Ang dokumento ay naglalarawan ng ikatlong modelo ng ekonomiya kung saan ang bahay-kalakal ay nagbebenta ng mga kalakal at serbisyo sa sambahayan. Ang sambahayan naman ay bumibili ng mga produkto at nag-iimpok ng kita, na ginagasta para sa pamumuhunan. Ang gobyerno ay nangongolekta ng buwis mula sa bahay-kalakal at sambahayan upang magbigay ng mga pampublikong produkto at serbisyo.