน และการใชพลังงานจากภาคเกษตร อุตสาหกรรมรถยนตประหยัดพลังงาน อุต สาหกรรมรถยนต ที่ใชพ ลัง งานทดแทนและสะอาด ได แก เอทานอล ไบโอดี เซล และ กาซธรรมชาติ (NGV) ๑๘  
  • 25.
        ๙) สนั บ สนุ น ให ผู ป ระกอบการอุ ต สาหกรรม ทุ ก สาขาการผลิ ต เข า ประกอบกิ จ การในนิ ค มอุ ต สาหกรรมซึ่ ง มี ค วามพร อ มทั้ ง ระบบ สาธารณูปโภคพื้นฐาน ความเพียงพอของแหลงพลังงาน การจัดการของเสีย การจัดการ มลพิษเพื่อสิ่งแวดลอมที่ดี รวมถึงการจัดและวางระบบการผลิตที่จะเอื้อประโยชนตอการพัฒนา ภาคอุตสาหกรรมในระยะยาว ๑๐) เร ง รั ด สํ า รวจและแสวงหาแหล ง แร สํ า คั ญ เพื่อนํามาใชประโยชนทางเศรษฐกิจ และพัฒนาอุตสาหกรรมตอยอดเพื่อสรางมูลคาเพิ่ม โดยใหความสําคัญกับการกํากับดูแลผลกระทบสิ่งแวดลอมและชุมชน ๓.๓.๓ ภาคการทองเที่ยว การบริการ และการกีฬา ๑) การพัฒนาการทองเที่ยว ๑.๑) ส งเสริม การพั ฒ นาโครงสรางพื้ น ฐาน ที่สนับสนุนการทองเที่ยวและเรงรัดการปรับปรุงมาตรฐานในเรื่องสิ่งอํานวยความสะดวก ความปลอดภั ย และสุ ข อนามั ย โดยคํ า นึ ง ถึ ง การเข า ถึ ง แหล ง ท อ งเที่ ย วของผู พิ ก ารและ ผูสูงอายุ ๑.๒) พัฒนา บูรณะ และฟนฟูแหลงทองเที่ยว ทางธรรมชาติ ประวัติศาสตร และวัฒนธรรมเดิมที่มีอยูแลว สงเสริมการพัฒนาแหลงทองเที่ยวใหม ในเชิงกลุมพื้นที่ที่มีศักยภาพสามารถเชื่อมโยงธรรมชาติ ศิลปวัฒนธรรม และวิถีชีวิตของชุมชน ตามแผนพัฒนาการทองเที่ยวที่เปนกรอบแนวทางการพัฒนาแหลงทองเที่ยวตาง ๆ ของประเทศ รวมทั้งสงเสริมและสนับสนุนใหภาคเอกชนและองคกรปกครองสวนทองถิ่นลงทุนพัฒนา แหลงทองเที่ยว ๑.๓) ยกระดั บ และรั ก ษามาตรฐานบริ ก าร ด า นการท อ งเที่ ย วเพื่ อ ให ก ารประกอบการและดํ า เนิ น ธุ ร กิ จ เป น ไปตามมาตรฐานสากล รวมทั้งพัฒนามาตรฐานบุคลากรที่เกี่ยวของกับการทองเที่ยว ตลอดจนปรับปรุงการบริการ ภาครั ฐ เพื่ อ ให ส ามารถดึ ง ดู ด และรองรั บ ตลาดนั ก ท อ งเที่ ย วกลุ ม คุ ณ ภาพได อ ย า งมี ประสิทธิภาพ ๑.๔) สงเสริม สนับสนุนตลาดนักทองเที่ยว คุณภาพทั้งจากตางประเทศและในประเทศ โดยใชกลยุทธการตลาดเชิงรุกในกลุมตาง ๆ ทั้งระดับภายในประเทศและระหวางประเทศเพื่อใหประเทศไทยเปนแหลงทองเที่ยวระดับโลก ศู น ย ก ลางการประชุ ม และแสดงสิ น ค า ระหว า งประเทศ และศู น ย ก ลางการท อ งเที่ ย ว เชิงสุขภาพ และเพิ่มประสิทธิภาพการตรวจลงตรา การยกเวนคาธรรมเนียมการตรวจลงตรา ๑๙  
  • 26.
        ใหแกนักทองเที่ยวที่อยูในกรอบการคาเสรี หรือมีความสัมพันธดานการคาการลงทุนรวมกับ ประเทศไทย และการยกเวนการตรวจลงตราใหแกนักทองเที่ยวจากประเทศกลุมเปาหมาย ๑.๕) ส ง เ ส ริ ม กิ จ ก ร ร ม แ ล ะ รู ป แ บ บ การทองเที่ยวเพื่อสรางคุณคาและมูลคาเพิ่มทางการทองเที่ยว พัฒนาคุณภาพการบริการ ทองเที่ยว สนับสนุนการถายทําภาพยนตรตางชาติในประเทศไทย และสงเสริมการเสนอตัว ใหประเทศไทยเปนเจาภาพการจัดกิจกรรมนานาชาติขนาดใหญ ๑.๖) ผลั ก ดั น ความร ว มมื อ ของหน ว ยงาน ตาง ๆ เพื่อใหบริการนักทองเที่ยวอยางมีคุณภาพ รวมทั้งพัฒนามาตรฐานบุคลากรที่เกี่ยวของ กับการทองเที่ยวใหเพียงพอกับความตองการ ปรับปรุงแกไขกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวของ กับการทองเที่ยว และเพิ่มประสิทธิภาพของการบังคับใชกฎหมายที่เกี่ยวของเพื่ออํานวย ความสะดวก ดูแลความปลอดภัย และปองกันการเอาเปรียบนักทองเที่ยว พรอมทั้งปองกัน แกไขปญหาผลกระทบตอสิ่งแวดลอมเพื่อพัฒนาอุตสาหกรรมการทองเที่ยวสูความยั่งยืน ๑.๗) พัฒนาดานการตลาดและประชาสัมพันธ สงเสริมบทบาทขององคกรปกครองสวนทองถิ่นและภาคเอกชนใหเขามามีสวนรวมในการ กําหนดนโยบาย กลยุทธดานการตลาด และการประชาสัมพันธเพื่อยกระดับแหลงทองเที่ยว ของไทยใหเปนที่รูจักทั่วโลก ๒) การพัฒนาภาคบริการ ๒.๑) เรงรัดพัฒนาผูประกอบการดานบริการ ใหมีองคความรู เสริมสรางนวัตกรรมและทักษะทั้งดานภาษา มาตรฐานการบริการ และ การจัด การ เพื่ อ สรา งความเข ม แข็ง และทั น ต อ การเปลี่ ย นแปลงของความตกลงระหว า ง ประเทศดานการคาบริการ การเสริมสรางบรรยากาศการลงทุน มาตรฐานธุรกิจและการพัฒนา บุคลากรใหพ รอมรับการขยายตั วของธุรกิ จ และสงเสริม ขีดความสามารถในการแข งขัน ของภาคบริการไทย ๒.๒) พั ฒ นาธุ ร กิ จ บริ ก ารที่ มี ศั ก ยภาพเพื่ อ ขยายฐานการผลิตและการตลาดสูระดับภูมิภาค โดยเพิ่มความหลากหลาย มูลคา ความสามารถ ในการแขงขันของธุรกิจบริการ ทั้งนี้ เพื่อใหเปนแหลงสรางรายไดเงินตราตางประเทศและ รายไดทองถิ่น เชน การทองเที่ยว ธุรกิจบริการสุขภาพ ธุรกิจการประชุมและแสดงสินคา การศึ ก ษานานาชาติ การกอ สร า ง ธุ ร กิ จ ภาพยนตร ธุ ร กิ จ ออกแบบแฟชั่ น ธุ ร กิจ อั ญ มณี การบริ ห ารจั ด การขนส ง สิ น ค า และบริ ก าร เทคโนโลยี ส ารสนเทศและการสื่ อ สาร ธุ ร กิ จ ที่เกี่ยวของกับกีฬาและนันทนาการ รวมทั้งสินคาบริการที่ใชความคิดสรางสรรคบนพื้นฐาน ของวัฒนธรรมและภูมิปญญาไทยที่เชื่อมโยงกับเทคโนโลยีสมัยใหม ๒๐  
  • 27.
        ๓) การพัฒนากีฬา ๓.๑) สงเสริมใหประเทศไทยเปนศูนยกลาง กีฬาของภูมิภาคและของโลก จัดใหมีการแขงขันกีฬาและกีฬาคนพิการระดับโลกที่สําคัญ ๆ ตลอดจนการประชุมเกี่ยวกับกีฬาระดับภูมิภาคและระดับโลก เพื่อเชื่อมโยงกับการทองเที่ยว โดยความรวมมือและการมีสวนรวมจากทุกฝายเปน “ทีมไทยแลนด” ๓.๒) จัดหาและพัฒนาโครงสรางพื้นฐานดาน การกี ฬ าให เ พี ย งพอ โดยเฉพาะสิ่ ง อํ า นวยความสะดวก เช น สนามกี ฬ า วั ส ดุ อุ ป กรณ ที่ทันสมัย และจัดใหมีผูฝกสอนและอาสาสมัครการกีฬาประจําศูนยและสนามกีฬา รวมทั้ง ส ง เสริ ม ให ภ าคเอกชนมี ส ว นร ว มในการลงทุ น และการบริ จ าคเพื่ อ พั ฒ นาการกี ฬ า ดวยมาตรการจูงใจที่เหมาะสม เชน มาตรการภาษี มาตรการสงเสริมการลงทุน และมาตรการ การเงิน ภายใตความโปรงใสและมีธรรมาภิบาล ๓.๓) จัดใหมีทุนการศึกษาและทุนสนับสนุน แกเด็กและเยาวชนที่มีความสามารถและมีแนวโนมวาจะเปนผูมีความสามารถสูงดานกีฬา ในระดับนานาชาติ ใหสามารถพัฒนาเปนนักกีฬาทีมชาติที่สรางชื่อเสียงและเปนแบบอยางที่ดี แกเยาวชนของประเทศ รวมทั้งปรับบทบาทของกองทุนพัฒนากีฬาแหงชาติใหสนับสนุน ภารกิจในการพัฒนานักกีฬาตั้งแตระดับเด็กและเยาวชน ๓.๔) พัฒนากีฬาเพื่อความเปนเลิศ ดวยการ นํ า วิ ท ยาศาสตร แ ละเทคโนโลยี ก ารกี ฬ ามาประยุ ก ต ใ ช อ ย า งจริ ง จั ง เพื่ อ พั ฒ นากี ฬ าที่ มี ศักยภาพไปสูกีฬาอาชีพ พรอมไปกับการพัฒนาผูฝกสอนและผูตัดสินใหไดมาตรฐานสากล ปรับปรุงแกไขกฎหมาย กฎระเบียบ เพื่อใชเปนเครื่องมือในการบริหารจัดการองคกรกีฬา อยางมีประสิทธิภาพ สนับสนุนใหผูพิการเขาถึงการกีฬาและการแขงขันกีฬาในทุกระดับ เพื่อพัฒนาไปสูการเปนนักกีฬาที่มีความสามารถในนามทีมชาติไทยในการแขงขันกีฬาและ มหกรรมกีฬาตาง ๆ ๓.๓.๔ การตลาด การคา และการลงทุน ๑) ส ง เสริ ม นโยบายการแข ง ขั น อย า งเสรี แ ละ เปนธรรมเพื่อปองกันการผูกขาดตัดตอน สงเสริมและพัฒนาบทบาทขององคกรที่เกี่ยวของ กับการคุมครองผูบริโภคทั้งภาครัฐและเอกชน แกไขปรับปรุงกฎหมาย มาตรการตาง ๆ เพื่อสรางความเปนธรรมใหแกผูบริโภค รวมทั้งสรางความมั่นใจใหแกผูประกอบการในดาน การคุ ม ครองและป อ งกั น การละเมิ ด ทรั พ ย สิ น ทางป ญ ญาของสิ น ค า และผลิ ต ภั ณ ฑ ไ ทย ในตางประเทศ ๒๑  
  • 28.
        ๒) สรางความเชื่อมั่นใหนักลงทุนทั้งในประเทศ และตางประเทศ โดยปรับปรุงพัฒนากฎหมายและกฎระเบียบที่สงเสริมการคาการลงทุน ที่ครอบคลุมการลงทุนดานเกษตร อุตสาหกรรม และบริการ และปรับปรุงมาตรการบริหาร การนํ า เข า เพื่ อ ป อ งกั น การค า ที่ ไ ม เ ป น ธรรม การทุ ม ตลาด และสิ น ค า ที่ ไ ม ไ ด ม าตรฐาน ทางดานคุณภาพและความปลอดภัย การปรับเปลี่ยนการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจใหมี คุณภาพที่สามารถขยายตัวไดอยางยั่งยืน กระจายผลประโยชนทางเศรษฐกิจไดอยางทั่วถึง และมีภมคุมกันตอกระแสการเปลี่ยนแปลงของโลกในปจจุบันและอนาคต ู ิ ๓) สนั บ สนุ น การลงทุ น ในต า งประเทศในสาขา ที่ผูประกอบการไทยมีศักยภาพทั้งในการลงทุนตั้งโรงงานผลิตสินคา การทําสัญญาสินคา เกษตรตามข อ ตกลง การเป ด สาขา การหาตั ว แทนและหุน ส ว นในต างประเทศเพื่ อ สรา ง เครือขายธุรกิจไทยในตางประเทศ สงเสริมและสนับสนุนการเปดรานอาหารไทยของคนไทย ตามนโยบายครัวไทยสูครัวโลก และนโยบายไทยเปนครัวอาหารโลก ๔) ปรั บ ปรุ ง มาตรการการส ง เสริ ม การลงทุ น ให ค รอบคลุ ม การให สิ ท ธิ ป ระโยชน แ ก ธุ ร กิ จ ในภาคเกษตร อุ ต สาหกรรม การท อ งเที่ ย ว การกีฬา และบริการ โดยเนนกิจการที่ใชความคิดสรางสรรค เปนมิตรตอสิ่งแวดลอม มีการใช เทคโนโลยีขั้นสูง และมีสวนรับผิดชอบตอสังคม ๕) ส ง เสริ ม การขยายตลาดเชิ ง รุ ก เพื่ อ รั ก ษา ตลาดเดิมและสรางตลาดใหมเพื่อลดการพึ่งพาการสงออกไปตลาดหลัก โดยสงเสริมการสงออก สินคาและบริการในตลาดใหม ไดแก จีน อินเดีย ตะวันออกกลาง แอฟริกา และยุโรปตะวันออก พรอมทั้งรักษาสวนแบงในตลาดหลักไมใหลดลง ตลอดจนการเตรียมความพรอมในเชิงของทักษะ เทคโนโลยี และวิ ท ยาการที่ จํ า เปน ในการแข ง ขั น ระดั บ โลกเพื่ อ การขยายตั ว อยา งยั่ง ยื น ของประเทศในอนาคต และเป น การส ง เสริ ม ให สิ น ค า และบริ ก ารของไทยเป น ที่รู จั ก และ ยอมรับอยางแพรหลายจากผูบริโภคในประเทศตาง ๆ ๖) พั ฒ นาสิ น ค า และบริ ก ารที่ ส ร า งโอกาสใหม ในการหารายได การผลิ ต สิ น ค า และบริ ก ารอั น เป น ที่ ต อ งการของผู บ ริ โ ภคในตลาดโลก ซึ่ ง พั ฒ นาจากแนวคิ ด ระบบเศรษฐกิ จ เชิ ง สร า งสรรค ที่ ใ ช น วั ต กรรม ภู มิ ป ญ ญาท อ งถิ่ น โดยคํานึงถึงการเปนมิตรกับสิ่งแวดลอม ซึ่งจะขยายโอกาสในการสงออก ลดตนทุนจากการพัฒนา ระบบการกระจายสินคาจากแหลงผลิตทองถิ่นไปสูตลาดในทุกระดับ โดยใหความสําคัญ ในการเชื่อมโยงใหประเทศไทยเปนประตูสูตลาดโลกของภูมิภาค รวมทั้งพัฒนาและสงเสริม ให ป ระเทศไทยเป น ศู น ย ก ลางการค า สิ น ค า และบริ ก ารระหว า งประเทศและศู น ย ก ลาง การผลิตและสงออกอาหารฮาลาลในโลก ๒๒  
  • 29.
        ๗) ขยายความเชื่ อ มโยงทางเศรษฐกิ จ การค า การลงทุน และการตลาดภายใตกรอบความรวมมือและขอตกลงการคาเสรีในระบบพหุภาคี และทวิ ภ าคี โดยเร ง รั ด การใช ป ระโยชน จ ากความตกลงที่ มี ผ ลบั ง คั บ ใช แ ล ว พร อ มทั้ ง วางแนวทางปองกันผลเสียที่จะเกิดขึ้น กําหนดมาตรการในการใหความชวยเหลือผูที่ไดรับ ผลกระทบ และสร า งความรู ค วามเข า ใจเกี่ ย วกั บ กรอบความร ว มมื อ ทางเศรษฐกิ จ เพื่อเตรียมพรอมในการพัฒนาสินคาและบริการใหสอดคลองกับกฎ ระเบียบ และมาตรฐานตาง ๆ ๘) เรงรัดจัดตั้งเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษบริเวณ พื้นที่ที่มีศักยภาพ โดยใหความสําคัญตอจังหวัดชายแดน เพื่อสงเสริมการคา การตลาด การลงทุน การจางงาน และการใชวัตถุดิบจากประเทศเพื่อนบาน ซึ่งเปนการใชประโยชน จากความเชื่อมโยงดานคมนาคมขนสงของภูมิภาคอาเซียน ๓.๔ นโยบายโครงสรางพื้นฐาน การพัฒนาระบบรางเพื่อขนสง มวลชน และการบริหารจัดการระบบขนสงสินคาและบริการ ๓.๔.๑ พัฒนาระบบโครงสรางพื้นฐานดานการขนสง ระบบ ประปา และระบบไฟฟาใหกระจายไปสูภูมิภาคอยางทั่วถึงเพียงพอ รวมทั้งสงเสริมการประหยัด พลั ง งานและลดต น ทุ น การขนส ง เพื่ อ ยกระดั บ คุ ณ ภาพชี วิ ต และเพิ่ ม ขี ด ความสามารถ ในการแข ง ขัน พร อ มทั้งสรางโอกาสการกระจายรายได กระจายเศรษฐกิ จ และกระจาย การลงทุ น สู ช นบท รวมทั้ ง กํ า กั บ ดู แ ลอั ต ราค า บริ ก ารที่ ส อดคล อ งกั บ สภาพพื้ น ที่ แ ละ กลุมผูไดรบประโยชนและการคุมครองผูบริโภค ั ๓.๔.๒ ขยายการใหบริการน้ําสะอาดเพื่อการอุปโภคบริโภค ใหครอบคลุมประชาชนในทุกพื้นที่ และสรางการเขาถึงบริการน้ําสะอาดอยางเทาเทียมกัน ทั่วประเทศเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน ๓.๔.๓ พัฒนาสิ่งอํานวยความสะดวกดานการขนสงตอเนื่อง หลายรูปแบบ เพื่อเชื่อมโยงกับฐานการผลิตและฐานการสงออกของประเทศ รวมทั้งเรงปรับ โครงสรางการบริหารจัดการระบบรางของประเทศใหมีประสิทธิภาพในระยะยาว ๓.๔.๔ พัฒนาระบบคมนาคมขนสงทางราง โดยเชื่อมโยง โครงขายและการบริหารจัดการขนสงผูโดยสาร และสินคาและบริการที่สะดวกและปลอดภัย ทั้งในพื้นที่ชนบท พื้นที่เมือง และระหวางประเทศ รวมทั้งสนับสนุนการขยายฐานการผลิต ตามแนวเสนทางรถไฟ ๑) พัฒ นาระบบรถไฟทางคู เชื่ อ มชานเมื อ งและ หัวเมืองหลักในเสนทางที่มีความสําคัญ ๒๓  
  • 30.
        ๒) ศึ ก ษาและพั ฒ นารถไฟความเร็ ว สู ง สาย กรุ ง เทพฯ–เชี ย งใหม กรุ ง เทพฯ–นครราชสี ม า กรุ ง เทพฯ–หั ว หิ น และเส น ทางอื่ น เพื่ อ เตรียมการเชื่อมตอกับประเทศเพื่อนบาน ๓) ศึ ก ษ า แ ล ะ พั ฒ น า ข ย า ย ท า ง ร ถ ไ ฟ ส า ย แอรพอรต เรล ลิงค ตอจากทาอากาศยานสุวรรณภูมิไปยังชลบุรีและพัทยา ๓.๔.๕ เรงรัดโครงการรถไฟฟา ๑๐ สายทางในกรุงเทพมหานคร และปริมณฑล ใหสามารถเริ่มกอสรางไดครบใน ๔ ป โดยเก็บคาบริการ ๒๐ บาทตลอดสาย ทั้งระบบ รวมทั้งเรงพัฒนาระบบตั๋วรวมบัตรเดียว และพัฒนาที่อยูอาศัยใหผูมีรายไดนอยใหมี โอกาสไดที่อยูอาศัยในราคาและคาเชาถูกตามบริเวณใกลสถานีรถไฟฟา ๓.๔.๖ พั ฒ นาการขนส ง ทางน้ํ า และกิ จ การพาณิ ช ยนาวี ขนสงเดินเรือชายฝงทะเล ทั้งฝงดานทะเลอันดามันและฝงดานทะเลอาวไทย โดยพัฒนา ทาเรือน้ําลึกและสะพานเศรษฐกิจเชื่อมสองฝงทะเลภาคใต ๓.๔.๗ พัฒนาทาอากาศยานสากล ทาอากาศยานภูมิภาค และอุ ต สาหกรรมการบิ น ของไทย รวมทั้ ง เพิ่ ม ความสามารถท า อากาศยานสุ ว รรณภู มิ ใหรองรับผูโดยสารจากปละ ๔๕ ลานคน เปนปละ ๖๕ ลานคนขึ้นไป เพื่อใหประเทศไทย เปนศูนยกลางการบิน การทองเที่ยว และการขนสงสินคาทางอากาศชั้นนําของเอเชียและโลก ๓.๕ นโยบายพลังงาน ๓.๕.๑ ส ง เสริ ม และผลั ก ดั น ให อุ ต สาหกรรมพลั ง งาน สามารถสร า งรายได ใ ห ป ระเทศ ซึ่ ง ถื อ เป น อุ ต สาหกรรมเชิ ง ยุ ท ธศาสตร เพิ่ ม การลงทุ น ในโครงสรางพื้นฐานดานพลังงานและพัฒนาใหเปนศูนยกลางธุรกิจพลังงานของภูมิภาค โดยใชความไดเปรียบเชิงภูมิยุทธศาสตร ๓.๕.๒ สรางเสริมความมั่นคงทางพลังงาน โดยแสวงหาและ พัฒนาแหลงพลังงานและระบบไฟฟาจากทั้งในและตางประเทศ รวมทั้งใหมีการกระจาย แหลงและประเภทพลังงานใหมีความหลากหลาย เหมาะสม และยั่งยืน ๓.๕.๓ กํากับราคาพลังงานใหมีราคาเหมาะสม เปนธรรม และมุงสูการสะทอนตนทุนที่แทจริง โดยปรับบทบาทกองทุนน้ํามันใหเปนกองทุนสําหรับ รักษาเสถียรภาพราคา สวนการชดเชยราคานั้นจะดําเนินการอุดหนุนเฉพาะกลุม สงเสริม ใหมีการใชกาซธรรมชาติมากขึ้นในภาคขนสง และสงเสริมการใชแกสโซฮอลและไบโอดีเซล ในภาคครัวเรือน ๒๔  
  • 31.
        ๓.๕.๔ ส ง เสริ ม การผลิ ต การใช ตลอดจนการวิ จั ย และ พัฒนาพลังงานทดแทนและพลังงานทางเลือก โดยตั้งเปาหมายใหสามารถทดแทนเชื้อเพลิง ฟอสซิลไดอยางนอยรอยละ ๒๕ ภายใน ๑๐ ป ทั้งนี้ ใหมีการพัฒนาอุตสาหกรรมอยางครบ วงจร ๓.๕.๕ ส ง เสริ ม และผลั ก ดั น การอนุ รั ก ษ พ ลั ง งานอย า ง เต็มรูปแบบ โดยลดระดับการใชพลังงานตอผลผลิตลงรอยละ ๒๕ ภายใน ๒๐ ป และมีการ พัฒนาอยางครบวงจร สงเสริมการใชอุปกรณและอาคารสถานที่ที่มีประสิทธิภาพสูง สงเสริม กลไกการพั ฒ นาพลั ง งานที่ ส ะอาดเพื่ อ ลดก า ซเรื อ นกระจกและแก ป ญ หาภาวะโลกร อ น สรางจิตสํานึกของผูบริโภคในการใชพลังงานอยางประหยัด และมีประสิทธิภาพใหเปนระบบ จริงจังและตอเนื่องทั้งภาคการผลิต ภาคการขนสง และภาคครัวเรือน ๓.๖ นโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศ ๓.๖.๑ พัฒนาโครงสรางพื้นฐานดานเทคโนโลยีสารสนเทศ โดยเร ง รั ด พั ฒ นาโครงข า ยสื่ อ สารความเร็ ว สู ง ให ค รอบคลุ ม ทั่ ว ถึ ง เพี ย งพอ มี คุ ณ ภาพ ดวยราคาที่เหมาะสม และการแขงขันที่เปนธรรม เพื่อสนับสนุนการพัฒนาประเทศไปสูสังคม แหงความรู ภูมิปญญา นวัตกรรม และความคิดสรางสรรค ชวยลดความเหลื่อมล้ําระหวาง สังคมเมืองและชนบท สนับสนุนการเขาถึงขอมูลและขาวสาร ยกระดับคุณภาพการศึกษา เสริมสรางศักยภาพในการพัฒนาทรัพยากรบุคคล สงเสริมการลดการใชพลังงาน เปนมิตรกับ สิ่งแวดลอม และเพิ่มขีดความสามารถการแขงขันของประเทศในระยะยาว ๓.๖.๒ สงเสริมการเขาถึงการใชบริการเครือขายอินเทอรเน็ต สาธารณะที่มีการใชงานตามความเหมาะสมโดยไมคิดคาใชจาย ผลักดันใหคณะกรรมการ กิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศนและกิจการโทรคมนาคมแหงชาติ ใชกองทุนวิจัยและ พัฒนากิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศนและกิจการโทรคมนาคมเพื่อประโยชนสาธารณะ จัดใหมีบริการเครือขายอินเทอรเน็ตตามมาตรฐานการใหบริการในพื้นที่สาธารณะ สถานที่ ราชการ และสถานศึ ก ษาที่ กํ า หนดโดยไม คิ ด ค า ใช จ า ย หรื อ กํ า หนดเป น เงื่ อ นไขให ผูประกอบการจัดใหบริการโทรคมนาคมอยางทั่วถึง ๓.๖.๓ ส ง เสริ ม การใช ค ลื่ น ความถี่ อั น เป น ทรั พ ยากรของ ชาติใหมีประสิทธิภาพสูงสุดโดยคํานึงถึงผลประโยชนของประชาชนและประเทศชาติ อีกทั้ง ดํารงรักษาไวซึ่งสิทธิอันพึงไดของประเทศในการใชเทคโนโลยีดานการสื่อสารโทรคมนาคม เหนือพื้นผิวโลก ๒๕  
  • 32.
        ๓.๖.๔ สงเสริมการใชสื่อวิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน ทั้งภาครัฐ ภาคประชาชน รวมทั้งการพัฒนาการปรับเปลี่ยนระบบการใชเทคโนโลยีจากระบบ อนาล็อกเปนระบบดิจิตอล ทั้งนี้ ตองคํานึงถึงการกอใหเกิดประโยชนสูงสุดทั้งตอประชาชน และประเทศชาติ โดยผลักดันใหคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน และ กิจการโทรคมนาคมแหงชาติดําเนินการรวมกับหนวยงานภาครัฐที่เกี่ยวของ ๓.๖.๕ ส ง เสริ ม และสนั บ สนุ น การพั ฒ นาอุ ต สาหกรรม ซอฟต แวร ฮาร ดแวร และอุ ตสาหกรรมที่เกี่ ยวข อง และจัดให มี กลไกสนั บสนุ นแหลง ทุน สําหรับผูประกอบการเทคโนโลยีสารสนเทศขนาดกลางและขนาดยอม รวมทั้งพัฒนาบุคลากร ใหมีศักยภาพไดมาตรฐานและสอดคลองกับความตองการของอุตสาหกรรมเพื่อผลักดันให ประเทศไทยเปนศูนยกลางดานเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในภูมิภาค ๔. นโยบายสังคมและคุณภาพชีวิต ๔.๑ นโยบายการศึกษา ๔.๑.๑ เรงพัฒนาคุณภาพการศึกษา โดยการปฏิรูประบบ ความรูของสังคมไทย อันประกอบดวยการยกระดับองคความรูใหไดมาตรฐานสากล จัดใหมี โครงการตําราแหงชาติที่บรรจุความรูท่ีกาวหนาและไดมาตรฐานทั้งความรูที่เปนสากลและ ภูมิปญญาทองถิ่น สงเสริมการอาน พรอมทั้งสงเสริมการเรียนการสอนภาษาตางประเทศและ ภาษาถิ่ น จั ด ให มี ร ะบบการจั ด การความรู ปฏิ รู ป หลั ก สู ต รการศึ ก ษาทุ ก ระดั บ ให ร องรั บ การเปลี่ยนแปลงของโลกและทัดเทียมกับมาตรฐานสากลบนความเปนทองถิ่นและความเปนไทย เพิ่ ม ผลสั ม ฤทธิ์ ข องการศึ ก ษาทุ ก ระดั บ ชั้ น โดยวั ด ผลจากการผ า นการทดสอบมาตรฐาน ในระดั บ ชาติ แ ละนานาชาติ ขจั ด ความไม รู ห นั ง สื อ ให สิ้ น ไปจากสั ง คมไทย จั ด ให มี ค รู ดี เพียงพอในทุกหองเรียน ใหมีโรงเรียนและสถาบันอาชีวศึกษาคุณภาพสูงในทุกพื้นที่ พัฒนา มหาวิ ท ยาลั ย เข า สู ร ะดั บ โลก พั ฒ นาระบบการศึ ก ษาให ผู เ รี ย นมี ค วามรู คู คุ ณ ธรรม มุ ง การสร า งจริ ย ธรรมในระดั บ ป จ เจก รวมทั้ ง สร า งความตระหนั ก ในสิ ท ธิ แ ละหน า ที่ ความเสมอภาค และดําเนินการใหการศึกษาเปนพื้นฐานของสังคมประชาธิปไตยที่แทจริง ปรับปรุงโครงสรางระบบบริหารการศึกษาโดยการกระจายอํานาจสูพื้นที่ใหเสร็จสมบูรณโดย เริ่มจากพื้นที่ที่มีความพรอม ๔.๑.๒ สรางโอกาสทางการศึกษา กระจายโอกาสทางการศึกษา ในสังคมไทย โดยคํานึงถึงการสรางความเสมอภาคและความเปนธรรมใหเกิดขึ้นแกประชากร ทุกกลุม ซึ่งรวมถึงผูยากไร ผูดอยโอกาส ผูพิการ ผูบกพรองทางกายและการเรียนรู รวมทั้ง ๒๖  
  • 33.
        ชนกลุมนอย โดยสงเสริมการใหความรูตั้งแตอยูในครรภมารดาถึงแรกเกิดใหไดรับการดูแล อยางมีประสิทธิภาพทั้งแมและเด็ก สนับสนุนการจัดการศึกษาตามวัยและพัฒนาการอยางมี คุณ ภาพตั้ ง แต ก อ นวั ย เรี ย นจนจบการศึ ก ษาขั้ น พื้ น ฐาน โดยจั ด ให มี ก ารเที ย บโอน วุฒิการศึกษาสําหรับกลุมที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทาง เชน กลุมแมบาน จัดใหมระบบสะสม ี ผลการศึกษาและการเทียบโอนเพื่อขยายโอกาสใหกวางขวางและลดปญหาคนออกจากระบบ การศึกษา นอกจากนี้ จะดําเนินการลดขอจํากัดของการเขาถึง การศึกษาระดับอุดมศึกษาและอาชีวศึกษาชั้นสูง โดยจัดใหมี “โครงการเงินกูเพื่อการศึกษา ที่ผูกพันกับรายไดในอนาคต” โดยใหผูกูเริ่มใชคืนตอเมื่อมีรายไดเพียงพอที่จะเลี้ยงตัวได พักชําระหนี้แกผูเปนหนี้กองทุนกูยืมเพื่อการศึกษา โดยปรับเปลี่ยนการชําระหนี้เปนระบบ ที่ผูกพันกับรายไดในอนาคต ปรับปรุงระบบการคัดเลือกเขาศึกษาตอทุกระดับใหเอื้อตอ การกระจายโอกาส โดยเฉพาะอย า งยิ่ ง จะจั ด ให มี ร ะบบคั ด เลื อ กกลางเพื่ อ เข า ศึ ก ษาต อ ในมหาวิทยาลัยที่มีประสิทธิภาพและเปนธรรม ดําเนิน “โครงการ ๑ อําเภอ ๑ ทุน” เพื่อเปดโอกาส ใหเด็กไทยไดไปเรียนตอตางประเทศ จัดการศึกษาชุมชนเพื่อมุงใหเกิดสังคมแหงการเรียนรู และการศึกษาตลอดชีวิต ๔.๑.๓ ปฏิรูปครู ยกฐานะครูใหเปนวิชาชีพชั้นสูงอยางแทจริง โดยปฏิรูประบบการผลิตครูใหมีคุณภาพทัดเทียมกับนานาชาติ สรางแรงจูงใจใหคนเรียนดี และมีคุณธรรมเขาสูวิชาชีพครู ปรับปรุงระบบเงินเดือนและคาตอบแทนครู พัฒนาระบบ ความกาวหนาของครูโดยใชการประเมินเชิงประจักษที่อิงขีดความสามารถและวัดสัมฤทธิผล ของการจั ด การศึ ก ษาเป น หลั ก จั ด ระบบการศึ ก ษาและฝ ก อบรมเพื่ อ พั ฒ นาคุ ณ ภาพครู อยางตอเนื่อง แกปญหาหนี้สินครูโดยการพักชําระหนี้และการปรับโครงสรางหนี้ตามนโยบาย แก ป ญ หาหนี้ ค รั ว เรื อ นของรั ฐ บาล พั ฒ นาระบบภู มิ ส ารสนเทศเพื่ อ ใช ใ นการกระจายครู ขจัดปญหาการขาดแคลนครูในสาระวิชาหลัก เชน คณิตศาสตร วิทยาศาสตร และภาษา ๔.๑.๔ จัดการศึกษาขั้นอุดมศึกษาและอาชีวศึกษาใหสอดคลอง กับตลาดแรงงานทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพ โดยกระบวนการสรางประสบการณระหวางเรียน อย า งเหมาะสม และสนั บ สนุ น การสร า งรายได ร ะหว า งเรี ย น และสนั บ สนุ น ให ผู สํ า เร็ จ การศึกษามีงานทําไดทันทีโดยความรวมมือระหวางแหลงงานกับสถานศึกษา สงเสริมใหมี ศูนยอบรมอาชีวศึกษาเพื่อใหนักเรียน นักศึกษา และประชาชนสามารถเรียนรูหาประสบการณ กอนไปประกอบอาชีพโดยใหสถาบันอาชีวศึกษาดําเนินการรวมกับผูเชี่ยวชาญในแตละอาชีพ รวมทั้งจัดใหมีศูนยซอมสรางประจําชุมชนเพื่อฝกฝนชางฝมือและการสรางทักษะในการ ใหบริการแกประชาชน ๒๗  
  • 34.
        ทั้งนี้ จะดําเนินการรวมกับภาคเอกชนอยางจริงจัง เพื่ อ ส ง เสริ ม การศึ ก ษาในสายอาชี ว ศึ ก ษาให เ ป น ที่ ย อมรั บ และสามารถมี ร ายได สู ง ตาม ความสามารถ ๔.๑.๕ เรงพัฒนาการใชเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษา ใหทัดเทียมกับนานาชาติ โดยใชเปนเครื่องมือในการเรงยกระดับคุณภาพและการกระจาย โอกาสทางการศึก ษา จั ด ใหมี ร ะบบการเรี ยนแบบอิ เล็ ก ทรอนิ ก สแ ห ง ชาติ เ พื่อ เป น กลไก ในการเปลี่ยนกระบวนทัศนการเรียนรูใหเปนแบบผูเรียนเปนศูนยกลางและเอื้อใหเกิดการ เรียนรูตลอดชีวิต พัฒนาเครือขายสารสนเทศเพื่อการศึกษา พัฒนาระบบ “ไซเบอรโฮม” ที่ส ามารถสง ความรูม ายัง ผู เรีย นโดยระบบอิ น เทอร เน็ ต ความเร็ ว สู ง ส ง เสริ ม ให นั ก เรี ย น ทุ ก ระดั บ ชั้ น ได ใ ช อุ ป กรณ ค อมพิ ว เตอร แ ท็ บ เล็ ต เพื่ อ การศึ ก ษา ขยายระบบโทรทั ศ น เพื่อการศึกษาใหกวางขวาง ปรับปรุงหองเรียนนํารองใหไดมาตรฐานหองเรียนอิเล็กทรอนิกส รวมทั้งเรงดําเนินการให “กองทุนเพื่อพัฒนาเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา” สามารถดําเนินการ ตามภารกิจได ๔.๑.๖ สนั บ สนุ น การวิ จั ย และพั ฒ นาเพื่ อ สร า งทุ น ป ญ ญา ของชาติ พัฒนามหาวิทยาลัยใหมุงสูการเปนมหาวิทยาลัยวิจัยระดับโลก ระดมสรรพกําลัง เพื่อพัฒนาระบบเครือขายการวิจัยแหงชาติเพื่อสรางทุนทางปญญาและนวัตกรรม ผลักดัน ให ป ระเทศสามารถพึ่ ง ตนเองได ท างเทคโนโลยี เ พื่ อ นํ า ไปสู ก ารสร า งรากฐานใหม ข อง เศรษฐกิจฐานนวัตกรรม จัดตั้งศูนยความเป นเลิศเพื่อการวิจัยสําหรับสาขาวิชาที่จําเป น พั ฒ นาโครงสร างการบริ หารงานวิ จั ยของชาติ โดยเน นความสั มพั นธ อย างเหมาะสมและ มีประสิทธิภาพระหวางองคกรบริหารงานวิจัยกับสถาบันอุดมศึกษา ๔.๑.๗ เพิ่ ม ขี ด ความสามารถของทรั พ ยากรมนุ ษ ย เพื่อรองรับการเปดเสรีประชาคมอาเซียน โดยรวมมือกับภาคเอกชนและสถาบันการศึกษา ในการวางแผนการผลิตและพัฒนากําลังคนใหมีคุณภาพและปริมาณเพียงพอ สอดคลอง ตามความตองการของภาคการผลิตและบริการ เรงรัดการจัดทํามาตรฐานคุณวุฒิวิชาชีพ รับรองสมรรถนะการปฏิบัติงานตามมาตรฐานอาชีพ และการจัดทํามาตรฐานฝมือแรงงาน ใหครบทุกอุตสาหกรรม ๔.๒ นโยบายแรงงาน ๔.๒.๑ สงเสริมใหผูตองการมีงานทําในระบบสามารถเขาถึง ขอมูลขาวสารตําแหนงงานวางของสถานประกอบการไดโดยสะดวก ขณะเดียวกันก็สงเสริม ใหสถานประกอบการสามารถรับทราบขอมูลของผูตองการมีงานทําไดทุกระดับความตองการ ๒๘  
  • 35.
        และสงเสริมใหแรงงานที่อยูนอกระบบสามารถเลือกและมีงานทําไดภายใตเงื่อนไขที่เหมาะสม กับสถานะ ๔.๒.๒ ใหการคุมครองแรงงานตามกฎหมาย โดยใหความสําคัญ ดานความปลอดภัยในการทํางานและสวัสดิการแรงงาน และดูแลหลักประกันความมั่นคง ในการทํางานแกผูใชแรงงาน ๔.๒.๓ สงเสริมระบบแรงงานสัมพันธใหทุกฝายที่เกี่ยวของ สามารถแกไขปญหาแรงงานสัมพันธไดอยางมีประสิทธิภาพ เปนธรรม และอยูภายใตกรอบ ของกฎหมาย ๔.๒.๔ เพิ่ ม สิ ท ธิ ป ระโยชน ป ระกั น สั ง คมให ม ากขึ้ น เพื่อ ผูป ระกั น ตนสามารถเข ารั บ การรั ก ษาพยาบาลได อ ยา งทั่ ว ถึ ง และปรั บ ปรุ ง แนวทาง การขยายความคุมครองและสงเสริมใหเกิดความเขาใจและเห็นประโยชนในการประกันตน ของแรงงานนอกระบบ ๔.๒.๕ เรงยกระดับแรงงานไรฝมือใหเปนแรงงานกึ่งฝมือ และแรงงานกึ่ ง ฝ มื อ ให เ ป น แรงงานมี ฝ มื อ โดยภาครั ฐ จะทํ า งานร ว มกั บ ภาคเอกชน เพื่อนําไปสูเปาหมายใหประเทศไทยเปนประเทศที่ใชแรงงานมีฝมือทั้งระบบ ๔.๒.๖ เตรียมการรองรับการเปดการเคลื่อนยายแรงงาน เสรีภายใตประชาคมอาเซียนในป พ.ศ. ๒๕๕๘ โดยเนนระบบบริหารจัดการเพื่อจัดระเบียบ แรงงานข า มชาติ จั ด ระบบอํ า นวยความสะดวก และมาตรการการกํ า กั บ ดู แ ล ติ ด ตาม การเข า ออกของแรงงานทุ ก ประเภทเพื่ อ ดึ ง ดู ด แรงงานที่ มี ฝ มื อ เข า ประเทศควบคู กั บ การปองกันผลกระทบจากการเขาประเทศของแรงงานไรฝมือ ๔.๒.๗ กํ า หนดมาตรการที่ เ หมาะสมในการควบคุ ม การเขามาทํางานของแรงงานตางดาว โดยคํานึงถึงความตองการแรงงานของภาคเอกชนและ การรักษาความสงบเรียบรอยและความมั่นคงภายในประเทศ ๔.๓ นโยบายการพัฒนาสุขภาพของประชาชน ๔.๓.๑ ลงทุนดานบริการสุขภาพ โดยการพัฒนาคุณภาพ การใหบริการสุขภาพทั้งระบบอยางมีบูรณาการเชื่อมโยงในทุกระดับ จัดใหมีระบบสารสนเทศ ทางสาธารณสุ ข ที่ มี ป ระสิ ท ธิ ภ าพ และเร ง ผลิ ต บุ ค ลากรทางการแพทย แ ละสาธารณสุ ข ให เ พี ย งพอกั บ ปริ ม าณงานที่ เ พิ่ ม ขึ้ น ตามข อ เท็ จ จริ ง ในป จ จุ บั น เพิ่ ม ขี ด ความสามารถ ของโรงพยาบาลระดั บ ต า ง ๆ โดยเฉพาะโรงพยาบาลศู น ย ค วามเป น เลิ ศ ที่ ก ระจายอยู ในสวนภูมิภาค และมีระบบการสงตอผูปวยไปสูโรงพยาบาลตาง ๆ อยางมีประสิทธิภาพ ๒๙  
  • 36.
        รวมทั้ ง สนับ สนุ น ให โ รงพยาบาลในระดั บ ต า ง ๆ มี เ ครื่ อ งมื อ อุ ป กรณ ท างการแพทย แ ละ ห อ งปฏิ บั ติ ก ารวิ ท ยาศาสตร ก ารแพทย ที่ ทั น สมั ย รวมทั้ ง พั ฒ นาสถานบริ ก ารปฐมภู มิ ในเขตเมืองและชนบทที่สมบูรณแบบทั่วประเทศ ๔.๓.๒ ผลิ ต บุ ค ลากรทางด า นสาธารณสุ ข ให เ พี ย งพอ โดยกําหนดแผนงานแกไขปญหาขาดแคลนบุคลากรทางการแพทยใหสอดคลองกับจํานวน ประชากรในพื้นที่ และสนับสนุนใหมีการเรงผลิตแพทยและบุคลากรทางการแพทยเพื่อให กลั บไปปฏิ บั ติ งานในภู มิ ลํ าเนาเดิ มในชนบท พร อมกั บการสร างขวั ญกํ าลั งใจในเรื่ องของ ความกาวหนาในอาชีพ และการมีคาตอบแทนที่เหมาะสมและเปนธรรม ๔.๓.๓ จั ด ให มี ม าตรการสร า งสุ ข ภาพโดยมี เ ป า หมาย เพื่อลดอัตราปวย ตาย และผลกระทบจากโรคไมติดตอเรื้อรัง เชน โรคเบาหวาน โรคความดัน โลหิตสูง โรคหัวใจ โรคหลอดเลือด และโรคมะเร็ง อยางมีบูรณาการและครบวงจร ตั้งแต การมีนโยบายสาธารณะที่เอื้อตอการลดปจจัยเสี่ยงทางสุขภาพ จัดใหมีการสื่อสารสาธารณะ ของรัฐเพื่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ ใหความรูปองกันโรคเพื่อการดูแลรักษาสุขภาพ ตนเองของประชาชนอยางมีประสิทธิภาพ การสรางความเขมแข็งของชุมชน การใหบริการ เชิงรุก ตลอดจนคุมครองผูบริโภคดานสุขภาพ ๔.๓.๔ พัฒนาขีดความสามารถของอาสาสมัครสาธารณสุข ทุ ก คนให เ ป น นั ก จั ด การสุ ข ภาพชุ ม ชน ขยายความครอบคลุ ม ไปถึ ง กลุ ม ผู ด อ ยโอกาส สนับสนุนอุปกรณพื้นฐานที่จําเปนเพื่อใหสามารถเปนกําลังสําคัญในการดูแลสุขภาพของคน ในชุม ชน พัฒ นาแกนนํ าสุข ภาพครอบครั ว และการสาธารณสุ ขมู ลฐาน ที่ ชุ ม ชน ท อ งถิ่ น มีสวนรวมในการสรางเสริมสุขภาพและจัดการปญหาสุขภาพของตนเองไดอยางเขมแข็งและ ยั่งยืน ๔.๓.๕ พั ฒ นาคุ ณ ภาพชี วิ ต ของประชาชนตั้ ง แต ใ นช ว ง ตั้งครรภ วัยเด็ก วัยเจริญพันธุ วัยบรรลุนิติภาวะ วัยชรา และผูพิการ สนับสนุนโครงการ สงเสริมเชาวปญญาของเด็ก และใหความชวยเหลือ แนะนํา ฝกอบรม ผูปฏิบัติงานศูนยพัฒนา เด็กกอนวัยเรียน สนับสนุนโครงการพัฒนาศูนยสงเสริมสุขภาพสตรีเพื่อดูแลสุขภาพของสตรี และเด็กอยางบูรณาการทั่วประเทศ รวมทั้งเผยแพรใหความรูและดูแลปองกันการตั้งครรภ ในวัยรุนและการตั้งครรภท่ีไมพึงประสงค และลดความรุนแรงตอเด็กและสตรี สนับสนุน โครงการจัดตั้งศูนยสงเสริมคุณภาพชีวิตผูสูงอายุและผูพิการเพื่อดูแลผูสูงอายุและผูพิการ ใหมีคุณภาพชีวิตที่ดี โดยใหไดเขาถึงการบริการอยางมีศักดิ์ศรี มีคุณภาพ และเปนธรรม รวมทั้ง ให มี ร ะบบการฟ น ฟู สุ ข ภาพในชุ ม ชน จั ด การประชาสั ม พั น ธ เ ชิ ง รุ ก เพื่ อ เผยแพร ค วามรู ดานสุขภาพผานสื่อแขนงตาง ๆ อยางเปนระบบ ๓๐  
  • 37.
        ๔.๓.๖ สงเสริมใหประชาชนทุกระดับมีโอกาสออกกําลังกาย และเลนกีฬาเพื่อสรางเสริมสุขภาพและพลานามัยที่ดี สรางนิสัยความมีน้ําใจเปนนักกีฬาและ ใชเวลาวางใหเปนประโยชนเพื่อหลีกเลี่ยงการหมกมุนมั่วสุมกับอบายมุขและยาเสพติด ๔.๓.๗ ขับเคลื่อนใหประเทศไทยเปนเลิศในผลิตภัณฑและ การบริการดานสุขภาพและการรักษาพยาบาลในภูมิภาคเอเชีย โดยประสานความรวมมือ กั บ ทุ ก ภาคส ว นที่ เ กี่ ย วข อ งในการสร า งความก า วหน า ในทางวิ ช าการ และไม ก อ ให เ กิ ด ผลกระทบกับบริการสุขภาพโดยรวมของคนไทย สนับสนุนเอกชนใหจัดบริการศูนยพักฟน ผูปวยที่มีมาตรฐาน รวมทั้งแกไขปรับปรุงกฎระเบียบที่เกี่ยวของเพื่อใหมีการใชบุคลากร ทางการแพทยรวมกันระหวางภาครัฐและเอกชนใหเอื้ออํานวยตอการดําเนินงาน ๔.๔ นโยบายศาสนา ศิลปะ และวัฒนธรรม ๔.๔.๑ เร ง ดํ า เนิ น การให ศ าสนา ศิ ล ปะ และวั ฒ นธรรม มีบทบาทนําในการรวมเทิดทูนสถาบันหลัก ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย และรวมสราง ประเทศไทยใหเปนประเทศที่อยูสบาย โดยนอมนําพระบรมราโชวาทของพระบาทสมเด็จ พระเจาอยูหัว ที่พระราชทานใหแกรัฐบาลในการบริหารราชการแผนดินดวยการทํางานตั้งใจ ใหประเทศเปน ที่ อ ยูที่สบายในโลกที่มี ค วามวุน วาย และน อ มนํ า พระราชดํ ารั สในพิ ธี เปด พิ พิ ธ ภั ณ ฑสถานแห ง ชาติ พ ระนครศรี อ ยุ ธ ยา “การรั ก ษาวั ฒ นธรรม คื อ การรั ก ษาชาติ ” มาหลอหลอมและยึดเหนี่ยวจิตใจเปนหนึ่งเดียวเพื่อเสริมสรางความปรองดองสมานฉันท ใหกับคนในชาติ ๔.๔.๒ อุ ป ถั ม ภ คุ ม ครอง และทํ า นุ บํ า รุ ง ศาสนา ส ง เสริ ม การปรับปรุงองคกรและกลไกที่รับผิดชอบดานศาสนาเพื่อใหการบริหารจัดการ สงเสริ ม ทํานุบํารุงศาสนา มีความเปนเอกภาพและประสิทธิภาพ รวมทั้งสงเสริมความเขาใจอันดีและ สมานฉันทระหวางศาสนิกชนของทุกศาสนาเพื่อนําหลักธรรมของศาสนามาใชในการสงเสริม คุณธรรม จริยธรรม และสรางแรงจูงใจใหประชาชนใชหลักธรรมในการดํารงชีวิตมากขึ้น ๔.๔.๓ อนุรักษ ทํานุบํารุง และบูรณปฏิสังขรณแหลงศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรม โบราณสถาน โบราณวัตถุ ที่เปนเอกลักษณและมีคุณคาทางประวัติศาสตร รวมถึงอนุรักษและสงเสริมศิลปะการแสดง ทั้งที่เปนมรดกของชาติและการแสดงพื้นบาน ใหเปนมรดกไทยมรดกโลกของคนรุนตอไป โดยจัดหาสถานที่จัดการแสดงทั้งในสวนกลาง และภูมิภาค และเพิ่มพื้นที่เวทีทางดานวัฒนธรรมใหสามารถจัดการแสดงไดอยางตอเนื่อง ในราคาที่ เ หมาะสมที่ ป ระชาชนส ว นใหญ เ ข า ชมได เ พื่ อ สื บ สานและสื บ ทอดการแสดง ๓๑  
  • 38.
        ที่ทรงคุ ณค าและสมควรภาคภูมิใจสูประชาชนสวนใหญ โดยเฉพาะเด็ กและเยาวชน และ ถายทอดสูชาวตางชาติใหรวมชื่นชมคุณคาของวัฒนธรรมไทย ๔.๔.๔ สร า งสรรค อ ารยธรรมที่ ดี ง ามสู วิ ถี ชี วิ ต และสั ง คม คุณภาพ ดังนี้ ๑) สรางความเชื่อมโยงระหวางยุคสมัยอยางตอเนื่อง โดยใหความสําคัญตอบุคลากรทางดานศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรม ทุกแขนง ทุกสาขาอาชีพ ให ไ ด รั บ การดู แ ลและมี คุ ณ ภาพชี วิ ต ที่ ดี เ พื่ อ เป น แม พิ ม พ ใ นการถ า ยทอดภู มิ ป ญ ญา องคความรู รวมถึงเปนทูตวัฒนธรรม และเปนแบบอยางและสรางแรงบันดาลใจใหแกอนุชน รุนตอไป ๒) ส ง เสริ ม ความร ว มมื อ และเชื่ อ มโยงทาง วัฒนธรรมและเสริมสรางความสัมพันธอันดีกับอารยประเทศและประชาคมอาเซียน รอยเรียง เรื่องราวผานการสื่อสารรูปแบบใหมและเทคโนโลยีทันสมัย ผลิตสื่อการเรียนรูในรูปแบบ อิเล็กทรอนิกส สื่อเคลื่อนไหว สารคดีและภาพยนตร รวมทั้งเผยแพรและประชาสัมพันธ ผานชองทางการสื่อสารอันทันสมัย ๔.๔.๕ นํ า ทุ น ทางวั ฒ นธรรมของประเทศมาสร า งคุ ณ ค า ทางสังคมและเพิ่มมูลคาทางเศรษฐกิจ โดยนําวิถีชีวิต ศิลปวัฒนธรรม ภูมิปญญาทองถิ่น มาสรางงาน สรางอาชีพ สรางผลิตภัณฑและบริการดานวัฒนธรรมทองถิ่นใหเปนวัฒนธรรม สรางสรรค กอใหเกิดคุณคาทางสังคม และนํามาซึ่งรายไดสูชุมชน ตลอดจนใหสามารถตอยอด ไปสูอุตสาหกรรมวัฒนธรรมสรางสรรคอยางครบวงจรที่สรางรายไดเขาประเทศ ๔.๔.๖ พัฒนาแหลงเรียนรูทางวัฒนธรรมและการนันทนาการ เพื่อสงเสริมใหวัยรุนไทยเกิดการเรียนรูที่ถูกตอง ใชเวลาวางใหเปนประโยชน มีคุณธรรม เอื้ออาทรตอผูอื่น และเกิดการเรียนรูศิลปะอยางสรางสรรค เขาใจถึงคุณคา ซาบซึ้งในความสุนทรีย ของศิลปะ ๔.๔.๗ ขยายบทบาทและสร า งเครื อ ข า ยความร ว มมื อ ของสภาวั ฒ นธรรมทุ ก จั ง หวั ด กั บ ภาคี ก ารพั ฒ นาทุ ก ภาคส ว นเพื่ อ ขยายบทบาท สภาวัฒนธรรมทุกจังหวัดใหเปนกลไกเฝาระวังทางวัฒนธรรมที่ครอบคลุมทั้งวิถีชีวิตและสื่อ ทุกประเภทที่มีผลกระทบตอการเบี่ยงเบนทางวัฒนธรรมและพฤติกรรมของเด็กและเยาวชน พร อ มทั้ ง ขจั ด สื่ อ ที่ เ ป น ภั ย ต อ สั ง คม ขยายสื่ อ ดี เ พื่ อ นํ า ไปสู ก ารสร า งภู มิ คุ ม กั น ทางสั ง คม อยางเทาทันสถานการณ ๓๒  
  • 39.
        ๔.๕ นโยบายความมั่นคงของชีวิตและสังคม ๔.๕.๑ ส ง เสริ ม การพั ฒ นาให ค รอบครั ว และสั ง คมไทย มีความมั่นคงอบอุน โดยเพิ่มสัมพันธภาพที่ดีระหวางสมาชิกในครอบครัว เชื่อมโยงเปน เครื อ ข า ยครอบครั ว รวมทั้ ง พั ฒ นาความรู ท างเทคโนโลยี ส ารสนเทศให แ ก พ อ แม แ ละ ผูปกครองรูจักใชประโยชนอยางรูเทาทันเพื่อลดชองวางระหวางสมาชิกในครอบครัว รวมทั้ง สนับสนุนบทบาทของคณะสงฆและผูนําทางศาสนาใหสามารถเปนที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจ ของประชาชนในแต ละชุ มชนเพื่ อเชื่ อมประสานระหว างบ าน ศาสนา โรงเรี ยน เพื่ อสร าง ครอบครัวใหอบอุนมั่นคง นอกจากนี้ จะส ง เสริ ม กระบวนการมี ส ว นร ว ม ของประชาชนในชุมชนทองถิ่น โดยประสานกับองคกรปกครองสวนทองถิ่นเพื่อจัดกิจกรรม สรางความสัมพันธอันดีระหวางครอบครัว และสงเสริมใหครอบครัวมีสวนรวมในกิจกรรม ที่เปนประโยชนตอสังคม ตลอดจนสนับสนุนการทํางานแบบบูรณาการของสวนราชการและ กองทุนตาง ๆ รวมกับอาสาสมัครภาคประชาชน รวมถึงชักจูงใหภาคธุรกิจเอกชนเขามา มีสวนรวมกับภาครัฐเพื่อรวมพลังทุกภาคสวนในการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของชีวิต คนไทยโดยการใชพื้นที่เปนฐาน ๔.๕.๒ สร า งหลั ก ประกั น ความมั่ น คงในศั ก ดิ์ ศ รี แ ห ง ความเปนมนุษย ดวยการขจัดการเลือกปฏิบัติและการละเมิดสิทธิมนุษยชนในทุกรูปแบบ ปราบปรามขบวนการคามนุษยใหหมดสิ้นไป ปรับปรุงกฎหมายและการบังคับใชกฎหมาย อย า งเคร ง ครั ด เพื่ อ ควบคุม แหลง อบายมุ ข สิ่ ง เสพติ ด ตลอดจนป อ งกั น ปราบปราม และ ลงโทษอยางจริงจังตอผูกระทําความผิด สงเสริมการคุมครองผูบริโภคไมใหถูกหลอกลวง เอารัดเอาเปรียบ รวมถึงใหโอกาสประชาชนที่มีฐานะยากจนไดมีที่อยูอาศัยเปนของตนเอง หรือ มีที่อยูอาศัยพรอมกับการสรางอาชีพเพื่อการดํารงชีวิตอยางมีศักดิ์ศรีในความเปนมนุษย ๔.๕.๓ ส ง เสริ ม การพั ฒ นาเด็ ก และเยาวชนให เ ติ บ โต เป น พลเมื อ งที่ มี คุ ณ ภาพ ด ว ยการพั ฒ นาเด็ ก ตั้ ง แต อ ยู ใ นครรภ ม ารดา เด็ ก แรกเกิ ด เด็กกอนวัยเรียน และเยาวชนทุกชวงวัยใหมีความรูคูจริยธรรม ใหความสําคัญในการเลี้ยงลูก ด ว ยนมแม ใ นช ว ง ๖ เดื อ นแรก สนั บ สนุ น ให มี ศู น ย เ ลี้ ย งเด็ ก ก อ นวั ย เรี ย นที่ มี คุ ณ ภาพ ขจัดการละเมิดสิทธิเด็กและเยาวชนในทุกรูปแบบ ตลอดจนสนับสนุนใหเด็กและเยาวชน รวมกลุมกันทํากิจกรรมจิตอาสาเพื่อสังคมควบคูกับการเรียนรูจากกิจกรรม รวมถึงสงเสริม กระบวนการเรี ย นรู ใ นลั ก ษณะต า ง ๆ เพื่ อ สร า งความฉลาดทางป ญ ญาและความฉลาด ทางอารมณใหกับเด็กและเยาวชนของชาติ ๓๓  
  • 40.
        ๔.๕.๔ สนั บ สนุ น บทบาทของสตรี ไ ทยในการมี ส ว นร ว ม พัฒนาประเทศอยางเสมอภาค ดวยการปกปองสิทธิของสตรี ปรับปรุงกฎหมายที่คุมครอง สตรีที่ถูกกระทํารุนแรงในครอบครัว และดึงศักยภาพของสตรีใหมีสวนรวมพัฒนาประเทศ ทั้งทางดานเศรษฐกิจ สังคม การเมือง เพิ่มโอกาสในการเขาถึงการศึกษาและสาธารณสุข แกสตรีทั้งในเมืองและชนบทเพื่อใหมีความรูและมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น มีรายได มีหลักประกัน ในการดํ า รงชี วิ ต จั ด ตั้ ง สถานดู แ ลเด็ ก ในที่ ทํ า งานภาครั ฐ และเอกชนจนถึ ง ระดั บ ชุ ม ชน การเพิ่มและพัฒนาศักยภาพของศูนยพึ่งไดเพื่อชวยเหลือเด็กและผูหญิงที่ประสบปญหา ความรุนแรงในครอบครัวตลอด ๒๔ ชั่วโมง ตลอดจนสงเสริมบทบาทของสตรีใหเปนหลัก ในการสร า งครอบครั ว ที่ อ บอุ น มั่ น คง รวมถึ ง จั ด ตั้ ง กองทุ น เพื่ อ พั ฒ นาบทบาทสตรี ไ ทย ใหเทาทันโลกยุคใหม ๔.๕.๕ เสริมสรางใหผูสูงอายุ คนพิการ และผูดอยโอกาส มีคุณภาพชีวิตที่ดีข้ึน ดวยการจัดสิ่งอํานวยความสะดวกสาธารณะตาง ๆ สําหรับรองรับ ผูสูงอายุและคนพิการ สรางความพรอมในการเปน สังคมผูสูงอายุ พั ฒนาบริการสุขภาพ อนามัย ใหการสงเคราะห จัดการศึกษา จัดสวัสดิการ รวมถึงหาอาชีพใหแกผูดอยโอกาส ผู พิ ก ารหรื อ ทุ พ พลภาพ และสนั บ สนุ น ให ผู สู ง อายุ ร ว มเป น พลั ง ขั บ เคลื่ อ นสั ง คมภายใต หลักคิดที่วา ผูสูงอายุเปนบุคคลที่มีประสบการณสูง สมควรใหมามีสวนรวมในการพัฒนา บานเมือง ๔.๕.๖ ลดอุ บั ติ ภั ย และความสู ญ เสี ย จากอุ บั ติ เ หตุ จ ราจร ให เ หลื อ น อ ยที่ สุ ด ส ง เสริ ม การเรี ย นรู ก ารเดิ น ทางและการใช ก ารขนส ง อย า งปลอดภั ย โดยนอมนําหลักการแกไขปญหาจราจรตามแนวพระราชดําริไปสูการปฏิบัติอยางจริงจัง และ ถือเปน “วาระแหงชาติ” ที่ตองดําเนินการอยางเขมขนในทุกพื้นที่ของประเทศ ๕. นโยบายที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม ๕.๑ อนุรักษและฟนฟูทรัพยากรปาไมและสัตวปา โดยเรงใหมี การปลู ก ป า เพิ่ ม ขึ้ น ควบคู ไ ปกั บ การป อ งกั น การลั ก ลอบบุ ก รุ ก ทํ า ลายป า ไม แ ละสั ต ว ป า เรงสํารวจและจัดทําแนวเขตการใชประโยชนที่ดิน สงเสริมการบริหารจัดการปาแบบกลุมปา ปาชุมชน อุทยานแหงชาติ เขตรักษาพันธุสัตวปา สนับสนุนการจัดการอยางมีสวนรวม และ ใหคนกับปาอยูรวมกันในลักษณะที่ทําใหคนมีภารกิจดูแลปาใหมีความยั่งยืน โดยการปรับปรุง กฎหมายปาไมทั้ง ๕ ฉบับใหสอดคลองกับรัฐธรรมนูญ สรางแรงจูงใจและสงเสริมรายได จากการอนุรักษปาไม ฟนฟูปาไมตามแนวทางพระราชดําริ เพิ่มความชุมชื้นของปาโดยฝาย ๓๔  
  • 41.
        ตนน้ําลําธาร ปองกันไฟปา สงเสริมการอนุรักษใชประโยชนจากทรัพยากรชีวภาพจากปาและ แบงปนผลประโยชนอยางเปนธรรมรวมทั้งนําระบบสารสนเทศมาใชในการจัดการทรัพยากร ปาไม ๕.๒ อนุรักษและฟนฟูทรัพยากรทางทะเลและชายฝง โดยการฟนฟู ทะเลไทย จั ด สร า งและขยายปะการั ง เที ย มและหญ า ทะเลโดยการมี ส ว นร ว มของชุ ม ชน เพิ่มพื้นที่ปาชายเลนและแกไขกฎระเบียบใหสามารถใชประโยชนจากปาชายเลนได ปรับปรุง การบริหารจัดการพื้นที่คุมครองทางทะเล อุทยานแหงชาติทางทะเลบนฐานนิเวศอยางมีสวนรวม เรงประกาศเขตคุมครองทางทะเลและชายฝงในพื้นที่ระบบนิเวศสําคัญ รักษาความหลากหลาย ทางชีวภาพในทะเล ปรับปรุงและขยายเขตการทําประมงชายฝง จํากัดและยกเลิกเครื่องมือ ประมงที่ ทํ า ลายล า ง เพิ่ ม ประสิ ท ธิ ภ าพกระบวนการดู แ ลเกี่ ย วกั บ ความมั่ น คงทางทะเล ปรับปรุงแกไขเพิ่มเติมกฎหมายใหสอดคลองกับอนุสัญญาสหประชาชาติวาดวยกฎหมายทะเล ค.ศ. ๑๙๘๒ แกปญหาการกัดเซาะชายฝงตามหลักวิชาการ ๕.๓ ดู แ ลรั ก ษาคุ ณ ภาพสิ่ ง แวดล อ มและเร ง รั ด การควบคุ ม มลพิ ษ โดยการปรั บ ปรุ ง กฎหมายสิ่ ง แวดล อ ม รวมทั้ ง เพิ่ ม ประสิ ท ธิ ภ าพกระบวนการ การประเมินสิ่งแวดลอมระดับยุทธศาสตร การประเมินผลกระทบสิ่งแวดลอม การประเมินผล กระทบทางสุ ข ภาพ ปรั บ ปรุ ง กองทุ น สิ่ ง แวดล อ มเพื่ อ ให เ อื้ อ ต อ การเข า ถึ ง ขององค ก ร ภาคประชาชน ผลักดันกฎหมายวาดวยองคกรอิสระดานสิ่งแวดลอม ลดมลพิษทางอากาศ ขยะ น้ําเสีย กลิ่น และเสียง ที่เกิดจากการผลิตและบริโภค โดยเฉพาะเรงรัดการสรางระบบ บําบัดน้ําเสียที่เกิดขึ้นจากสังคมเมืองและการผลิตในภาคเกษตรและอุตสาหกรรม การจัดการ ระบบกํ า จั ด ขยะ ของเสี ย อั น ตราย มลพิ ษ ทางอากาศ หมอกควั น โดยวิ ธี ที่ เ ป น มิ ต ร กั บ สิ่ งแวดล อม และเพิ่ มขี ดความสามารถขององค กรปกครองส วนท องถิ่ นในการจั ดการ ขยะมูลฝอยและการจัดการน้ําเสียชุมชน สงเสริมการพัฒนาเมืองและกิจกรรมที่ลดการผลิต กาซเรือนกระจก โดยมีเปาหมายใหประเทศไทยเปนสังคมคารบอนต่ํา และสรางกฎเกณฑ ที่เหมาะสมเพื่อใหเกิดสมดุลระหวางการพัฒนาอุตสาหกรรมและการรักษาสิ่งแวดลอม และ สงเสริมการใชหลักการบุคคลที่กอใหเกิดภาวะมลพิษตองเปนผูเสียคาใชจาย และหลักการ การตอบแทนคุณคาระบบนิเวศอยางเปนรูปธรรม ๕.๔ สร า งความเป น ธรรมและลดความเหลื่ อ มล้ํ า ในการใช ประโยชน ที่ ดิ น และทรั พ ยากรธรรมชาติ โดยการปฏิ รู ป การจั ด การที่ ดิ น โดยให มี การกระจายสิทธิที่ดินอยางเปนธรรมและยั่งยืนโดยใชมาตรการทางภาษีและจัดตั้งธนาคาร ๓๕  
  • 42.
        ที่ดินใหแกคนจนและเกษตรกรรายยอย พิจารณาใหประชาชนไดใชประโยชนที่ดินทิ้งราง ทางราชการ ปกปอ งที่ ส าธารณประโยชน ที่ ดิ น ทุ ง เลี้ ย งสั ต ว ห า มการป ด กั้ น ชายหาด สาธารณะ ผลักดันกฎหมายในการรับรองสิทธิของชุมชนในการจัดการทรัพยากร ที่ดิน น้ํา ปาไม และทะเล ปฏิรูปกระบวนการยุติธรรมดานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม แกไข ปญหาการดําเนินคดีโลกรอนกับคนจน ๕.๕ ส ง เสริ ม และสร า งความตระหนัก และจิ ต สํ า นึ ก ทางด า น ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม โดยการเสริมสรางความรูความเขาใจ ประชาสัมพันธ และเผยแพรก ารดํา เนิน กิ จ กรรม และการปรั บ พฤติ ก รรมการผลิ ต และการบริโ ภคสิน ค า และการบริ ก ารที่เ ปน มิต รต อ สิ่ง แวดล อ ม รวมทั้ ง สนับ สนุ น การดํ า เนิ น งานของเครื อ ข า ย อาสาสมั ค รพิ ทั ก ษ ท รั พ ยากรธรรมชาติ แ ละสิ่ ง แวดล อ ม ให ค วามสํ า คั ญ แก ค วามร ว มมื อ ระหว า งหน ว ยงานและองค ก รทั้ ง ภาครั ฐ และเอกชน ตลอดจนสนั บ สนุ น การดํ า เนิ น การ ตามพั น ธกรณี ร ะหว า งประเทศที่ จ ะนํ า มาสู ก ารเพิ่ ม ประสิ ท ธิ ภ าพในการจั ด การ ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอม ๕.๖ สงเสริมใหมีการบริหารจัดการน้ําอยางบูรณาการ โดยการ จัดใหมีการบริหารจัดการน้ําในระดับประเทศทั้งน้ําผิวดินและน้ําใตดินอยางมีประสิทธิภาพ โดยคํ า นึ ง ถึ ง ศั ก ยภาพของลุ ม น้ํ า จั ด หาและจั ด สรรน้ํ า ให เ พี ย งพอต อ การใช ป ระโยชน ดวยการบูรณาการระบบน้ําในประเทศทั้ง ๒๕ ลุมน้ํา สนับสนุนเกษตรกรทําแหลงน้ําในไรนา พรอมการผันน้ําจากลุมน้ําอื่น ๆ และการจัดสรางระบบโครงขายน้ําอยางมีประสิทธิภาพ ทั่วถึงตามศักยภาพของพื้นที่ เพื่อสนองความตองการของภาคเศรษฐกิจและการอุปโภคบริโภค ๕.๗ สร า งภู มิ คุ ม กั น และเตรี ย มความพร อ มในการรองรั บ และปรั บ ตั ว ต อ ผลกระทบจากการเปลี่ ย นแปลงของสภาพภู มิ อ ากาศและพิ บั ติ ภั ย ธรรมชาติ โดยการพัฒนาองคความรูและระบบฐานขอมูลเกี่ยวกับผลกระทบที่เกิดขึ้นจาก การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เพิ่มขีดความสามารถในการพยากรณ และคาดการณ ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและภัยธรรมชาติในระดับประเทศและระดับ พื้ น ที่ จั ด ทํ า ยุ ท ธศาสตร ร องรั บ พิ บั ติ ภั ย ระยะยาว ส ง เสริ ม และเร ง รั ด การเตื อ นภั ย และการเตรียมความพรอมในการรับมือความแปรปรวนในปจจุบัน เพื่อใหเปนฐานกับการ รับมือความเปลี่ยนแปลงในระยะยาว ปองกันภัยพิบัติโดยเฉพาะน้ําทวม สึนามิ แผนดินไหว และดินถลม สรางกลไกสงเสริมการเขาถึงขอมูลระดับชุมชน ทองถิ่น เพิ่มขีดความสามารถ ในระดับชุมชนใหเขมแข็งพรอมรับมือกั บการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศและภัยพิ บัติตาง ๆ ๓๖  
  • 43.
        ดําเนินการศึกษาอยางรอบคอบในเรื่องของความจําเปนของโครงการพัฒนาเขื่อนและเกาะ เพื่อปองกันกรุงเทพฯ และภาคกลางใหปลอดภัยจากการเพิ่มขึ้นของระดับน้ําทะเล และจาก การละลายของน้ําแข็งขั้วโลกตามสภาวะโลกรอนที่กําลังเกิดขึ้น ๕.๘ พั ฒ นาองค ค วามรู ใ นการบริ ห ารจั ด การด า นทรั พ ยากร ธรรมชาติและสิ่งแวดลอม โดยการสงเสริมการวิจัยและพัฒนาองคความรูที่ชุมชน ทองถิ่น สงเสริมการทําวิจัยรวมกับตางประเทศ รวมทั้งสงเสริมการใชเทคโนโลยีที่ชวยใหเกิดการใช ทรัพยากรและพลังงานอยางประหยัดและชวยลดมลพิษ จัดหาบุคลากรทางวิทยาศาสตร ดานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมในจังหวัดและองคกรปกครองสวนทองถิ่น พัฒนา เครือขายนักวิจัยเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรูระหวางนักวิจัยและภาคีอื่น ๆ สนับสนุนการจัดการ ทรัพยากรธรรมชาติเพื่อใหเกิดความมั่นคงทางอาหาร รวมทั้งการฟนฟูดินและการปองกัน การชะลางทําลายดิน ดําเนินการศึกษา สํารวจและกําหนดยุทธศาสตรการใชทรัพยากรธรณี อยางยั่งยืน รวมถึงการศึกษาและอนุรักษซากดึกดําบรรพ ๖. นโยบายวิทยาศาสตร เทคโนโลยี การวิจัย และนวัตกรรม ๖.๑ เร ง พั ฒ นาให ป ระเทศไทยเป น สั ง คมที่ อ ยู บ นพื้ น ฐาน ขององคความรู โดยพัฒนาความรูดานวิทยาศาสตรใหประชาชนไดใชในชีวิตประจําวัน ให ทั ด เที ย มกั บ พั ฒ นาการในระดั บ นานาชาติ จั ด ให มี แ หล ง ความรู ส าธารณะเพิ่ ม ขึ้ น ทั้งในรูปองคกร เชน พิพิธภัณฑวิทยาศาสตร สิ่งพิมพ และผานทางเครือขายเทคโนโลยี สารสนเทศ ตลอดจนยกมาตรฐานการศึกษาดานวิทยาศาสตรและเทคโนโลยีทุกระดับ ๖.๒ เร ง สร า งนั ก วิ ท ยาศาสตร นั ก วิ จั ย และครู วิ ท ยาศาสตร ใหเพียงพอตอความตองการของประเทศ เพื่อ รองรั บการพัฒนาประเทศอยางมั่น คง และนําพาประเทศไทยเขาสูระบบเศรษฐกิจฐานความรูแบบสรางสรรคและนวัตกรรมใหม พัฒนาสายงานการวิจัยเพื่อใหนักวิจัยมีระบบความกาวหนาในวิชาชีพ รวมทั้งพัฒนาแหลง งานดานการวิจัยเพื่อรองรับบุคลากรการวิจัยทั้งในภาครัฐและเอกชน ๖.๓ สนับสนุนและสงเสริมใหเกิดการลงทุนและความรวมมือ ระหวางภาครัฐและเอกชน รวมทั้งสถาบันการศึกษาขั้นสูงใหเกิดการวิจัยและพัฒนา และ การถ า ยทอดเทคโนโลยี เ พื่ อ มุ ง สู ก ารพั ฒ นาเศรษฐกิ จ และสั ง คมซึ่ ง ครอบคลุ ม ตั้ ง แต การพั ฒ นาภู มิ ป ญ ญาท อ งถิ่ น ภาคเกษตรกรรม ภาคอุ ต สาหกรรม และภาคการบริ ก าร ๓๗  
  • 44.
        โดยเฉพาะในสาขาที่ประเทศไทยมีศักยภาพสูงและจําเปนตอการพัฒนาประเทศ เชน สาขา ความหลากหลายทางชีวภาพ ๖.๔ จัดระบบบริหารงานวิจัยใหเกิดประสิทธิภาพสูง โดยการจัด เครือขายความรวมมือเพื่อการวิจัยระหวางหนวยงานและสถาบันวิจัยที่สังกัดภาคสวนตาง ๆ ในประเทศ รวมทั้งสถาบันอุดมศึกษาเพื่อลดความซ้ําซอนและทวีศักยภาพ จัดทําแผนวิจัย แมบทเพื่อมุงเปาหมายของการวิจัยใหชัดเจน เนนใหเกิดการวิจัยที่ครบวงจรตั้งแตการวิจัย พื้นฐานไปถึงการสรางผลิตภัณฑโดยมุงใหเกิดหวงโซคุณคาในระดับสูงสุด สงเสริมการลงทุน ดานการวิจัยโดยมุงเขาสูระดับรอยละ ๒ ของผลิตภัณฑมวลรวมในประเทศ ๖.๕ สงเสริมการใชขอมูลเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ เพื่อการบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติ การวางแผนการผลิตดานการเกษตร การปองกัน และแกไขปญหาภัยพิบัติ ยกระดับคุณภาพชีวิต และเสริมสรางความสามารถในการแขงขัน ของประเทศ ๗. นโยบายการตางประเทศและเศรษฐกิจระหวางประเทศ ๗.๑ เรงสงเสริมและพัฒนาความสัมพันธกับประเทศเพื่อนบาน โดยส ง เสริ ม ความร ว มมื อ ทั้ ง ภาครั ฐ เอกชน ประชาชน และสื่ อ มวลชน เพื่ อ เสริ ม สร า ง ความเขาใจอันดีและความใกลชิดระหวางกัน อันจะนําไปสูการขยายความรวมมือทางเศรษฐกิจ การคา การลงทุน การสงเสริมการทองเที่ยว การขยายการคมนาคมขนสง และความรวมมือ ดานอื่น ๆ ภายใตกรอบความรวมมืออนุภูมิภาคเพื่อสงเสริมความเปนเพื่อนบานที่ดีตอกัน ๗.๒ สร า งความสามั ค คี แ ละส ง เสริ ม ความร ว มมื อ ระหว า ง ประเทศอาเซี ย น เพื่ อ ให บ รรลุ เ ป า หมายในการจั ด ตั้ ง ประชาคมอาเซี ย นและส ง เสริ ม ความรวมมือกับประเทศอื่น ๆ ในเอเชียภายใตกรอบความรวมมือดานตาง ๆ และเตรียม ความพรอมของทุกภาคสวนในการเขาสูประชาคมอาเซียนในป พ.ศ. ๒๕๕๘ ทั้งในดาน เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม และความมั่นคง ๗.๓ เสริมสรางบทบาทที่สรางสรรคและสงเสริมผลประโยชน ของชาติ ใ นองค ก ารระหว า งประเทศ โดยเฉพาะเวที ส หประชาชาติ แ ละองค ก รระดั บ ภูมิภ าคต าง ๆ เพื่ อ รัก ษาสัน ติภ าพและความมั่น คง ส ง เสริ ม กระบวนการประชาธิ ป ไตย ๓๘  
  • 45.
        สิทธิมนุษยชน มนุษยธรรม สิ่งแวดลอมและการพัฒนาที่ยั่งยืน ตลอดจนรวมมือในการแกไข ประเด็นปญหาขามชาติทุกดานที่สงผลกระทบตอความมั่นคงของมนุษย  ๗.๔ กระชับความรวมมือและความเปนหุนสวนทางยุทธศาสตร กับประเทศ กลุ มประเทศ และองคการระหวางประเทศที่มีบทบาทสํ าคัญของโลก เพื่อเสริมสรางความเชื่อมั่นในประเทศไทย พรอมกับการสรางภูมิคุมกันและขีดความสามารถ ในการแขงขันใหเศรษฐกิจไทย ๗.๕ สนับสนุนการเขาถึงในระดับประชาชนของนานาประเทศ พรอมทั้งสงเสริมภาพลักษณที่ดีและความรวมมือทางวิชาการกับประเทศกําลังพัฒนา เพื่อใหประชาชน รัฐบาล และประชาคมระหวางประเทศ มีทัศนคติในทางบวกตอประชาชน และประเทศไทย ๗.๖ สงเสริมการรับรูและความเขาใจของประชาชนเกี่ยวกับ ป ญ หาเรื่ อ งพรมแดนและการเปลี่ ย นแปลงในโลกที่ มี ผ ลกระทบต อ ประเทศไทย เพื่อกอใหเกิดฉันทามติในการกําหนดนโยบายและดําเนินนโยบายตางประเทศ ๗.๗ สนับสนุนการทูตเพื่อประชาชน คุมครองผลประโยชนของคนไทย ดูแลคนไทยและแรงงานไทยในตางประเทศ โดยเฉพาะคนไทยที่ประกอบอาชีพและมีถิ่นฐาน ในตางประเทศ สงเสริมบทบาทและความแข็งแกรงของชุมชนชาวไทยในการรักษาเอกลักษณ และความเปนไทย ๗.๘ ใช ป ระโยชน จ ากโครงข า ยคมนาคมขนส ง ในภู มิ ภ าค อาเซี ย นและอนุ ภู มิ ภ าคให เ ป น ประโยชน ต อ การขยายฐานเศรษฐกิ จ ทั้ ง การผลิ ต และ การลงทุน โดยใหความสําคัญในการพัฒนาจังหวัดและกลุมจังหวัดที่อยูตามแนวระเบียง เศรษฐกิจและเมืองชายแดน ๗.๙ ประสานการดําเนินงานของสวนราชการในตางประเทศ ตามแนวทางนโยบายทีมประเทศไทยเพื่อใหการดําเนินงานดานการตางประเทศมีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล และมีคุณภาพ ๗.๑๐ ส ง เสริ ม ความร ว มมื อ อย า งใกล ชิ ด กั บ ประเทศมุ ส ลิ ม และองคกรอิสลามระหวางประเทศ เพื่อสรางความเขาใจที่ถูกตองวาประเทศไทยกําลัง ๓๙  
  • 46.
        ดําเนินการแกไขปญหาจังหวัดชายแดนภาคใตของไทย ในฐานะปญหาภายในประเทศที่มี ความสําคัญดวยหลักการตามแนวพระราชทาน “เขาใจเขาถึง พัฒนา” ๘. นโยบายการบริหารกิจการบานเมืองที่ดี ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหารราชการแผนดิน ๘.๑.๑ พัฒนาระบบราชการอยางตอเนื่อง เนนการบริหาร เชิงกลยุทธในระดับชาติอยางมีวิสัยทัศนและมุงผลสัมฤทธิ์ นําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช ในการวางแผนและตัดสินใจใหมีประสิทธิภาพ ซึ่งจะทําใหบทบาทและภารกิจของหนวยงาน ภาครัฐมีความกระชับ มีประสิทธิภาพ มีความคุมคา เหมาะสมกับสถานการณ ทั้งการดูแลพื้นที่ การปฏิบัติราชการตามอํานาจหนาที่ปกติ และการปฏิบัติราชการตามระเบียบวาระงานพิเศษ พรอมรับการเปลี่ยนแปลง และเกิดประโยชนสูงสุดกับการบริการประชาชน โดยยึดประชาชน เปนศูนยกลาง ๘.๑.๒ เสริมสรางประสิทธิภาพของระบบการบริหารงาน แบบบูร ณาการอยา งตอ เนื่อ ง ยกระดั บ สมรรถนะของส ว นราชการและหนว ยงานของรั ฐ พั ฒ นาและส ง เสริ ม รู ป แบบโครงสร า ง และระบบการบริ ห ารงานใหม ที่ มี ค วามยื ด หยุ น คลองตัวสูง และปรับปรุงระบบบริการประชาชนใหเปนเชิงรุกมากขึ้น ทั้งในรูปแบบการเพิ่ม ศูนยบริการครบวงจรที่ครอบคลุมการใหบริการที่หลากหลายขึ้น และการใหบริการถึงตัว บุ ค คลผ า นระบบศู น ย บ ริ ก ารรว มและระบบรั ฐ บาลอิ เ ล็ ก ทรอนิ ก ส ที่ ส มบู ร ณ แ บบ มุ ง เน น การจัดการความรูและพัฒนาสวนราชการและหนวยงานของรัฐใหเปนองคกรแหงการเรียนรู มีการสรางนวัตกรรมในการทํางานอยางประหยัดและมีประสิทธิภาพ ๘.๑.๓ พั ฒ นาและส ง เสริ ม ระบบการบริ ห ารงานบุ ค คล ภาครัฐโดยยึดหลักการบริหารกิจการบานเมืองที่ดีที่สามารถประเมินผลงานไดดวยระบบ คุณธรรม และใหหลักประกันความมั่นคงบนพื้นฐานของความรูความสามารถและผลงานสาธารณะ ตลอดจนปรับปรุงพัฒนาทัศนคติ วิธีคิด และวิธีปฏิบัติงานของขาราชการและเจาหนาที่ของรัฐ เพื่อใหเกิดประสิทธิภาพในการใหบริการแกประชาชน ๘.๑.๔ พัฒนาสมรรถนะของขาราชการและเจาหนาที่ของรัฐ อยางตอเนื่องเพื่อใหมีขีดความสามารถในการปฏิบัติราชการและการสงมอบบริการสาธารณะ โดยจะเนนการพัฒนาขาราชการในตําแหนงที่มีความสําคัญตอยุทธศาสตรการพัฒนาประเทศ และสรางผูนําการเปลี่ยนแปลงในระบบราชการ ตลอดจนพัฒนาคุณภาพชีวิตของขาราชการ และเจาหนาที่ของรัฐใหดีขึ้นเพื่อใหสามารถดํารงชีพอยางมีศักดิ์ศรี โดยเฉพาะขาราชการ ๔๐  
  • 47.
        และเจาหนาที่ของรัฐระดับตนซึ่งจะปรับคาตอบแทนใหอยูในระดับที่เพียงพอแกการดํารงชีวิต ดูแลครอบครัว และสามารถรักษาเกียรติศักดิ์ของการเปนบุคลากรภาครัฐ ๘.๑.๕ เสริ ม สร า งมาตรฐานด า นคุ ณ ธรรม จริ ย ธรรม และธรรมาภิ บ าลให แ ก ข า ราชการและเจ า หน า ที่ ข องรั ฐ และพั ฒ นาความโปร ง ใสในการ ปฏิบัติงานของหนวยงานภาครัฐ พรอมทั้งปองกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ ของขาราชการและเจ าหนาที่ของรัฐ อยางจริง จังเพื่อ ให ขาราชการเปน ที่ เชื่อ ถื อไว วางใจ ของประชาชน ดวยกระบวนการมีสวนรวมของภาคประชาสังคมและชุมชน โดยปรับปรุง กฎหมายใหมีการเปดเผยบัญชีรายการทรัพยสินและหนี้สินของขาราชการและเจาหนาที่ ของรั ฐ ตํ า แหน ง ระดั บ สู ง และตํ า แหน ง ที่ มี อํ า นาจมาก รวมทั้ ง บุ ค ลากรขององค ก รอิ ส ระ ตอสาธารณชน เพื่อความโปรงใสของผูดํารงตําแหนงเหลานี้ และเปดโอกาสใหสาธารณชน รวมตรวจสอบบุคลากรของภาครัฐเพิ่มขึ้น พัฒนาและนํามาตรการทางสังคมมาใชควบคูกับ การบังคับใชกฎหมายเพื่อปองกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ ตลอดจน สนับสนุนการสรางคานิยมของสังคมใหยึดมั่นในความซื่อสัตยสุจริต ความเสมอภาคเทาเทียมกัน และความถูกตองชอบธรรม ๘.๑.๖ สนั บ สนุ น การดํ า เนิ น งานขององค ก รปกครอง สวนทองถิ่นใหมีระบบที่มีประสิทธิภาพ โปรงใส และสามารถใหบริการสาธารณะตอบสนอง ความต อ งการของประชาชนได ต ามความคาดหวั ง รวมทั้ ง ส ง เสริ ม ให อ งค ก รปกครอง ส ว นท อ งถิ่ น หลาย ๆ แห ง ร ว มกั น จั ด บริ ก ารสาธารณะบางอย า ง ซึ่ ง โดยสภาพหรื อ เพื่ อ ประสิทธิภาพ ควรที่องคการปกครองสวนทองถิ่นตองรวมกันทํา โดยคํานึงถึงความจําเปน และความเหมาะสมตามศักยภาพของทองถิ่น ใหมีการเชื่อมโยงและบูรณาการภารกิจกับ แผนชุ ม ชนและแผนระดั บ ต า ง ๆ ในพื้ น ที่ เพื่ อ เป น ฐานสํ า คั ญ ในการส ง เสริ ม และพั ฒ นา ประชาธิปไตยในทองถิ่นใหเขมแข็ง ปรับปรุงการจัดระบบความสัมพันธของราชการบริหาร สวนกลาง สวนภูมิภาค และสวนทองถิ่นใหมีความเหมาะสม ตลอดจนเพิ่มขีดความสามารถ ในการบริหารจัดการงบประมาณและบุคลากรของทองถิ่น ใหองคกรปกครองสวนทองถิ่น มี ร ายได ที่ เ หมาะสม และมี ร ะบบบริ ห ารงานบุ ค คลที่ มี ป ระสิท ธิ ภ าพพรอ มรองรับ ภารกิ จ และใหบริการที่ดีแกประชาชน ตลอดจนเสนอกฎหมายเกี่ยวกับการสรางความเขมแข็งใหกับ องคกรปกครองสวนทองถิ่นตามที่บัญญัติเปนหลักการไวในรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย หมวด ๑๔ การปกครองสวนทองถิ่น ๘.๑.๗ พั ฒ นาระบบราชการให เ ป น ระบบที่ โ ปร ง ใสขึ้ น โดยการวางระบบการตรวจสอบและประเมินผลสัมฤทธิ์ตามมาตรฐานคุณธรรม จริยธรรม ๔๑  
  • 48.
        ความคุมคา พัฒนากระบวนการติดตาม เปดเผยขอมูลขาวสารปรับปรุงระบบการจัดซื้อจัดจาง ตลอดจนการใชจายงบประมาณแผนดินใหเกิดความสุจริตและมีประสิทธิภาพ ๘.๑.๘ ส ง เสริ ม ให ป ระชาชนมี ส ว นร ว มในการบริ ห าร ราชการแผนดิน โดยใหประชาชนมีสวนรวมกําหนดนโยบายและวางแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และสั ง คมทั้ ง ในระดั บ ชาติ แ ละท อ งถิ่ น รวมทั้ ง ให ป ระชาชนมี โ อกาสแสดงประชาทั ศ น ในประเด็ น สํ า คั ญ ต า ง ๆ อย า งต อ เนื่ อ งโดยอาศั ย เทคโนโลยี ส ารสนเทศ เพื่ อ เป น พลั ง ขับเคลื่อนนโยบายไปสูการปฏิบัติที่บรรลุ ตามเปาหมาย รวมทั้งสนับสนุนการมีสวนรว ม ของประชาชนในการรั บรู ข อมู ลข าวสาร ร ว มเสนอความเห็ น ป ญ หา และแนวทางแก ไข และมีสวนรวมในกระบวนการตัดสินใจ  ๘.๑.๙ สงเสริมกระบวนการบริหารจัดการที่ดีในภาคเอกชน โดยเฉพาะระบบการตรวจสอบกิ จ การที่ โ ปร ง ใส และสนั บ สนุ น ให ภ าคเอกชนยึ ด มั่ น ในความรับผิดชอบตอลูกคา ผูรับบริการ และผูมีสวนไดสวนเสียทุกฝาย รวมทั้งมีความรับผิดชอบ ตอสังคมและสิ่งแวดลอมและเสริมสรางความเขมแข็งใหสังคม โดยการคุมครองผูบริโภค เพื่อสรางความเปนธรรม ตลอดจนปองกันการผูกขาดตัดตอนทั้งทางตรงและทางออม ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๘.๒.๑ ปฏิรูประบบกฎหมายและพัฒนากระบวนการยุติธรรม ทั้งระบบใหมีความทันสมัย สอดคลองกับหลักการประชาธิปไตย เทาทันตอการเปลี่ยนแปลง และสอดคลอ งกั บ หลั ก นิ ติธ รรม เร ง รั ด จั ด ตั้ ง องค ก รเพื่ อ การปฏิ รู ป กระบวนการยุ ติ ธ รรม ที่ดําเนินการโดยอิสระตามบทบัญญัติรัฐธรรมนูญ รวมถึงสนับสนุนคณะกรรมการปฏิรูป กฎหมายและองคกรเพื่อการปฏิรูปกระบวนการยุติธรรมใหสามารถดําเนินการตามเจตนารมณ ของรัฐธรรมนูญไดอยางเปนรูปธรรม ปฏิรูปกระบวนการบังคับใชกฎหมายเพื่อใหหนวยงาน ภาครัฐทั้งหลายบังคับใชกฎหมายอยางยุติธรรม เสมอภาค เทาเทียม โปรงใส มีประสิทธิภาพ ถู ก ต อ งตามหลั ก นิ ติ ธ รรมและปฏิ ญ ญาสากลว า ด ว ยสิ ท ธิ ม นุ ษ ยชน และให ประเทศไทย มีระบบและกระบวนการอํานวยความยุติธรรมเปนมาตรฐานเดียว ซึ่งจะมีสวนชวยในการสราง ความเชื่อมั่นในการลงทุนอันเปนหัวใจสําคัญของระบบเศรษฐกิจสมัยใหม ๘.๒.๒ ปรั บ ปรุ ง ระบบการช ว ยเหลือ ประชาชนที่ไ มได รั บ ความเปนธรรมดวยมาตรการเชิงรุก ใหเขาถึงความเปนธรรมไดงาย รวดเร็ว ทั้งการชวยเหลือ ดานกฎหมาย สงเสริมกองทุนยุติธรรมเพื่อการคุมครองชวยเหลือคนจนและคนดอยโอกาส การคุ ม ครองดู แ ลรั ก ษาสิ ท ธิ เ สรี ภ าพของประชาชน การเยี ย วยาผู บ ริ สุ ท ธิ์ แ ละผู ไ ด รั บ ๔๒  
  • 49.
        ผลกระทบที่ เ กี่ย วข อ ง การกระจายโอกาสการเข า ถึ ง ความยุ ติ ธ รรมไปสู ร ะดั บ จั ง หวั ด การเสริมสรางความเขมแข็งและยุติธรรมระดับชุมชนและหมูบาน การพัฒนาทางเลือกของ กระบวนการยุติธรรม ๘.๒.๓ เพิ่มประสิทธิภาพการสืบสวนสอบสวน การปองกัน และปราบปรามอาชญากรรม การนํ ามาตรการทางภาษี และการป อ งกัน และปราบปราม การฟอกเงินมาใชในการดําเนินการตอผูกระทําผิด ดูแลแกไขและฟนฟูพัฒนาผูกระทําความผิด ใหเปนคนดีสามารถกลับสูสังคมได เพิ่มประสิทธิภาพกระบวนการยุติธรรมเด็กและเยาวชน การคุ ม ประพฤติ การบั ง คับ คดี แ ละส ง เสริ ม ความยุ ติ ธ รรมและความเป น ธรรมในจั ง หวั ด ชายแดนภาคใต ๘.๒.๔ ป อ งกั น และปราบปรามอาชญากรรมเชิ ง รุ ก โดยประชาชนมีสวนรวม จัดใหมีกลไกการบริหารจัดการแบบครบวงจร วิเคราะหแนวโนม ของอาชญากรรมลวงหนา เพื่ อ ปอ งปรามและแกไขปญหาอาชญากรรมให สอดคลอ งกับ ความตองการของประชาชนในพื้นที่ นําเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่ทันสมัยมาใช ในการควบคุมอาชญากรรมใหเกิดประสิทธิภาพสูงสุด รวมทั้งรณรงคใหประชาชนมีสวนรวม เปนพลังแผนดินในการปองกัน ปราบปราม และแกไขปญหาอาชญากรรม โดยใหหนวยงาน ของรั ฐ ที่ เ กี่ ย วข อ งสนั บ สนุ น ในการจั ด ให มี ช อ งทางการเข า ถึ ง และรั บ ข อ มู ล สารสนเทศ ซึ่งรวมถึงกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน กิจการโทรคมนาคม และกิจการวิทยุโทรคมนาคม ๘.๓ ส ง เสริ ม ให ป ระชาชนมี โ อกาสได รั บ รู ข อ มู ล ข า วสาร จากทางราชการ สื่อสารมวลชน และสื่ อสาธารณะทุ กประเภทไดอย างกว างขวาง รวดเร็ว ถูกตอง เปนธรรม ๘.๓.๑ ส ง เสริ ม และพั ฒ นาช อ งทางในการรั บ รู ข อ มู ล ขาวสารของประชาชน ดวยการเชื่อมโยงกับเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรมที่ทันสมัย และสงเสริมการแลกเปลี่ยนขอมูลขาวสารระหวางสื่อสารมวลชนในประชาคมเอเชียตะวันออก เฉียงใตและสื่อสารมวลชนโลก ๘.๓.๒ สงเสริมและพัฒนากิจการสื่อสารมวลชนทั้งทางดาน เทคโนโลยี เครือขาย และปรับปรุงแกไขเพิ่มเติมกฎหมายที่เปนอุปสรรคตอการทําหนาที่ เพื่ อ ให สอดคล อ งกั บ วิวั ฒ นาการสมัยใหม และส ง เสริม ให สื่อ มวลชนร ว มเป น ผู นํ า ในการ แกปญหาและพัฒนาประเทศโดยเพิ่มรายการที่เปนประโยชนตอประชาชนดานตาง ๆ เชน การศึกษา ศิลปะ วัฒนธรรม คุณธรรม นวัตกรรม การเตือนภัยกรณีภัยพิบัติตาง ๆ หรือ ๔๓  
  • 50.
        อื่นใดที่เปนประโยชนตอสาธารณะ โดยประสานความรวมมือจากภาครัฐ ภาคเอกชนและ ภาคประชาชน ๘.๓.๓ ส ง เสริ ม ให สื่ อ สารมวลชนทุ ก ประเภทมี อิ ส ระและ เสรี ภ าพในการเสนอข อ มู ล ข า วสารอย า งมี ค วามรั บ ผิ ด ชอบต อ สั ง คมและตระหนั ก ตอจรรยาบรรณของสถาบันสื่อสารมวลชน รวมทั้งสงเสริมใหมีการสรางดุลยภาพของขาวสาร ทานประธานรัฐสภาที่เคารพ นโยบายทั้งหมดที่ไดนําเสนอมานี้ คณะรัฐมนตรีไดกําหนดขึ้นโดยคํานึงถึง เจตจํ า นงของรั ฐ ธรรมนู ญ แห ง ราชอาณาจั ก รไทยที่ บั ญ ญั ติ ไ ว ใ นหมวด ๕ ที่ ว า ด ว ย แนวนโยบายพื้ น ฐานแห ง รัฐ รวมทั้ ง ความมุ ง มั่ น ของคณะรั ฐ มนตรี ที่ จ ะแก ไ ขปญ หาของ ประเทศที่กําลังเผชิญอยู โดยเฉพาะการสรางความสามัคคี ปรองดอง ใหเกิดขึ้นในสังคมไทย ซึ่งในการบริหารราชการแผนดินของคณะรัฐมนตรีนั้นจะไดเรงดําเนินการใหเปนรูปธรรม โดยจั ด ทํ า รายละเอี ย ดการดํ า เนิ น การ ประกอบด ว ย แผนการบริ ห ารราชการแผ น ดิ น แผนปฏิบัติราชการของสวนราชการตาง ๆ และแผนการตรากฎหมาย เพื่อเปนแนวทาง การบริหารราชการแผนดิน อยางไรก็ดี กรณีที่มีความจําเปนจะตองปรับปรุงนโยบายรัฐบาล อันเนื่องมาจากปจจัยที่มีผลกระทบจากสถานการณดานเศรษฐกิจและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป อยางรวดเร็วตลอดเวลา และอยูนอกเหนือการคาดการณ รัฐบาลจะรายงานใหรัฐสภาทราบตอไป รั ฐ บาลขอให ค วามเชื่ อ มั่ น ต อ รั ฐ สภาว า รั ฐ บาลจะบริ ห ารราชการแผ น ดิ น ดวยความซื่อ สัตย สุ จริต และมีป ระสิท ธิภาพ มุง มั่ นที่ จ ะให ประเทศมีความเจริ ญ รุงเรื อ ง มีความสามัคคี ปรองดอง และมีความยุติธรรม รัฐบาลมุงมั่นที่จะทําใหประเทศไทยสามารถ แขง ขั น ไดอ ยา งมีศั ก ดิ์ ศรี ใ นเวที โ ลก พร อ มทั้ ง นํา ความสุ ข กลั บ คื น มาให พี่ นอ งประชาชน คนไทยทุกคน ขอบคุณคะ ๔๔  
  • 51.
        ภาคผนวก ตารางแสดงความสอดคลองระหวางนโยบายในการบริหารราชการแผนดิน ของคณะรัฐมนตรีกับแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐในหมวด ๕ ของรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา มาตรา ๗๗ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๕ รัฐตองพิทักษรักษาไวซงสถาบัน ึ่ ดําเนินการในปแรก พระมหากษัตริย เอกราช อธิปไตย และ (ขอ ๑.๑-๑.๒, ๑.๕-๑.๖) บูรณภาพแหงเขตอํานาจรัฐ และตองจัดใหมี ๒. นโยบายความมั่นคงแหงรัฐ กําลังทหาร อาวุธยุทโธปกรณ และเทคโนโลยี ๒.๑ เทิดทูนและพิทักษรักษาไว ๑๑ ที่ทันสมัย จําเปน และเพียงพอ เพือพิทักษ ่ ซึ่งสถาบันพระมหากษัตริย รักษาเอกราช อธิปไตย ความมั่นคงของรัฐ ๒.๒ พัฒนาและเสริมสราง ๑๑ สถาบันพระมหากษัตริย ผลประโยชน ศักยภาพของกองทัพและระบบ แหงชาติ และการปกครองระบอบประชาธิปไตย ปองกันประเทศ อันมีพระมหากษัตริยทรงเปนประมุข และ ๒.๓ พัฒนาและเสริมสราง ๑๒ เพื่อการพัฒนาประเทศ ความรวมมือระหวางประเทศ ๒.๔ พัฒนาระบบการเตรียมพรอม ๑๒ แหงชาติ ๒.๕ เรงดําเนินการแกไขปญหา ๑๒ ยาเสพติด องคกรอาชญากรรม การคามนุษย ผูหลบหนีเขาเมือง แรงงานตางดาวผิดกฎหมาย และ บุคคลที่ไมมสถานะชัดเจน ี ๔๕  
  • 52.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา มาตรา ๗๘ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานการบริหารราชการแผนดิน ดังตอไปนี้ (๑) บริหารราชการแผนดิน ๘. นโยบายการบริหาร ใหเปนไปเพื่อการพัฒนาสังคม เศรษฐกิจ กิจการบานเมืองที่ดี และความมันคงของประเทศอยางยั่งยืน โดย ่ ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๐ ตองสงเสริมการดําเนินการตามปรัชญา ราชการแผนดิน เศรษฐกิจพอเพียงและคํานึงถึงผลประโยชน (ขอยอย ๘.๑.๑-๘.๑.๒) ของประเทศชาติในภาพรวมเปนสําคัญ (๒) จัดระบบการบริหารราชการ ๘. นโยบายการบริหาร สวนกลาง สวนภูมภาค และสวนทองถิ่น ิ กิจการบานเมืองที่ดี ใหมีขอบเขตอํานาจหนาที่ และความรับผิดชอบ ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๐ ที่ชัดเจนเหมาะสมแกการพัฒนาประเทศ และ ราชการแผนดิน สนับสนุนใหจังหวัดมีแผนและงบประมาณเพื่อ (ขอยอย ๘.๑.๒) พัฒนาจังหวัด เพื่อประโยชนของประชาชน ในพื้นที่ (๓) กระจายอํานาจใหองคกร ๘. นโยบายการบริหาร ปกครองสวนทองถิ่นพึ่งตนเองและตัดสินใจ กิจการบานเมืองที่ดี ในกิจการของทองถิ่นไดเอง สงเสริมให ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๑ องคกรปกครองสวนทองถิ่นมีสวนรวมในการ ราชการแผนดิน ดําเนินการตามแนวนโยบายพื้นฐานแหงรัฐ (ขอยอย ๘.๑.๖) พัฒนาเศรษฐกิจของทองถิ่นและระบบ สาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ตลอดทั้ง โครงสรางพื้นฐานสารสนเทศในทองถิ่น ใหทั่วถึงและเทาเทียมกันทั่วประเทศ รวมทั้ง พัฒนาจังหวัดที่มีความพรอมใหเปนองคกร ปกครองสวนทองถิ่นขนาดใหญ โดยคํานึงถึง เจตนารมณของประชาชนในจังหวัดนั้น ๔๖  
  • 53.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๔) พัฒนาระบบงานภาครัฐ ๘. นโยบายการบริหาร โดยมุงเนนการพัฒนาคุณภาพ คุณธรรม และ กิจการบานเมืองที่ดี จริยธรรมของเจาหนาที่ของรัฐ ควบคูไปกับ ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๐ การปรับปรุงรูปแบบและวิธีการทํางาน เพือให ่ ราชการแผนดิน การบริหารราชการแผนดินเปนไปอยางมี (ขอยอย ๘.๑.๓-๘.๑.๕) ประสิทธิภาพ และสงเสริมใหหนวยงานของ รัฐใชหลักการบริหารกิจการบานเมืองที่ดีเปน แนวทางในการปฏิบัติราชการ (๕) จัดระบบงานราชการและ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๖ งานของรัฐอยางอื่น เพื่อใหการจัดทําและดําเนินการในปแรก การใหบริการสาธารณะเปนไปอยางรวดเร็ว (ขอ ๑.๓) มีประสิทธิภาพ โปรงใส และตรวจสอบได ๘. นโยบายการบริหาร โดยคํานึงถึงการมีสวนรวมของประชาชน กิจการบานเมืองที่ดี ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๑ ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๗-๘.๑.๘) (๖) ดําเนินการใหหนวยงานทาง ๘. นโยบายการบริหาร กฎหมายที่มีหนาที่ใหความเห็นเกี่ยวกับ กิจการบานเมืองที่ดี การดําเนินงานของรัฐตามกฎหมายและ ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ ตรวจสอบการตรากฎหมายของรัฐ ดําเนินการ (ขอยอย ๘.๒.๑) อยางเปนอิสระ เพือใหการบริหารราชการ ่ แผนดินเปนไปตามหลักนิติธรรม (๗) จัดใหมีแผนพัฒนาการเมือง ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๑ รวมทั้งจัดใหมีสภาพัฒนาการเมืองที่มี ดําเนินการในปแรก ความเปนอิสระ เพือติดตามสอดสองใหมี ่ (ขอ ๑.๑๖) การปฏิบัติตามแผนดังกลาวอยางเครงครัด (๘) ดําเนินการใหขาราชการและ ๘. นโยบายการบริหาร เจาหนาที่ของรัฐไดรับสิทธิประโยชน กิจการบานเมืองที่ดี อยางเหมาะสม ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๐ ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๔) ๔๗  
  • 54.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา มาตรา ๗๙ ๔. นโยบายสังคมและ รัฐตองใหความอุปถัมภและคุมครอง คุณภาพชีวิต พระพุทธศาสนาซึ่งเปนศาสนาที่ประชาชน ๔.๔ นโยบายศาสนา ศิลปะ และ ๓๑ ชาวไทยสวนใหญนับถือมาชานานและ วัฒนธรรม ศาสนาอื่น ทั้งตองสงเสริมความเขาใจอันดี (ขอยอย ๔.๔.๑-๔.๔.๒) และความสมานฉันทระหวางศาสนิกชนของ ทุกศาสนา รวมทั้งสนับสนุนการนําหลักธรรม ของศาสนามาใชเพื่อเสริมสรางคุณธรรมและ พัฒนาคุณภาพชีวต ิ มาตรา ๘๐ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานสังคม การสาธารณสุข การศึกษา และ วัฒนธรรม ดังตอไปนี้ (๑) คุมครองและพัฒนาเด็กและ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๘ เยาวชน สนับสนุนการอบรมเลี้ยงดูและ ดําเนินการในปแรก ใหการศึกษาปฐมวัย สงเสริมความเสมอภาค (ขอ ๑.๘ ขอยอย ๑.๘.๓) ของหญิงและชาย เสริมสรางและพัฒนา ๔. นโยบายสังคมและ ความเปนปกแผนของสถาบันครอบครัวและ คุณภาพชีวิต ชุมชน รวมทั้งตองสงเคราะหและจัดสวัสดิการ ๔.๓ นโยบายการพัฒนาสุขภาพ ๓๐ ใหแกผูสูงอายุ ผูยากไร ผูพิการหรือทุพพลภาพ  ของประชาชน และผูอยูในสภาวะยากลําบาก ใหมีคุณภาพ (ขอยอย ๔.๓.๕) ชีวิตที่ดีขึ้นและพึ่งพาตนเองได ๔.๕ นโยบายความมันคงของชีวิต ่ ๓๓ และสังคม (ขอยอย ๔.๕.๑-๔.๕.๖) ๔๘  
  • 55.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๒) สงเสริม สนับสนุน และพัฒนา ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๐ ระบบสุขภาพที่เนนการสรางเสริมสุขภาพ ดําเนินการในปแรก อันนําไปสูสุขภาวะที่ยั่งยืนของประชาชน (ขอ ๑.๑๔) รวมทั้งจัดและสงเสริมใหประชาชนไดรับ ๔. นโยบายสังคมและ บริการสาธารณสุขที่มีมาตรฐานอยางทั่วถึง คุณภาพชีวิต และมีประสิทธิภาพ และสงเสริมใหเอกชน ๔.๓ นโยบายการพัฒนาสุขภาพ ๒๙ และชุมชนมีสวนรวมในการพัฒนาสุขภาพ ของประชาชน และการจัดบริการสาธารณสุข โดยผูมีหนาที่ (ขอยอย ๔.๓.๑-๔.๓.๗) ใหบริการดังกลาวซึ่งไดปฏิบัติหนาที่ตาม มาตรฐานวิชาชีพและจริยธรรม ยอมไดรับ ความคุมครองตามกฎหมาย  (๓) พัฒนาคุณภาพและมาตรฐาน ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๐ การจัดการศึกษาในทุกระดับและทุกรูปแบบ ดําเนินการในปแรก ใหสอดคลองกับความเปลียนแปลงทางเศรษฐกิจ ่ (ขอ ๑.๑๕) และสังคม จัดใหมีแผนการศึกษาแหงชาติ ๔. นโยบายสังคมและ กฎหมายเพื่อพัฒนาการศึกษาของชาติ คุณภาพชีวิต จัดใหมีการพัฒนาคุณภาพครูและบุคลากร ๔.๑ นโยบายการศึกษา ๒๖ ทางการศึกษาใหกาวหนาทันการเปลี่ยนแปลง (ขอยอย ๔.๑.๑-๔.๑.๗) ของสังคมโลก รวมทั้งปลูกฝงใหผูเรียน มีจิตสํานึกของความเปนไทย มีระเบียบวินย ั คํานึงถึงประโยชนสวนรวม และยึดมันในการ ่ ปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมี พระมหากษัตริยทรงเปนประมุข (๔) สงเสริมและสนับสนุน ๔. นโยบายสังคมและ การกระจายอํานาจเพื่อใหองคกรปกครอง คุณภาพชีวิต สวนทองถิ่น ชุมชน องคการทางศาสนา และ ๔.๑ นโยบายการศึกษา ๒๖ เอกชน จัดและมีสวนรวมในการจัดการศึกษา (ขอยอย ๔.๑.๒, ๔.๑.๔) เพื่อพัฒนามาตรฐานคุณภาพการศึกษา ใหเทาเทียมและสอดคลองกับแนวนโยบาย พื้นฐานแหงรัฐ ๔๙  
  • 56.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๕) สงเสริมและสนับสนุนการศึกษา ๔. นโยบายสังคมและ วิจัยในศิลปวิทยาการแขนงตาง ๆ และ คุณภาพชีวิต เผยแพรขอมูลผลการศึกษาวิจัยที่ไดรับทุน ๔.๑ นโยบายการศึกษา ๒๘ สนับสนุนการศึกษาวิจัยจากรัฐ (ขอยอย ๔.๑.๖) ๖. นโยบายวิทยาศาสตร ๓๗ เทคโนโลยี การวิจัย และนวัตกรรม  (ขอ ๖.๓-๖.๔) (๖) สงเสริมและสนับสนุนความรูรัก ๒. นโยบายความมั่นคงแหงรัฐ สามัคคีและการเรียนรู ปลูกจิตสํานึก และ ๒.๑ เทิ ดทู นและพิทั กษรักษาไว ๑๑ เผยแพรศิลปวัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม ซึ่งสถาบันพระมหากษัตริย ประเพณีของชาติ ตลอดจนคานิยมอันดีงาม ๔. นโยบายสังคมและ และภูมิปญญาทองถิ่น คุณภาพชีวิต ๔.๔ นโยบายศาสนา ศิลปะ และ ๓๑ วัฒนธรรม (ขอยอย ๔.๔.๓-๔.๔.๗) มาตรา ๘๑ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานกฎหมายและการยุติธรรม ดังตอไปนี้ (๑) ดูแลใหมีการปฏิบัติและบังคับการ ๘. นโยบายการบริหาร ใหเปนไปตามกฎหมายอยางถูกตอง รวดเร็ว กิจการบานเมืองที่ดี เปนธรรม และทั่วถึง สงเสริมการให ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ ความชวยเหลือและใหความรูทางกฎหมาย (ขอยอย ๘.๒.๑-๘.๒.๒) แกประชาชน และจัดระบบงานราชการและ งานของรัฐอยางอื่นในกระบวนการยุติธรรม ใหมีประสิทธิภาพ โดยใหประชาชนและ องคกรวิชาชีพมีสวนรวมในกระบวนการยุติธรรม และการชวยเหลือประชาชนทางกฎหมาย ๕๐  
  • 57.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๒) คุมครองสิทธิและเสรีภาพของ ๘. นโยบายการบริหาร บุคคลใหพนจากการลวงละเมิด ทั้งโดย กิจการบานเมืองที่ดี เจาหนาที่ของรัฐและโดยบุคคลอื่น และ ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ ตองอํานวยความยุติธรรมแกประชาชน (ขอยอย ๘.๒.๒) อยางเทาเทียมกัน (๓) จัดใหมีกฎหมายเพื่อจัดตั้ง ๘. นโยบายการบริหาร องคกรเพือการปฏิรูปกฎหมายที่ดําเนินการ ่ กิจการบานเมืองที่ดี เปนอิสระเพือปรับปรุงและพัฒนากฎหมาย ่ ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ ของประเทศ รวมทั้งการปรับปรุงกฎหมาย (ขอยอย ๘.๒.๑) ใหเปนไปตามรัฐธรรมนูญโดยตองรับฟง ความคิดเห็นของผูที่ไดรับผลกระทบจาก กฎหมายนั้นประกอบดวย (๔) จัดใหมีกฎหมายเพื่อจัดตั้ง ๘. นโยบายการบริหาร องคกรเพือการปฏิรูปกระบวนการยุติธรรม ่ กิจการบานเมืองที่ดี ที่ดําเนินการเปนอิสระ เพื่อปรับปรุงและ ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ พัฒนาการดําเนินงานของหนวยงาน (ขอยอย ๘.๒.๑) ที่เกี่ยวของกับกระบวนการยุติธรรม (๕) สนับสนุนการดําเนินการของ ๘. นโยบายการบริหาร องคกรภาคเอกชนที่ใหความชวยเหลือทาง กิจการบานเมืองที่ดี กฎหมายแกประชาชน โดยเฉพาะผูไดรับ ๘.๒ กฎหมายและการยุติธรรม ๔๒ ผลกระทบจากความรุนแรงในครอบครัว (ขอยอย ๘.๒.๒) มาตรา ๘๒ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๗ รัฐตองสงเสริมสัมพันธไมตรีและ ดําเนินการในปแรก ความรวมมือกับนานาประเทศ และพึงถือหลัก (ขอ ๑.๖) ในการปฏิบัติตอกันอยางเสมอภาค ตลอดจน ๗. นโยบายการตางประเทศ ๓๘ ตองปฏิบติตามสนธิสัญญาดานสิทธิมนุษยชน ั และเศรษฐกิจระหวางประเทศ ที่ประเทศไทยเปนภาคี รวมทังตามพันธกรณี ้ (ขอ ๗.๑-๗.๑๐) ที่ไดกระทําไวกับนานาประเทศและองคการ ระหวางประเทศ ๕๑  
  • 58.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา รัฐตองสงเสริมการคา การลงทุน และ การทองเที่ยวกับนานาประเทศ ตลอดจน ตองใหความคุมครองและดูแลผลประโยชน ของคนไทยในตางประเทศ มาตรา ๘๓ รัฐตองสงเสริมและสนับสนุนใหมีการ บทนําที่กลาวถึงหลักการในการ ๕ ดําเนินการตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ดําเนินนโยบาย มาตรา ๘๔ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานเศรษฐกิจ ดังตอไปนี้ (๑) สนับสนุนระบบเศรษฐกิจแบบ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ เสรีและเปนธรรมโดยอาศัยกลไกตลาด และ ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๓ สนับสนุนใหมีการพัฒนาเศรษฐกิจอยางยั่งยืน (ขอยอย ๓.๑.๖-๓.๑.๗) โดยตองยกเลิกและละเวนการตรากฎหมาย ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๒๑ และกฎเกณฑที่ควบคุมธุรกิจซึ่งมีบทบัญญัติ เศรษฐกิจ ที่ไมสอดคลองกับความจําเปนทางเศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๓.๔) และตองไมประกอบกิจการที่มีลักษณะเปน การแขงขันกับเอกชน เวนแตมความจําเปน ี เพื่อประโยชนในการรักษาความมั่นคงของรัฐ รักษาผลประโยชนสวนรวม หรือการจัดใหมี สาธารณูปโภค (๒) สนับสนุนใหมีการใชหลัก ๓. นโยบายเศรษฐกิจ คุณธรรม จริยธรรม และหลักธรรมาภิบาล ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๓ ควบคูกบการประกอบกิจการ ั (ขอยอย ๓.๑.๓) ๘. นโยบายการบริหาร กิจการบานเมืองที่ดี ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๒ ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๙) ๕๒  
  • 59.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๓) ควบคุมใหมีการรักษาวินัย ๓. นโยบายเศรษฐกิจ การเงินการคลังเพื่อสนับสนุนเสถียรภาพและ ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๓ ความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ (ขอยอย ๓.๑.๓-๓.๑.๕) ปรับปรุงระบบการจัดเก็บภาษีอากรใหมี ความเปนธรรมและสอดคลองกับ การเปลี่ยนแปลงของสภาพเศรษฐกิจและสังคม (๔) จัดใหมีการออมเพื่อการดํารงชีพ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ในยามชราแกประชาชนและเจาหนาที่ของรัฐ ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๓ อยางทั่วถึง (ขอยอย ๓.๑.๒) (๕) กํากับใหการประกอบกิจการ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ มีการแขงขันอยางเสรีและเปนธรรม ปองกัน ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๒๑ การผูกขาดตัดตอนไมวาโดยทางตรงหรือ  เศรษฐกิจ ทางออม และคุมครองผูบริโภค  (ขอยอย ๓.๓.๔) (๖) ดําเนินการใหมีการกระจาย ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๘ รายไดอยางเปนธรรม คุมครอง สงเสริมและ  ดําเนินการในปแรก ขยายโอกาสในการประกอบอาชีพของ (ขอ ๑.๘-๑.๑๑ และขอ ๑.๑๓) ประชาชนเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจ รวมทั้ง ๓. นโยบายเศรษฐกิจ สงเสริมและสนับสนุนการพัฒนาภูมปญญา ิ ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๒ ทองถิ่นและภูมิปญญาไทย เพื่อใชในการผลิต (ขอยอย ๓.๑.๑-๓.๑.๒, ๓.๑.๗) สินคา บริการ และการประกอบอาชีพ ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๑๗ เศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๓.๒-๓.๓.๓) (๗) สงเสริมใหประชากรวัยทํางาน ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๘ มีงานทํา คุมครองแรงงานเด็กและสตรี ดําเนินการในปแรก จัดระบบแรงงานสัมพันธและระบบไตรภาคี (ขอ ๑.๘ ขอยอย ๑.๘.๒) ที่ผูทํางานมีสิทธิเลือกผูแทนของตน จัดระบบ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ประกันสังคม รวมทั้งคุมครองใหผูทํางานที่มี ๓.๒ นโยบายสรางรายได  ๑๕ คุณคาอยางเดียวกันไดรับคาตอบแทน (ขอยอย ๓.๒.๗) สิทธิประโยชน และสวัสดิการที่เปนธรรม ๔. นโยบายสังคมและ โดยไมเลือกปฏิบัติ คุณภาพชีวิต ๔.๒ นโยบายแรงงาน ๒๘ (ขอยอย ๔.๒.๑-๔.๒.๗) ๕๓  
  • 60.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๘) คุมครองและรักษาผลประโยชน ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๘ ของเกษตรกรในการผลิตและการตลาด ดําเนินการในปแรก สงเสริมใหสินคาเกษตรไดรับผลตอบแทน (ขอ ๑.๘ ขอยอย ๑.๘.๑ และ สูงสุด รวมทังสงเสริมการรวมกลุมของ ้ ขอ ๑.๑๑) เกษตรกรในรูปของสภาเกษตรกรเพื่อวางแผน ๓. นโยบายเศรษฐกิจ การเกษตรและรักษาผลประโยชนรวมกัน ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๑๕ ของเกษตรกร เศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๓.๑) (๙) สงเสริม สนับสนุน และคุมครอง ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ระบบสหกรณใหเปนอิสระ และการรวมกลุม ๓.๑ นโยบายเศรษฐกิจมหภาค ๑๓ การประกอบอาชีพหรือวิชาชีพ ตลอดทั้ง (ขอยอย ๓.๑.๒) การรวมกลุมของประชาชนเพื่อดําเนินกิจการ  ดานเศรษฐกิจ (๑๐) จัดใหมีสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน ๓. นโยบายเศรษฐกิจ อันจําเปนตอการดํารงชีวิตของประชาชนเพือ ๓.๔ นโยบายโครงสรางพื้นฐาน ่ ๒๓ ประโยชนในการรักษาความมั่นคงของรัฐ และการพัฒนาระบบรางเพื่อขนสง ในทางเศรษฐกิจ และตองมิใหสาธารณูปโภค มวลชน การบริหารจัดการระบบ ขั้นพื้นฐานอันจําเปนตอการดํารงชีวตของ ิ ขนสงสินคาและบริการ ประชาชนอยูในความผูกขาดของเอกชน (ขอยอย ๓.๔.๑-๓.๔.๒) อันอาจกอความเสียหายแกรัฐ (๑๑) การดําเนินการใดที่เปนเหตุให ๓. นโยบายเศรษฐกิจ โครงสรางหรือโครงขายขั้นพื้นฐานของกิจการ ๓.๔ นโยบายโครงสรางพื้นฐาน ๒๓ สาธารณูปโภคขั้นพื้นฐานของรัฐ อันจําเปน และการพัฒนาระบบรางเพื่อขนสง ตอการดํารงชีวิตของประชาชน หรือเพื่อ มวลชน การบริหารจัดการระบบ ความมั่นคงของรัฐตกไปเปนกรรมสิทธิ์ของ ขนสงสินคาและบริการ เอกชน หรือทําใหรัฐเปนเจาของนอยกวา (ขอยอย ๓.๔.๑) รอยละหาสิบเอ็ด จะกระทํามิได ๓.๖ นโยบายเทคโนโลยี ๒๕ สารสนเทศ (ขอยอย ๓.๖.๓) ๕๔  
  • 61.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๑๒) สงเสริมและสนับสนุน กิจการ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ พาณิชยนาวี การขนสงทางราง รวมทั้ง ๓.๔ นโยบายโครงสรางพื้นฐาน ๒๓ การดําเนินการตามระบบบริหารจัดการขนสง และการพัฒนาระบบรางเพื่อขนสง ทั้งภายในและระหวางประเทศ มวลชน การบริหารจัดการระบบ ขนสงสินคาและบริการ (ขอยอย ๓.๔.๔-๓.๔.๖) (๑๓) สงเสริมและสนับสนุนองคกร ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ภาคเอกชนทางเศรษฐกิจทั้งในระดับชาติและ ๓.๒ นโยบายสรางรายได ๑๔ ระดับทองถินใหมีความเขมแข็ง ่ (ขอยอย ๓.๒.๔-๓.๒.๖ และ ๓.๒.๘) (๑๔) สงเสริมอุตสาหกรรมแปรรูป ๓. นโยบายเศรษฐกิจ ผลผลิตทางการเกษตรเพื่อใหเกิดมูลคาเพิ่ม ๓.๒ นโยบายสรางรายได ๑๕ ในทางเศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๒.๗) ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๑๗ เศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๓.๒) มาตรา ๘๕ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดลอม ดังตอไปนี้ (๑) กําหนดหลักเกณฑการใชที่ดิน ๕. นโยบายทีดิน ่ ใหครอบคลุมทั่วประเทศ โดยใหคํานึงถึง ทรัพยากรธรรมชาติและ ความสอดคลองกับสภาพแวดลอมทางธรรมชาติ สิ่งแวดลอม ทั้งผืนดิน ผืนน้ํา วิถีชวตของชุมชนทองถิ่น ๕.๑ อนุรักษและฟนฟูทรัพยากร ีิ ๓๔ และการดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติอยาง ปาไมและสัตวปา มีประสิทธิภาพ และกําหนดมาตรฐานการใช ๕.๒ อนุรักษและฟนฟูทรัพยากร ๓๕ ที่ดินอยางยั่งยืน โดยตองใหประชาชนใน ทางทะเลและชายฝง พื้นที่ที่ไดรับผลกระทบจากหลักเกณฑการใช ที่ดินนั้นมีสวนรวมในการตัดสินใจดวย ๕๕  
  • 62.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๒) กระจายการถือครองที่ดน ิ ๕. นโยบายทีดิน ่ อยางเปนธรรมและดําเนินการใหเกษตรกร ทรัพยากรธรรมชาติและ มีกรรมสิทธิหรือสิทธิในที่ดินเพื่อประกอบ ์ สิ่งแวดลอม เกษตรกรรมอยางทั่วถึงโดยการปฏิรูปที่ดิน ๕.๔ สรางความเปนธรรมและลด ๓๕ หรือวิธีอื่น รวมทั้งจัดหาแหลงน้ําเพื่อให ความเหลื่อมล้ําในการใชประโยชน เกษตรกรมีน้ําใชอยางพอเพียงและเหมาะสม ที่ดินและทรัพยากรธรรมชาติ แกการเกษตร (๓) จัดใหมีการวางผังเมือง พัฒนา๕. นโยบายทีดิน ่ และดําเนินการตามผังเมืองอยางมีประสิทธิภาพ ทรัพยากรธรรมชาติและ และประสิทธิผล เพื่อประโยชนในการดูแล สิ่งแวดลอม รักษาทรัพยากรธรรมชาติอยางยั่งยืน ๕.๔ สรางความเปนธรรมและลด ๓๕ ความเหลื่อมล้ําในการใชประโยชน ที่ดินและทรัพยากรธรรมชาติ (๔) จัดใหมีแผนการบริหารจัดการ ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๗ ทรัพยากรน้ําและทรัพยากรธรรมชาติอ่น ื ดําเนินการในปแรก อยางเปนระบบและเกิดประโยชนตอสวนรวม (ขอ ๑.๔)  ทั้งตองใหประชาชนมีสวนรวมในการสงวน ๕. นโยบายทีดิน  ่ บํารุงรักษา และใชประโยชนจากทรัพยากร ทรัพยากรธรรมชาติและ ธรรมชาติและความหลากหลายทางชีวภาพ สิ่งแวดลอม อยางสมดุล ๕.๖ สงเสริมใหมีการบริหาร ๓๖ จัดการน้ําอยางบูรณาการ (๕) สงเสริม บํารุงรักษา และ ๕. นโยบายทีดิน ่ คุมครองคุณภาพสิ่งแวดลอมตามหลักการ ทรัพยากรธรรมชาติและ พัฒนาที่ยั่งยืน ตลอดจนควบคุมและกําจัด สิ่งแวดลอม ภาวะมลพิษที่มีผลตอสุขภาพอนามัย ๕.๓ ดูแลรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอม ๓๕ สวัสดิภาพ และคุณภาพชีวตของประชาชน และเรงรัดการควบคุมมลพิษ ิ โดยประชาชน ชุมชนทองถิ่น และองคกร ๕.๕ สงเสริมและสรางความ ๓๖ ปกครองสวนทองถิ่น ตองมีสวนรวมในการ ตระหนักและจิตสํานึกทางดาน กําหนดแนวทางการดําเนินงาน ทรัพยากรธรรมชาติและสิงแวดลอม ่ ๕๖  
  • 63.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา มาตรา ๘๖ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานวิทยาศาสตร ทรัพยสินทางปญญา และ พลังงาน ดังตอไปนี้ (๑) สงเสริมใหมีการพัฒนาดาน ๓. นโยบายเศรษฐกิจ วิทยาศาสตร เทคโนโลยี และนวัตกรรม ๓.๖ นโยบายเทคโนโลยีสารสนเทศ ๒๕ ดานตาง ๆ โดยจัดใหมีกฎหมายเฉพาะเพื่อ (ขอยอย ๓.๖.๑-๓.๖.๕) การนี้ จัดงบประมาณสนับสนุนการศึกษา ๖. นโยบายวิทยาศาสตร ๓๗ คนควา วิจัย และใหมีสถาบันการศึกษาและ เทคโนโลยี การวิจัย และ พัฒนา จัดใหมีการใชประโยชนจาก นวัตกรรม ผลการศึกษาและพัฒนา การถายทอด (ขอ ๖.๑-๖.๕) เทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพ และการพัฒนา บุคลากรที่เหมาะสม รวมทั้งเผยแพรความรู ดานวิทยาศาสตรและเทคโนโลยีสมัยใหม และสนับสนุนใหประชาชนใชหลัก ดานวิทยาศาสตรในการดํารงชีวิต (๒) สงเสริมการประดิษฐหรือ ๓. นโยบายเศรษฐกิจ การคนคิดเพื่อใหเกิดความรูใหม รักษาและ ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๒๑ พัฒนาภูมิปญญาทองถิ่นและภูมิปญญาไทย  เศรษฐกิจ รวมทั้งใหความคุมครองทรัพยสินทางปญญา (ขอยอย ๓.๓.๔) ๖. นโยบายวิทยาศาสตร ๓๗ เทคโนโลยี การวิจัย และ นวัตกรรม (ขอ ๖.๓) (๓) สงเสริมและสนับสนุนการวิจัย ๓. นโยบายเศรษฐกิจ พัฒนา และใชประโยชนจากพลังงานทดแทน ๓.๒ นโยบายสรางรายได ๑๔ ซึ่งไดจากธรรมชาติและเปนคุณตอสิ่งแวดลอม (ขอยอย ๓.๒.๓) อยางตอเนื่องและเปนระบบ ๓.๓ นโยบายปรับโครงสราง ๑๗ เศรษฐกิจ (ขอยอย ๓.๓.๒) ๕๗  
  • 64.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา ๓.๕ นโยบายพลังงาน ๒๔ (ขอยอย ๓.๕.๑-๓.๕.๕) ๖. นโยบายวิทยาศาสตร ๓๘ เทคโนโลยี การวิจัย และ นวัตกรรม (ขอ ๖.๔) มาตรา ๘๗ รัฐตองดําเนินการตามแนวนโยบาย ดานการมีสวนรวมของประชาชน ดังตอไปนี้ ๘. นโยบายการบริหาร (๑) สงเสริมใหประชาชนมีสวนรวม  ในการกําหนดนโยบายและวางแผนพัฒนา กิจการบานเมืองที่ดี เศรษฐกิจและสังคมทั้งในระดับชาติและระดับ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๒ ทองถิ่น ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๘) (๒) สงเสริมและสนับสนุนการมี ๘. นโยบายการบริหาร สวนรวมของประชาชนในการตัดสินใจ กิจการบานเมืองที่ดี ทางการเมือง การวางแผนพัฒนาทางเศรษฐกิจ ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๒ และสังคม รวมทั้งการจัดทําบริการสาธารณะ ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๘) (๓) สงเสริมและสนับสนุนการมี ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๑ สวนรวมของประชาชนในการตรวจสอบ ดําเนินการในปแรก การใชอํานาจรัฐทุกระดับ ในรูปแบบองคกร (ขอ ๑.๑๖) ทางวิชาชีพหรือตามสาขาอาชีพที่หลากหลาย ๘. นโยบายการบริหาร หรือรูปแบบอื่น กิจการบานเมืองที่ดี ๘.๑ ประสิทธิภาพการบริหาร ๔๒ ราชการแผนดิน (ขอยอย ๘.๑.๘) ๕๘  
  • 65.
        รัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย นโยบายของคณะรัฐมนตรี หนา (๔) สงเสริมใหประชาชนมี ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๑ ความเขมแข็งในทางการเมือง และจัดใหมี ดําเนินการในปแรก (ขอ ๑.๑๖) กฎหมายจัดตั้งกองทุนพัฒนาการเมืองภาค พลเมืองเพื่อชวยเหลือการดําเนินกิจกรรม สาธารณะของชุมชน รวมทั้งสนับสนุน การดําเนินการของกลุมประชาชนที่รวมตัวกัน  ในลักษณะเครือขายทุกรูปแบบใหสามารถ แสดงความคิดเห็นและเสนอความตองการ ของชุมชนในพื้นที่ (๕) สงเสริมและใหการศึกษาแก ๑. นโยบายเรงดวนที่จะเริ่ม ๑๑ ประชาชนเกี่ยวกับการพัฒนาการเมืองและ ดําเนินการในปแรก (ขอ ๑.๑๖) การปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมี พระมหากษัตริยทรงเปนประมุข รวมทั้ง สงเสริมใหประชาชนไดใชสิทธิเลือกตั้ง โดยสุจริตและเที่ยงธรรม การมีสวนรวมของประชาชนตาม มาตรานี้ตองคํานึงถึงสัดสวนของหญิงและชาย  ที่ใกลเคียงกัน ๕๙  
  • 66.
    ดูขอมูลไดที่ http://www.cabinet.thaigov.go.th/bb_main31.htm พิมพครั้งที่ ๑ จํานวนพิมพ ๙,๕๐๐ เลม พิมพที่ สํานักพิมพคณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา ผูพิมพผูโฆษณา นางสาวอรนุช กนกสิริรัตน พิมพเมื่อ เดือนสิงหาคม ๒๕๕๔ รหัส สปค. สปค. 54/08-10 ISBN 978-974-261-156-9