José Antonio Pagola
                                                                            14 de outubro de 2012
                                                                           28º Tempo ordinario (B)
Red evangelizadora BUENAS NOTICIAS
                                                                                 Marcos 10, 17-30
Traballa por un mundo máis humano. Pásao.


Música: Bach-aria; present: B. Areskurrinaga HC; euskaraz: D. Amundarain
“Que farei para herdar a vida eterna?”.

Non lle preocupan os problemas desta vida.
                  É rico.
             Todo o ten resolto.
Antes de que se poña en camiño, un
  descoñecido achégase a Xesús
             correndo.
Ao parecer, ten présa para resolver
          o seu problema:
Xesús pono ante a
  Lei de Moisés.
Curiosamente, non
   lle recorda
      os dez
  mandamentos,
 senón só os que
 prohíben actuar
contra o próximo.
O mozo é un home
bo, observante fiel
 da relixión judía:
     "Todo iso
  cumprino desde
     pequeno".
Xesús quédaselle
 mirando con cariño.
   É admirable a vida
dunha persoa que non
 fixo dano a ninguén.
 Xesús quéreo atraer
     agora para que
colabore con el no seu
 proxecto de facer un
mundo máis humano, e
  faille unha proposta
     sorprendente:
… “aínda che falta unha
cousa: anda, vende o que
 tes, dálle o diñeiro aos
        pobres...
    e logo sígueme".
O rico posúe moitas cousas, pero
   fáltalle o único que permite
   seguir a Xesús de verdade.
     É bo, pero vive apegado
          ao seu diñeiro.
Xesús pídelle que renuncie á súa
 riqueza e a poña ao servizo dos
               pobres.
Só compartindo o
seu cos necesitados,
   poderá seguir a
 Xesús colaborando
  no seu proxecto.
         proxecto
O mozo síntese incapaz.
         Necesita benestar.
 Non ten forzas para vivir sen a súa
               riqueza.
O seu diñeiro está por enriba de todo.
     Renuncia a seguir a Xesús.
Viñera correndo entusiasmado cara a el.
         Agora afástase triste.
Non coñecerá nunca a ledicia de colaborar
               con Xesús.
A crise económica
estanos invitando aos seguidores de
Xesús a dar pasos cara a unha vida
  máis sobria, para compartir cos
     necesitados o que temos e
sinxelamente non necesitamos para
        vivir con dignidade.
Temos que facernos preguntas moi
   concretas se queremos seguir
     a Xesús nestes momentos.
O primeiro é revisar a nosa relación
                       co diñeiro:

                     os o diñeiro?
       Que facer co n




Para
     que
         aforr
               ar?
                                                  stir?
                                          e   inve
                                     En qu

         Con quen compartir o que non
                necesitamos?
Polo tanto, temos que revisar o noso
               consumo
para facelo máis responsable e menos
       compulsivo e superfluo:
           Que mercamos?
          Onde mercamos?
         Para que mercamos?
  A quen podemos axudar a mercar
           o que necesitan?
Son preguntas que nos temos que facer
     no fondo da nosa conciencia
     e tamén nas nosas familias,
        comunidades cristiás e
         institucións de Igrexa.
Non faremos xestos heroicos, pero
   se damos pequenos pasos nesta
 dirección, coñeceremos a ledicia de
seguir a Xesús contribuíndo a facer a
crise dalgúns un pouco máis humana
               e liviá.




                           Se non é así,
                    sentirémonos bos cristiáns,
                   pero á nosa relixión faltaralle
                              ledicia.
CON XESÚS NO MEDIO DA CRISE
 
             Antes de que se poña en camiño, un descoñecido achégase a Xesús correndo. Ao parecer, ten
présa para resolver o seu problema: “Que farei para herdar a vida eterna?". Non lle preocupan os problemas de
esta vida. É rico. Todo o ten resolto.
             Xesús pono ante a Lei de Moisés. Curiosamente, non lle recorda os dez mandamentos, senón só os
que prohíben actuar contra o próximo. O mozo é un home bo, observante fiel da relixión judía: “Todo iso
cumprino desde pequeno”.
             Xesús quédaselle mirando con cariño. É admirable a vida dunha persoa que non fixo dano a ninguén.
Xesús quéreo atraer agora para que colabore con el no seu proxecto de facer un mundo máis humano, e faille
unha proposta sorprendente: “aínda che falta unha cousa: anda, vende o que tes, dálle o diñeiro aos pobres... e
logo sígueme".
             O rico posue moitas cousas, pero fáltalle o único que permite seguir a Xesús de verdade. É bo, pero
vive apegado ao seu diñeiro. Xesús pídelle que renuncie á súa riqueza e a poña ao servizo dos pobres. Só
compartindo o seu cos necesitados, poderá seguir a Xesús colaborando no seu proxecto.
             O mozo síntese incapaz. Necesita benestar. Non ten forzas para vivir sen a súa riqueza. O seu
diñeiro está por enriba de todo. Renuncia a seguir a Xesús. Viñera correndo entusiasmado cara a el. Agora
afástase triste. Non coñecerá nunca a ledicia de colaborar con Xesús. A crise económica estanos invitando aos
seguidores de Xesús a dar pasos cara a unha vida máis sobria, para compartir cos necesitados o que temos e
sinxelamente non necesitamos para vivir con dignidade. Temos que facernos preguntas moi concretas se
queremos seguir a Xesús nestes momentos.
             O primeiro é revisar a nosa relación co diñeiro: Que facer co noso diñeiro? Para que aforrar? En
que investir? Con quen compartir o que non necesitamos? Polo tanto, temos que revisar o noso consumo para
facelo máis responsable e menos compulsivo e superfluo: Que mercamos? Onde mercamos? Para que
mercamos? A quen podemos axudar a mercar o que necesitan?
             Son preguntas que nos temos que facer no fondo da nosa conciencia e tamén nas nosas familias,
comunidades cristiás e institucións de Igrexa. Non faremos xestos heroicos, pero se damos pequenos pasos
nesta dirección, coñeceremos a ledicia de seguir a Xesús contribuíndo a facer a crise dalgúns un pouco máis
humana e liviá. Se non é así, sentirémonos buenos cristiáns, pero á nosa relixión faltaralle ledicia.

                                             José Antonio Pagola

28º domingo tob bene pagola 2012

  • 1.
    José Antonio Pagola 14 de outubro de 2012 28º Tempo ordinario (B) Red evangelizadora BUENAS NOTICIAS Marcos 10, 17-30 Traballa por un mundo máis humano. Pásao. Música: Bach-aria; present: B. Areskurrinaga HC; euskaraz: D. Amundarain
  • 2.
    “Que farei paraherdar a vida eterna?”. Non lle preocupan os problemas desta vida. É rico. Todo o ten resolto.
  • 3.
    Antes de quese poña en camiño, un descoñecido achégase a Xesús correndo. Ao parecer, ten présa para resolver o seu problema:
  • 4.
    Xesús pono antea Lei de Moisés. Curiosamente, non lle recorda os dez mandamentos, senón só os que prohíben actuar contra o próximo. O mozo é un home bo, observante fiel da relixión judía: "Todo iso cumprino desde pequeno".
  • 5.
    Xesús quédaselle mirandocon cariño. É admirable a vida dunha persoa que non fixo dano a ninguén. Xesús quéreo atraer agora para que colabore con el no seu proxecto de facer un mundo máis humano, e faille unha proposta sorprendente:
  • 6.
    … “aínda chefalta unha cousa: anda, vende o que tes, dálle o diñeiro aos pobres... e logo sígueme".
  • 7.
    O rico posúemoitas cousas, pero fáltalle o único que permite seguir a Xesús de verdade. É bo, pero vive apegado ao seu diñeiro. Xesús pídelle que renuncie á súa riqueza e a poña ao servizo dos pobres.
  • 8.
    Só compartindo o seucos necesitados, poderá seguir a Xesús colaborando no seu proxecto. proxecto
  • 9.
    O mozo sínteseincapaz. Necesita benestar. Non ten forzas para vivir sen a súa riqueza. O seu diñeiro está por enriba de todo. Renuncia a seguir a Xesús.
  • 10.
    Viñera correndo entusiasmadocara a el. Agora afástase triste. Non coñecerá nunca a ledicia de colaborar con Xesús.
  • 11.
    A crise económica estanosinvitando aos seguidores de Xesús a dar pasos cara a unha vida máis sobria, para compartir cos necesitados o que temos e sinxelamente non necesitamos para vivir con dignidade. Temos que facernos preguntas moi concretas se queremos seguir a Xesús nestes momentos.
  • 12.
    O primeiro érevisar a nosa relación co diñeiro: os o diñeiro? Que facer co n Para que aforr ar? stir? e inve En qu Con quen compartir o que non necesitamos?
  • 13.
    Polo tanto, temosque revisar o noso consumo para facelo máis responsable e menos compulsivo e superfluo: Que mercamos? Onde mercamos? Para que mercamos? A quen podemos axudar a mercar o que necesitan?
  • 14.
    Son preguntas quenos temos que facer no fondo da nosa conciencia e tamén nas nosas familias, comunidades cristiás e institucións de Igrexa.
  • 15.
    Non faremos xestosheroicos, pero se damos pequenos pasos nesta dirección, coñeceremos a ledicia de seguir a Xesús contribuíndo a facer a crise dalgúns un pouco máis humana e liviá. Se non é así, sentirémonos bos cristiáns, pero á nosa relixión faltaralle ledicia.
  • 16.
    CON XESÚS NOMEDIO DA CRISE   Antes de que se poña en camiño, un descoñecido achégase a Xesús correndo. Ao parecer, ten présa para resolver o seu problema: “Que farei para herdar a vida eterna?". Non lle preocupan os problemas de esta vida. É rico. Todo o ten resolto. Xesús pono ante a Lei de Moisés. Curiosamente, non lle recorda os dez mandamentos, senón só os que prohíben actuar contra o próximo. O mozo é un home bo, observante fiel da relixión judía: “Todo iso cumprino desde pequeno”. Xesús quédaselle mirando con cariño. É admirable a vida dunha persoa que non fixo dano a ninguén. Xesús quéreo atraer agora para que colabore con el no seu proxecto de facer un mundo máis humano, e faille unha proposta sorprendente: “aínda che falta unha cousa: anda, vende o que tes, dálle o diñeiro aos pobres... e logo sígueme". O rico posue moitas cousas, pero fáltalle o único que permite seguir a Xesús de verdade. É bo, pero vive apegado ao seu diñeiro. Xesús pídelle que renuncie á súa riqueza e a poña ao servizo dos pobres. Só compartindo o seu cos necesitados, poderá seguir a Xesús colaborando no seu proxecto. O mozo síntese incapaz. Necesita benestar. Non ten forzas para vivir sen a súa riqueza. O seu diñeiro está por enriba de todo. Renuncia a seguir a Xesús. Viñera correndo entusiasmado cara a el. Agora afástase triste. Non coñecerá nunca a ledicia de colaborar con Xesús. A crise económica estanos invitando aos seguidores de Xesús a dar pasos cara a unha vida máis sobria, para compartir cos necesitados o que temos e sinxelamente non necesitamos para vivir con dignidade. Temos que facernos preguntas moi concretas se queremos seguir a Xesús nestes momentos. O primeiro é revisar a nosa relación co diñeiro: Que facer co noso diñeiro? Para que aforrar? En que investir? Con quen compartir o que non necesitamos? Polo tanto, temos que revisar o noso consumo para facelo máis responsable e menos compulsivo e superfluo: Que mercamos? Onde mercamos? Para que mercamos? A quen podemos axudar a mercar o que necesitan? Son preguntas que nos temos que facer no fondo da nosa conciencia e tamén nas nosas familias, comunidades cristiás e institucións de Igrexa. Non faremos xestos heroicos, pero se damos pequenos pasos nesta dirección, coñeceremos a ledicia de seguir a Xesús contribuíndo a facer a crise dalgúns un pouco máis humana e liviá. Se non é así, sentirémonos buenos cristiáns, pero á nosa relixión faltaralle ledicia. José Antonio Pagola