Χειρουργική Νοσηλευτική Ι (Θ)
Ενότητα 2: Διαταραχές Ύδατος και Ηλεκτρολυτών
Αντωνία Καλογιάννη, Καθηγήτρια Εφαρμογών
Τμήμα Νοσηλευτικής
Ανοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα στο ΤΕΙ Αθήνας
Το περιεχόμενο του μαθήματος
διατίθεται με άδεια Creative
Commons εκτός και αν αναφέρεται
διαφορετικά
Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού
Προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και
συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό
Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.
Ισοζύγιο υγρών
• Καθημερινά στον ανθρώπινο οργανισμό εισέρχονται και
αποβάλλονται μεγάλες ποσότητες υγρών και ηλεκτρολυτών
στα πλαίσια της φυσιολογικής λειτουργίας,
• Πάραυτα η υδατοηλεκτρολυτική ισορροπία διατηρείται
σταθερή και επιτυγχάνεται ομοιοστασία.
1
Ισοζύγιο ύδατος
• Η ισορροπία μεταξύ εισερχόμενων και εξερχόμενων
(αποβαλλόμενων) υγρών,
• Αύξηση των εισερχόμενων ή μείωση των αποβαλλόμενων
υγρών= θετικό ανισοζύγιο ύδατος,
• Μείωση των εισερχόμενων ή αύξηση των εξερχόμενων
υγρών (αποβαλλόμενων) = αρνητικό ανισοζύγιούδατος.
2
Μέση πρόσληψη υγρών
Ημερήσια Πρόσληψη από
Τροφές - Υγρά
≈21000 ml / 24ωρο
Ημερήσια Σύνθεση από
Οξείδωση Υδατανθράκων
≈200 ml / 24ωρο
Σύνολο Προσλαμβανόμενων
Υγρών 24ώρου
≈23000 ml / 24ωρο
3
Μέση ημερήσια αποβολή υγρών
Άδηλη Αναπνοή από
Πνεύμονες
≈350 ml / 24ωρο
Άδηλη Αναπνοή από Δέρμα ≈350 ml / 24ωρο
Ιδρώτας ≈100 ml / 24ωρο
Κόπρανα ≈100 ml / 24ωρο
Ούρα ≈1300 ml / 24ωρο
Σύνολο Αποβαλλόμενων Υγρών
24ώρου
≈2200 ml / 24ωρο
4
Διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών
• Υπογκαιμία/ Αφυδάτωση,
• Υπερογκαιμία/υπερφόρτωση,
• Οίδημα,
• Υπονατριαιμία/Υπερνατριαιμία,
• Υποκαλιαιμία/Υπερκαλιαιμία,
• Υπασβεστιαιμία/υπερασβεστιαμία.
5
Υπογκαιμία
• Υπογκαιμία είναι η μείωση του κυκλοφορούντος όγκου
αίματος ή των υγρών του Εξωκυττάριου Χώρου.
• εγκαθίσταται όταν ο όγκος των σωματικών υγρών που
αποβάλλονται υπερβαίνει τον όγκου του προσλαμβανόμενου
νατρίου και νερού. *
*Από το στόμα, ενδοφλέβια, κ.α.
6
Αιτίες υπογκαιμίας
• Μειωμένη πρόσληψη,
• Αυξημένη αποβολή (Απώλειες) από:
o Tο γαστρεντερικό σωλήνα,
o Tους νεφρούς,
o Tο δέρμα και το αναπνευστικό.
• Αιμορραγία,
• Μετακίνηση υγρών σε τρίτο χώρο.
7
Μειωμένη πρόσληψη
• Έλλειψη νερού,
o Ναυαγοί, απουσία πόσιμου νερού κλπ,
• Αδυναμία πρόσληψης,
o Αδυναμία κατάποσης,
o Μειωμένο επίπεδο συνείδησης κλπ.
8
Απώλειες από το δέρμα
• Εφίδρωση,
• Εγκαύματα,
• Άδηλες απώλειες.
9
Απώλειες από το αναπνευστικό
• Ταχύπνοια,
• Πυρετός,
• Τραχειοστομία,
• Χορήγηση ξηρού οξυγόνου.
10
Απώλειες από το γαστρεντερικό
• Έμετοι,
• Διάρροιες,
• Συρρίγγια.
Αιμορραγία:
• Εξωτερική,
• Εσωτερική.
11
Νεφρικές απώλειες
• Έντονη διούρηση
o Φάρμακα (διουρητικά),
o Ωσμωτικές ουσίες,
‒ ΣΔ, μαννιτόλη ουρία,
• Ενδοκρινικά αίτια,
o Άποιος διαβήτης.
12
Απώλεια υγρών στον τρίτο χώρο
• Ειλεός,
• Οξεία παγκρεατίτιδα ή περιτονίτιδα,
• Απόφραξη μεγάλης φλέβας.
13
Απάντηση του Οργανισμού σε υπογκαιμία
1. Κατακράτηση νατρίου και νερού από τους νεφρούς μέσω
νευρο-ορμονικών μηχανισμών,
14
• Μειωμένη παροχή αίματος στο αρτηρίδιο→ ρενίνη
→αγγειοτασίνη→αλδοστερόνη.
2. Ενεργοποίηση της δίψας,
3. Κινητοποίηση του ΣΝΣ.
Κλινικές εκδηλώσεις υπογκαιμίας
(1 από 2)
• Δίψα,
• Ωχρότητα, ξηρότητα δέρματος – βλεννογόνων,
•  της σπαργής του δέρματος,
• Υπόταση,
• Ταχυκαρδία,
• Ταχύπνοια,
• Κενές φλέβες (μείωση της τριχοειδικής επαναπλήρωσης),
• Ατονία, μυϊκές κράμπες.
15
• Διαταραχές του επιπέδου συνείδησης,
• Μείωση της διούρησης (ολιγουρία έως ανουρία),
• Σκούρα, πυκνά ούρα,
•  κεντρικής φλεβικής πίεσης,
•  του σωματικού βάρους,
• Μειωμένος περισταλτισμός / δυσκοιλιότητα,
• θωρακικός πόνος (σε στεφανιαία νόσο),
• Αύξηση της θερμοκρασίας (ΣΕ ΣΟΒΑΡΗ ΑΦΥΔΑΤΩΣΗ).
16
Κλινικές εκδηλώσεις υπογκαιμίας
(2 από 2)
Εργαστηριακά ευρήματα υπογκαιμίας
• Na ούρων < 10-15 meq/L,
• Ωσμωτικότητα ούρων > 450 mOsm/Kg,
• BUN : Cr ορού > 20 :1ούρων,
• Μεταβολές Na+ (↑), K+, και HCO3-,
•  Ht, και ουρίας ,  της λευκωματίνης του ορού,
• ειδικό βάρος >1010 (συνήθως).
17
Στόχοι θεραπείας
Αιτιολογική αντιμετώπιση
• Αναζήτηση της αιτίας που
προκάλεσε την
υποογκαιμία,
• Πχ αιμορραγία, έμετοι,
διάρροιες κλπ,
• Θεραπεία της αιτίας.
18
Συμπτωματική αντιμετώπιση
• Αποκατάσταση της απώλειας
των υγρών και ηλεκτρολυτών.
• Η σύσταση των διαλυμάτων
που χρησιμοποιούνται για
την αποκατάσταση των
ελλειμμάτων εξαρτάται από
την σύσταση των υγρών που
χάθηκαν.
Θεραπεία/ Νοσηλευτικές παρεμβάσεις
(1 από 2)
• Αναζήτηση και άρση (θεραπεία) της αιτίας
o Διακοπή αιμορραγίας,
o Αντιμετώπιση εμετών, διάρροιας κλπ.
• Ενυδάτωση ασθενή
o P.os (εφόσον δεν υπάρχει αντένδειξη),
o Τοποθέτηση φλεβοκαθετήρα και
o Iv χορήγηση: κρυσταλλοειδή ισότονα διαλύματα,
o Ο Όγκος των χορηγούμενων υγρών εξαρτάται από τις
απώλειες.
19
• Καταγραφή προσλαμβανόμενων,
o Είδος διαλυμάτων, ρυθμός χορήγησης (ml/h),
• Καταγραφή αποβαλλόμενων,
o Τοποθέτηση καθετήρα κύστεως και μέτρηση ούρων 24ώρου
o από ρινογαστρικό (Levin),
o από άλλες παροχετεύσεις (τραύμα, θωρακική παροχέτευση
κ.λ.π.)
• Παρακολούθηση ασθενή για
o Σημεία βελτίωσης (φυσιολογικά ΖΣ, χρώμα επίπεδο συνείδησης
κλπ),
o ή επιπλοκών: υποογκαιικό shock (επιδείνωση των σημείων και
συμπτωμάτων της υποογκαιμίας),
o ή υπερογκαιμία. 20
Θεραπεία/ Νοσηλευτικές παρεμβάσεις
(2 από 2)
Υπερογκαιμία
(περίσσεια ύδατος ή δηλητηρίαση με ύδωρ)
 Αύξηση του κυκλοφορούντος όγκου ή του
εξωκυττάριου υγρού.
21
Αίτια υπερογκαιμίας
1. Υπερβολική χορήγηση ύδατος,
o Ιατρονοσηλευτικά αίτια,
‒ Αρρύθμιστη και ανεξέλεγκτη ροή διαλυμάτων.
o Διαιτητικές συνήθειες (μεγάλη κατανάλωση αλατιού),
2. Ελαττωμένη αποβολή,
o Νεφρική ανεπάρκεια,
3. Συνδυασμός των δύο.
22
Κλινική εικόνα υπερογκαιμίας
• Δυσφορία, δύσπνοια, διαταραχές της αναπνοής,
• Πνευμονικό οίδημα,
• Αύξηση της ΚΦΠ,
• Υπνηλία, κεφαλαλγία, αδυναμία,
• Πολυουρία (αρχικά χωρίς νεφρική ανεπάρκεια) ή ελάττωση
του όγκου των ούρων (νεφρική ανεπάρκεια),
• Υγρό και ψυχρό δέρμα,
• Περιφερικά οιδήματα,
• Σπασμοί, κώμα.
23
Θεραπεία υπερογκαιμίας
Αιτιολογική αντιμετώπιση
• Αναζήτηση και Άρση της
υποκείμενης αιτίας
o Λάθος υπολογισμός IV
χορήγησης διαλυμάτων;
o ΟΝΑ, ΧΝΑ;
o Απρόσφορη έκκριση
αντιδιουρητικής ορμόνης ;
24
Συμπτωματική αντιμετώπιση
• Άναλος δίαιτα,
• Χορήγηση διουρητικών,
• Περιορισμός του ύδατος,
• Χορήγηση υπέρτονου
διαλύματος χλωριούχου
νατρίου εάν το επιτρέπει η
αιμοδυναμική κατάσταση του
ασθενούς.
Οίδημα
Είναι η παθολογική αύξηση του διαμέσου υγρού, (στο
διαμεσοκυττάριο χώρο) που οδηγεί σε εμφανή διόγκωση των
ιστών.
25
“Indication of edema – a symptom of malnutrition”, από
Oxfam International διαθέσιμο με άδεια CC BY-NC-ND 2.0
Αίτια ανάπτυξης οιδήματος
• Αυξημένη υδροστατική πίεση αίματος,
• Ελαττωμένη ογκωτική πίεση πλάσματος (υποπρωτεΐναιμία),
• Λεμφαγγειακή απόφραξη (συνήθως τοπικό),
• Αυξημένη κολλοειδοσμωτική και οσμωτική πίεση του υγρού
των ιστών,
• Αυξημένη διαπερατότητα ενδοθηλίου.
26
Οίδημα οφειλόμενο σε αυξημένη
υδροστατική πίεση
• Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια,
• Θρόμβωση φλέβας ή αίτια που προκαλούν απόφραξη
φλέβας,
• Συμφυτική περικαρδίτιδα,
• Κίρρωση ήπατος (Πυλαία υπέρταση),
• Κατακράτηση ύδατος και ηλεκτρολυτών ή υπερβολική
χορήγηση υγρών.
27
Τριχοειδή αγγεία
28
“Illu capillary”, από Arcadian διαθέσιμο ως κοινό κτήμα
Λεμφαγγεία
29
“Illu lymph capillary”, από Lennert B διαθέσιμο ως
κοινό κτήμα
Οίδημα οφειλόμενο σε ελαττωμένη
ογκωτική πίεση πλάσματος
• Κυριότερη αιτία η ΥΠΟΠΡΩΤΕΪΝΑΙΜΙΑ
o Κίρρωση ήπατος,
o Πλημμελή διατροφή,
o Σπειραματοπάθειες λόγω αυξημένης
διήθησης πρωτεϊνών από το
πλάσμα,
o Εντεροπάθειες με απώλεια
πρωτεϊνών.
30
“Hepaticfailure”, από Jmh649
διαθέσιμο με άδεια CC BY-SA 3.0
Οίδημα οφειλόμενο σε λεμφαγγειακή
απόφραξη (Λεμφοίδημα)
• Σε απόφραξη λεμφαγγείων από διήθηση στα κακοήθη
νεοπλάσματα,
• Χειρουργική αφαίρεση λεμφαδένων και λεμφαγγείων,
• Φλεγμονές,
• Ουλοποίηση μετά από ακτινοθεραπεία.
31
Λεμφοίδημα
32
“Primary
intestinal
lymphangiectasia
(Waldmann's
disease)
-
legs”,
από
Filip
em
διαθέσιμο
με
άδεια
CC
BY
2.0
Οίδημα οφειλόμενο σε αυξημένη κολλοειδοσμωτική
και οσμωτική πίεση του υγρού των ιστών
• Υπερβολική κατανάλωση άλατος,
• Αυξημένη σωληναριακή επαναρρόφηση νατρίου,
• Ελαττωμένη νεφρική διήθηση,
• Εναπόθεση ουσιών (βλεννοπολυσακχαρίτες-μυξοίδημα).
33
Οίδημα οφειλόμενο σε αυξημένη
διαπερατότητα ενδοθηλίου
• Φλεγμονές,
• Εγκαύματα-τραύματα,
• Τοξικές, αλλεργικές ή ανοσολογικές αντιδράσεις.
34
Θεραπεία οιδήματος
Αιτιολογική
• Άρση της υποκείμενης
αιτίας
o Π.χ. θεραπεία καρδιακής
ανεπάρκειας, ηπατικής
κίρρωσης,
εντεροπαθειών,
θεραπεία υποσιτισμού,
Αντιμετώπιση
αλλεργικών
καταστάσεων κλπ.
35
Συμπτωματική
• Δίαιτα: περιορισμός
νερού και άλατος,
• Χορήγηση διουρητικών,
• Χορήγηση πρωτεϊνών (σε
υποπρωτεϊναιμία).
Νοσηλευτική φροντίδα ασθενή με
οίδημα
ΣΚΟΠΟΣ
• Να υποχωρήσει το οίδημα,
• Να προληφθεί η βλάβη του δέρματος λόγω στραγγαλισμού
των τριχοειδών που τροφοδοτούν το δέρμα και μπορεί να
προκληθεί:
o Ισχαιμία: εξέλκωση και νέκρωση του δέρματος,
o Κατακλίσεις,
o Λοίμωξη.
36
Νοσηλευτικές παρεμβάσεις στην
αντιμετώπιση του οιδήματος
• Εφαρμογή γενικών μέτρων για άρση (θεραπεία) της αιτίας,
• Ανύψωση του/των μέλους/ων,
• Αποφυγή πίεσης και τραυματισμού,
• Καλή καθαριότητα και αποφυγή περισσότερης υγρασίας.
37
Διαταραχές Ηλεκτρολυτών
38
Διαταραχές Νατρίου
• Το νάτριο αποτελεί τον κατεξοχήν εξωκυττάριο ηλεκτρολύτη
και ρυθμιστή της εξωκυττάριας ωσμωτικής πίεσης,
• Ιδιαίτερα ευαίσθητο το ΚΝΣ (εγκεφαλικό κύτταρο),
• Υπονατριαμία προκαλεί διόγκωση των κυττάρων (β),
• Υπερνατριαμία προκαλεί συρρίκνωση των κυττάρων και
κυτταρική αφυδάτωση (α).
39
α β
“Turgor pressure on plant cells diagram”, από
LadyofHats B διαθέσιμο ως κοινό κτήμα
Υπονατριαιμία
Όταν Na πλάσματος <136 mEq/L.
Αίτια:
• Κατακράτηση και περίσσεια νερού,
o Δηλητηρίαση από ύδωρ, νεφρωσικό σύνδρομο, σύνδρομο
απρόσφορης έκκρισης ADH,
• Αυξημένη αποβολή νατρίου,
o Εφιδρώσεις, απώλεια από παροχετεύσεις (γαστρεντερικό),
• Μειωμένη πρόσληψη,
o Άναλος δίαιτα,
• Συνδυασμός των δύο παραγόντων.
40
Κλινική εικόνα υπονατριαιμίας
• Όταν Na:130-135 mEq/L
o Συνήθως χωρίς συμπτώματα.
• Όταν Na: 120-130 mEq/L
o Ταχυσφυγμία, υπόταση,
o Ναυτία, κράμπες, εμετούς και κοιλιακούς πόνους.
• Όταν Na: < 120 mEq/L
o Έντονη αδυναμία,
o Δύσπνοια (μέχρι και ΟΠΟ),
o Μειωμένα τενόντια αντανακλαστικά,
o Σύγχυση, διέγερση, κώμα και τελικά θάνατος.
41
Θεραπεία υπονατριαιμίας
Αιτιολογική αντιμετώπιση
• Αναζήτηση και θεραπεία
της αιτίας.
42
Συμπτωματική αντιμετώπιση
• Περιορισμός υγρών,
• Λήψη αλατιού με δίαιτα,
• χορήγηση υπέρτονου διαλύματος
χλωριούχου νατρίου εάν το
επιτρέπει η αιμοδυναμική
κατάσταση του ασθενούς,
• Μέτρηση ισοζυγίου ύδατος,
• Παρακολούθηση ασθενή για
εμφάνιση προβλημάτων
(σφύξεις, αναπνοές, επίπεδο
συνείδησης, ζύγισμα, κλπ),
• Εργαστηριακός έλεγχος.
Υπερνατριαιμία
Όταν Na πλάσματος >145 mEq/L .
Αίτια:
• Αυξημένη πρόσληψη Νατρίου
o Υπερνατριούχος δίαιτα, χορήγηση διαλυμάτων με υψηλή
περιεκτικότητα νατρίου (διττανθρακικά).
• Μειωμένη αποβολή Νατρίου
o Υπεραλδοστερονισμός, ΄ν. Cushing, κορτικοστεροειδή,
o Απώλεια ύδατος από ποικίλα αίτια,
o Μειωμένη πρόσληψη ύδατος.
43
Κλινική εικόνα υπερνατριαιμίας
• Αρχικά
o ληθαργικότητα, ανησυχία,
o Αδυναμία, υπόταση,
o Δέρμα και βλεννογόνοι ξηροί.
• Όψιμα
o ευερεθιστότητα και αργότερα σπασμοί, κώμα και τελικά
θάνατος.
44
Θεραπεία Υπερνατριαιμίας
Αιτιολογική αντιμετώπιση
• Διακοπή της περαιτέρω
απώλειας ύδατος (με
πιθανή χορήγηση
αντιδιουρητικής ορμόνης
όπου είναι απαραίτητο ή
διορθώνοντας τυχόν
ωσμωτική διούρηση).
45
Συμπτωματική αντιμετώπιση
• Άναλος δίαιτα,
• Αναπλήρωση του
ελλείμματος ύδατος με
υπότονα υγρά,
• Μέτρηση ισοζυγίου,
• Παρακολούθηση ασθενή για
εμφάνιση προβλημάτων
(σφύξεις, αναπνοές, επίπεδο
συνείδησης, ζύγισμα, κλπ),
• Εργαστηριακός έλεγχος.
Διαταραχές Καλίου
• Ιδιαίτερα ευαίσθητο το μυοκάρδιο (μυοκαρδιακή ίνα),
• Υποκαλιαιμία: αύξηση της συχνότητας της καρδιακής
συστολής , ταχυαρρυθμίες,
• Υπερκαλιαιμία: μείωση της συχνότητας της καρδιακής
συστολής , βραδυαρρυθμίες.
46
Υποκαλιαιμία
Όταν Κ πλάσματος <3,5 mEq/L.
Αίτια:
• Ανεπαρκής πρόσληψη,
• Αυξημένη αποβολή καλίου,
o Αυξημένη διούρηση, Cushing, υπεραλδοστερονισμός,
διάρροια, εμετός.
• Μετακίνησή του από τον εξωκυττάριο στον ενδοκυττάριο
χώρο.
o Υπερινσουλιναιμία: Είσοδος γλυκόζης στα κύτταρα,
o Μεταβολική αλκάλωση,
o ΟΠΔ.
47
Κλινική εικόνα υποκαλιαιμίας
• Διαταραχές της καρδιακής λειτουργίας (αρρυθμίες, πτώση
του ST διαστήματος, χαμηλό έπαρμα Τ και σαφές κύμα U.
• Αδυναμία, κράμπες, μυαλγίες και σε περιπτώσεις έντονης
υποκαλιαιμίας ραβδομυόλυση.
• Εκδηλώσεις από συμμετοχή των λείων μυϊκών ινών με εικόνα
δυσκοιλιότητας ή ειλεού.
• Νευρολογικές εκδηλώσεις: δίψα, διαταραχές των εν τω βάθει
τενόντιων αντανακλαστικών και παραισθησίες.
48
ECG Pattern Of Hypokalemia
49
Prominent U Wave
Biphasic T wave
Depressed ST segment
Θεραπεία υποκαλιαιμίας
Αιτιολογική αντιμετώπιση
• Αναζήτηση και
θεραπεία της αιτίας.
50
Συμπτωματική αντιμετώπιση
• Αποκατάσταση του ολικού
ελλείμματος καλίου,
o Αναπλήρωση του
ελλείμματος με διαλύματα
εμπλουτισμένα σε Κ με ΙΟ,
• Παρακολούθηση ασθενή για
εμφάνιση προβλημάτων
(σφύξεις, ΗΚΓ, αναπνοές,
μυϊκός τόνος, κλπ),
• Εργαστηριακός έλεγχος.
Υπερκαλιαιμία
Όταν Κ πλάσματος > από 5,5 mEq/L
Αίτια :
• Αυξημένη πρόσληψη,
o Διατροφή, μεταγγίσεις, υπερβολική χορήγηση διαλυμάτων
πλούσια σε Κ,
• Μετακίνηση καλίου προς τον εξωκυττάριο χώρο,
o Μεταβολική οξέωση,
o Κυτταρική καταστροφή (τραύμα, χημειοθεραπεία),
• Μειωμένη αποβολή καλίου από τους νεφρούς,
o νεφρική ανεπάρκεια, επινεφριδιακή ανεπάρκεια,
o χορήγηση καλιοσυντηρηντικών διουρητικών.
51
Κλινική εικόνα υπερκαλιαιμίας
• Διαταραχές της καρδιακής λειτουργίας που μπορούν να
οδηγήσουν σε:
o Κοιλιακή μαρμαρυγή και ασυστολία.
o Μεταβολές από το ΗΚΓ (υψηκόρυφα επάρματα Τ,
ακολούθως εξαφανίζονται τα επάρματα Ρ, διευρύνονται
τα QRS και τελικά επέρχεται κοιλιακή μαρμαρυγή.
o Ελάττωση των αγγειακών περιφερικών αντιστάσεων.
o Μυϊκή αδυναμία η οποία ξεκινά από τα κάτω άκρα και
μπορεί να εξελιχθεί σε χαλαρή τετραπάρεση.
o Διάταση εντέρου ή και παραλυτικός ειλεός.
52
ΗΚΓ υπερκαλιαιμίας
53
Tall
peaked T
wave
Tall
peaked T
wave
Loss of P
wave
Widened
QRS with
tall T wave
Θεραπεία υπερκαλιαιμίας
Αιτιολογική αντιμετώπιση
• Αναζήτηση και θεραπεία
της αιτίας.
54
Συμπτωματική αντιμετώπιση
• Διακοπή της περαιτέρω πρόσληψης
καλίου από όλες τις οδούς,
• Είσοδος του καλίου στον
ενδοκυττάριο χώρο,
– Χορήγηση ινσουλίνης και
γλυκόζης,
• Χορηγηση ανταγωνιστών της δράσης
του καλίου πάνω στην κυτταρική
μεμβράνη (γλυκονικό ή χλωριούχο
ασβέστιο),
• Προάγοντας την αποβολή καλίου,
– Ιονταλλακτικές ρητίνες p.os, ή
από έντερο (υποκλυσμοί),
– Με αιμοκάθαρση.
Διαταραχή Ασβεστίου
55
Υπασβεστιαιμία
Όταν Ca: <9,0 mg/dl
Αίτια
• Μειωμένη πρόσληψη,
o Δίαιτα, σύνδρομα δυσαπορρόφησης, ΧΝΑ,
• Αυξημένη αποβολή,
o ΟΝΑ, στεατόρροια,
• Καταστάσεις που προκαλούν μείωση του ιονισμένου Ca,
o Πολλαπλές μεταγγίσεις, οξεία παγκρεατίτιδα,
υπερφωσφαταιμία, ακινησία,
o Καταστροφή ή αφαίρεση παραθυρεοειδών αδένων.
56
Κλινική εικόνα υπασβεστιαιμίας
• Μειωμένη καρδιακή συχνότητα και συσταλτικότητα,
• Αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά,
• Υπερδιέγερση των σκελετικών μυών,
• Μυϊκές συσπάσεις, σπασμοί, τετανία,
• Σημεία Trousseau και Chvostek,
• Αυξημένοι εντερικοί ήχοι, διάρροιες.
57
Προβλήματα ασθενών με
υπασβεστιαιμία
• Μειωμένη καρδιακή παροχή,
• Πόνος από κράμπες και μυϊκές συσπάσεις,
• Ανεπαρκής τύπος αναπνοής, ασφυξία από διαταραχή της
λειτουργίας των αναπνευστικών μυών (αυξημένες
συσπάσεις),
• Κίνδυνος τραυματισμού και καταγμάτων,
• Τετανία.
58
Κλινικά σημεία υπασβετιαιμίας
59
• Σημείο Trousseau (σπασμός στον καρπό),
• Σημείο Chvostek (σπασμός προσώπου μετά από πλήξη του
προσωπικού νεύρου).
Chvostek's Sign and Trousseau's Sign due to
Postoperative Acquired Hypoparathyroidism
Θεραπεία υπασβεστιαιμίας
• Αιτιολογική αντιμετώπιση,
• Συμπτωματική αντιμετώπιση,
o Χορήγηση ασβεστίου με ΙΟ
‒ p.os, IV , δίαιτα,
o Παρακολούθηση ασθενή για εμφάνιση προβλημάτων
(σφύξεις, αναπνοές, ΗΚΓ κλπ),
o Εργαστηριακός έλεγχος,
o Αντιμετώπιση των προβλημάτων του ασθενή,
‒ Προφύλαξη από κακώσεις, πρόληψη αναπνευστικών
προβλημάτων, αναλγησία κλπ.
60
Υπερασβεστιαιμία
Ασβέστιο >10,5mg/dl
ΑΙΤΙΑ
• Υπερβολική πρόσληψη,
• Μειωμένη αποβολή,
o Νεφρική ανεπάρκεια, χρήση διουρητικών θειαζίδης,
• Καταστάσεις που προκαλούν αύξηση του ασβεστίου,
o Υπερπαραθυρεοειδισμός,
o Ακινησία,
o Αφυδάτωση, λίθιο κλπ.
61
Θεραπεία υπερασβεστιαιμίας
62
Αιτιολογική αντιμετώπιση
-
Συμπτωματική αντιμετώπιση
• Διακοπή χορήγησης ασβεστίου και
φαρμάκων που προκαλούν αύξηση
του ασβεστίου, με ΙΟ ,
• Παρακολούθηση ασθενή για
εμφάνιση προβλημάτων (σφύξεις,
αναπνοές, ΗΚΓ κλπ),
• Εργαστηριακός έλεγχος,
• Αντιμετώπιση των προβλημάτων του
ασθενή,
– Προφύλαξη από κακώσεις,
πρόληψη αναπνευστικών
προβλημάτων, αναλγησία κλπ.
Τέλος Ενότητας
Σημειώματα
Σημείωμα Αναφοράς
Copyright Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας, Αντωνία Καλογιάννη
2014. Αντωνία Καλογιάννη. «Χειρουργική Νοσηλευτική Ι (Θ). Ενότητα 2:
Διαταραχές Ύδατος και Ηλεκτρολυτών». Έκδοση: 1.0. Αθήνα 2014. Διαθέσιμο
από τη δικτυακή διεύθυνση: ocp.teiath.gr.
Σημείωμα Αδειοδότησης
Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Αναφορά,
Μη Εμπορική Χρήση Παρόμοια Διανομή 4.0 [1] ή μεταγενέστερη, Διεθνής Έκδοση.
Εξαιρούνται τα αυτοτελή έργα τρίτων π.χ. φωτογραφίες, διαγράμματα κ.λ.π., τα οποία
εμπεριέχονται σε αυτό. Οι όροι χρήσης των έργων τρίτων επεξηγούνται στη διαφάνεια
«Επεξήγηση όρων χρήσης έργων τρίτων».
Τα έργα για τα οποία έχει ζητηθεί άδεια αναφέρονται στο «Σημείωμα Χρήσης Έργων
Τρίτων».
[1] http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/
Ως Μη Εμπορική ορίζεται η χρήση:
• που δεν περιλαμβάνει άμεσο ή έμμεσο οικονομικό όφελος από την χρήση του έργου, για
το διανομέα του έργου και αδειοδόχο
• που δεν περιλαμβάνει οικονομική συναλλαγή ως προϋπόθεση για τη χρήση ή πρόσβαση
στο έργο
• που δεν προσπορίζει στο διανομέα του έργου και αδειοδόχο έμμεσο οικονομικό όφελος
(π.χ. διαφημίσεις) από την προβολή του έργου σε διαδικτυακό τόπο
Ο δικαιούχος μπορεί να παρέχει στον αδειοδόχο ξεχωριστή άδεια να χρησιμοποιεί το έργο για
εμπορική χρήση, εφόσον αυτό του ζητηθεί.
Επεξήγηση όρων χρήσης έργων τρίτων
Δεν επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου, παρά μόνο εάν ζητηθεί εκ νέου
άδεια από το δημιουργό.
©
διαθέσιμο με
άδεια CC-BY
διαθέσιμο με άδεια
CC-BY-SA
διαθέσιμο με άδεια
CC-BY-NC-SA
διαθέσιμο με άδεια
CC-BY-NC
Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου και η δημιουργία παραγώγων αυτού με
απλή αναφορά του δημιουργού.
Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου με αναφορά του δημιουργού, και
διάθεση του έργου ή του παράγωγου αυτού με την ίδια άδεια.
Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου με αναφορά του δημιουργού.
Δεν επιτρέπεται η εμπορική χρήση του έργου.
Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου με αναφορά του δημιουργού
και διάθεση του έργου ή του παράγωγου αυτού με την ίδια άδεια.
Δεν επιτρέπεται η εμπορική χρήση του έργου.
διαθέσιμο με άδεια
CC-BY-ND
Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου με αναφορά του δημιουργού.
Δεν επιτρέπεται η δημιουργία παραγώγων του έργου.
διαθέσιμο με άδεια
CC-BY-NC-ND
Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου με αναφορά του δημιουργού.
Δεν επιτρέπεται η εμπορική χρήση του έργου και η δημιουργία παραγώγων του.
διαθέσιμο με άδεια
CC0 Public Domain
διαθέσιμο ως κοινό κτήμα
Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου, η δημιουργία παραγώγων αυτού και η
εμπορική του χρήση, χωρίς αναφορά του δημιουργού.
Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου, η δημιουργία παραγώγων αυτού και η
εμπορική του χρήση, χωρίς αναφορά του δημιουργού.
χωρίς σήμανση Συνήθως δεν επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου.
Διατήρηση Σημειωμάτων
Οποιαδήποτε αναπαραγωγή ή διασκευή του υλικού θα πρέπει
να συμπεριλαμβάνει:
 το Σημείωμα Αναφοράς
 το Σημείωμα Αδειοδότησης
 τη δήλωση Διατήρησης Σημειωμάτων
 το Σημείωμα Χρήσης Έργων Τρίτων (εφόσον υπάρχει)
μαζί με τους συνοδευόμενους υπερσυνδέσμους.
Χρηματοδότηση
• Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό έχει αναπτυχθεί στo πλαίσιo του
εκπαιδευτικού έργου του διδάσκοντα.
• Το έργο «Ανοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα στο ΤΕΙ Αθηνών» έχει
χρηματοδοτήσει μόνο την αναδιαμόρφωση του εκπαιδευτικού υλικού.
• Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος
«Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από την
Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς
πόρους.

02_Διαταραχές_Ύδατος_Ηλεκτρολυτών(Χειμερινό_14).pptx

  • 1.
    Χειρουργική Νοσηλευτική Ι(Θ) Ενότητα 2: Διαταραχές Ύδατος και Ηλεκτρολυτών Αντωνία Καλογιάννη, Καθηγήτρια Εφαρμογών Τμήμα Νοσηλευτικής Ανοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα στο ΤΕΙ Αθήνας Το περιεχόμενο του μαθήματος διατίθεται με άδεια Creative Commons εκτός και αν αναφέρεται διαφορετικά Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.
  • 2.
    Ισοζύγιο υγρών • Καθημερινάστον ανθρώπινο οργανισμό εισέρχονται και αποβάλλονται μεγάλες ποσότητες υγρών και ηλεκτρολυτών στα πλαίσια της φυσιολογικής λειτουργίας, • Πάραυτα η υδατοηλεκτρολυτική ισορροπία διατηρείται σταθερή και επιτυγχάνεται ομοιοστασία. 1
  • 3.
    Ισοζύγιο ύδατος • Ηισορροπία μεταξύ εισερχόμενων και εξερχόμενων (αποβαλλόμενων) υγρών, • Αύξηση των εισερχόμενων ή μείωση των αποβαλλόμενων υγρών= θετικό ανισοζύγιο ύδατος, • Μείωση των εισερχόμενων ή αύξηση των εξερχόμενων υγρών (αποβαλλόμενων) = αρνητικό ανισοζύγιούδατος. 2
  • 4.
    Μέση πρόσληψη υγρών ΗμερήσιαΠρόσληψη από Τροφές - Υγρά ≈21000 ml / 24ωρο Ημερήσια Σύνθεση από Οξείδωση Υδατανθράκων ≈200 ml / 24ωρο Σύνολο Προσλαμβανόμενων Υγρών 24ώρου ≈23000 ml / 24ωρο 3
  • 5.
    Μέση ημερήσια αποβολήυγρών Άδηλη Αναπνοή από Πνεύμονες ≈350 ml / 24ωρο Άδηλη Αναπνοή από Δέρμα ≈350 ml / 24ωρο Ιδρώτας ≈100 ml / 24ωρο Κόπρανα ≈100 ml / 24ωρο Ούρα ≈1300 ml / 24ωρο Σύνολο Αποβαλλόμενων Υγρών 24ώρου ≈2200 ml / 24ωρο 4
  • 6.
    Διαταραχές ύδατος καιηλεκτρολυτών • Υπογκαιμία/ Αφυδάτωση, • Υπερογκαιμία/υπερφόρτωση, • Οίδημα, • Υπονατριαιμία/Υπερνατριαιμία, • Υποκαλιαιμία/Υπερκαλιαιμία, • Υπασβεστιαιμία/υπερασβεστιαμία. 5
  • 7.
    Υπογκαιμία • Υπογκαιμία είναιη μείωση του κυκλοφορούντος όγκου αίματος ή των υγρών του Εξωκυττάριου Χώρου. • εγκαθίσταται όταν ο όγκος των σωματικών υγρών που αποβάλλονται υπερβαίνει τον όγκου του προσλαμβανόμενου νατρίου και νερού. * *Από το στόμα, ενδοφλέβια, κ.α. 6
  • 8.
    Αιτίες υπογκαιμίας • Μειωμένηπρόσληψη, • Αυξημένη αποβολή (Απώλειες) από: o Tο γαστρεντερικό σωλήνα, o Tους νεφρούς, o Tο δέρμα και το αναπνευστικό. • Αιμορραγία, • Μετακίνηση υγρών σε τρίτο χώρο. 7
  • 9.
    Μειωμένη πρόσληψη • Έλλειψηνερού, o Ναυαγοί, απουσία πόσιμου νερού κλπ, • Αδυναμία πρόσληψης, o Αδυναμία κατάποσης, o Μειωμένο επίπεδο συνείδησης κλπ. 8
  • 10.
    Απώλειες από τοδέρμα • Εφίδρωση, • Εγκαύματα, • Άδηλες απώλειες. 9
  • 11.
    Απώλειες από τοαναπνευστικό • Ταχύπνοια, • Πυρετός, • Τραχειοστομία, • Χορήγηση ξηρού οξυγόνου. 10
  • 12.
    Απώλειες από τογαστρεντερικό • Έμετοι, • Διάρροιες, • Συρρίγγια. Αιμορραγία: • Εξωτερική, • Εσωτερική. 11
  • 13.
    Νεφρικές απώλειες • Έντονηδιούρηση o Φάρμακα (διουρητικά), o Ωσμωτικές ουσίες, ‒ ΣΔ, μαννιτόλη ουρία, • Ενδοκρινικά αίτια, o Άποιος διαβήτης. 12
  • 14.
    Απώλεια υγρών στοντρίτο χώρο • Ειλεός, • Οξεία παγκρεατίτιδα ή περιτονίτιδα, • Απόφραξη μεγάλης φλέβας. 13
  • 15.
    Απάντηση του Οργανισμούσε υπογκαιμία 1. Κατακράτηση νατρίου και νερού από τους νεφρούς μέσω νευρο-ορμονικών μηχανισμών, 14 • Μειωμένη παροχή αίματος στο αρτηρίδιο→ ρενίνη →αγγειοτασίνη→αλδοστερόνη. 2. Ενεργοποίηση της δίψας, 3. Κινητοποίηση του ΣΝΣ.
  • 16.
    Κλινικές εκδηλώσεις υπογκαιμίας (1από 2) • Δίψα, • Ωχρότητα, ξηρότητα δέρματος – βλεννογόνων, •  της σπαργής του δέρματος, • Υπόταση, • Ταχυκαρδία, • Ταχύπνοια, • Κενές φλέβες (μείωση της τριχοειδικής επαναπλήρωσης), • Ατονία, μυϊκές κράμπες. 15
  • 17.
    • Διαταραχές τουεπιπέδου συνείδησης, • Μείωση της διούρησης (ολιγουρία έως ανουρία), • Σκούρα, πυκνά ούρα, •  κεντρικής φλεβικής πίεσης, •  του σωματικού βάρους, • Μειωμένος περισταλτισμός / δυσκοιλιότητα, • θωρακικός πόνος (σε στεφανιαία νόσο), • Αύξηση της θερμοκρασίας (ΣΕ ΣΟΒΑΡΗ ΑΦΥΔΑΤΩΣΗ). 16 Κλινικές εκδηλώσεις υπογκαιμίας (2 από 2)
  • 18.
    Εργαστηριακά ευρήματα υπογκαιμίας •Na ούρων < 10-15 meq/L, • Ωσμωτικότητα ούρων > 450 mOsm/Kg, • BUN : Cr ορού > 20 :1ούρων, • Μεταβολές Na+ (↑), K+, και HCO3-, •  Ht, και ουρίας ,  της λευκωματίνης του ορού, • ειδικό βάρος >1010 (συνήθως). 17
  • 19.
    Στόχοι θεραπείας Αιτιολογική αντιμετώπιση •Αναζήτηση της αιτίας που προκάλεσε την υποογκαιμία, • Πχ αιμορραγία, έμετοι, διάρροιες κλπ, • Θεραπεία της αιτίας. 18 Συμπτωματική αντιμετώπιση • Αποκατάσταση της απώλειας των υγρών και ηλεκτρολυτών. • Η σύσταση των διαλυμάτων που χρησιμοποιούνται για την αποκατάσταση των ελλειμμάτων εξαρτάται από την σύσταση των υγρών που χάθηκαν.
  • 20.
    Θεραπεία/ Νοσηλευτικές παρεμβάσεις (1από 2) • Αναζήτηση και άρση (θεραπεία) της αιτίας o Διακοπή αιμορραγίας, o Αντιμετώπιση εμετών, διάρροιας κλπ. • Ενυδάτωση ασθενή o P.os (εφόσον δεν υπάρχει αντένδειξη), o Τοποθέτηση φλεβοκαθετήρα και o Iv χορήγηση: κρυσταλλοειδή ισότονα διαλύματα, o Ο Όγκος των χορηγούμενων υγρών εξαρτάται από τις απώλειες. 19
  • 21.
    • Καταγραφή προσλαμβανόμενων, oΕίδος διαλυμάτων, ρυθμός χορήγησης (ml/h), • Καταγραφή αποβαλλόμενων, o Τοποθέτηση καθετήρα κύστεως και μέτρηση ούρων 24ώρου o από ρινογαστρικό (Levin), o από άλλες παροχετεύσεις (τραύμα, θωρακική παροχέτευση κ.λ.π.) • Παρακολούθηση ασθενή για o Σημεία βελτίωσης (φυσιολογικά ΖΣ, χρώμα επίπεδο συνείδησης κλπ), o ή επιπλοκών: υποογκαιικό shock (επιδείνωση των σημείων και συμπτωμάτων της υποογκαιμίας), o ή υπερογκαιμία. 20 Θεραπεία/ Νοσηλευτικές παρεμβάσεις (2 από 2)
  • 22.
    Υπερογκαιμία (περίσσεια ύδατος ήδηλητηρίαση με ύδωρ)  Αύξηση του κυκλοφορούντος όγκου ή του εξωκυττάριου υγρού. 21
  • 23.
    Αίτια υπερογκαιμίας 1. Υπερβολικήχορήγηση ύδατος, o Ιατρονοσηλευτικά αίτια, ‒ Αρρύθμιστη και ανεξέλεγκτη ροή διαλυμάτων. o Διαιτητικές συνήθειες (μεγάλη κατανάλωση αλατιού), 2. Ελαττωμένη αποβολή, o Νεφρική ανεπάρκεια, 3. Συνδυασμός των δύο. 22
  • 24.
    Κλινική εικόνα υπερογκαιμίας •Δυσφορία, δύσπνοια, διαταραχές της αναπνοής, • Πνευμονικό οίδημα, • Αύξηση της ΚΦΠ, • Υπνηλία, κεφαλαλγία, αδυναμία, • Πολυουρία (αρχικά χωρίς νεφρική ανεπάρκεια) ή ελάττωση του όγκου των ούρων (νεφρική ανεπάρκεια), • Υγρό και ψυχρό δέρμα, • Περιφερικά οιδήματα, • Σπασμοί, κώμα. 23
  • 25.
    Θεραπεία υπερογκαιμίας Αιτιολογική αντιμετώπιση •Αναζήτηση και Άρση της υποκείμενης αιτίας o Λάθος υπολογισμός IV χορήγησης διαλυμάτων; o ΟΝΑ, ΧΝΑ; o Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης ; 24 Συμπτωματική αντιμετώπιση • Άναλος δίαιτα, • Χορήγηση διουρητικών, • Περιορισμός του ύδατος, • Χορήγηση υπέρτονου διαλύματος χλωριούχου νατρίου εάν το επιτρέπει η αιμοδυναμική κατάσταση του ασθενούς.
  • 26.
    Οίδημα Είναι η παθολογικήαύξηση του διαμέσου υγρού, (στο διαμεσοκυττάριο χώρο) που οδηγεί σε εμφανή διόγκωση των ιστών. 25 “Indication of edema – a symptom of malnutrition”, από Oxfam International διαθέσιμο με άδεια CC BY-NC-ND 2.0
  • 27.
    Αίτια ανάπτυξης οιδήματος •Αυξημένη υδροστατική πίεση αίματος, • Ελαττωμένη ογκωτική πίεση πλάσματος (υποπρωτεΐναιμία), • Λεμφαγγειακή απόφραξη (συνήθως τοπικό), • Αυξημένη κολλοειδοσμωτική και οσμωτική πίεση του υγρού των ιστών, • Αυξημένη διαπερατότητα ενδοθηλίου. 26
  • 28.
    Οίδημα οφειλόμενο σεαυξημένη υδροστατική πίεση • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, • Θρόμβωση φλέβας ή αίτια που προκαλούν απόφραξη φλέβας, • Συμφυτική περικαρδίτιδα, • Κίρρωση ήπατος (Πυλαία υπέρταση), • Κατακράτηση ύδατος και ηλεκτρολυτών ή υπερβολική χορήγηση υγρών. 27
  • 29.
    Τριχοειδή αγγεία 28 “Illu capillary”,από Arcadian διαθέσιμο ως κοινό κτήμα
  • 30.
    Λεμφαγγεία 29 “Illu lymph capillary”,από Lennert B διαθέσιμο ως κοινό κτήμα
  • 31.
    Οίδημα οφειλόμενο σεελαττωμένη ογκωτική πίεση πλάσματος • Κυριότερη αιτία η ΥΠΟΠΡΩΤΕΪΝΑΙΜΙΑ o Κίρρωση ήπατος, o Πλημμελή διατροφή, o Σπειραματοπάθειες λόγω αυξημένης διήθησης πρωτεϊνών από το πλάσμα, o Εντεροπάθειες με απώλεια πρωτεϊνών. 30 “Hepaticfailure”, από Jmh649 διαθέσιμο με άδεια CC BY-SA 3.0
  • 32.
    Οίδημα οφειλόμενο σελεμφαγγειακή απόφραξη (Λεμφοίδημα) • Σε απόφραξη λεμφαγγείων από διήθηση στα κακοήθη νεοπλάσματα, • Χειρουργική αφαίρεση λεμφαδένων και λεμφαγγείων, • Φλεγμονές, • Ουλοποίηση μετά από ακτινοθεραπεία. 31
  • 33.
  • 34.
    Οίδημα οφειλόμενο σεαυξημένη κολλοειδοσμωτική και οσμωτική πίεση του υγρού των ιστών • Υπερβολική κατανάλωση άλατος, • Αυξημένη σωληναριακή επαναρρόφηση νατρίου, • Ελαττωμένη νεφρική διήθηση, • Εναπόθεση ουσιών (βλεννοπολυσακχαρίτες-μυξοίδημα). 33
  • 35.
    Οίδημα οφειλόμενο σεαυξημένη διαπερατότητα ενδοθηλίου • Φλεγμονές, • Εγκαύματα-τραύματα, • Τοξικές, αλλεργικές ή ανοσολογικές αντιδράσεις. 34
  • 36.
    Θεραπεία οιδήματος Αιτιολογική • Άρσητης υποκείμενης αιτίας o Π.χ. θεραπεία καρδιακής ανεπάρκειας, ηπατικής κίρρωσης, εντεροπαθειών, θεραπεία υποσιτισμού, Αντιμετώπιση αλλεργικών καταστάσεων κλπ. 35 Συμπτωματική • Δίαιτα: περιορισμός νερού και άλατος, • Χορήγηση διουρητικών, • Χορήγηση πρωτεϊνών (σε υποπρωτεϊναιμία).
  • 37.
    Νοσηλευτική φροντίδα ασθενήμε οίδημα ΣΚΟΠΟΣ • Να υποχωρήσει το οίδημα, • Να προληφθεί η βλάβη του δέρματος λόγω στραγγαλισμού των τριχοειδών που τροφοδοτούν το δέρμα και μπορεί να προκληθεί: o Ισχαιμία: εξέλκωση και νέκρωση του δέρματος, o Κατακλίσεις, o Λοίμωξη. 36
  • 38.
    Νοσηλευτικές παρεμβάσεις στην αντιμετώπισητου οιδήματος • Εφαρμογή γενικών μέτρων για άρση (θεραπεία) της αιτίας, • Ανύψωση του/των μέλους/ων, • Αποφυγή πίεσης και τραυματισμού, • Καλή καθαριότητα και αποφυγή περισσότερης υγρασίας. 37
  • 39.
  • 40.
    Διαταραχές Νατρίου • Τονάτριο αποτελεί τον κατεξοχήν εξωκυττάριο ηλεκτρολύτη και ρυθμιστή της εξωκυττάριας ωσμωτικής πίεσης, • Ιδιαίτερα ευαίσθητο το ΚΝΣ (εγκεφαλικό κύτταρο), • Υπονατριαμία προκαλεί διόγκωση των κυττάρων (β), • Υπερνατριαμία προκαλεί συρρίκνωση των κυττάρων και κυτταρική αφυδάτωση (α). 39 α β “Turgor pressure on plant cells diagram”, από LadyofHats B διαθέσιμο ως κοινό κτήμα
  • 41.
    Υπονατριαιμία Όταν Na πλάσματος<136 mEq/L. Αίτια: • Κατακράτηση και περίσσεια νερού, o Δηλητηρίαση από ύδωρ, νεφρωσικό σύνδρομο, σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης ADH, • Αυξημένη αποβολή νατρίου, o Εφιδρώσεις, απώλεια από παροχετεύσεις (γαστρεντερικό), • Μειωμένη πρόσληψη, o Άναλος δίαιτα, • Συνδυασμός των δύο παραγόντων. 40
  • 42.
    Κλινική εικόνα υπονατριαιμίας •Όταν Na:130-135 mEq/L o Συνήθως χωρίς συμπτώματα. • Όταν Na: 120-130 mEq/L o Ταχυσφυγμία, υπόταση, o Ναυτία, κράμπες, εμετούς και κοιλιακούς πόνους. • Όταν Na: < 120 mEq/L o Έντονη αδυναμία, o Δύσπνοια (μέχρι και ΟΠΟ), o Μειωμένα τενόντια αντανακλαστικά, o Σύγχυση, διέγερση, κώμα και τελικά θάνατος. 41
  • 43.
    Θεραπεία υπονατριαιμίας Αιτιολογική αντιμετώπιση •Αναζήτηση και θεραπεία της αιτίας. 42 Συμπτωματική αντιμετώπιση • Περιορισμός υγρών, • Λήψη αλατιού με δίαιτα, • χορήγηση υπέρτονου διαλύματος χλωριούχου νατρίου εάν το επιτρέπει η αιμοδυναμική κατάσταση του ασθενούς, • Μέτρηση ισοζυγίου ύδατος, • Παρακολούθηση ασθενή για εμφάνιση προβλημάτων (σφύξεις, αναπνοές, επίπεδο συνείδησης, ζύγισμα, κλπ), • Εργαστηριακός έλεγχος.
  • 44.
    Υπερνατριαιμία Όταν Na πλάσματος>145 mEq/L . Αίτια: • Αυξημένη πρόσληψη Νατρίου o Υπερνατριούχος δίαιτα, χορήγηση διαλυμάτων με υψηλή περιεκτικότητα νατρίου (διττανθρακικά). • Μειωμένη αποβολή Νατρίου o Υπεραλδοστερονισμός, ΄ν. Cushing, κορτικοστεροειδή, o Απώλεια ύδατος από ποικίλα αίτια, o Μειωμένη πρόσληψη ύδατος. 43
  • 45.
    Κλινική εικόνα υπερνατριαιμίας •Αρχικά o ληθαργικότητα, ανησυχία, o Αδυναμία, υπόταση, o Δέρμα και βλεννογόνοι ξηροί. • Όψιμα o ευερεθιστότητα και αργότερα σπασμοί, κώμα και τελικά θάνατος. 44
  • 46.
    Θεραπεία Υπερνατριαιμίας Αιτιολογική αντιμετώπιση •Διακοπή της περαιτέρω απώλειας ύδατος (με πιθανή χορήγηση αντιδιουρητικής ορμόνης όπου είναι απαραίτητο ή διορθώνοντας τυχόν ωσμωτική διούρηση). 45 Συμπτωματική αντιμετώπιση • Άναλος δίαιτα, • Αναπλήρωση του ελλείμματος ύδατος με υπότονα υγρά, • Μέτρηση ισοζυγίου, • Παρακολούθηση ασθενή για εμφάνιση προβλημάτων (σφύξεις, αναπνοές, επίπεδο συνείδησης, ζύγισμα, κλπ), • Εργαστηριακός έλεγχος.
  • 47.
    Διαταραχές Καλίου • Ιδιαίτεραευαίσθητο το μυοκάρδιο (μυοκαρδιακή ίνα), • Υποκαλιαιμία: αύξηση της συχνότητας της καρδιακής συστολής , ταχυαρρυθμίες, • Υπερκαλιαιμία: μείωση της συχνότητας της καρδιακής συστολής , βραδυαρρυθμίες. 46
  • 48.
    Υποκαλιαιμία Όταν Κ πλάσματος<3,5 mEq/L. Αίτια: • Ανεπαρκής πρόσληψη, • Αυξημένη αποβολή καλίου, o Αυξημένη διούρηση, Cushing, υπεραλδοστερονισμός, διάρροια, εμετός. • Μετακίνησή του από τον εξωκυττάριο στον ενδοκυττάριο χώρο. o Υπερινσουλιναιμία: Είσοδος γλυκόζης στα κύτταρα, o Μεταβολική αλκάλωση, o ΟΠΔ. 47
  • 49.
    Κλινική εικόνα υποκαλιαιμίας •Διαταραχές της καρδιακής λειτουργίας (αρρυθμίες, πτώση του ST διαστήματος, χαμηλό έπαρμα Τ και σαφές κύμα U. • Αδυναμία, κράμπες, μυαλγίες και σε περιπτώσεις έντονης υποκαλιαιμίας ραβδομυόλυση. • Εκδηλώσεις από συμμετοχή των λείων μυϊκών ινών με εικόνα δυσκοιλιότητας ή ειλεού. • Νευρολογικές εκδηλώσεις: δίψα, διαταραχές των εν τω βάθει τενόντιων αντανακλαστικών και παραισθησίες. 48
  • 50.
    ECG Pattern OfHypokalemia 49 Prominent U Wave Biphasic T wave Depressed ST segment
  • 51.
    Θεραπεία υποκαλιαιμίας Αιτιολογική αντιμετώπιση •Αναζήτηση και θεραπεία της αιτίας. 50 Συμπτωματική αντιμετώπιση • Αποκατάσταση του ολικού ελλείμματος καλίου, o Αναπλήρωση του ελλείμματος με διαλύματα εμπλουτισμένα σε Κ με ΙΟ, • Παρακολούθηση ασθενή για εμφάνιση προβλημάτων (σφύξεις, ΗΚΓ, αναπνοές, μυϊκός τόνος, κλπ), • Εργαστηριακός έλεγχος.
  • 52.
    Υπερκαλιαιμία Όταν Κ πλάσματος> από 5,5 mEq/L Αίτια : • Αυξημένη πρόσληψη, o Διατροφή, μεταγγίσεις, υπερβολική χορήγηση διαλυμάτων πλούσια σε Κ, • Μετακίνηση καλίου προς τον εξωκυττάριο χώρο, o Μεταβολική οξέωση, o Κυτταρική καταστροφή (τραύμα, χημειοθεραπεία), • Μειωμένη αποβολή καλίου από τους νεφρούς, o νεφρική ανεπάρκεια, επινεφριδιακή ανεπάρκεια, o χορήγηση καλιοσυντηρηντικών διουρητικών. 51
  • 53.
    Κλινική εικόνα υπερκαλιαιμίας •Διαταραχές της καρδιακής λειτουργίας που μπορούν να οδηγήσουν σε: o Κοιλιακή μαρμαρυγή και ασυστολία. o Μεταβολές από το ΗΚΓ (υψηκόρυφα επάρματα Τ, ακολούθως εξαφανίζονται τα επάρματα Ρ, διευρύνονται τα QRS και τελικά επέρχεται κοιλιακή μαρμαρυγή. o Ελάττωση των αγγειακών περιφερικών αντιστάσεων. o Μυϊκή αδυναμία η οποία ξεκινά από τα κάτω άκρα και μπορεί να εξελιχθεί σε χαλαρή τετραπάρεση. o Διάταση εντέρου ή και παραλυτικός ειλεός. 52
  • 54.
    ΗΚΓ υπερκαλιαιμίας 53 Tall peaked T wave Tall peakedT wave Loss of P wave Widened QRS with tall T wave
  • 55.
    Θεραπεία υπερκαλιαιμίας Αιτιολογική αντιμετώπιση •Αναζήτηση και θεραπεία της αιτίας. 54 Συμπτωματική αντιμετώπιση • Διακοπή της περαιτέρω πρόσληψης καλίου από όλες τις οδούς, • Είσοδος του καλίου στον ενδοκυττάριο χώρο, – Χορήγηση ινσουλίνης και γλυκόζης, • Χορηγηση ανταγωνιστών της δράσης του καλίου πάνω στην κυτταρική μεμβράνη (γλυκονικό ή χλωριούχο ασβέστιο), • Προάγοντας την αποβολή καλίου, – Ιονταλλακτικές ρητίνες p.os, ή από έντερο (υποκλυσμοί), – Με αιμοκάθαρση.
  • 56.
  • 57.
    Υπασβεστιαιμία Όταν Ca: <9,0mg/dl Αίτια • Μειωμένη πρόσληψη, o Δίαιτα, σύνδρομα δυσαπορρόφησης, ΧΝΑ, • Αυξημένη αποβολή, o ΟΝΑ, στεατόρροια, • Καταστάσεις που προκαλούν μείωση του ιονισμένου Ca, o Πολλαπλές μεταγγίσεις, οξεία παγκρεατίτιδα, υπερφωσφαταιμία, ακινησία, o Καταστροφή ή αφαίρεση παραθυρεοειδών αδένων. 56
  • 58.
    Κλινική εικόνα υπασβεστιαιμίας •Μειωμένη καρδιακή συχνότητα και συσταλτικότητα, • Αυξημένα τενόντια αντανακλαστικά, • Υπερδιέγερση των σκελετικών μυών, • Μυϊκές συσπάσεις, σπασμοί, τετανία, • Σημεία Trousseau και Chvostek, • Αυξημένοι εντερικοί ήχοι, διάρροιες. 57
  • 59.
    Προβλήματα ασθενών με υπασβεστιαιμία •Μειωμένη καρδιακή παροχή, • Πόνος από κράμπες και μυϊκές συσπάσεις, • Ανεπαρκής τύπος αναπνοής, ασφυξία από διαταραχή της λειτουργίας των αναπνευστικών μυών (αυξημένες συσπάσεις), • Κίνδυνος τραυματισμού και καταγμάτων, • Τετανία. 58
  • 60.
    Κλινικά σημεία υπασβετιαιμίας 59 •Σημείο Trousseau (σπασμός στον καρπό), • Σημείο Chvostek (σπασμός προσώπου μετά από πλήξη του προσωπικού νεύρου). Chvostek's Sign and Trousseau's Sign due to Postoperative Acquired Hypoparathyroidism
  • 61.
    Θεραπεία υπασβεστιαιμίας • Αιτιολογικήαντιμετώπιση, • Συμπτωματική αντιμετώπιση, o Χορήγηση ασβεστίου με ΙΟ ‒ p.os, IV , δίαιτα, o Παρακολούθηση ασθενή για εμφάνιση προβλημάτων (σφύξεις, αναπνοές, ΗΚΓ κλπ), o Εργαστηριακός έλεγχος, o Αντιμετώπιση των προβλημάτων του ασθενή, ‒ Προφύλαξη από κακώσεις, πρόληψη αναπνευστικών προβλημάτων, αναλγησία κλπ. 60
  • 62.
    Υπερασβεστιαιμία Ασβέστιο >10,5mg/dl ΑΙΤΙΑ • Υπερβολικήπρόσληψη, • Μειωμένη αποβολή, o Νεφρική ανεπάρκεια, χρήση διουρητικών θειαζίδης, • Καταστάσεις που προκαλούν αύξηση του ασβεστίου, o Υπερπαραθυρεοειδισμός, o Ακινησία, o Αφυδάτωση, λίθιο κλπ. 61
  • 63.
    Θεραπεία υπερασβεστιαιμίας 62 Αιτιολογική αντιμετώπιση - Συμπτωματικήαντιμετώπιση • Διακοπή χορήγησης ασβεστίου και φαρμάκων που προκαλούν αύξηση του ασβεστίου, με ΙΟ , • Παρακολούθηση ασθενή για εμφάνιση προβλημάτων (σφύξεις, αναπνοές, ΗΚΓ κλπ), • Εργαστηριακός έλεγχος, • Αντιμετώπιση των προβλημάτων του ασθενή, – Προφύλαξη από κακώσεις, πρόληψη αναπνευστικών προβλημάτων, αναλγησία κλπ.
  • 64.
  • 65.
  • 66.
    Σημείωμα Αναφοράς Copyright ΤεχνολογικόΕκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας, Αντωνία Καλογιάννη 2014. Αντωνία Καλογιάννη. «Χειρουργική Νοσηλευτική Ι (Θ). Ενότητα 2: Διαταραχές Ύδατος και Ηλεκτρολυτών». Έκδοση: 1.0. Αθήνα 2014. Διαθέσιμο από τη δικτυακή διεύθυνση: ocp.teiath.gr.
  • 67.
    Σημείωμα Αδειοδότησης Το παρόνυλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Αναφορά, Μη Εμπορική Χρήση Παρόμοια Διανομή 4.0 [1] ή μεταγενέστερη, Διεθνής Έκδοση. Εξαιρούνται τα αυτοτελή έργα τρίτων π.χ. φωτογραφίες, διαγράμματα κ.λ.π., τα οποία εμπεριέχονται σε αυτό. Οι όροι χρήσης των έργων τρίτων επεξηγούνται στη διαφάνεια «Επεξήγηση όρων χρήσης έργων τρίτων». Τα έργα για τα οποία έχει ζητηθεί άδεια αναφέρονται στο «Σημείωμα Χρήσης Έργων Τρίτων». [1] http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/4.0/ Ως Μη Εμπορική ορίζεται η χρήση: • που δεν περιλαμβάνει άμεσο ή έμμεσο οικονομικό όφελος από την χρήση του έργου, για το διανομέα του έργου και αδειοδόχο • που δεν περιλαμβάνει οικονομική συναλλαγή ως προϋπόθεση για τη χρήση ή πρόσβαση στο έργο • που δεν προσπορίζει στο διανομέα του έργου και αδειοδόχο έμμεσο οικονομικό όφελος (π.χ. διαφημίσεις) από την προβολή του έργου σε διαδικτυακό τόπο Ο δικαιούχος μπορεί να παρέχει στον αδειοδόχο ξεχωριστή άδεια να χρησιμοποιεί το έργο για εμπορική χρήση, εφόσον αυτό του ζητηθεί.
  • 68.
    Επεξήγηση όρων χρήσηςέργων τρίτων Δεν επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου, παρά μόνο εάν ζητηθεί εκ νέου άδεια από το δημιουργό. © διαθέσιμο με άδεια CC-BY διαθέσιμο με άδεια CC-BY-SA διαθέσιμο με άδεια CC-BY-NC-SA διαθέσιμο με άδεια CC-BY-NC Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου και η δημιουργία παραγώγων αυτού με απλή αναφορά του δημιουργού. Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου με αναφορά του δημιουργού, και διάθεση του έργου ή του παράγωγου αυτού με την ίδια άδεια. Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου με αναφορά του δημιουργού. Δεν επιτρέπεται η εμπορική χρήση του έργου. Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου με αναφορά του δημιουργού και διάθεση του έργου ή του παράγωγου αυτού με την ίδια άδεια. Δεν επιτρέπεται η εμπορική χρήση του έργου. διαθέσιμο με άδεια CC-BY-ND Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου με αναφορά του δημιουργού. Δεν επιτρέπεται η δημιουργία παραγώγων του έργου. διαθέσιμο με άδεια CC-BY-NC-ND Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου με αναφορά του δημιουργού. Δεν επιτρέπεται η εμπορική χρήση του έργου και η δημιουργία παραγώγων του. διαθέσιμο με άδεια CC0 Public Domain διαθέσιμο ως κοινό κτήμα Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου, η δημιουργία παραγώγων αυτού και η εμπορική του χρήση, χωρίς αναφορά του δημιουργού. Επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου, η δημιουργία παραγώγων αυτού και η εμπορική του χρήση, χωρίς αναφορά του δημιουργού. χωρίς σήμανση Συνήθως δεν επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση του έργου.
  • 69.
    Διατήρηση Σημειωμάτων Οποιαδήποτε αναπαραγωγήή διασκευή του υλικού θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει:  το Σημείωμα Αναφοράς  το Σημείωμα Αδειοδότησης  τη δήλωση Διατήρησης Σημειωμάτων  το Σημείωμα Χρήσης Έργων Τρίτων (εφόσον υπάρχει) μαζί με τους συνοδευόμενους υπερσυνδέσμους.
  • 70.
    Χρηματοδότηση • Το παρόνεκπαιδευτικό υλικό έχει αναπτυχθεί στo πλαίσιo του εκπαιδευτικού έργου του διδάσκοντα. • Το έργο «Ανοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα στο ΤΕΙ Αθηνών» έχει χρηματοδοτήσει μόνο την αναδιαμόρφωση του εκπαιδευτικού υλικού. • Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.