Të padituritnë proçedurë kryesore,të cilët
janë rezidentë në Spanjë,kanë lidhur një
kontratë për blerjen me këste të një
enciklopedie për përdorim personal.Paditësit
në proçedurë kryesore janë shitësit e
enciklopedisë.
Kontrata përcaktonte se kompetente për
zgjidhjen e mosmarrëveshjeve ishte gjykata e
Barcelonës,një qytet në të cilin asnjë prej të
paditurve nuk ishte banues,por ku pala
paditëse kishte vendin kryesor të biznesit.
3.
Blerësit eenciklopedisë nuk kishin paguar
shumat e detyruara në datën e rënë
dakord.Për këtë arsye,shitësit sollën prova në
gjykatë dhe kërkuan që të paditurit të
paguanin shumat e detyruara.
Njoftimi për këto pretendime nuk u është
dorëzuar të paditurve dhe gjykata kombëtare
kishte dyshime nëse kishte apo jo juridiksion
mbi veprimet në fjalë.Gjykata vuri në dukje
se,në disa raste Gjykata Supreme ka vendosur
se kushte të tilla kompetence,në këto
proçedura ishin të padrejta.Megjithatë ,sipas
gjykatës nga ku është bërë referimi
4.
vendimet e gjykatavekombëtare janë në
kundërshtim me çështjen nëse gjykata
mundet,në proçedurat në lidhje me mbrojtjen e
konsumatorit,të përcaktojë me nismën e vet
nëse një kusht I padrejtë është I pavlefshëm.
Në këto rrethana,Gjykata ishte e mendimit se
një interpretim I Direktivës ishte i nevojshëm
për të mundësuar dhe arritur një vendim në
proçedurën para saj.Ajo pezulloi proçedurën
dhe iu drejtua GjED-së për një vendim ,në lidhje
me pyetjen:
5.
A ështëobjekt I mbrojtjes së konsumatorit
dhënë nga Direktiva 93/13 “Mbi kushtet e
padrejta në kontrata” e tillë që,gjykata
kombëtare të mund të përcaktojë me nismën
e saj(ex officio),kur bën vlerësimin e saj
paraprak,nëse një kusht I kontratës është I
padrejtë si dhe,nëse kërkesa duhet të lejohet
të vazhdojë para gjykatës kombëtare?
6.
1.Kur një kusht(kompetencaekskluzive) është
përfshirë pa u negociuar në baza individuale,ajo
duhet të konsiderohet si i padrejtë brenda
kuptimit të nenit 3 të Direktivës ,për aq sa ai
shkakton një ç’ekuilibër të konsiderueshëm në
të drejtat dhe detyrimet që rrjedhin nga
kontrata e palëvë,në dëm të konsumatorit.
2.Ky kusht e detyron konsumatorin që të
paraqesë pretendimet e tij në një gjykatë,që
7.
mund të jetëlarg vendbanimit të tij.Kjo mund ta
bëjë të vështirë për të pjesëmarrjen në proçes.
Mosmarrëveshja në fjalë (sasia e kufizuar e parave) mund t’a “
detyrojë” konsumatorin që të heqë dorë nga mjetet juridike të
mbrojtjes.
3.Sistemi I mbrojtjes,I prezantuar nga Direktiva
është i bazuar në idenë se konsumatori është
në një pozitë të vështirë vis-à-vis shitësit ose
furnizuesit,përsa I përket pushtetit të tij gjatë
bisedimeve dhe nivelin e tij të dijes.Kjo çon në
rënien dakord të konsumatorit për kushtet e hartuara
paraprakisht nga shitësi ,pa qenë në gjendje të që të ndikojë në
përmbajtjen e kushteve.
8.
4.Një kusht Itillë bën pjesë në kategorinë e
kushteve ,të cilat kanë për “objekt” të ndikojnë
apo të përjashtojnë konsumatori për të
ndërmarrë veprime ligjore (nënparagrafi (q) I
paragrafit 1 të Aneksit të Direktivës).
5.Mbrojtja efektive e konsumatorit mund të
arrihet vetëm nëse gjykata kombëtare pranon
se ajo ka fuqi për të vlerësuar me iniciativën e
saj,kushtet e këtij lloji.
9.
1.Gjykata kombëtare duhettë jetë në gjendje të
përcaktojë,kur bën vlerësimin e saj
paraprak,nëse një kusht I kontratës është I
padrejtë si dhe,nëse kërkesa duhet të lejohet të
vazhdojë para gjykatave kombëtare.
2.Gjykata kombëtare,kur zbaton dispozitat
ligjore kombëtare,është e detyruar t’I
interpretojë ato në frymën dhe qëllimin e
Direktivës.