Oktubre,
1880/hapon
Isang pagtitipon ang gaganapin sa tahanan ni
Don Santiago Delos Santos o mas kilala
bilang si Kapitan Tiyago upang magsilbing
salubong sa isang binatang kagagaling
lamang sa Europa, hapon iyon noong
Oktubre, 1880. Hindi naman iba sa Kapitan
ang binata dahil ito ay anak ng kanyang
matalik na kaibigan. Nasa kalye Anloague na
Kilala si Don
Santiago delos
Santos sa tawag na
Kapitan Tiyago.
Isang ranggong
hindi militar kundi
pulitikal sapagkat
siya ang dating
alkalde ng kanilang
Tahanan ni Kapitan
Tiyago
Tingnan natin ang marangyang tahanan ni
Kapitan Tiyago. Malaki, katulad ng maraming
bahay sa Pilipinas at nasa may pampang ng
Ilog Binondo na kasanga ng Ilog Pasig. May
kababaan at hindi
angkop ang arkitektura. Maluwag na
hagdanang nababalutan ng karpeta. Mga
Mapapakinggan ang
magagandang tunog na
gawa ng orkestra at mga
kalansing ng mga
pinggan at kubyertos. Sa
gitna ng bulwagan ay
may mahabang lamesa
na kainan na puno ng
adorno.
Ang dingding ay mga mga relihiyosong likhang
sining na pinamagatang Purgatoryo, Impyerno,
Huling Paghuhukom, Ang Kamatayan ng
Makatarungan at Kamatayan ng Makasalanan.
Nariyan rin ang imahe ni Nuestra Senora de la Paz Y
Buen Viaje (patron ng Antipolo) na nag-aanyong
pulubi at dumalaw sa banal at kilalang Kapitan Ines.
Tiya Isabel Ang sala ay puno ng mga panauhin,
hiwalay ang mga babae sa lalaki na
parang nasa simbahan. Si Tiya
Isabel, ang pinsan ni Kapitan
Tiyago ang siyang naging
tagatanggap ng mga panauhin.
Baluktok siya kung mangastila.
Magalang sa pagsalubong at may
nakahanda na agad siyang hitso at
sigarilyo sa mga dayuhang babae.
Nagpapahalik siya ng kamay sa
mga bisitang Pilipina paris ng
Ang grupong ito ang sentro ng
kasiglahan
Padre
Damaso
Padre Sibyla
Tinyente
Guevarra
Dalawang
paisano
Hindi naman nagpahuli sa mga panauhin ng Kapitan
ang kinatawan ng simbahan sa pangunguna nina
Padre Sibyla, ang kura paroko ng Binundok; Si
Padre Damaso na sadyang magaslaw kung kumilos
at magsalita; dalawang paisano; at si Tinyente
Guevarra, ang tenyente ng gwardya sibil. Ang bawat
grupo sa mga panauhin ay may kanya-kanyang
paksa upang ilabas ang kani-kanilang saloobin,
makipag-tagisan ng kuro-kuro, at humanap ng
papuri.
Ilan sa mga napag-usapan ay ang mga Indio o ang
mga Pilipino; ang pagkakaalis ni Padre Damaso sa
Parokya ng San Diego kahit na matagal itong
nagsisilbi doon; ang monopolyo ng tabako, mga
pulbura at armas at marami pang iba. Sa naturang
pagtitipon ay hindi pinalagpas ni Padre Damaso na
ihayag ang kanyang pangungutya sa mga Indio. Ang
mga ito raw ay hamak at mabababang uri ng
nilalang.
Samantala, gumawa naman ng paraan si Padre
Sibyla upang maiba ang usapan at dito ay pinasok
niya pagkakatanggal ni Padre Damaso bilang kura
paroko sa loob ng dalawampung taon. Ang
paliwanag ni Padre Damaso ay hindi raw nararapat
makialam ang hari ng Espanya sa pagpaparusa sa
mga erehe. Tinutulan naman ng Tinyente ang sinabi
ng pari at inilahad na ang parusa ay nararapat
lamang raw sa pananaw ng Kapitan Heneral.
Ipinaliwanag din ng Tinyente na kaya nilipat si
Padre Damaso ay dahil sa pinahukay nito ang
bangkay ng isang marangal na lalaki na
pinagbintangang erehe dahil lamang sa hindi
pangungumpisal. Dahil dito ay nagalit si Padre
Damaso lalo na nang maalala niya ang tungkol sa
mga nawalang mahahalagang kasulatan.
Namagitang muli si Padre Sibyla upang pakalmahin
si Padre Damaso. Kalauna’y lumawak muli ang
talakayan sa pagtitipon.
Nagpahuli namang dumating ang ibang mga panauhin
kabilang na ang magkabiyak na sina Don Tiburcio de
Espadana at Donya Victorina de Espadana
Nagulat sina Padre Sibyla at
Padre Damaso ng makita nila
ang kasamang panauhin ni
Kapitan Tiyago. Siya ang
anak ng yumaong kaibigan
ni Kapitan Tiago, si Don
Crisostomo Ibarra, na galing
pang Europa. Ipinakilala ng
Kapitan ang binata bilang
anak ng kanyang nasirang
kaibigan na si Don Rafael
Ibarra. Pitong taon
diumanong nag-aral ang
Nagtangkang kamayan ni Ibarra si Padre Damaso sa pag-
aakalang ito ay matalik na kaibigan ng yumaong ama.
Ngunit ikinaila ni Padre Damaso na kaibigan nga niya
ang ama ni Ibarra.
Sandaling tinalikuran ni Ibarra ang pari
upang kausapin si Tinyente Guevarra.
Masaya ang tinyente dahil sa ligtas na
pagdating ni Ibarra. Ikinuwento rin ng
tinyente ang patungkol sa kabutihang asal
ng yumaong ama ni Ibarra. Nabawasan ang
pag-aalinlangan ni Ibarra sa tunay na
kinahatnan ng ama dahil hanggang ngayon
ay wala parin siyang nalalaman tungkol sa
pagkamatay ng ama. Nilisan ng tinyente
ang bulwagan at naiwang mag-isa si Ibarra.
Nilapitan niya ang mga kababaihan. Batid
niyang hindi niya mapipigilang hindi batiin
Kasunod namang nilapitan ni Ibarra ang grupo ng mga
kalalakihan. Isang kaugalian sa Alemanya na ipakilala ang
sarili sa grupo ng mga panauhin kung ito ay walang
kasama at makausap sa isang pagtitipon. Humingi ito ng
pasensya dahil sa nasabing kaugalian. Ginawa niya ang
kaugaliang ito hindi para ipaalam na siya’y galing sa ibang
lugar kundi dahil ito ang nararapat niyang gawin.
Kapitan Tinong
Isang ginoo ang lumapit kay Ibarra na may magandang
suot na makikitaan ng mga makikinang na dyamanteng
butones. Siya si Kapitan Tinong, matalik na kaibigan ni
Kapitan Tiago
Kilalang-kilala niya rin ang ama ni Ibarra. Inanyayahan
niya si Ibarra na pumunta sa kanyang bahay upang
maghapunan kinabukasan ngunit hindi makakarating si
Handa na ang lahat para sa
hapunan. Galit na galit parin si
Padre Damaso dahil sa mainit
na talakayan na nangyari.
Sinisipa niya lahat ng mga
silyang nakaharang sa
dadaanan niya. Magkausap
naman sina Don Tiburcio at
Padre Sibyla habang papalapit
sa hapagkainan. Dahil sa
paggigitgitan, natapakan ng
tinyente ang laylayan ng damit
ni Donya Victorina dahilan
Umupo sa kabisera si Ibarra samantalang pinagtatalunan
naman ng dalawang pari kung sino ang dapat maupo sa
sentrong upuan. Para kay Padre Sibyla, si Padre Damaso
dapat ang maupo doon dahil siya ang matagal nang
kaibigan ni Kapitan Tiyago at siya din ang kumpesor ng
pamilya nito.
Umupo sa kabisera si Ibarra samantalang pinagtatalunan
naman ng dalawang pari kung sino ang dapat maupo sa
sentrong upuan. Para kay Padre Sibyla, si Padre Damaso
dapat ang maupo doon dahil siya ang matagal nang
kaibigan ni Kapitan Tiyago at siya din ang kumpesor ng
pamilya nito. Wala man lang nakaalala sa may pahanda
kundi si Ibarra. Ngunit tumanggi si Kapitan Tiago, katulad
Ipinasok ng utusan ang
supera ng umuusok na
tinola. Bumulong ng
dasal and Dominiko na
hindi naman sinagot ng
iba, bago siya namahagi
ng tinola.
Mas lalo namang
tumindi ang galit ni
Padre Damaso ng
inihanda sa kaniya ang
tinola na puro upo,
leeg, at pakpak.
Habang ang inihanda
naman kay Ibarra ay
puro masasarap na
bahagi ng tinola dahil
Habang nasa hapagkainan, patuloy ang pakikipag-usap ni
Ibarra sa iba pang panauhin. Batay sa sagot ni Ibarra sa
tanong ni Laruja, siya ay mahigit pitong taong nawala sa
Pilipinas pero kahit kailan hindi niya ito nakalimutan. Sa
halip, ang Pilipinas pa ang nakalimot sa kanya dahil wala
man lang nagbalita sa kanya ng kinahantungan ng
kanyang ama na si Don Rafael. Tinanong ni Donya
Victorina kung bakit hindi ito tumelegrama. Ito ay dahil
Naikwento rin ni Ibarra na sa kanyang mga
bansang napuntahan, iisang antas lamang ang
kabuhayan, pulitika at relihiyong tinatamasa doon.
Ito ay sa kadahilanang pinahihintulutan ito ng
sarili nilang kalayaan at kakayanang pamahalaan
ang kanilang sariling bansa. Agad namang
binatikos at ininsulto ni Padre Damaso ang binata
na ayon sa kanya ay kahit paslit ay kaya itong
matutunan. Dagdag pa ng pari, ang pagpunta
diumano ni Ibarra sa Europa ay maliwanag na
pag-aksaya ng salapi. Magalang na tinanggap ni
Ibarra ang sinabi ng pari. Binanggit na lamang ng
binata ang mga ala-ala niya tungkol kay Padre
Damaso na ayon sa kanya ay karaniwan nang
kasalo sa kanilang hapag-kainan at malapit din na
Samantala, matapos ang pagtitipon ay maagang
nagpaalam si Ibarra kaya’t hindi sila nagkita ni Maria
Clara, anak na dalaga ni Kapitan Tiyago. Nagpatuloy pa
rin sa pag-alipusta si Padre Damaso kay Ibarra.

BUOD-LARAWAN NMT KABANATA I.pptx

  • 2.
    Oktubre, 1880/hapon Isang pagtitipon anggaganapin sa tahanan ni Don Santiago Delos Santos o mas kilala bilang si Kapitan Tiyago upang magsilbing salubong sa isang binatang kagagaling lamang sa Europa, hapon iyon noong Oktubre, 1880. Hindi naman iba sa Kapitan ang binata dahil ito ay anak ng kanyang matalik na kaibigan. Nasa kalye Anloague na
  • 3.
    Kilala si Don Santiagodelos Santos sa tawag na Kapitan Tiyago. Isang ranggong hindi militar kundi pulitikal sapagkat siya ang dating alkalde ng kanilang
  • 4.
    Tahanan ni Kapitan Tiyago Tingnannatin ang marangyang tahanan ni Kapitan Tiyago. Malaki, katulad ng maraming bahay sa Pilipinas at nasa may pampang ng Ilog Binondo na kasanga ng Ilog Pasig. May kababaan at hindi angkop ang arkitektura. Maluwag na hagdanang nababalutan ng karpeta. Mga
  • 5.
    Mapapakinggan ang magagandang tunogna gawa ng orkestra at mga kalansing ng mga pinggan at kubyertos. Sa gitna ng bulwagan ay may mahabang lamesa na kainan na puno ng adorno.
  • 6.
    Ang dingding aymga mga relihiyosong likhang sining na pinamagatang Purgatoryo, Impyerno, Huling Paghuhukom, Ang Kamatayan ng Makatarungan at Kamatayan ng Makasalanan. Nariyan rin ang imahe ni Nuestra Senora de la Paz Y Buen Viaje (patron ng Antipolo) na nag-aanyong pulubi at dumalaw sa banal at kilalang Kapitan Ines.
  • 7.
    Tiya Isabel Angsala ay puno ng mga panauhin, hiwalay ang mga babae sa lalaki na parang nasa simbahan. Si Tiya Isabel, ang pinsan ni Kapitan Tiyago ang siyang naging tagatanggap ng mga panauhin. Baluktok siya kung mangastila. Magalang sa pagsalubong at may nakahanda na agad siyang hitso at sigarilyo sa mga dayuhang babae. Nagpapahalik siya ng kamay sa mga bisitang Pilipina paris ng
  • 8.
    Ang grupong itoang sentro ng kasiglahan Padre Damaso Padre Sibyla Tinyente Guevarra Dalawang paisano
  • 9.
    Hindi naman nagpahulisa mga panauhin ng Kapitan ang kinatawan ng simbahan sa pangunguna nina Padre Sibyla, ang kura paroko ng Binundok; Si Padre Damaso na sadyang magaslaw kung kumilos at magsalita; dalawang paisano; at si Tinyente Guevarra, ang tenyente ng gwardya sibil. Ang bawat grupo sa mga panauhin ay may kanya-kanyang paksa upang ilabas ang kani-kanilang saloobin, makipag-tagisan ng kuro-kuro, at humanap ng papuri.
  • 10.
    Ilan sa mganapag-usapan ay ang mga Indio o ang mga Pilipino; ang pagkakaalis ni Padre Damaso sa Parokya ng San Diego kahit na matagal itong nagsisilbi doon; ang monopolyo ng tabako, mga pulbura at armas at marami pang iba. Sa naturang pagtitipon ay hindi pinalagpas ni Padre Damaso na ihayag ang kanyang pangungutya sa mga Indio. Ang mga ito raw ay hamak at mabababang uri ng nilalang.
  • 11.
    Samantala, gumawa namanng paraan si Padre Sibyla upang maiba ang usapan at dito ay pinasok niya pagkakatanggal ni Padre Damaso bilang kura paroko sa loob ng dalawampung taon. Ang paliwanag ni Padre Damaso ay hindi raw nararapat makialam ang hari ng Espanya sa pagpaparusa sa mga erehe. Tinutulan naman ng Tinyente ang sinabi ng pari at inilahad na ang parusa ay nararapat lamang raw sa pananaw ng Kapitan Heneral.
  • 12.
    Ipinaliwanag din ngTinyente na kaya nilipat si Padre Damaso ay dahil sa pinahukay nito ang bangkay ng isang marangal na lalaki na pinagbintangang erehe dahil lamang sa hindi pangungumpisal. Dahil dito ay nagalit si Padre Damaso lalo na nang maalala niya ang tungkol sa mga nawalang mahahalagang kasulatan. Namagitang muli si Padre Sibyla upang pakalmahin si Padre Damaso. Kalauna’y lumawak muli ang talakayan sa pagtitipon.
  • 13.
    Nagpahuli namang dumatingang ibang mga panauhin kabilang na ang magkabiyak na sina Don Tiburcio de Espadana at Donya Victorina de Espadana
  • 15.
    Nagulat sina PadreSibyla at Padre Damaso ng makita nila ang kasamang panauhin ni Kapitan Tiyago. Siya ang anak ng yumaong kaibigan ni Kapitan Tiago, si Don Crisostomo Ibarra, na galing pang Europa. Ipinakilala ng Kapitan ang binata bilang anak ng kanyang nasirang kaibigan na si Don Rafael Ibarra. Pitong taon diumanong nag-aral ang
  • 16.
    Nagtangkang kamayan niIbarra si Padre Damaso sa pag- aakalang ito ay matalik na kaibigan ng yumaong ama. Ngunit ikinaila ni Padre Damaso na kaibigan nga niya ang ama ni Ibarra.
  • 17.
    Sandaling tinalikuran niIbarra ang pari upang kausapin si Tinyente Guevarra. Masaya ang tinyente dahil sa ligtas na pagdating ni Ibarra. Ikinuwento rin ng tinyente ang patungkol sa kabutihang asal ng yumaong ama ni Ibarra. Nabawasan ang pag-aalinlangan ni Ibarra sa tunay na kinahatnan ng ama dahil hanggang ngayon ay wala parin siyang nalalaman tungkol sa pagkamatay ng ama. Nilisan ng tinyente ang bulwagan at naiwang mag-isa si Ibarra. Nilapitan niya ang mga kababaihan. Batid niyang hindi niya mapipigilang hindi batiin
  • 18.
    Kasunod namang nilapitanni Ibarra ang grupo ng mga kalalakihan. Isang kaugalian sa Alemanya na ipakilala ang sarili sa grupo ng mga panauhin kung ito ay walang kasama at makausap sa isang pagtitipon. Humingi ito ng pasensya dahil sa nasabing kaugalian. Ginawa niya ang kaugaliang ito hindi para ipaalam na siya’y galing sa ibang lugar kundi dahil ito ang nararapat niyang gawin.
  • 19.
    Kapitan Tinong Isang ginooang lumapit kay Ibarra na may magandang suot na makikitaan ng mga makikinang na dyamanteng butones. Siya si Kapitan Tinong, matalik na kaibigan ni Kapitan Tiago Kilalang-kilala niya rin ang ama ni Ibarra. Inanyayahan niya si Ibarra na pumunta sa kanyang bahay upang maghapunan kinabukasan ngunit hindi makakarating si
  • 21.
    Handa na anglahat para sa hapunan. Galit na galit parin si Padre Damaso dahil sa mainit na talakayan na nangyari. Sinisipa niya lahat ng mga silyang nakaharang sa dadaanan niya. Magkausap naman sina Don Tiburcio at Padre Sibyla habang papalapit sa hapagkainan. Dahil sa paggigitgitan, natapakan ng tinyente ang laylayan ng damit ni Donya Victorina dahilan
  • 22.
    Umupo sa kabiserasi Ibarra samantalang pinagtatalunan naman ng dalawang pari kung sino ang dapat maupo sa sentrong upuan. Para kay Padre Sibyla, si Padre Damaso dapat ang maupo doon dahil siya ang matagal nang kaibigan ni Kapitan Tiyago at siya din ang kumpesor ng pamilya nito.
  • 23.
    Umupo sa kabiserasi Ibarra samantalang pinagtatalunan naman ng dalawang pari kung sino ang dapat maupo sa sentrong upuan. Para kay Padre Sibyla, si Padre Damaso dapat ang maupo doon dahil siya ang matagal nang kaibigan ni Kapitan Tiyago at siya din ang kumpesor ng pamilya nito. Wala man lang nakaalala sa may pahanda kundi si Ibarra. Ngunit tumanggi si Kapitan Tiago, katulad
  • 24.
    Ipinasok ng utusanang supera ng umuusok na tinola. Bumulong ng dasal and Dominiko na hindi naman sinagot ng iba, bago siya namahagi ng tinola.
  • 25.
    Mas lalo namang tumindiang galit ni Padre Damaso ng inihanda sa kaniya ang tinola na puro upo, leeg, at pakpak. Habang ang inihanda naman kay Ibarra ay puro masasarap na bahagi ng tinola dahil
  • 26.
    Habang nasa hapagkainan,patuloy ang pakikipag-usap ni Ibarra sa iba pang panauhin. Batay sa sagot ni Ibarra sa tanong ni Laruja, siya ay mahigit pitong taong nawala sa Pilipinas pero kahit kailan hindi niya ito nakalimutan. Sa halip, ang Pilipinas pa ang nakalimot sa kanya dahil wala man lang nagbalita sa kanya ng kinahantungan ng kanyang ama na si Don Rafael. Tinanong ni Donya Victorina kung bakit hindi ito tumelegrama. Ito ay dahil
  • 27.
    Naikwento rin niIbarra na sa kanyang mga bansang napuntahan, iisang antas lamang ang kabuhayan, pulitika at relihiyong tinatamasa doon. Ito ay sa kadahilanang pinahihintulutan ito ng sarili nilang kalayaan at kakayanang pamahalaan ang kanilang sariling bansa. Agad namang binatikos at ininsulto ni Padre Damaso ang binata na ayon sa kanya ay kahit paslit ay kaya itong matutunan. Dagdag pa ng pari, ang pagpunta diumano ni Ibarra sa Europa ay maliwanag na pag-aksaya ng salapi. Magalang na tinanggap ni Ibarra ang sinabi ng pari. Binanggit na lamang ng binata ang mga ala-ala niya tungkol kay Padre Damaso na ayon sa kanya ay karaniwan nang kasalo sa kanilang hapag-kainan at malapit din na
  • 28.
    Samantala, matapos angpagtitipon ay maagang nagpaalam si Ibarra kaya’t hindi sila nagkita ni Maria Clara, anak na dalaga ni Kapitan Tiyago. Nagpatuloy pa rin sa pag-alipusta si Padre Damaso kay Ibarra.

Editor's Notes

  • #3 Isang pagtitipon ang gaganapin sa tahanan ni kapitan Tiyago. Hapon iyon noong Oktubre, 1880. Sa gabing iyon ay nakatakdang ganapin ang marangyang handaan sa bahay ni Don Santiago Delos Santos o mas kilala bilang si Kapitan Tiyago upang magsilbing salubong sa isang binatang kagagaling lamang sa Europa. Hindi naman iba sa Kapitan ang binata dahil ito ay anak ng kanyang matalik na kaibigan.
  • #4 Sino ba si Kapitan Tiyago?
  • #5 Tingnan natin ang marangyang tahanan ni Kapitan Tiyago. Malaki, katulad ng maraming bahay sa Pilipinas at nasa may pampang ng Ilog Binondo na kasanga ng Ilog Pasig.
  • #6 Mapapakinggan ang magagandang tunog na gawa ng orkestra
  • #7 Ang dingding ay mga mga relihiyosong likhang sining na pinamagatang Purgatoryo, Impyerno, Huling Paghuhukom, Ang Kamatayan ng Makatarungan at Kamatayan ng Makasalanan.
  • #8 Ang sala ay puno ng mga panauhin, hiwalay ang mga babae sa lalaki na parang nasa simbahan. Si Tiya Isabel, ang pinsan ni Kapitan Tiyago ang siyang naging tagatanggap ng mga panauhin. Baluktok siya kung mangastila. Magalang sa pagsalubong at may nakahanda na agad siyang hitso at sigarilyo sa mga dayuhang babae. Nagpapahalik siya ng kamay sa mga bisitang Pilipina paris ng ginagawa ng mga prayle.
  • #9 Grupo nina Padre Damaso, Padre Sibyla, Tinyente Guevarra at ang dalawang paisano.
  • #10 Hindi naman nagpahuli sa mga panauhin ng Kapitan ang kinatawan ng simbahan sa pangunguna nina Padre Sibyla, ang kura paroko ng Binundok; Si Padre Damaso na sadyang magaslaw kung kumilos at magsalita; dalawang paisano; at si Tinyente Guevarra, ang tenyente ng gwardya sibil. 
  • #11 Hindi naman nagpahuli sa mga panauhin ng Kapitan ang kinatawan ng simbahan sa pangunguna nina Padre Sibyla, ang kura paroko ng Binundok; Si Padre Damaso na sadyang magaslaw kung kumilos at magsalita; dalawang paisano; at si Tinyente Guevarra, ang tenyente ng gwardya sibil. 
  • #12 Hindi naman nagpahuli sa mga panauhin ng Kapitan ang kinatawan ng simbahan sa pangunguna nina Padre Sibyla, ang kura paroko ng Binundok; Si Padre Damaso na sadyang magaslaw kung kumilos at magsalita; dalawang paisano; at si Tinyente Guevarra, ang tenyente ng gwardya sibil. 
  • #13 Hindi naman nagpahuli sa mga panauhin ng Kapitan ang kinatawan ng simbahan sa pangunguna nina Padre Sibyla, ang kura paroko ng Binundok; Si Padre Damaso na sadyang magaslaw kung kumilos at magsalita; dalawang paisano; at si Tinyente Guevarra, ang tenyente ng gwardya sibil. 
  • #14 Nagpahuli namang dumating ang ibang mga panauhin kabilang na ang magkabiyak na sina Dr. de Espadaña at Donya Victorina.
  • #16 Nagulat sina Padre Sibyla at Padre Damaso ng makita nila ang kasamang panauhin ni Kapitan Tiyago. Siya ang anak ng yumaong kaibigan ni Kapitan Tiago, si Don Crisostomo Ibarra, na galing pang Europa.
  • #17 Nagtangkang kamayan ni Ibarra si Padre Damaso sa pag-aakalang ito ay matalik na kaibigan ng yumaong ama. Ngunit ikinaila ni Padre Damaso na kaibigan nga niya ang ama ni Ibarra.
  • #18 Sandaling tinalikuran ni Ibarra ang pari upang kausapin si Tinyente Guevarra. Masaya ang tinyente dahil sa ligtas na pagdating ni Ibarra. Ikinuwento rin ng tinyente ang patungkol sa kabutihang asal ng yumaong ama ni Ibarra. Nabawasan ang pag-aalinlangan ni Ibarra sa tunay na kinahatnan ng ama dahil hanggang ngayon ay wala parin siyang nalalaman tungkol sa pagkamatay ng ama.
  • #20 Isang ginoo ang lumapit kay Ibarra na may magandang suot na makikitaan ng mga makikinang na dyamanteng butones. Siya si Kapitan Tinong, matalik na kaibigan ni Kapitan Tiago Kilalang-kilala niya rin ang ama ni Ibarra. Inanyayahan niya si Ibarra na pumunta sa kanyang bahay upang maghapunan kinabukasan ngunit hindi makakarating si Ibarra dahil siya ay pupunta sa San Diego.
  • #22 Handa na ang lahat para sa hapunan.
  • #23 Umupo sa kabisera si Ibarra samantalang pinagtatalunan naman ng dalawang pari kung sino ang dapat maupo sa sentrong upuan. Para kay Padre Sibyla, si Padre Damaso dapat ang maupo doon dahil siya ang matagal nang kaibigan ni Kapitan Tiago at siya din ang kumpesor ng pamilya nito.
  • #24 Hindi sumangayon si Padre Damaso. Sa halip, iginiit niya na si Padre Sibyla ang nararapat na umupo doon dahil siya ang kura sa lugar an iyon. Uupo na sana si Padre Sibyla nang napansin niya ang tinyente at inalok ang upuan. Tumanggi ang tinyente sa kadahilanang ayaw niyang pumagitna sa dalawang pari
  • #25 Ipinasok ng utusan ang supera ng umuusok na tinola.
  • #26 Mas lalo namang tumindi ang galit ni Padre Damaso ng inihanda sa kaniya ang tinola na puro upo, leeg, at pakpak.
  • #27 Habang nasa hapagkainan, patuloy ang pakikipag-usap ni Ibarra sa iba pang panauhin. Batay sa sagot ni Ibarra sa tanong ni Laruja, siya ay mahigit pitong taong nawala sa Pilipinas pero kahit kailan hindi niya ito nakalimutan. Sa halip, ang Pilipinas pa ang nakalimot sa kanya dahil wala man lang nagbalita sa kanya ng kinahantungan ng kanyang ama na si Don Rafael. Tinanong ni Donya Victorina kung bakit hindi ito tumelegrama. Ito ay dahil nasa ibang bayan siya ng dalawang taon.
  • #28 Tila nainsulto ang binata sa tinuran ni Padre Damaso.