1. จังหวัดศรีสะเกษ
ศรีสะเกษ แดนปราสาทขอม หอมกระเทียมดี มีสวนสมเด็จ
เขตดงลําดวน หลากลวนวัฒนธรรม เลิศล้ําสามัคคี
ต รา ประจํ า จั ง หวัด
ต รา ผ า ผู ก ค อลู ก เสือ

2. ขอมูลทั่วไป
ชื่ออักษรไทย ศรีสะเกษ
ชื่ออักษรโรมัน Si Sa Ket
ผูวาราชการ นายกองเอกวิลาศ รุจิวัฒนพงษ (ตั้งแต พ.ศ. 2553 )ISO
3166-2 TH-33
สีประจํากลุมจังหวัด สีสม ███
ตนไมประจําจังหวัด ลําดวน
ดอกไมประจําจังหวัด ลําดวน
ขอมูลสถิติ
พื้นที ่ 8,839.976 ตร.กม.[1] (อันดับที ่ 21)
ประชากร 1,446,345 คน[2] (พ.ศ. 2552) (อันดับที ่ 9)
ความหนาแนน 163.61 คน/ตร.กม. (อันดับที ่ 19)

3. ศูนยราชการ
ที่ตั้ง
ศาลากลางจังหวัดศรีสะเกษ ถนนเทพา ตําบลเมืองเหนือ อําเภอเมือง
ศรีสะเกษ
จังหวัดศรีสะเกษ 33000
โทรศัพท (+66) 0 4561 1139
เว็บไซต จังหวัดศรีสะเกษ แผนที่
จังหวัดศรีสะเกษ เปนจังหวัดหนึ่งใน 76 จังหวัดของประเทศ
ไทย ตั้งอยูในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีเนื้อที่ประมาณ 8,840
ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 1.44 ลานคน มาก
เปนอันดับที ่ 9 ของประเทศ ประชากรสวนใหญพูดภาษาถิ่น
อีสาน ภาษาเขมร (เขมรสูง) และภาษากวย(กูย, โกย, สวย) ตั้ง
ศาลากลางจังหวัดที่ตําบลเมืองเหนือ อําเภอเมืองศรีสะเกษ
จังหวัดศรีสะเกษ

4. พัฒนาการทางประวัติศาสตร
จังหวัดศรีสะเกษ เริ่มขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย เมื่อ พ.ศ. 2302
สมเด็จพระเจาเอกทัศนโปรดใหยกบานปราสาทสี่เหลี่ยมดงลําดวนขึ้นเปน
เมืองนครลําดวน ตอมาเมืองนครลําดวนเกิดภาวะขาดแคลนน้ําจึงโปรดเกลา
ฯ ใหเทครัวไปจัดตั้งเมืองใหมที่ริมหนองแตระหางจากเมืองเดิม ไปทางใต
เมืองใหมเรียก "เมืองขุขันธ" หรือ "เมืองคูขัณฑ" ซึ่งไดแกอําเภอขุขันธใน
ปจจุบัน ตอมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟาจุฬาโลกโปรดเกลาฯ ใหแยก
บานโนนสามขาสระกําแพงจากเมืองขุขันธ แลวตั้งเปนเมืองใหมเรียก เมือง
ศรีสะเกศ