Ποια ήταν ηκύρια επιδίωξη των επαναστατημένων Ελλήνων
και πώς προσπαθούσαν να την επιτύχουν;
3.
Οι επαναστατημένοι Έλληνεςαπευθύνονται στην Ευρώπη
Προς τους εν Πάτραις προξένους των ξένων επικρατειών
Ημείς, το Ελληνικόν έθνος των Χριστιανών, βλέποντες ότι μας καταφρονεί το οθωμανικόν γένος και
σκοπεύει τον όλεθρον εναντίον μας [...], απεφασίσαμεν σταθερώς ή ν’ αποθάνωμεν όλοι, ή να
ελευθερωθώμεν. Και τούτου ένεκα βαστούμεν τα όπλα εις χείρας, ζητούντες τα δικαιώματά μας. Όντες
λοιπόν βέβαιοι, ότι όλα τα χριστιανικά βασίλεια γνωρίζουν τα δίκαιά μας, και όχι μόνον δεν θέλουν μας
εναντιωθή αλλά και θέλουν μας συνδράμη, και ότι έχουν εις μνήμην, ότι οι ένδοξοι πρόγονοί μας εφάνησαν
ποτέ ωφέλιμοι εις την ανθρωπότητα, διά τούτο ειδοποιούμεν την Εκλαμπρότητά σας και σας παρακαλούμεν
να προσπαθήσετε, να είμεθα υπό την εύνοιαν και προστασίαν του μεγάλου τούτου κράτους.
Προκήρυξη του Αχαϊκού Διευθυντηρίου
(Αχαϊκό Διευθυντήριο: επιτροπή προσωρινής διακυβέρνησης που σχηματίστηκε από προύχοντες της Αχαΐας
αμέσως μετά την έκρηξη της επανάστασης.)
Πηγή: Δ. Κόκκινος, Η Ελληνική Επανάστασις, Μέλισσα, Αθήνα 1959-1960, τόμ. 1, σ. 178.
Με ποια επιχειρήματα προσπάθησαν οι Έλληνες
να πείσουν τους Ευρωπαίους ηγέτες να τους συμπαρασταθούν;
4.
Το πολιτικό κλίματης Ευρώπης ευνοούσε την ελληνική επανάσταση;
Η κατάσταση δεν ευνοούσε επαναστατικά κινήματα (Ιερή Συμμαχία)
Οι Μεγάλες Δυνάμεις κράτησαν αρχικά αρνητική στάση απέναντι στην Επανάσταση,
γιατί:
• Στόχος τους ήταν η εξασφάλιση ισορροπίας δυνάμεων, που θα απέτρεπε
μελλοντικές συγκρούσεις και η Παλινόρθωση. .
• Η κάθε χώρα είχε ιδιαίτερα συμφέροντα να μην ανατραπεί η κατάσταση στην
Ευρώπη.
• Κοινή επιθυμία τους ήταν να διατηρηθεί η Οθωμανική Αυτοκρατορία.
• Παράλληλα οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν μεταξύ τους ανταγωνισμούς.
5.
Η στάση τωνευρωπαϊκών δυνάμεων τα δύο πρώτα χρόνια της επανάστασης (1821-1822)
6.
Η Αϊτή υπήρξεη πρώτη χώρα στον
κόσμο που αναγνώρισε την Ελληνική
Επανάσταση και την Ελλάδα ως
ανεξάρτητο κράτος. Ο πρόεδρος της
Αϊτής Ζαν Πιερ Μπουαγιέ ( Jean-Pierre
Boyer), έστειλε στην Ελληνική
«Επιτροπή των Παρισίων και τα μέλη του
διευθυντηρίου » , Αδαμάντιο Κοραή, Κ.
Πολυχρονιάδη, Α. Βογορίδη και Χρ
Κλωνάρη επιστολή με την οποία η χώρα
της .Καραϊβικής αναγνώριζε τότε την
ανεξάρτητη Ελλάδα
7.
Ποια ευρωπαϊκή δύναμηπρώτη αλλάζει διπλωματική θέση
έναντι των επαναστατών και γιατί;
Μεταστροφή Αγγλίας, με Υπουργό τον .Γ Κάνιγκ (18231823),
- αναθεώρηση συμφερόντων Αγγλίας στην ανατολική Μεσόγειο
- Ελληνικό κράτος ως ανάχωμα στη ρωσική επέκταση στη Μεσόγειο
- αναγνώριση Ελλήνων ως εμπόλεμου έθνους
8.
Πώς απαντά ηΡωσία στις βρετανικές πρωτοβουλίες;
Η Ρωσία, επιδιώκοντας να διατηρήσει και να ενισχύσει την επιρροή της στον
ελληνικό χώρο, απάντησε στις βρετανικές πρωτοβουλίες με μια στρατηγική που
αντανακλούσε τον ανταγωνισμό μεταξύ των δύο δυνάμεων για τον έλεγχο της
περιοχής.
Σχέδιο Τριών Τμημάτων: σχηματισμός τριών αυτόνομων ελληνικών ηγεμονιών
9.
Τι γνωρίζετε γιατο σχέδιο «των τριών τμημάτων»;
Το σχέδιο «των τριών τμημάτων» ήταν μια πρωτοβουλία της Ρωσίας το 1824, με
στόχο τη διατήρηση της επιρροής της στους Έλληνες και την αποτροπή της
πλήρους βρετανικής κυριαρχίας. Συγκεκριμένα, προέβλεπε τη δημιουργία τριών
αυτόνομων ελληνικών ηγεμονιών, οι οποίες θα λειτουργούσαν ως ενδιάμεσες
οντότητες μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Μεγάλων Δυνάμεων.
► Απόρριψη από Έλληνες & Οθωμανούς
10.
Τι γνωρίζετε γιατα «δάνεια της ανεξαρτησίας» και την «πράξη υποτέλειας»;
11.
Τι γνωρίζετε γιατη δημιουργία κομμάτων
με ξενικό όνομα;
Δύσκολη κατάσταση με Αιγυπτιακή παρουσία
Ανάμειξη Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας στις
ελληνικές υποθέσεις
πίστη ότι οι Δυνάμεις θα δώσουν τη λύση
δημιουργία πολιτικών κομμάτων :
12.
Τι ήταν τοκίνημα του φιλελληνισμού
Ο φιλελληνισμός ήταν ένα κίνημα συμπαράστασης
στους Έλληνες
και στρεφόταν εναντίον
τόσο της οθωμανικής απολυταρχίας,
όσο και της Ιερής συμμαχίας.
Ποια ήταν ηθέση της ελληνικής επανάστασης
στο ευρωπαϊκό πολιτικό τοπίο της εποχής της;
Η ελληνική επανάσταση στην πολιτική πραγματικότητα της εποχής της
Μόνο μία από τις επαναστάσεις του 1820-1822 κατόρθωσε να επιβληθεί, και αυτό
αποδίδεται εν μέρει στην επιτυχία της να πάρει μορφή γνήσιας λαϊκής επανάστασης και στην
ευνοϊκή διπλωματική κατάσταση: ο ελληνικός ξεσηκωμός του 1821. Η Ελλάδα, συνεπώς,
έγινε πηγή έμπνευσης του διεθνούς φιλελευθερισμού [...].
E.J. Hobsbawm, Η εποχή των επαναστάσεων, μτφρ. Μ. Οικονομοπούλου, ΜΙΕΤ, Αθήνα
1990, σ. 159.