Το παρόν ερωτηματολόγιο χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση-αποτίμηση του προγράμματος της Σχολικής Διαμεσολάβησης, προκειμένου να διερευνηθούν οι απόψεις, οι θέσεις και οι στάσεις των εκπαιδευτικών για την καλλιέργεια των επικοινωνιακών και κοινωνικών δεξιοτήτων, τα αίτια των συγκρούσεων και τη Διαμεσολάβηση ως εργαλείο αντιμετώπισής τους στη μαθητική κοινότητα, μετά την υλοποίηση του προγράμματος της σχολικής διαμεσολάβησης. Παρακάτω παρατίθενται τα αποτελέσματα του ερωτηματολογίου:

1. Αποτελέσματα ερωτηματολογίου εκπαιδευτικών
Αξιολόγηση προγράμματος Σχολικής Διαμεσολάβησης

6. Από τους 33 εκπαιδευτικούς, γενικής αγωγής και παράλληλης στήριξης, ειδικό
βοηθητικό και νοσηλευτικό προσωπικό, οι 26 απάντησαν, 18 γυναίκες και 8 άνδρες.
Οι 11 είναι ηλικίας 51-60, οι 8, 41-50, οι 5, 31-40, οι 2, 20-30.
Από τους 26, οι 16 συμφωνούν ότι η συχνότητα εκδήλωσης προβλημάτων
συμπεριφοράς στην τάξη αυξάνει χρόνο με τον χρόνο, οι 6 ούτε συμφωνούν ούτε
διαφωνούν και οι 4 διαφωνούν.
Σχετικά με τη συχνότητα εκδήλωσης των προβλημάτων συμπεριφοράς των
μαθητών, οι 14 θεωρούν ότι δεν σχετίζεται με το φύλο τους, οι 7 διαφωνούν και οι
5 ούτε συμφωνούν ούτε διαφωνούν.
Στην πρόταση: «Η εκδήλωση προβλημάτων συμπεριφοράς σχετίζεται με», οι
11 απάντησαν …με την επίδοση των μαθητών, οι 7 …με την εθνικότητα και οι
υπόλοιποι 10 έδωσαν συνοπτικά τις εξής απαντήσεις:
 …την εθνικότητα, την επίδοση των μαθητών, το οικογενειακό-κοινωνικό
περιβάλλον
 …τις εμπειρίες του εκάστοτε μαθητή
 …παιχνίδια στο διάλειμμα, κοροϊδέματα
 …τις σχέσεις μεταξύ τους (μαθητές/ήτριες)
 …παιχνίδι στη γυμναστική
 …με την προσωπικότητα/χαρακτήρα και την οικογενειακή διαπαιδαγώγηση
 …ομάδες, παρέες
 …με οικογενειακά θέματα/προβλήματα, έλλειψη αυτοεκτίμησης
 …σχέσεις με τους γονείς
 …με το βιωτικό τους επίπεδο και με την απουσία ενασχόλησης εκ μέρους
των κηδεμόνων
Ακόμα οι 14 πιστεύουν ότι έχουν επαρκείς γνώσεις ώστε να διαχειριστούν
αποτελεσματικά τα προβλήματα σχολικής βίας, ενώ οι 12 θεωρούν ότι δεν έχουν
επαρκείς γνώσεις.
Σχετικά με τη διαχείριση των συγκρούσεων οι 22 χρησιμοποιούν τη
μεσολάβηση τρίτου προσώπου, δηλαδή του/της διευθυντή/ύντριας και οι
υπόλοιποι επισημαίνουν ότι μπορεί να βοηθηθούν, ανάλογα με την περίπτωση,
από γονείς, άλλους μαθητές, άλλους συναδέλφους, υπεύθυνους τμημάτων ή
ακόμα και από την ίδια την τάξη σε πρώτο χρόνο και σε δεύτερο από
διευθντή/ύντρια ή και από τους σχολικούς διαμεσολαβητές.

7. Σχετικά με το πόσο συχνά είναι αναγκαία η μεσολάβηση τρίτου προσώπου
σε μια συγκρουσιακή κατάσταση στην τάξη, οι μισοί εκπαιδευτικοί απαντούν
μερικές φορές χρειάζεται η μεσολάβηση και οι υπόλοιποι, σπάνια.
Επιπλέον οι 14 πιστεύουν ότι υπάρχει η δυνατότητα πρόβλεψης μιας
συγκρουσιακής κατάστασης και οι 12, απαντούν «όχι».
Εμπόδια που συναντούν οι εκπαιδευτικοί στην προσπάθειά τους να
αντιμετωπίσουν τα προβλήματα σχολικής βίας των μαθητών τους, οι
περισσότεροι αναφέρουν τις αυξημένες απαιτήσεις του αναλυτικού προγράμματος,
την ανεπαρκή συνεργασία με την οικογένεια, άρνηση να αποδεχτεί το γεγονός και
να βοηθήσει να επιλυθεί το θέμα, τον ανεπαρκή χρόνο διδασκαλίας, ενώ εμπόδια
θεωρούνται οι ανεπαρκείς γνώσεις, η προσωπική ανασφάλεια και η απουσία
πολιτικής για την εξεύρεση τρόπων αντιμετώπισης της ενδοσχολικής βίας.
Επιπρόσθετα οι εκπαιδευτικοί επισημαίνουν τις παρακάτω πρακτικές, ως πιο
αποτελεσματικές για την αντιμετώπιση των προβλημάτων συμπεριφοράς
και σχολικής βίας, με επικρατούσες, κατά φθίνουσα σειρά:
 Υπενθύμιση του τρόπου λειτουργίας και των κανόνων συμπεριφοράς της
τάξης
 Διαμεσολάβηση
 Συζήτηση με τον μαθητή
 Εξασφάλιση της εμπιστοσύνης του μαθητή
 Αναζήτηση συνεργασίας ειδικού (σχολικού ψυχολόγου, κοινωνικού
λειτουργού, ειδικού εκπαιδευτικού) εντός σχολείου, αν υπάρχει
 Αναζήτηση της συνεργασίας της οικογένειας του μαθητή
 Χρησιμοποίηση αμοιβών για ενίσχυση της θετικής συμπεριφοράς
 Συζήτηση μέσα στην τάξη για τις συνέπειες παρόμοιων συμπεριφορών
 Εμπλοκή των μαθητών της τάξης στην επίλυση του προβλήματος
 Αναζήτηση της συνεργασίας άλλων εκπαιδευτικών σχολείου
Σε πολύ μικρότερο ποσοστό αναφέρθηκαν οι παρακάτω πρακτικές
 Επιβολή ποινών
 Εφαρμογή εξατομικευμένης διδασκαλίας
 Χρήση απειλών,
ενώ κανείς δεν αγνοεί την όποια ενοχλητική συμπεριφορά.
Τέλος το πρόγραμμα της Σχολικής Διαμεσολάβησης μπορεί να συμβάλλει,
σύμφωνα με τους 25 εκπαιδευτικούς, στην επίλυση συγκρούσεων και τη

8. διαχείριση του θυμού, στην ανάπτυξη επικοινωνιακών δεξιοτήτων
(Ενθάρρυνση, Παραδείγματα ερωτήσεων - Ανάλυση γεγονότων,
Επανατοποθέτηση - Παράφραση - Αναπλαισίωση, Καθρέφτισμα
συναισθημάτων, Επιβεβαίωση) και τεχνικών ενεργητικής ακρόασης και στην
καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, ενώ ο ένας δίνει περισσότερη έμφαση στην
ανάπτυξη των επικοινωνιακών δεξιοτήτων.