Μνημεία της Κωνσταντινούπολης από την εποχή του Μ.Κων/νου και του Ιουστινιανού
2.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
Η ΑγίαΣοφία ή Αγία - Σοφιά, γνωστή και ως ναός της Αγίας
του Θεού Σοφίας ή, απλά, η Μεγάλη Εκκλησία είναι ναός
που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Από το 537 μέχρι
το 1453 λειτουργούσε ως ορθόδοξος καθεδρικός ναός της
πόλης, με εξαίρεση την περίοδο 1204–1261, κατά την οποία
ήταν ρωμαιοκαθολικός ναός. Μετά την άλωση της
Κωνσταντινούπολης μετατράπηκε σε ισλαμικό τέμενος,
ενώ το 1934 μετατράπηκε σε μουσειακό χώρο.
3.
Στο σημείοόπου ανεγέρθηκε η Αγία Σοφία υπήρχε ομώνυμος
ναός κτισμένος επί Κωνσταντίνου Α΄ και Κωνσταντίνου Β΄, ο
οποίος, όμως, κάηκε κατά τη Στάση του Νίκα (532 μΧ.). Ανήκει
στις κορυφαίες δημιουργίες της βυζαντινής ναοδομίας. Το παρόν
κτήριο ξεκίνησε να ανεγείρεται το 532 και εγκαινιάσθηκε στις 27
Δεκεμβρίου του 537 επί βασιλείας του Ιουστινιανού Α΄, από τους
μηχανικούς Ανθέμιο από τις Τράλλεις και Ισίδωρο από τη Μίλητο.
Στο ίδιο σημείο, επί του πρώτου λόφου της Κωνσταντινούπολης
και σε κοντινή απόσταση από το Μέγα Παλάτιον και τον
Ιππόδρομο της πόλης, είχαν χτιστεί παλαιότερα δύο ακόμα ναοί
που καταστράφηκαν, επίσης, από πυρκαγιά.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ
ΤΑ ΤΕΙΧΗ
ΩςΘεοδοσιανά τείχη της Κωνσταντινούπολης είναι γνωστά τα
χερσαία τείχη με τα οποία ο Θεοδόσιος Β' τείχισε την
πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η
κατασκευή τους ξεκίνησε το 408 υπό την επίβλεψη του επάρχου
των πραιτωρίων της Ανατολής Ανθέμιου, ενώ μετά από ένα
σεισμό επισκευάστηκαν και απέκτησαν την τελική τους μορφή το
447. Η ισχυρή διπλή σειρά τειχών προστάτευσε την πόλη και
κατά συνέπεια την Αυτοκρατορία σε πολλές πολιορκίες διαμέσου
των αιώνων, οδηγώντας στην προσωνυμία τους ως
«θεοφύλακτα». Η μόνη φορά που παραβιάστηκαν από εχθρό
ήταν το 1453, όταν οι Οθωμανοί, με τη χρήση ισχυρού
πυροβολικού, τα διέσπασαν και κατέλαβαν την πόλη,
καταλύοντας έτσι και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
6.
Από τηνεποχή που ο επώνυμος Μεγαρέας ιδρυτής της πόλης
του Βυζαντίου, ο Βύζας, έφτασε στη περιοχή το 667 π.Χ.,
διέκρινε τη στρατηγική σημασία της τοποθεσίας, καθώς και την
ευκολία που παρείχε στην άμυνα, καθώς περικυκλωνόταν από
τη θάλασσα σε τρεις πλευρές. Συγκεκριμένα βρεχόταν από τον
Κεράτιο κόλπο από το βορρά, από το Βόσπορο στα ανατολικά
και από τη Θάλασσα του Μαρμαρά στο νότο ενώ επικοινωνεί με
τη ξηρά από τα δυτικά προς τη θρακική πεδιάδα. Προς την
πλευρά της Θράκης λοιπόν χτίστηκε το πρώτο τείχος της πόλης.
Τα τείχη του Βυζαντίου ήταν σαφώς μικρότερα των επόμενων
που θα κτιστούν για την Κωνσταντινούπολη, καθώς και η ίδια η
Βασιλεύουσα ήταν πολύ μεγαλύτερη. Τα τείχη επεκτάθηκαν
πρώτα από τον Ρωμαίο Σεπτίμιο Σεβήρο και ύστερα από τον
Κωνσταντίνο τον Μεγάλο και τελικά πήραν την τελική τους
μορφή επί Θεοδοσίου.
ΤΑ ΤΕΙΧΗ