1. Βουβός κινηματογράφος 1878 ο Βρετανός φωτογράφος Edward Muybridge, ανέπτυξε μεθόδους διαδοχικής φωτογράφησης, απεικόνισε την κίνηση ενός αλόγου . Την ίδια περίπου εποχή, ο Γάλλος φυσικός Ετιέν Μαρέ κατόρθωσε να συλλάβει φωτογραφικά το πέταγμα ενός πουλιού με τη βοήθεια μιας φωτογραφικής μηχανής με τη δυνατότητα να αποτυπώνει 12 στιγμιότυπα ανά λεπτό.

2. Σταθμός στην ιστορία του κινηματογράφου… Ο Tόμας Έντισον μαζί με τον Ουίλιαμ Ντίξον ανέπτυξαν δυο σπουδαίες μηχανές: τον κινηματογράφο (η πρώτη μηχανή λήψης) και το κινητοσκόπιο, την πρώτη μηχανή προβολής.

3. Το κινητοσκόπιο Το κινητοσκόπιο, ήταν μία μηχανή προβολής, με δυνατότητα να προβάλλει την κινηματογραφική ταινία σε ένα κουτί, το οποίο ήταν ορατό μόνο από έναν θεατή, μέσω μιας οπής. Η συσκευή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επίσημα στις 20 Μαΐου του 1891 , μαζί με την πρώτη κινηματογραφική ταινία: «Carmencita Dancing», που σημείωσε μεγάλη επιτυχία, λόγω της κινητικής πιστότητας, που πρόσφερε.

4. Κινηματογράφος Στη Γαλλία , οι αδελφοί Λυμιέρ , βασισμένοι στο κινητοσκόπιο, εφηύραν τον κινηματογράφο ( cinematographe ), μία φορητή κινηματογραφική μηχανή, λήψεως, εκτύπωσης και προβολής του φιλμ. 28 Δεκεμβρίου του 1895 , έκαναν και την πρώτη δημόσια προβολή, στο Παρίσι . Η ημερομηνία αυτή αναφέρεται από πολλούς ως η επίσημη ημέρα που ο κινηματογράφος με την σημερινή του γνωστή μορφή έκανε την εμφάνισή του.

5. Οι πρώτες ταινίες του βουβού κινηματογράφου… Μια ολιγόλεπτη ταινία τους ήταν και «Η έξοδος των εργατών από το προαύλιο του εργοστασίου Lumiere». Στην ταινία «Η είσοδος του τρένου στο σταθμό» μια ατμομηχανή έρχονταν από το βάθος της οθόνης, «ορμούσε» προς τους θεατές και τους έκανε να αναπηδούν από τον φόβο μήπως τους πατήσει. Ταύτιζαν έτσι τη δική τους οπτική αντίληψη μ’ εκείνη της κινηματογραφικής μηχανής: Ο φακός γινόταν έτσι, για πρώτη φορά ένα πρόσωπο του δράματος.

6. Βουβός κινηματογράφος & Τσάρλι Τσάπλιν

7. Τσάρλι Τσάπλιν Οι γονείς του περιπλανώμενοι ηθοποιοί Ο μικρός Τσάρλι πρωτοεμφανίσθηκε μαζί τους στη σκηνή σε ηλικία 10 ετών. Το 1912 πήγε ΗΠΑ με ένα μουσικό θίασο και εκεί έλαβε μέρος σε διάφορες κωμικές ταινίες. Στο διάστημα 1912 - 1918 έπαιξε σε πολλές μικρές κωμωδίες του βωβού κινηματογράφου δημιουργώντας τον τύπο του Σαρλό. Πρωταγωνιστούσε, αλλά ήταν επίσης ο σεναριογράφος, σκηνοθέτης και συνθέτης της μουσικής των ταινιών του.

8. Ηθοποιοί & βουβός κινηματογράφος… Ένα κωμικό ζευγάρι του βωβού κινηματογράφου, ο Σταν και ο Ολι. Ο Χονδρός και ο Λιγνός ήταν ένα χαρισματικό ντουέτο που όσο τσακώνοταν και αλληλοσπαραζόταν στην οθόνη τόσο αγαπημένο ήταν στην αληθινή ζωή. Η πρώτη ταινία στην οποία εμφανίστηκαν μαζί ήταν το "Lucky dog" το 1917.

9. Χοντρός -Λιγνός

10. Ομιλών και έγχρωμος κινηματογράφος Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο κινηματογράφος παρέμενε χωρίς ήχο (βουβός κινηματογράφος) και συχνά οι προβολές ταινιών συνοδεύονταν από ζωντανή μουσική.

11. Το τέλος…του βουβού κινηματογράφου… Η ιστορία του ηχογραφημένου κινηματογραφικού ήχου ξεκίνησε το 1926, όταν η Warner Brothers παρουσίασε μία συσκευή (Vitaphone), η οποία έδινε τη δυνατότητα αναπαραγωγής μουσικής, μέσω ενός δίσκου που συγχρονιζόταν με την μηχανή προβολής της ταινίας. Βασισμένη σε αυτή τη νέα τεχνολογία, στα τέλη του 1927, κυκλοφόρησε η ταινία The Jazz Singer, η οποία αν και κατά το μεγαλύτερο μέρος της ήταν βουβή, υπήρξε η πρώτη που περιείχε διαλόγους.

12. Για ποιο λόγο όμως να δει κάποιος βουβό σινεμά; Κάποιος μπορεί να πει: κάτι ασπρόμαυρες εικόνες είναι, με ενοχλητικό πολλές φορές κοντράστ, λάθος ταχύτητα κι ανθρωπάκια που υπερβάλλουν σε κινήσεις και εκφράσεις. Παντελής απουσία ήχου, μόνο μια υποβλητική δήθεν μουσική και κάτι καρτέλες με επεξηγηματικούς τίτλους. Βαρεμάρα σκέτη.

13. Ο βουβός κινηματογράφος μια αυτόνομη μορφή έκφρασης… Η έλλειψη του ήχου επέβαλε τελείως διαφορετική προσέγγιση της εικόνας, της υποκριτικής και της αφήγησης, στο δράμα, την περιπέτεια και φυσικά την κωμωδία. Α ποτελεί τον πρόγονο του σημερινού σινεμά, αφού επί των ημερών του γεννήθηκαν τα στούντιο, το σταρσίστεμ, τα οπτικά εφέ, οι επικίνδυνες σκηνές, η γλώσσα του μοντάζ και τα κινηματογραφικά είδη…

14. H ταινία The Artist, που αποτελεί τον ύμνο της βιομηχανίας του Χόλιγουντ στον βουβό κινηματογράφο είναι ο μεγάλος νικητής των φετεινών Όσκαρ (5 χρυσά αγαλματίδια).

15. Τέλος The end Μαρία Παπαδοπούλου 27/2/2012