A EvolucióN Do Galeguismo

A EVOLUCIÓN DO GALEGUISMO 1- PROVINCIALISMO 2- REXIONALISMO 3- PRIMEIRO NACIONALISMO: Irmandades da fala e Xeración Nós.

PROVINCIALISMO (1840-1846) GALICIA Movemento político que xurdiu en Galicia alrededor de 1840 e constituiu un dos primeiros antece- dentes do galeguismo e do nacionalismo galego. O seu obxetivo era a recuperación de Galicia cómo unha única provincia que mantivera a unidade adminis- trativa, social, cultural y económica. O seu líder máis destacado foi o periodista Antolín Faraldo. LIBERALISMO CRISTIANISMO PROGRESISTAS ANTIILUSTRADOS IDENTIDADE TERRITORIO HISTORIA

1820-1823 1823-1843 1843-1854 1854-1868 1868-1873 1873-1875 1875-1902 1902-1923 ABSOLUTISTAS LIBERAIS Doceañistas Exaltados Carlistas Realistas PROGRESISTAS Moderados Moderados Autoritarios Alfonsinos Unión Liberal Partido Conservador Partido Liberal Ala dereita Demócratas Agrupacións obreiras PSOE Anarquistas PCE Republicanos Monárquicos Republicanos federais P. Radical P. Rep. Radical PROVINCIALISMO BANQUETE DE CONSO****************

Soberanía nacional Sufraxio ampliado Ampliación das liberdades Tolerancia relixiosa Limitacion do poder da Coroa Descentralización Libre elección de alcaldes Librecambismo Milicia Nacional Soberanía compartida Sufraxio moi restrinxido Recorte das liberdades Oficialidade do catolicismo Supremacía da Coroa Centralización Nomeamento dos alcaldes Proteccionismo Garda Civil LIBERAIS PROGRESISTAS Mendizábal Xen. Espartero Xen. Prim Madoz Rivero LIBERAIS MODERADOS Martínez de la Rosa Xen. Narváez Bravo Murillo Xen. O`Donnell Xen. Serrano Baixa burguesía e clases medias urbanas Aristocracia e alta burguesía Constitucións 1837,1856,1869 Constitucións 1834, 1845 PROVINCIALISMO

Esquema dun pronunciamento progresista Pronunciamento Xuntas revolucionarias Xunta Central Enfrontamento cos moderados Éxito Fracaso Represión Imposición de condicións á Coroa Novo Goberno Reunión de Cortes Nova Constitución (acorde ós intereses dos revolucionarios) conspiración Pronunciamento de Solis:

ANTOLÍN FARALDO Natural de Betanzos, Antolín era fillo de Feliciano Vicente Faraldo e de Francisca Asorey Canda. Seu pai, escribán, era un activo defensor do absolutismo, aspecto que influíu na súa ideoloxía.Era un gran apaisoado da historia e da lectura, así como un mozo implicado cos problemas do seu tempo, formando parte de múltiples movementos e asociacións públicas da época. Con unha Galicia en crise debido, principalmente, ó intenso centralismo aplicado pola monarquía borbónica, a visión provincialista de Faraldo supúxolle ser recoñecido por autores como Manuel Murguía como “o primeiro e o mellor” dos precursores do chamado Rexurdimento. A través das publicacións nas que colaboraba, Faraldo pretendía xerar na xuventude galega da época unha conciencia da problemática galega, e o facía baseándose no engrandecemento da súa historia, sen dúbida influenciado polo nacente espírito romántico. Nas súas propias palabras, entendía que a medida que Galicia sexa máis coñecida será máis respectada e admirada. O fracaso da revolución de 1846 e o seu posterior exilio truncaron as súas ilusións políticas, que xa non se plasmarán nos textos por él escritos dende ese momento ata a súa morte.

REXIONALISMO (1885-1890) GALICIA Entre 1885 e 1890 o provincialismo galego transfórmase en rexionalismo. En primeiro lugar, o galeguismo deixa de estar politicamente subordinado a opcións de ámbito español para adquirir un perfil programático e organi- zativo propio, que o leva a actuar como tal rexionalismo tamén no eido político. En segundo lugar, os fracasos do carlismo e do republica- nismo federal no Sexenio estimulan en sectores sectores minoritarios desas tendencias un achegamento ó galeguismo, co que este pasa a ter no seu seo tres correntes: a liberal, herdeira do provincialismo, que segue encabezada por Manuel Murguía; a tradicionalista, dirixida por Alfredo Brañas; e a federalista, a menor de todas, da que o representante maior é Aureliano J. Pereira. LIBERAL HISTORIA AUTONOMÍA RESTAURACIÓN REXURDIMENTO TRADICIÓN

O “puzzle” da Restauración Bipartidismo Constitución 1876 Monarquía constitucional Partidos da oposición Nacionalismos periféricos Guerra de Cuba Exército Igrexa católica Movemento obreiro Fraude electoral e caciquismo Conflictividade social (pistolerismo) Guerra de Marrocos

Manuel Murguía tivo moi claro os seus gustos, e así, o intres pola literatura obrigoulle a deixar a carreira para dedicarse o seu labor de escritor. Nestes anos a vida cultural transcorría en torno ao “Liceo de a Xuventude”.

En 1855 casase con Rosalía de castro e 4 anos mais tarde trasládanse a Santiago. En 1865 inscribiu o 1º tomo da historia de Galicia, tres ano mais tarde foi nomeado director do arquivo de Simancas

dirixiu xunto con Brañas “La Patria Galega” boletín onde se deron as 1º claves do que oía ser co tempo o pensamento rexionalista galego. Neste mesmo ano publicou un discurso en Barcelona o cal foi moi aplaudido xa que fala do sentimento histórico e cultural diferenciando de GALIZA. Foi nomeado presidente da Asociación RexionalistaGalega.

No ano 1906 apróbase a creación da Real Academia Galega que presidira ata a súa morte

2.4.MANUEL MURGUÍA

O rexionalismo de Brañas baseábase nun catolicismo e un histerismo tradicionalista que lle serve para reclamar as liberdades antigas, ao tempo que arremete contra a industrialización, o liberalismo e o capitalismo, reclamando a volta aos gremios. Para Brañas, Galiza e Cataluña son as dúas rexións que máis traballan pola súa independencia e liberdade, mais no caso galego abandonado "aos seus propios esforzos, vítima do desprezo e do esquecemento a que a condenan os seus fillos espurios, e a pesar desta angustiosa situación, levántase nobre altivez e loita valorosamente pola súa perdida independencia" .

2.5.ALFREDO BRAÑAS

O primeiro nacionalismo (1916-1936) GALICIA O rexionalismo pervive, moi des- organizado, durante os tres primeiros lustros do século XX. En 1916-1918 transfórmase en nacionalismo. Durante os anos vinte agrupa a un número moi reducido de afiliados e non é quen de incidir na situación política de Galicia. Pero adquirirá máis forza no tránsito da monarquía á república. A fundación do Partido Galeguista en 1931 dotará ó nacionalismo dun medio de acción moderno e eficaz que incrementará rapidamente os seus efectivos e a súa influencia política. A maior presencia territorial e o aumento Notable de votantes permitiralle incidir na dinámica política da Galicia republicana no sentido de presionar a prol dunha autonomía que ó cabo conseguirá. ORGANIZACIÓN POLÍTICA HISTORIA NACIÓN SOBERANÍA NORMALIZACIÓN CULTURAL LINGUA

1886 – 1950. Importante político, escritor, pintor e debuxante galego. Foi un dos pais do nacinalismo galego.Deputado nas cortes de 1936 polo partido galeguista, promotor do estatuto de autonomía, convirte a súa obra sempre en galicia o referente do nacionalismo do seculo xx (Ourense, 1884 - 1963) intelectual galego do século XX, membro da Xeración Nós. Unha das figuras máis importantes e complexas da historia da literatura galega. Procedente dunha familia acomodada, dun gran nivel cultural, cuxa aportación á literatura galega conformou as bases do nacionalismo galego e da nova narrativa galega. Representa o nacionalismo galego na súa vertente máis conservadora. (Ourense, 5 de marzo de 1888 - Ourense, 10 de abril 1976) foi un escritor e intelectual de Galicia. Pertencente á Xeración Nós. É un dos escritores galegos máis importantes. Abarcaba diferentes xéneros: ensaio, novela, poesía...Tamén deputado en cortes do 1936, o seu pensamento está próximo os postulados de Risco (catolicismo conservador). Antón Vilar Ponte (Viveiro (Lugo, España), 2 de outubro de 1881 - A Coruña, 4 de marzo de 1936) foi un escritor en galego, periodista e político español. Foi un dos principais líderes do galeguismo de preguerra. Foi o promotor da primeira Irmandade da Fala en 1916. Nacionalismo liberal con preocupacións sociais. Alfonso Daniel Catelao Vicente Risco Otero Pedrayo Antón Vilar Ponte

Dignificación e normaliza da lingua galega,usándoa en ámbitos nos que daquela era inexistente: ensino, xustiza, prensa e actos públicos.

CREACIÓN DE EDITORIAIS:

Lar, Céltica, Nos.

. CREACIÓN DE REVISTAS E XORNAIS:

A Nosa Terra, Nós,etc.

A NOSA TERRA: Foi o voceiro das irmadades da fala e do partido galeguista. Editouse intregamente en galego e foi fundamental para o espallamento do ideal galeguista publicáronse en total 422 nºs. Antón Vilar ponte foi o seu director ata a IV Asemblea de 1922

3.4.O LABOR CULTURAL DESENVOLVIDO POLAS IRMADADES