DOMONGO 4 ADVENTO C

1. 20 de decembro de 2015
4º Advento C
(Lucas 1, 39-45)Presentación: B.Areskurrinaga HC
Euskara: D. Amundarain
Música: Bach. Aria de a Suite en Re.
José Antonio Pagola

2. A visita de María a Sabela permítelle aoA visita de María a Sabela permítelle ao
evanxelista Lucas poñer en contacto o Bautistaevanxelista Lucas poñer en contacto o Bautista
con Xesús antes incluso de nacer.con Xesús antes incluso de nacer.
A escena está cargada dunha atmosfera moiA escena está cargada dunha atmosfera moi
especial.especial.

3. As dúas van ser nais.As dúas van ser nais.
As dúas foron chamadas a colaborar no planAs dúas foron chamadas a colaborar no plan
de Deus.de Deus.
Non hai varóns. Zacarías quedou mudo. XoséNon hai varóns. Zacarías quedou mudo. Xosé
está sorprendentemente ausente. As dúasestá sorprendentemente ausente. As dúas
mulleres ocupan toda a escena.mulleres ocupan toda a escena.

4. María que chegou presta desde NazaréMaría que chegou presta desde Nazaré
convértese na figura central. Todo xiraconvértese na figura central. Todo xira
arredor dela e de seu Fillo. A súa imaxearredor dela e de seu Fillo. A súa imaxe
brilla cuns trazos máis xenuínos quebrilla cuns trazos máis xenuínos que
moitos outros que lle foron engadidosmoitos outros que lle foron engadidos
posteriormente a partir de advocacións eposteriormente a partir de advocacións e
títulos máis afastados do clima dostítulos máis afastados do clima dos
evanxeos.evanxeos.

5. María, «a nai do meu SeñorMaría, «a nai do meu Señor».».
Así o proclama Sabela a gritos e cheaAsí o proclama Sabela a gritos e chea
do Espírito Santo.do Espírito Santo.
É certo: para os seguidores de Xesús, María é,É certo: para os seguidores de Xesús, María é,
antes que nada, a Nai do noso Señor. Este é oantes que nada, a Nai do noso Señor. Este é o
punto de partida de toda a súa grandeza.punto de partida de toda a súa grandeza.

6. Os primeirosOs primeiros
cristiáns nuncacristiáns nunca
separan a María deseparan a María de
Xesús.Xesús.
Son inseparables.Son inseparables.
««Bendicida porBendicida por
Deus entre todasDeus entre todas
as mulleresas mulleres», ela», ela
ofrécenos a Xesús,ofrécenos a Xesús,
««froito bendito dofroito bendito do
seu ventreseu ventre».».

7. María, a crenteMaría, a crente..
Sabela decláraa ditosa porque «Sabela decláraa ditosa porque «creucreu».».
María é grande non sinxelamente pola súaMaría é grande non sinxelamente pola súa
maternidade biolóxica, senón por ter acollido conmaternidade biolóxica, senón por ter acollido con
fe a chamada de Deus a ser Nai do Salvador.fe a chamada de Deus a ser Nai do Salvador.

8. Soubo escoitar a Deus;Soubo escoitar a Deus;
gardou a súa Palabragardou a súa Palabra
dentro do seu corazón;dentro do seu corazón;
meditouna; púxoa enmeditouna; púxoa en
práctica cumprindopráctica cumprindo
fielmente a súafielmente a súa
vocación.vocación.
María é Nai crente.María é Nai crente.

9. María, a evanxelizadora.
María ofrece a todos a salvación de
Deus que acolleu no seu propio Fillo.
Esa é a súa gran misión e o seu servizo.

10. Segundo o relato,
María evanxeliza
non só cos seus
xestos e palabras,
senón porque alá aporque alá a
onde vai levaonde vai leva
consigo a persoa deconsigo a persoa de
Xesús e o seuXesús e o seu
Espírito.Espírito.
Isto é o esencial doIsto é o esencial do
acto evanxelizadoracto evanxelizador.

11. María, portadora de ledicia.María, portadora de ledicia.
O saúdo de María contaxia a ledicia queO saúdo de María contaxia a ledicia que
agromaagroma do seu Fillo Xesús.
Ela foi a primeira en escoitar a invitación de
Deus:
«Alégrate... o Señor está contigo».

12. Agora, desde
unha actitude
de servizo e de
axuda aos que a
necesitan,
María irradia a
Boa Nova de
Xesús, o Cristo,
ao que sempre
leva consigo.
Ela é para a
Igrexa o mellor
modelo dunha
evanxelización
gozosa.

13. TRAZOS DE MARÍA
A visita de María a Sabela permite ao evanxelista Lucas poñer en contacto o Bautista
con Xesús antes incluso de nacer. A escena está cargada dunha atmosfera moi especial. As dúas
van ser Nais. As dúas foron chamadas a colaborar no plan de Deus. Non hai varóns. Zacarías
quedou mudo. Xosé está sorprendentemente ausente. As dúas mulleres ocupan toda a escena.
María que chegou presta desde Nazaré convértese na figura central. Todo xira arredor
dela e do seu Fillo. A súa imaxe brilla cuns trazos máis xenuínos que moitos otros que lle foron
engadidos posteriormente a partir de advocacións e títulos máis afastados do clima dos evanxeos.
María, «a Nai do meu Señor». Así o proclama Sabela a gritos e chea do Espírito Santo. É
certo: para os seguidores de Xesús, María é, antes que nada, a Nai do noso Señor. Este é o punto de
partida de toda a súa grandeza. Os primeiros cristiáns nunca separan a María de Xesús. Son
inseparables. «Bendicida por Deus entre todas as mulleres», ela ofrécenos a Xesús, «froito bendito
do seu ventre».
María, a crente. Sabela decláraa ditosa porque «creu». María é grande non sinxelamente
pola súa maternidade biolóxica, senón por ter acollido con fe a chamada de Deus a ser Nai do
Salvador. Soubo escoitar a Deus; gardou a súa Palabra dentro do seu corazón; meditou; puxoa en
práctica cumprindo fielmente a súa vocación. María é Nai crente.
María, a evanxelizadora. María ofrece a todos a salvación de Deus que acolleu no seu
propio Fillo. Esa é a súa gran misión e o seu servizo. Segundo o relato, María evanxeliza non só cos
seus xestos e palabras, senón porque alá onde vai leva consigo a persona de Xesús e o seu
Espírito. Isto é o esencial do acto evanxelizador.
María, portadora de ledicia. O saúdo de María contaxia a ledica que agroma do seu Fillo
Xesús. Ela foi a primeira en escoitar a invitación de Deus: «Alégrate... o Señor está contigo». Agora,
desde unha actitude de servizo e de axuda aos que a necesitan, María irradia a Boa Nova de Xesús,
o Cristo, ao que sempre leva consigo. Ela é para a Igrexa o mellor modelo dunha evanxelización
gozosa.
José Antonio Pagola